Vretecool: SoFish Fillet – Salmon Style

Door

-

Naast het almaar uitdijende supermarkt schap met vleeschvervangers, is er stilaan een niche aan het ontstaan met visvervangers. De Vegetarische Slager had al een méér dan voortreffelijke visvrije tonijn en dito gamba’s, de AH vega-vissticks zijn ook niet onaardig en ook nog in de bonus vanaf komende maandag, dus toen er bij de Jumbo onlangs vegetarische Zalmmoten in het schap verschenen heb ik gelijk heel optimistisch drie doosjes meegenomen!

De vega-zalm komt uit de fabriek van het Landgraafse bedrijf SoFine, dat al bijna 50 jaar tofu-producten maakt. “Het is revolu-zee-onair, plantaardig en het overspoelt alle argumenten van elke viseter: SoFish Fillets – Salmon Style. SoFine zwom tegen de stroom in, liet zich niet van zijn stuk brengen en ontwikkelde op basis van biologische sojabonen SoFish Fillets – Salmon Style, een geheel plantaardige moot met de smaak en bite van ja, zalm.“, zo lezen we op de website. Aangemoedigd door de tip op de website koos ik voor de ovenbereiding, met peultjes en -in plaats van de aanbevolen krieltjes- wat verse tagliatelle, of zoals mijn schoonmoeder het pleegt te noemen: bami. Een goeie fles witte Italiaanse wijn erbij, paar plakjes citroen, en smullen maar van de smaak en bite van zalm! Toch? Scroll snel door naar beneden om te lezen hoe dit afloopt!

Een kijkje in de McChicken — “Het Zalm me aan me Reet roesten wat Reet vindt, maar dit eet ik niet”

Eenmaal op tafel gezet voor de familie Webmeister doemden er gelijk donkere wolken op aan de stralende horizon die SoFine ons had beloofd: de messen van ons tafelbestek bleken niet toereikend om een behapbaar stukje vegazalm af te snijden. Na vervanging door wat stevigere kartelmessen kon het daadwerkelijke proeven dan echt beginnen, en ik zal er verder niet omheen draaien: de vega-zalm bleek zowel de smaak als bite te hebben van een groot uitgevallen stuk roze potloodgum: gortdroog en taai, terwijl zalm toch mals en vettig hoort te zijn, dat je bijkans naar binnen zou moeten slurpen. Daarnaast klaagde het proefpanel, ondanks dat de zalmmootjes slechts 75 gram zwaar waren, dat het intens machtig was. Bovenal was de vega-zalm domweg smerig, en uiteindelijk is ruim de helft door het toilet gespoeld zodat het nu alsnog vrij in de Nederlandse rivieren kan rondzwemmen, net zoals z’n niet-vega soortgenootjes.

Conclusie: We zien af en toe goeie vegadingen langskomen op Vretecool, soms wat minder goeie dingen, en af en toe ronduit smerige vegameuk. Sinds vandaag hebben we nog een categorie daaronder: SoFish Fillet – Salmon Style

Vretecool: Smullers vegaburgers

Door

Flepz0r

-

4

Hoewel iedereen en z’n moeder tegenwoordig bij ons aan de deur van de bunker bezorgen komt, zijn er van die momenten dat uw redactieleden zich buiten de bunker begeven anders dan voor fourageren of neuken.

Zo kan het gebeuren dat een van ons zich op een treinstation bevindt. Met honger. En dan blijkt net de Dönerland/company/beuker/concurrent dicht en moet je dus of tussen de huppeltrutjes in de rij staan bij de AH to go voor een kneiterdure kutsmoothie, danwel ervoor kiezen je te verlagen tot de automatiek Smullers. Als je toch al jezelf straft door met het OnrendabelenVervoer te gaan kan de Smullers er ook nog wel bij.

Inderdaad, dat was in het nieuws geweest.

Dus meteen naar de balie getogen en bij Bert (stagair) twee burgers besteld, de vegaburgert en de kipburgert. Op die manier is het dierenleed beter in perspectief te zetten namelijk.

Vega uiteraard LINKS, vlees natuurlijk RECHTS.

Bert had eerst de kipburger klaar, want die kon hij uit een klef lauw luikje trekken, voor de de vegaburgert moest hij het vet nog opwarmen, dus die liet op zich wachten. Helaas konden we niet de grap maken “moet die koe nog geslacht worden”, dus Bert had een leuke avond. We nemen dus eerst een kijkje bij de kipburgert.

Kip. Verscholen tussen de sla en een goeie klodder saus.

Maar net als aan Bert z’n stage op enig moment, kwam ook aan het wachten op de vegaburger een eind.

Minder sla dan de kipburgert, maar deze had natuurlijk al veel plantaardigs in het midden zitten.

