Home Blog Pagina 73

Vretecool: Broodje hamburger van Mora uit de diepvries

Door
Reet
-
11

Vaste lezers van de rubriek Vretecool zijn wellicht nog niet van de schrik bekomen dat er hier op de Vretecools behoorlijk enthousiast werd geschreven over een aantal voorverpakte kant en klare cheeseburgers. Want zowel de cheeseburgers van Albert Heijn huismerk, als die van Rustlers waren gewoon prima te hachelen.

En hoewel dat vreemd klinkt in deze rubriek, waar het specialisme toch ligt bij zo goor mogelijk kant en klaar voedsel, smaakten die cheeseburgers dus duidelijk naar meer. En in die zoektocht naar nog meer kant en klare hamburgers (we hebben de bekende cheeseburger uit blik helaas nergens kunnen vinden, maar deze Duitse webshop biedt wellicht uitkomst), zijn we op de diepvrieszakjes broodje hamburger van Mora gestuit. In die zakjes zitten kant en klare broodjes hamburger met saus. Helaas geen cheeseburgers, maar gewone hamburgers met een soort tomatensaus dus.

Broodje hamburger van Mmmmora?

Op naar de grootgrutter dus om een paar zakjes met daarin kneiterhard bevroren broodjes hamburger met saus te scoren. Met het inmiddels bekende schaamrood op de kaken trek ik de vriezer open waarin de moradoosjes liggen uitgestald. Tussen de Mora funmix, Mora kipfingers en Mora kaassoufflés liggen nu dus ook Mora broodjes hamburger in een zakje. Nieuw volgens Mora, maar volgens de omschrijving op onder andere de appie side is het broodje hamburger één van de eerste magnetronburgers op aarde. Hoe dan ook, boeien, ik heb twee zakjes hamburgers en daar gaat het om. Zonder product immers geen nieuwe aflevering van Vretecool!

Eventjes inknippen

Broodje hamburger van Mora
Knipt u even mee?

Eenmaal thuis is het tijd om de broodjes te bereiden. Ik heb voor het gemak deze keer maar eens vooraf de handleiding doorgenomen, zodat ik de hamburgers nu eens niet te vroeg uit de verpakking trek. En dat is maar goed ook, want om ze goed in de magnetron te bereiden is het noodzaak dat je slechts één klein hoekje uit de verpakking knipt (voor de geestelijk uitgedaagden onder ons aangegeven met een schaartje en een stippellijntje), waarna je de zakjes ongeveer anderhalve minuut op 1000 watt in de magnetron dient te deponeren. Halverwege even keren voor het beste resultaat. Dat belooft wat!

Meer = goed!

broodje hamburger van mora
Meer vlees dan elders!

Mooi moment om de lijst met ingrediënten even door te nemen. Wat direct opvalt is het relatief hoge gehalte rundvlees in de hamburgers. Aan de voorkant staat uiteraard wel dat de hamburgers uit 100% rundvlees bestaan, maar dat betekent natuurlijk niet dat er in de hamburgers alleen maar rundvlees zit. Integendeel zelfs. De eerder besproken hamburgers hadden een rundvleesgehalte van respectievelijk 34% (AH) en 38% (Rustlers). Maar dat betekent dus niet (inmiddels bewezen), dat het niet te kanen is. Integendeel zelfs. De hamburgers van Mora bestaan voor 48% uit rundvlees en dat is dus 10% meer dan de best geteste magnetronhamburger van Rustlers. Goed nieuws! Want meer rundvlees staat gelijk aan beter en vooral lekkerder!

Visuele observatie

Broodje hamburger van Mora
Tja

Na ongeveer anderhalve minuut (en een klein intermezzo voor het omdraaien van de verpakking, dus heel erg makkelijk en snel is het eigenlijk niet), zou het product klaar moeten zijn en is het tijd om de verpakking in zijn geheel te verwijderen om vervolgens het broodje hamburger met tomatensaus in haar volle glorie te mogen aanschouwen. Tja, dat valt dan weer even vies tegen. Daar waar de broodjes hamburger uit de vergelijkende test van anderhalve week geleden er eigenlijk best wel fris uitzagen (vooral de Rustlers was gewoon visueel gezien prima in orde), zien deze Mora diepvriesbroodjes er na bereiding uit als verdroogde, ietwat platgestampte pauperbroodjes. Ook de hamburger, waar het uiteindelijk om draait, is wat platter dan de eerder geteste burgers. Wat wel weer makkelijk en snel is bij deze hamburgers, is dat de saus al op de juiste locatie is aangebracht. Geen gehannes met zakjes die je moest open knippen, dat hebben we in het begin immers al eens moeten doen.

Broodje hamburger van Mora
Gast…

Tijd om te proeven

Het moment waar het elke keer om draait bij Vretecool is aangebroken: we gaan het te testen product proeven. En dat is deze keer eigenlijk best spannend. De lat voor kant en klaar burgers ligt namelijk vrij hoog door de eerder geteste burgers van AH en Rustlers. Gaat Mora met dit diepvrieszakje deze twee heersburgers van de troon stoten? Gaan wij een extra vriezer voor in de keuken van de redactiebunker aanschaffen, omdat de andere vriezer vol ligt met vlamtosti’s? We gaan het nu ontdekken, want het is tijd om te proeven.

Het broodje voelt warm aan, maar wel iets minder zacht dan de broodjes van de eerdere test. En dat was nou juist een van de pluspunten bij die burgerbroodjes: ze deden niet onder voor de broodjes van een Big Mac. Dit Morabroodje is eigenlijk gewoon meh. Maar dat is niet het ergste van het product. De hamburger zelf is namelijk niet overal goed verwarmd. Gelukkig is het ding nergens meer stijf bevroren, maar op sommige plekken is de burger gewoon nog steeds steenkoud. Ik heb er wel twee tegelijk in de magnetron gejast, maar dat zou geen probleem moeten zijn. Dat is gelijk misschien wel één van de manco’s van een product dat je gewoon nog bevroren in de magnetron moet rammen: de kans is veel groter dat het product niet juist verwarmd is. En een koude hamburger faalt gewoon direct. Hoe goed de smaak eventueel dan ook is.

Broodje hamburger van Mora
Een broodje meh

Dat brengt ons overigens inderdaad direct op de smaak van de hamburger. En die is ook gewoon meh. Naast deels koud, dus ook nog eens meh! Heel erg vies op een Bicro kipsate uit blik manier kan ik het niet noemen, maar het doet gewoon niets. Het broodje is meh, de burger is meh en de tomatensaus is ook meh. En ik mis een plakje kaas, maar dat komt waarschijnlijk omdat dit een broodje hamburger is en geen broodje cheeseburger. Dus wellicht heb ik zelf ook een aandeel in dit gemis. Hoe dan ook, een broodje meh is niet wat ik graag naar binnen blaf na een avond onbedaarlijk bier kantelen en daar is het ons nou juist om te doen.

Conclusie

Meh dus. Ggeen vlees, geen vis. Klef broodje, mottige hamburger en tomatensaus met een soort van identiteitscrisis, want tomatensmaak heb ik niet kunnen ontdekken. Wil je dit na een avond stappen? Tja, moest je kiezen tussen Bicro Kipsate uit blik of dit diepvries broodje hamburger, dan is de keuze snel gemaakt, maar buiten dat zou ik deze vrolijk gekleurde zakjes van Mora gewoon in de daarvoor bestemde vriezer bij de grootgrutter laten liggen.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Broodje Döner van de Aldi

Door
Flepz0r
-
9

Hoewel het moment van doorgaans consumeren van Döner plaats heeft op momenten waar je later evenveel herinnering aan hebt als Mark Rutte aan <alles wat hem niet uitkomt>, zijn er ook momenten (vóór het bier slempen) dat je de smaak wel proeft en dus een referentiekader hebt.

En dat is handig voor de Vretecool van vandaag, het voorverpakte broodje Döner in een gevulde baguette met kippenvlees van het spit, salade en saus.

Baguette! Het is goedver de luxeversie hiero! Ik heb nog nooit een broodje döner gezien in een stokbrood.

Potverdrie, 1 minuut nuken en 1 minuut wachten, dat is nog rapper dan een goed getrainde besnorde dönerkoning! Dit scoort meteen al punten op de makkelijk-en-snel-o-meter!

Zo, dat ziet er eens even ontiegelijk lekker uit! (Oh nee, toch niet). Affijn, we hebben hier bij Vretecool wel voor viezere vuren gestaan, dus hoppetee, op een bord en de over kerncentrale in.

Voor.

Na.

In de tussentijd even de rest van de achterkant gelezen:

Maismeel, rijstpoeder en tarwemeel. Wat een variatie!

Dan naar de inhoud! Die is inderdaad gesneden.

Maar is het lekker? Mwa. Het broodje is wat soft, te zien aan de structuur op de foto, de inhoud is wel aardig maar niet zo goed als de gemiddelde Dönerhut in het centrum.

Waar het voor Reet standaard is om overal sriracha overheen te kletteren teneinde het eetbaar te maken, gaan we in dit geval in döneerthema, namelijk knoflooksaus. En dan blijkt het echt heel prima te pruimen.

“Bindende serveersuggestie”.

Vretecool: Broodje Bockwurst van de IKEA

Door
Flepz0r
-
8

Hartelijke zomervakantie, waar ook uw retecoolredactie de redactietesla’s (want oh wat deugen we) uit het vet gehaald heeft en zuidwaarts getrokken is.

Vandaag berichten we u, noeste achtergebleven arbeider in de kantoortuin, dat het elders beter is. Niet in Noord-Italië overigens, waar kampeerders met welhaast bijbelse plagen worden geconfronteerd (wat natuurlijk niet gek is, want kamperen is van Satan), maar in het zonnige Zwitserland.

En aangezien het picknickkleedje vergeten was begaven wij ons naar de grotemensenvrinden van Inter IKEA Systems B.V. waar je, althans in der Schweiz, je Tesla gratis mag volgooien tijdens het rommelshoppen. Bij de uitgang stond er vervolgens een bord met een aanbieding van de broodje hot dog of veggiedog, maar daar trappen we niet meer in. Gelukkig was er voor een luttele 4 CHF een broodje Bockwurst.

Een homp brood, een aardige saucijs en een zakje coniheks Knorr mosterd. Nu zult u, scherp als u bent, een discrepantie bespeuren tussen de maat van het broodje en die van de wurst. U heeft gelijk. Het is namelijk IKEA dus u moet de bende zelf in elkaar fröbelen.

“Geheime tip: er zit al een zakje mosterd bij!”

Aangezien je, anders dan bij de reguliere meuk van IKEA, er geen handleiding of tools bijkrijgt hebben we maar wat geïmproviseerd.

Hmmm, ziet er lekker uit, zult u denken. En dat klopt. Dit was echt goedver een prima broodje worst.

Hoi IKEA Nederland, wanneer komt dit in Nederland ter vervanging van die kuthotdogs?

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: BK Fiery Chicken Tenders & Fiery Chicken Fillet – Burger King VAE

Door
Flepz0r
-
1

Wat een goed verhaal/shitshow (red: nog even checken wat uitslag debat was) maar het reizen wordt lastiger/moeilijker dus daarom een burger van de Burger King in de Verenigde Arabische Emiraten waar u dan wel/niet heenmag met/zonder inquarantaine van Hugo de spuit elf.

Willem kondigde hem al even aan, naar aanleiding van de hittebestendige tweets van het Burger King UAE Twitter account:

Er is blijkbaar bij de Burger King voer te krijgen dat zo reetallemessiasheet is dat je een soort instant koeienpapbukkake nodig hebt om er weer bovenop te komen.

U begrijpt, uw redactie heeft met gezwinde spoed een ticket geboekt bij de NV met de blauwe vliegstaven om dat eens even aan de andere kant van de 14 graden dagtemperatuurgrens te gaan bekijken. Dus na aankomst het onderzoek gestart en via de telefoon voor 51 arabische rupees het volgende naar ons hotel laten bezorgen door de dienstdoende bezorgbangladeshi:

U kijkt van links naar rechts naar onion rings (niets heets aan), vervolgens de Fiery Chicken Fillet Burger en op de rechterflank de Fiery Chicken Tenders.