Toen dus, angstvallig de klok in de gaten houdend, de tanden in beide burgers gezet. Achter elkaar uiteraard. Eerst als ijkpunt van wansmaak de kipburger. In de saus zaten zoals u ziet nog wat stukjes witte ui verstopt die het geheel een aardig mondgevoel gaven. Wat wel zo is, is dat de kipschijf in verhouding dun is ten opzichte van de vrij voluptueuze broodjes. Kijken we bijvoorbeeld naar oer-Hollandsche kwaliteitsproduct “McKroket” dan is de brood/burger verhouding een stuk beter tot het punt dat de kroket dikker is dan anderhalve bun, pakweg 60% van het broodje zonder de kroket. Affijn, we dwalen af. Over naar het grote moment.

Prima de saus in het midden geejaculeerd. Bert verdient een voldoende.

Dan over naar de vegaburger. Het vlees schijfje ziet er uit als vlees maar is bij de eerste hap wat droger. Het kan zijn dat de saus er te beperkt opgekleddert is, wat Bert z’n stage behoort te kosten, maar ook het proeven van een los stukje bleek droog.

Nu heeft schrijver dezes ontegenzeggelijk ervaring met het wegduwen van grote ladingen van dergelijke lapjes in rundvariant, dus dat qua verlijkingsmateriaal. Overigens is uit redactie-ervaring gebleken dat de kipstuckjes van de vegetarische slager amper van echte kip te onderscheiden zijn maar ook die zijn ietwat droger van smaak dan je van goed klaargemaakte kip verwachten mag. Al met al dus een aardig weghapburgertje en prima alternatief voor de culinair uitgedaagden.

Dat ziet er godverdomme gewoon uit als vlees. Achtigs.

Gaan we nu op de redactie standaard met de trein in plaats van de Suburban om deze burgerts niet te hoeven missen? Neen. Geenszins. De kipburger was echt lekkerder, we moesten nog een trein halen dus konden niet ook nog een stuk verneukte koe op brood ernaast testen. Die houdt u dus tegoed.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Senseo h@x0rz!

Door

Der Webmeister

-

21/07/2017 - 11:14

3

Vandaag begint de Bouwvak in de Randstad, en dat betekent dat de avondspits één lange optocht zal zijn van sleurhutten richting de Belgische grens, op weg naar de Dordogne. Uiteraard zijn al die Alpenkreuzerz vakkundig uitgebalanceerd met behulp van 25 kilo kruimige aardappels, 14 kratten halve liters Amstel, diverse steriele Franse kaasjes van AH (want die hebben ze niet in Frankrijk), en uiteraard het Senseo apparaat.

Ja ja, ik weet wel dat Senseo blasé is, maar dit is juist ironisch! En trouwens: een ~~vriend~~ vage kennis van me die nooit koffie lekker vond is nu helemaal weg van die Senseo koffiepads. Die hij als waren het nicotinepleisters op z’n armen plakt. Senseo is wat dat betreft toch een beetje de Van Nelle halfzwaar van het betere heroïne gebruik. Ik bedoel maar. Maar ik dwaal af.

Het hele jaar worden we door de ANWB doodgegooid met flauwekul, zogenaamd ter voorbereiding op de vakantie, wat in de regel neerkomt dat ze je allerlei angsten aanpraten in stupide artikeltjes in dat kutbondsblad van ze over onbetrouwbare Franse politieagenten en rondtrekkende groepen gangsters, die het allemaal tot hun levenstaak hebben gemaakt om uw portemonnee te rollen. Om vervolgens je richting oplossing te praten die natuurlijk tegen riante betaling in de ANWB winkel te verkrijgen is.

MOOI APPARAAT

Ja lieve Retecoollezertjes, hoedt u voor die gewiekste ANWB die zogenaamd uw zorgzame best vriend wil zijn. Met hun obligate “begeleide kampeervakanties” en sneue weekendjes Valkenburg. Allemaal middelen voor het grote ANWB-doel en dat is om u zoveel mogelijk nodeloze verzekeringen te verkopen. Terwijl dingen waar de hardwerkende Nederlandse vakantieganger wél wat aan heeft, dáár is de ANWB natuurlijk niet mee bezig. Zo is het mij al jaren een raadsel waarom de ANWB zich niet inzet om de verkrijgbaarheid van Senseopads buiten Nederland te verbeteren. Nu moet ik ieder jaar met lede ogen aanzien hoe mensen in allerlei enge buitenlanden ten einde raad een mooi apparaat als de Senseo misbruiken met navulbare koffiepads, waardoor het nóg minder naar koffie smaakt dan reguliere Senseo.

GEWÓÓN!