Eerst maar eens wat uiringen in de meegeleverde BBQsaus gedrukt en dat was precies zoals je het verwacht, teleurstellend. Immers is de BBQsaus die wij in de bunker op vleesch plachten te kletsen lekkerder. Maar verder, de tenders.

Het benne er drie en ze zijn werm en krokant. Als je vervolgens een hap neemt en inzoomt ziet dat er zo uit:

Daar zit een duidelijk zichtbaar rode/hete saus onder de crust en inderdaad, die kickt prima hard in. Zweet op het voorhoofd en brandende muil. Wat een gemiste kans is, is om de fiery saus (die op de side staat maar niet los besteld kon worden) mee te leveren, want het is net niet sappig genoeg om niet te willen dippen. En helaas vliegt uw redactie niet met een enorm arsenaal aan diverse sauzen.

Dan naar de Fillet Burger. Het is een potatobread broodje er omheen, lekker zacht zonder zompig te worden, en een zoete toon in de smaak.

Wanneer we de billetjes bolletjes uit elkaar trekken zien we dat we zelfs groente krijgen.

Je ziet een raar randje op de patty, dus het lijkt niet iets wat ze in de hut zelf in elkaar fröbelen, maar iets massageproduceerds. Benieuwd naar de smaak? Terwijl het waffeltje aan het afkoelen is van de hitte van de tenders, VLAM, die fillet burger erin.

Ook hier, alhoewel minder zichtbaar op de foto, zit er hete saus onder de korst. Prima stukje kipfilet en weer die heerlijke hitte.

Het potatobread is een aardige touch, richting een brioche, maar iets te zoet naar de smaak van de redactie. Prima broodje en prima tenders, goed heet, maar die koeienbukkake was echt niet nodig.

[naschrift redactie: milde ringsting de ochtend erna]

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Je kunt suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Bavaria Bierijsje

Door
Der Webmeister
-
2

Bavaria, lieve Vretecoollezertjes, u kent het wel, dat Brabantse Biermerk met die geinige reclames. Zoals met Don Johnson, Morgan Freeman, en laatst dat filmpje waarin Patricia Paaij gezeten in een ligbad het goudgele gerstenat gewillig opslurpte. Dat Bavaria dus komt deze zomer met een fantastisch nieuw product: Bier-ijs, op basis van hun Radler Lemon. Wij kregen koude rillingen bij het idee, dus in die zin wel een verfrissende gedachte op deze warm dag.

Nou is Bavaria al geen hoogvlieger in biersmaaktesten, waterig bulkbier dat zich om die reden prima leent om er waterijs van te maken. Maar Radler Lemon is helemaal een kinderlimonade-placebo. Nou hebben we het niet geproeft maar onze verwachtingen zijn net zo weinig hoog gespannen als voor pakweg het volgende Kensington album. Maar zelf waterijs maken is kinderlijk eenvoudig, en dus een ideaal onderwerp voor deze episode van Vretecool!
Bavaria is vrij openlijk over de ingrediënten: 98,3% bier, aangevuld met natuurlijke vezels. Dat laatste is een vrij breed begrip, en kan alles zijn van brandnetelplanten tot Brinta, van handdoeken tot hooibalen. Experimenteer daar vooral mee, dat hebben wij ook uitgebreid gedaan, en uiteindelijk kwamen we uit bij volkoren toiletpapier als ideale vezelbron. Dat mag trouwens best gerecycled zijn, maar let erop dat u de bruine stukjes er wel eerst uitknipt. Of juist niet. Is wel zo snel en makkelijk! Zie maar.
In plaats van Bavaria kozen we een meer upmarket variant, namelijk een tray van 24 halve literblikken Schultenbräu. Twee om ijs van te maken en de rest om zo op te drinken. Maar u kunt natuurlijk ieder ander biermerk en -soort nemen, ja zelfs iedere denkbare alcoholische drank, zoals heel hip Gin-Tonic, of MILF-magnet Licor 43. Vertel op kantoor dat u thuis Licor 43 ijs in het vriesvak heb liggen en iedere tutttige secretaresse verandert spontaan in een geile kwakbol waarmee u urenlang de liefde zal bedrijven. No kidding!
Doe uw drank samen met het volkoren toiletpapier (of een andere vezelbron) in de blender, even een paar minuten rammen met dat ding, en giet het resultaat in een ijsvormpje, bij voorkeur in deze. Een nachtje in de vriezer en smullen maar!

Vretecool: Bami goreng met kip uit blik van de Aldi

Door
Flepz0r
-
9

Heeft u ook trek? Dat treft. We troffen een blik bami goreng van de Aldi in de Vretecoolkast aan dus wij meteen augurk gepakt (haha, nee) een pan op de kookplaat, blik opentjoppen en omkieperen maar.

Nou, we hadden meteen minder trek. Gelukkig was de afsprong wel heel netjes:

Dat gaat wel even duren voor het eetbaar is. (haha). Dan gaan we ondertussen maar even naar de inhoud kijken.

Ze zijn vergeten te melden (rechtsonderaan) dat de inhoud in de prullenbak mag. Nee, is flauw, het kan nog best heel erg lekker zijn al ruikt het dan naar tomatensoep.

Oh, mooi, vooral water en veel groente. Dat valt dan weer mee. Na een potje roeren en wachten is het warm  en kan het op een bord (hmmm, ziet er lekker uit). En dan de smaaktest.

Het meest positieve is dat het veel is. Althans, best veel bagger, want groot blik. Is het lekker? Nee. Matige zompige bami, de kip heeft weinig tot geen textuur, groente (wat toch 26% zou moeten zijn) heb je weinig plezier van en lijkt vooral afwezig en het is vooral zout. En ja, dat kun je een reet pullen en het compleet onderkwarken met sriracha, maar dan is zo ongeveer alles lekker te maken.

Euro 3.49, en dat is ongeveer 3.49 te veel. Voor 4 cent minder haal je bij de Aldi een kilo “verse” bami en die is met minder moeite beter op te leuken dan dit. Dit is de slechte receptenwebsite onder de kant-en-klare bami, volstrekt overbodig, weinig inhoud en pretendeert heel wat te zijn. Mensen met een, kom hoe heet dat, oh, economische achterstand moeten dit blik snoeihard voorbij lopen en de verse zut halen want de helft van de prijs per kilo en veel beter. KIJK DAN:

Dit is op alle vlakken niets. Loop er voorbij, raak het niet aan, gooi het weg, hou afstand en hou je veilig.

Vretecool: Bal gehakt uit blik showdown (Aldi Stevige Gehaktballen versus Spaanse abondigas)

Door
Flepz0r
-
5

Er zijn van die dingen die als je er later aan herinnerd wordt een retrospecte zure oprisping kunnen geven. Dat kan zijn die ene nacht met een influencer, een voetbalwedstrijd van Ajax, of bij een one-night-stand gefiguurzaagde letters HOME tegenkomen.

Wij hebben dat hier op de redactie met een verloren gewaande vretecool van eind vorig jaar. Het ging om een showdown tussen twee blikken gehaktballen.

U, als vaste lezer van dit feuilleton, weet dat zaken uit blik eigenlijk altijd harder zuigen dan zonder ironie Conimex of Comic Sans MS gebruiken. Wij proberen het tegendeel doorlopend te bewijzen. Van dat eerste.

Stevige ballen in een heerlijke jus. Van de Aldi. Dat zijn heel veel claims. Aan de andere kant van de ring staat een blik kipgehaktballen uit Spanje.

Ze hebben er geen gluten ingestopt, wat op zich fideel is. Gluten maken je van binnenuit kapot. Net als twijfel en sex met paarden. Gelukkig kostte het blik maar 0.89 euro en is alles wat uit Spanje komt lekker, dus dat zit wel snor.

Eerst de Aldiballen.

Hmmm, dat ziet er lekker uit.

Geur is vies kattenvoer. Het ziet er goor uit. In de pan ook. Opwarmen maakt de geur minder penetrerend maar dat kan ook gewenning afstomping zijn.

Structuur is matig. Beetje los zand. De claim van de “stevige ballen” kan dan ook de prullenbak in. Heerlijke jus, zult u vragen, nou dat zat dan net niet in ons blik, want je kunt deze jus veel verwijten maken, maar niet dat die heerlijk is. Het is teleurstellend, je zal toch 4.99 betaald hebben voor deze prut en dan hoopvolle blikken op de smoeltjes van je klindjes zien versmelten na de eerste hap.

Voor een goeie bal uit de jus ga je naar tankstation De Paal op de A1 bij Apeldoorn, niet naar de Aldi blijkt.

Gelukkig zijn daar nog de abondigas pollo, zou een ziek persoon zeggen.

Nou, gaat u even een les Spaans doen? Kenkeren wij het even in een pannetje.

Meer punten voor de afsprong, maar geur is ook hier vier kattenvoer. Het ziet eruit als geschoren apenballen. Opwarmen haalde ook hier weer de geur weg van het kattenvoer.

Gek genoeg liet het blik een onverklaarbare ring achter op de bunkertafel. Keihard hout en die Spanjolen branden er gewoon doorheen met blikvoer.

En dan op de inhoud. Ham and eggs. Dit is echt helemaal niets. Smaak niet, structuur niet, De gehaktballen van de Aldi hadden al weinig structuur, maar deze is nog losser zand. Koop geen abondigas pollo.

Vretecool: Babyvoeding Test

Door
Toxteth O'Grady
-
9

Hoe smaakt babyvoeding? Is het vergelijkbaar mijn warme hap, maar dan gepureerd, is het lafjes of gewoon lekker? Jonge ouders en kaakchirurgklanten zullen dit wel verveeld wegwuiven, maar mij fascineert het al jaren. Natuurlijk kan ik wachten tot ik een tandeloze bejaarde of revaliderend verkeersslachtoffer ben, maar geduld is voor sukkels en de smaakzin neem af met het vorderen der leeftijd.

Het is nu tijd om te handelen! Uiteraard ga ik niet zomaar wat in me melis prakken en in tegenstelling tot het jong leven doe ik mijn eigen inkoop. Dit leek me wel wat: Olvarit Spaghetti bolognese tradizionale (uit de serie Italiaanse Specials voor 8+ maanden). Si amici, deze logger eet Italiaans.

Eenmaal op de redactie het potje bekijkend zie ik daar een roodbruine smurrie met witte en groene stukjes me toelachen. Mèh, de maagsappen gaan nog niet echt stromen. Het etiket maar eens lezen dan: 36% groenten (27% tomaat, 6% wortel, 3% ui) 26% pasta (tarwe, ei), 21% water (nodig voor bereiding), 8,5% rundvlees, 3% appelsap, 3% tarwezetmeel (tarwe), 3% ui, 1,5% maiszetmeel, 0,5% basilicum. 0,5% selderij. Nee, er bloeit nog steeds geen culinaire liefde op, misschien wil het verstand wel. Maar even verder lezen… per 100g ontvangt uw kleine: 293kJ (70kcal), 2,5g eiwitten, 10,3g koolhydraten (suiker 1,7g), 1,9g vetten (1,0 onverzadigd), 0,6g voedingsvezels en exact 0,03g natrium. Ah, 85% vocht dus: niet echt het voer voor kampioenen. Interessant allemaal en het zal vast heel goed zijn voor je nazaatje, maar … hoe smaakt het? Potje opmaken: prakje ruikt als tomatensoep, niet eens vies. Het spul is dik, het moet er echt uit geschept worden. 30 Seconden microgolven -ping- eten. Als goed virtueel vader even mijn vinger erin gestoken, te lauw. Hop, nog eens 30 seconden. Roeren, klaar.

Olvarit Spaghetti bolognese tradizionaleMijn eerste hapje! Euch… rugrillingen… wat is dát een flauwe smakeloze drek zeg… Bwèh, ik probeer de smaakpapillen en geheugen objectief te resetten: nope. Na een hap of zes weet ik het zeker: dit ga ik niet verder opeten. Het maaltje lijkt nog het meest op een zielloze ingedikte vermicelli-tomatensoep die systematisch beroofd is van elke smaak. Het zal best vullen, maar een blije ervaring is het niet. Verder is kauwen (duh) niet nodig, wel geven de pasta-stukjes nog het tenminste idee dat je iets binnen krijgt. Wel goed nieuws voor de paardenvrienden: de 8,5% rundvlees heb ik zintuigelijk niet kunnen waarnemen.

Conclusie. De Olvarit Spaghetti bolognese tradizionale heeft me dus niet kunnen bekoren. Ook zal het bij uw koter geen liefde voor de Italiaanse keuken doen ontluiken. Ik weet het, ik ben niet de doelgroep en misschien is de smaak bij zuigelingen wel anders afgesteld. Die zijn immers ook dol op tietenbier en dat vinden de meeste volwassenen ook niet te hachelen (er komt geen test). Over smaak valt best te twisten, een second opinion dan? Het bunkervolk was niet te vermurwen en de redactie-hond die altijd aan je eten (en je zak) komt snuffelen, vertoonde geen enkele interesse.

  • Getest: Olvarit Spaghetti bolognese tradizionale
  • Kost: ± €0,95 (potje 200g)
  • Beoordeling: 3 van 14 RC-sterren

 

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Babi Pangang uit blik van de Aldi

Door
Flepz0r
-
17

We hadden er nog twee meer getest op dezelfde avond dat we ook het broodje gehaktbal Jos Brink en de Italiaanse Gonnoroegorillaballen achter de huig gestompt hadden, maar we moesten begrijpelijkerwijs even bijkomen voor we onze emoties erover konden delen.

Want christus-te-paard wat was dit emotioneel. Zo hebben we namelijk ook Babi Pangang uit blik gegeten. Alhoewel de fabrikant het zelf Bami Pangang noemde, maar dat zat er godzijdank niet in.

Inhoud met name tomaat en varkensreepjes. De rijst op het blik was gelukkig slechts een serveersuggestie.

En ja hoor, daar was die weer, de geur van tomatensoep! Lang niet meegemaakt bij de vretecooltests, maar net als waterpokken en genocide, weer terug als vanouds.

“Er zit nog wel wat bloed bij, maar het meeste is tomaat” zullen we maar denken.

Zoals bovenstaand te zien is, het blik in een soepbord omgekeerd en werden de instructies gelezen. In de magnetron rausen, nuken en bikken. Dat is meteen al een klein vretecoolstijfje op de schaal van makkelijk-en-snel, dus boem, gebeurd.

En dan zoals het eruit komt. Raarrrrrr. Het is namelijk (vergelijk zelf dan) van een melancholische rode kleur naar een raar bruin FVD-kleurtje veranderd. De suiker (want godallejezus wat zit er veel in) is deels gekarameliseerd. U kijkt dus de facto naar een Crème Babi Pangang. Hadden we de bovenkant nog even met een searzall dichtgeschroeid dan hadden we het als toetje kunnen serveren en was het Crème Babi Pangang Brulee.

En dan over naar de smaak. Het is een soort natte beef jerky. Maar dan van big. Een soort Chinese zoete beflap. Belangrijke essentie, het is niet taffeszout. Althans, dat denken we, omdat er een mud suiker is toegevoegd per blikje. Het is zegmaar die Chinees bij u in het dorp waar nooit iemand zit en die gebruikt moet worden voor witwaspraktijken, want te vreten is het eten er niet. Nee, samenvattend is dit geen aanrader, tenzij u het blik verdunt met een liter water, zelf nog een halve big bijgaart om erdoor te roeren en het met veel rijst serveert aan een groep hongerige mensen met weinig kritische visie op voedsel. Maar dan kunt u net zo goed zelf gaan koken. Anders lekker laten staan bij de Aldi.

Vretecool: Babi Ketjap met Bami Goreng van de Aldi

Door
Reet
-
10

Vretecool-connaisseurs weten wellicht nog dat de Aldi een naam hoog heeft te houden wanneer het om bakken kant-en-klaar voor voor weinig gaat. Immers, de Lasagne van de Aldi was gewoon prima weg te hakken.

Vandaar dat we nog maar eens een keer naar de Aldi zijn afgereisd in het pittoreske Rotterdam-Charlois, om daar naar de achterkant van de zaak te stiefelen, alwaar de kant-en-klaar bakken voer gekoeld staan te wachten op een nieuw slachtoffer. Zoals alles bij de Aldi, staan de bakken voer in grote dozen te wachten op een hand die ze bevrijden uit de koelkasten van de van origine Duitse grootgrutter.

De inmiddels bekende en eigenlijk ook al legendarische Mama Mancini Lasagne Bolognese staat ons vanuit het koelschap vriendelijk toe te lachen, tussen de enorm grote selectie Aziatische kant-en-klaar maaltijden. Aldi koopt haar Aziatische maaltijden bij Plaza Foods uit Nijmegen. Deze voerfabriek is opgericht door de broeders Chang die hun centen hebben verdiend met een gigantische vreetschuur in Nijmegen, die gespecialiseerd is in Aziatisch eten. Dat doen ze daar al ruim 25 jaar en het was blijkbaar tijd voor iets nieuws.

Ja, zeg maar!

Aangezien de broers nogal wat ervaring hebben met enorme hoeveelheden voedsel te bereiden, leek het de heren een goed idee om dit op grotere schaal te doen voor supermarkten. En niet geheel zonder succes, want inmiddels zijn ze hofleverancier van Aziatische kant-en-klaar maaltijden voor grootgrutters in een behoorlijk deel van West-Europa. En dus ook voor de Aldi, alwaar mijn oog viel op een bak Babi Ketjap met Bami Goreng. 500 gram voer voor nog geen 3 euro is een prima aanbieding. Niet zo goedkoop als de befaamde Lasagne, want die doet €2,59 voor een kilo voer.

“restaurantkwaliteit”, wat dat dan ook moge betekenen.

De verpakking ziet er prima uit: aan de voorkant bevindt zich een doorkijkvel, waardoor je zowel de Babi Ketjap als de Bami Goreng prima ziet zitten. Er om heen zit een wrapper van karton met generiek Oosters motief en een foto van de bereidde maaltijd. Kijken of we dat straks na kunnen maken. Op de achterkant staan uiteraard de ingrediënten, de manier van bereiden en de voedingswaarden. Wat direct opvalt is dat er een gigantische berg zout in zit: 133% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid. Nu heeft Babi Ketjap van origine ook al vrij veel zout (en veel suiker), maar voor één portie 8 gram zout is echt wel wat gortig. Gelukkig staan er ook op de verpakking dat het om “restaurantkwaliteit” gaat, dus dan komt het goed. Wat dat inhoudt, lezen we iets verder op de verpakking: “Bereid zoals in Aziatische restaurants: volgens traditionele receptuur en op hoog vuur gewokt“. Ah, dat is dus restaurantkwaliteit. Maar dat zegt eigenlijk nog steeds helemaal niets.

Tijd om de koksbuis aan te trekken

Makkelijk en snel, of niet natuurlijk. Kijk maar!

Tijd om de boel klaar te maken dan maar. Er staan ook drie verschillende bereidingswijzen op de verpakking: in de magnetron, in de koekenpan/wok of in de oven. Aangezien het slechts één maaltijd betreft en we doen alsof we haast hebben (het is immers Vretecool), pakken we de eerste methode: met de magnetron. En die bereidingswijze past ook geheel weer binnen het Vretecool-principe: makkelijk en snel. Paar gaatjes in het doorkijkvenster prikken, 6 minuten in de magnetron rammen op de hoogste stand en voor de gezelligheid even overgooien in een bord naar keuze.

De Babi en Bami zitten gescheiden in de verpakking, dus eerst even de Bami in het bord jassen om vervolgens de Babi er over heen te lepelen. Het ziet er helaas niet zo wervend uit als op de verpakking, maar heel erg goor ziet het er dan ook weer niet uit. Dit geldt overigens ook voor de geur; die is prima. Zou het dan aan de Aldi liggen? Zijn alle kant-en-klaar maaltijden van de Aldi gewoon prima? We gaan er zo gelijk achter komen, want het is tijd om te proeven.

Hulptroepen

Ook deze keer heb ik er weer hulptroepen bij gehaald in de vorm van de bekende fles Sriracha en voor de verandering ook een wijntje van de Aldi: Southern Creek Chardonnay van de Aldi voor €2,99 per fles. Die wijn is overigens echt het koopje van de week, want het is een puike Chardonnay (etiket is inmiddels veranderd) met aardig wat hout en tropisch fruit. Verwacht geen loeizware, botervette bourgogne, want dat is onmogelijk voor dit geld. Maar het is gewoon een puike fles wijn en met €17,94 voor een doosje, kan je nog eens een flesje extra opendraaien.

Eenmaal de boel opgediend ziet het er, zoals eerder aangegeven, best appetijtelijk uit. De Bami Goreng heeft genoeg vulling in de vorm van hamblokjes, prei en ei en de Babi Ketjap bevat heel veel dikke ketjap en opmerkelijk veel varkensvlees dat voor de verandering nu niet helemaal tot snot gestoofd is, maar gewoon een prima bite heeft. Voordat ik de Sriracha opendraai, eerst maar even proeven, want ook deze keer moet de chefkok weer de kans krijgen zijn gerecht te presenteren zoals hij het bedoeld heeft. En stiekem hoopten we het al, maar je weet maar nooit, het is prima te eten. Zo prima zelfs, dat ik de Sriracha dicht heb gelaten. Dit is gewoon lekker hoog op smaak. Inderdaad, de hoeveelheid zout heeft daar een behoorlijk aandeel in, maar ook de andere smaken, zoals de zoetigheid van de ketjap, komen prima tot zijn recht. Het varkensvlees, de hamblokjes en de eireepjes (eigenlijk eibonkjes) zijn allemaal stuk voor stuk aanwezig tijdens het kauwen.

Ziet er prima uit toch?

Conclusie

Wat nu, alweer een prima kant-en-klaar maaltijd? En ook deze keer weer van de Aldi? We hebben al vaker kant-en-klaar maaltijden van andere supermarkten weggewerkt, maar die waren stuk voor stuk niet te hachelen. Dit is nu de tweede maaltijd van de Aldi en ook de tweede maaltijd van de Aldi die dus prima weg te zetten is. Dit betekent uiteraard ook dat we meer maaltijden moeten gaan proberen van de Aldi, maar ook dat we overwegen een Vretecool-bokaal in het leven te gaan roepen om die jaarlijks uit te gaan reiken aan de leverancier van het beste kant-en-klaar voer volgens Vretecool. Het ziet er naar uit dat de Aldi dit jaar met deze Bokaal er vandoor gaat, maar we hebben nog ruim drie maanden, dus nog tijd genoeg voor uitgebreid onderzoek. Tips om de aanstaande hegemonie van de Aldi een halt toe te roepen kunnen jullie uiteraard kwijt in de reacties. Wij gaan in ieder geval opzoek naar meer grootgrutters-kant-en-klaar-maaltijden.

Opperdepop.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Atlas 14 bier

Door
Toxteth O'Grady
-
8
atlas 14 bier

Vretecool gaat vooral over min of meer vast” voedsel, terwijl er ook prima vloeibaar consumeerbaars is, toch meneer de “ik mag alleen astronautenvoer van de dokter”-alcoholist? En het blijft blikvoer want…

… browsend door het biervak van de zwart-gele duopolist was één blik op de verpakking genoeg om het gezwind in de kar te laten glijden. Woohoo 14%! Ik drink niet vaak, maar als ik het doe, genieten de buren mee.

atlas 14 bierTerug in de bunker even ingelezen over deze impulsaankoop:
“Atlas was founded in Holland the ‘50s, launching a range of strong lagers for men who were looking for a little extra kick in beer. The brand was named after the Greek mythological figure known for fighting Zeus with the Titans. Our beers are naturally brewed with a longer and more complex fermentation process, resulting in an intense yet accessible taste.” De neuk! Wie verzint dit soort dingen? Misschien iets voor een andere post want de marketingbabbel dendert veder; “Rich, robust, warming and powerful, exceptionally round, with a slightly bitter aftertaste”.
Dit klinkt als een date met volslanke dame die de voorbipshygiëne niet op orde heeft. En die 14%, een mooi cijfer maar glucose zorgt voor die moeder aller katers. Is zo’n sterk brouwsel nog leuk, ga je dit je vrienden voorzetten of bestellen tijdens een date met je zoveelste Tinderella?
Pfff.. ik durf niet goed, nog even verder lezen en zie! Onze instinctieve huiver wordt beloond, het merk Atlas zit in de portfolio van United Dutch Breweries, de gifmengers die ook verantwoordelijk zijn voor de migraine uit een fles Oranjeboom en smaakjeskindermixbier X-Mark.

Allez, genoeg tekst. Het moment der waarheid is helaas niet langer uit te stellen. PCHHHHKL’K! Alsof die 14% niet genoeg is, het geluid van een halve liter opensnokken blijft toch de ultieme alcoholisten-soundtrack. Oef! Dit pils heeft de kleur van eh… van uhhh… van-de-plas-van-een-pissende-pony-met-een-ontstoken-plasbuis-in-zijn-paardeponypenis-door-het-regelmatig-recreatief-penispompen-van-ponypoepgaten-in-een-poging-tot-pretseks. Je herkent het. Sommige noemen het “amber” en niemand noemt hun dochter de-plas-van-een-pissende-pony-met-een-ontstoken-plasbuis-in-zijn-paardeponypenis-door-het-regelmatig-recreatief-penispompen-van-ponypoepgaten-in-een-poging-tot-pretseks.

De geur? Die van een goed befeest café van de avond daarvoor. Voor zekerheid de bodem bekeken, yep, zou nog goed moeten zijn.
Proeven dan maar. Oh godnakendekut, hou me bier vast! De peristaltiek van het maag-darm kanaal weigert bijna om in de voorkeursrichting te blijven gaan.

Leuk weetje voor op feestjes: kort na het overgeven voel je je vaak een stuk beter door de afgifte van endorfine aan het bloed. Deze vomit’s high is toch een stuk minder vermoeiend dan een uur rennen of fietsen en er kan gewoon gekanteld blijven worden.

Maar goed waarom had je ook alweer mijn bier vast? Oja, Atlas 14, we bespraken bier. Nog wat slokken dan. Die smaak; sterk, maar niet smaakvol. Maar vooral sterk dus, niet zacht maar vooral sterk, niet hoppig maar vooral sterk. Een niet toevallig aanwezige vrouw met een genetische Sovjet-achtergrond keek na een slok boos over de rand van haar zonnebril en riep tamelijk onvriendelijk “bier met vodka!” Ja dat dus. Dit is een makkelijk en snelle armeluize kopstoot/duikboot. Er pissen geen engeltjes over de tong, hier gaat je vleeslap onvrijwillig door de bilnaad van Satan.
Ook het schuim is geen feest; slap en korter levend dan de premature liefdesbaby van de gemiddelde Zeeuwse gereformeerde incest.

atlas 14 bier

De kater. Het leven is keten van teleurstellingen en bier zou deze treurnis juist moeten doorbreken, niet versterken.
Ik lees het persbericht nog eens terug “…resulting in an intense yet accessible taste… “. Ja, over smaak valt dus best te twisten. Zelfs als iemand dit lekker zou vinden, bier is om te drinken. Dit is geen plopje om de hele middag/avond door te kantelen terwijl er getoverd wordt bij de BBQ door Van Dale, Reet en Flepz. Wat zeg ik, breng dit terug als je de kassabon nog hebt. Je kan zoveel beters kopen voor €1,22 wat je wél wil opdrinken.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Alpenfest Currywurst van de Lidl

Door
Flepz0r
-
7

We zouden beter moeten weten na de nattekrantennoodles van gisteren van de Lidl, maar we zijn naast strontkoppig ook (behalve Meneer van Dale, die kwalificeert helaas nog niet om Aldivoedsel te mogen eten) gecommitteerd om voor het Vretecool-feuilleton steeds opnieuw de fout in te gaan.

We zijn dus weer bij de Lidl geweest, want de prosecco was in de aanbieding en de voorraad was bijna op in de bunker. En het is nog net Alpenfest tot en met vandaag.

“Alpenhangjongeren. Niet de Lidl bij ons om de hoek.”

We konden dus voor een prikkie de bunkervoorraad Schwarzwälder Schinken aanvullen en daarnaast was er, zoals u reeds aan de topica kon zien, ketchup currywurst, met extra currypoeder en een houten vorkje.

“Doe maar wat, of niet, kijk maar.”

De achterkant bleek in het Gyros en het Hongaars Koreatisch Kroatisch te zijn, dus we hebben gewoon gegokt op “hoekje opentrekken en 2 minuten nuken”. Het klonk wel een beetje raar, knisperend tijdens het nuken, maar wellicht is dat omdat we het houten vorkje en de currypoeder in de bodem hadden laten zitten.

“Of je worst lust”

“Maar, meneer retecool, er was toch ook extra currypoeder en een houten vorkje extragratis bijgeleverd?” Correct, dat zeiden we al, die hadden ze in de bodem verstopt.

Zoek, zoek, vindaloo!

Handig lipje aan het currypoederzakje, het evenredig verdelen van de curry over de dampende worst is nog wel een beetje lastig, er belandt toch nog een beetje naast het bakje, maar maximaal half puntje aftrek.

Und jetzt ganz untergespritzt mit Curry und Currypulver

En dan de grote vraag: is het te beuken? Nou, dit is een prima revanche van de Lidl voor die culinaire mensenrechtenschending van gisteren, dit is namelijk prima te nassen. Ja, het is wat aan de zoute kant, maar smaakvol, er zit curry in, er is genoeg currypoeder wat het nog lekkerder maakt, de saus zelf is alleen ietwat aan de zoete kant.

“Opperdepop”

De worst is niet van het topniveau “hemarookworst”, maar lijkt zeker niet op de zompige worstfantasie die Jong Food in hun erwtensoep verwerken. We gaan dus zo na de F1 nog even terug om de voorraad op te kopen. Ideaal na-het-zuipenvoer.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Alpenburgers van de firma Lidl

Door
Willem Treur
-
6

Het mag voor zich spreken dat ieders eerste associatie met de Alpen het uitbundige Alpen Fest van Lidl is, niet te verwarren met het – eveneens zeer populaire en ook uitbundig gevierde – Alpenfest in Gaylord, Michigan.

En waar uitbundig gefeest wordt krijgen mensen trek. En waar mensen trek krijgen, daar breekt de pleuris uit. Tenzij je ze dus eten geeft. En als bij hoge uitzondering de Heiland er niet is om vis en brood in héle kleine stukjes te breken dan ben je al snel aangewezen op Lidl, waar dus ook het uitbundige Alpen Fest is, dus dat sluit perfect op elkaar aan.

Ondanks 700 waarschuwingen van collega Flepz0r buig ik mij toch over de indrukwekkende ingrediëntenlijst. Het zal u wellicht niet verbazen dat deze allesbehalve eetlustopwekkend is. Sterker nog, in plaats van het ineffectieve Atkins-dieet raad ik mensen met overgewicht aan dit soort ingrediëntenlijsten te bestuderen vlak voor etenstijd.

Laten we verder niet te lang stil staan bij de extreme hoeveelheid ingrediënten. Hoe is de bereiding? Die is namelijk een regelrecht feest. Al heeft de Alpenburger daar verder geen hand in, nee ik heb een nieuwe magnetron en wát. een. genot. om daar iets in op te warmen.

Als ik de magnetron vervolgens opentrek is het net of ik na drie weken vakantie thuis kom en ontdek dat er nog een halfvolle pan hachee op het aanrecht staat.

Aan het uiterlijk ligt het niet, bij deze aanblik loopt het water je in de mond.

De tastzin krijgt het helaas niet minder zwaar te verduren dan de reukzin: het is ronduit walgelijk om het broodje – dat helemaal zacht is van het vocht – uit de verpakking te halen. Mevrouw Willem omschreef deze ervaring met een hartverscheurend ‘IEUW”.

Na lang, heel lang verstijfd naar de alpenburger te staren besluit ik een hap te nemen. Dit is echt voor hele stoere knapen zeg.
Alsof je per abuis een vier weken oud lunchpakketje uit je tas haalt – in plaats van je verse bammetjes – en dan een ferme hap neemt. Al doet het qua nat-, zuur-, weeïg-, sompig- en drabberigheid ook denken aan een ongewassen muts hartstochtelijk beffen, na twee maanden intens survivallen in Borneo.

De glazig uitziende ‘saus’ doet zowel qua aanblik als qua mondgevoel het meest denken aan een zojuist warm in je mond leeggelopen abces van een melaatse dakloze in Krakau. Uniek, maar beslist niet aangenaam.

Dit smaakt zoals het er uit ziet.

Mijn lichaam redt me gelukkig uit deze situatie door zeer sterke noodsignalen af te geven die mij dwingen te kokhalzen en naar een frisse versnapering in de gedaante van een ijskoud biertje te grijpen.

N.B. Naar aanleiding van deze zeer heftige ervaring is de evenknie van deze alpenfleischburger, de alpengrillburger, in mijn koelkast in de vergetelheid geraakt. Excuses dat hier geen gedetailleerd verslag van verschijnt, al lijkt het mij volkomen uitgesloten dat de alpengrill-variant in tegenstelling tot de warme geelgroenglanzende levergelei-variant wel heel lekker is.

Vretecool: All day Breakfast Sausage Muffin (Rustlers)

Door
Flepz0r
-
4

Helaas is dat stinkende reservewaddeneiland met bleke homosuele theedrinkende tandartsnachtmerries gisteren weer niet uit de EU opgesodemieterd. Desondanks hebben ze nog steeds niemand weten te vinden die z’n klauw in de dijk wil stoppen, dus voorlopig drijft de boel nog steeds langzaam naar de afgrond.

Omdat het vrij verkeer van goederen binnenkort over is heeft uw Redactie nog een laatste bezoek gebracht aan Rottemetandenplaat en een voorraad Vretecoolmeuk uit de stal van Rustlers ingeslagen die niet verkrijgbaar is op het vasteland en hoogstwaarschijnlijk dat de komende jaren ook niet gaan zijn. Een soort uitzwaaiweek dus en we trappen vandaag af met de All Day Breakfast Sausage Muffin. En nee, dat zijn inderdaad meer woorden dan onderdelen in de hap.

Nou, in het makkelijk en sneldepartement scoort deze punten. 65 seconden nuken, 30 seconden afblijven. Toevalligerwijs ook hoe Britse vrouwen opgewarmd worden voor copulatie, maar dat terzijde.

“Dat is helegaar geen sausage, noch een muffin”

Op en top Brits, want het is wit, maar niet zoals je het kent. Allereerst is dat geen muffin en wat er tussen die witte buns zit is al helegaar geen sausage. Het verklaart wel het gedrag van Britse vrouwen in het buitenland als ze denken dat dit een worst is.

En dan de condiments. Links kaas (NEEE DAT IS GEEN KAAS RAAHGHHAAAAAAHG), rechts een zakje ketchup. We nuken de shit vervolgens en leggen na gepaste tijd er met de vreetgrage klauwtjes vanaf te zijn gebleven de “kaas” ertussen en de ketchup erop te squirten. En dan krijg je dus dit:

En dan de grote vraag: is het te beuken? Nou, verrassend genoeg is dit het beste dat we van Rustlers in de knuistjes hebben gehad. Dit is er serieus een om in de koelkast te hebben liggen voor een vlugge ochtend. Natuurlijk, er moet betere kaas op, en met sriracha is alles lekkerder, maar met sriracha is zelfs dit lekker te maken, oh nee, wacht.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

1...727374...840Pagina 73 van 840