En dat alleen maar omdat de ANWB verzuimt heeft te regelen dat de echte Senseopads gewoon in iedere campingwinkel te koop zijn zoals het hoort. En dan de enige echte natuurlijk! Gewóne koffie, gofferdomme! Niet van die nieuwerwetse hipster koffiepads als cappuccino of latte of koffie verkeerd. Senseo is tenslotte van zichzelf al koffie verkeerd.

Dus u kunt wel uw Alpenkreuzer volstouwen met genoeg koffiepads om drie weken door te komen, maar erg praktisch is dat niet. Dus reiken wij u graag de helpende hand met ideeën om een heerlijke Senseo te zetten, als in geval van nood uw campingvoorraad koffiepads toch wat sneller op is dan u voorzag.

DIEPTE

Nu bestaat er allerlei navulbare pads, maar wat als u die niet heeft? Uiteraard ook niet te verkrijgen in de campingwinkel (bedankt ANWB!), maar gelukkig ligt daar doorgaans wel maandverband! Met een kartelmes snijdt u er eentje aan de zijkant open, paar scheppen gemalen koffie erin, goed dichtvouwen, en klaar is uw Libressepad!

Uiteraard valt er hier weer veel te experimenteren, bijvoorbeeld in merk maandverband of de dikte. Of juist niet, kijk maar. Maar probeert u ook gerust eens een gebruikt maandverband! Vooral als die enige dagen heeft kunnen fermenteren geeft dat een verrassende diepte aan uw koffie, zo kan ik uit eigen ervaring melden!
Uw eigen Senseo hacks graag hieronder in de comments

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Samyang Buldak Hot Chicken 2x Spicy Noodles

Door

Reet

-

5

Het was alweer even geleden dat ik een bijdrage aan Vretecool heb geleverd. De reden daarvoor is tweeledig: weinig tijd en er is ook vrij weinig semi kant en klaar voedsel te vinden dat de moeite waard is om te recenseren.

Maar wacht! Tijdens een zoektocht in een filiaal van een landelijke grootgrutter naar content voor Vretecool stuitte ik op een familieverpakking instant noodles. En wel die van Samyang: Buldak Hot Chicken 2x Spicy Ramen uit Zuid-Korea. Dit zijn de noodles die je ook wel op youtube challenges ziet, waarin mensen zich intens aanstellen omdat de noodles in kwestie te heet zouden zijn. Nu staat er wel 2x Spicy op, maar als Sriracha-connaisseur moet ik daar natuurlijk enorm hard om grinniken, iets met “hold my beer”.

Hopla, fluks knalde ik de familieverpakking noodles in mijn mandje en op naar de zelfscankassa om zo min mogelijk tijd te verliezen. Want als er met pikant eten iets te winnen valt, sta ik met liefde vooraan. Afrekenen, naar huis en bereiden maar.

Dat bereiden stelt uiteraard weinig voor, het zijn immers niet voor niets instant noodles: in een pannetje met kokend water de noodles pleuren, vijf minute zachtjes koken, dan afgieten maar ongeveer 8 eetlepels vocht in de pan bij de noodles laten zitten, hete saus erbij rammen, nog een halve minutes bakken en dan als laatste de inhoud van het zakje met zeewier flakes en sesamzaadjes in het pannetje tyfen, roeren en klaar is uw ~~kunstgebit~~ pikante maaltijd.

Ik serveer de 2x spicy noodles met een La Trappe dubbel. Past er namelijk prima bij en is ook 2x. De eerste hap valt qua pittigheid redelijk mee. Wat vooral opvalt is dat de noodles serieus lekker zijn. Pittig, maar echt enorm lekker en dat zonder de toevoeging van het in Azië vrijwel overal gebruikte mononatriumglutamaat (E621). Uiteraard bevat het wel de nodige andere e-nummers, maar dat is niet per definitie heel slecht. Maar goed, genoeg over e-nummers, we zijn pittige noodles aan het eten. De tweede hap brandt al wat harder in mijn mond en inmiddels ook in mijn slokdarm en halverwege voel ik het zelfs branden in mijn maag, zijn mijn ogen rood en betraand en breekt het zweet me serieus uit. Dus ja, we kunnen wel stellen dat deze noodles ernstig pittig zijn.

Ik laat me overigens niet kennen en hark de volledige inhoud van m’n bordje noodles naar binnen. Dat heb ik de volgende ochtend gemerkt: het begrip ringsting dekt de lading niet. Het ging daaronder dusdanig tekeer dat ik bijna verlangde naar een vers aangelegde stoma. De tyfus, wat een intense verrassing van capsaicine knalde daar de toiletpot in. Een soort re-enactment van de Cumbre Vieja op La Palma zeg maar. Afvegen was overigens ook een ervaring op zich en prompt begreep ik de doucheslang die je op veel wc’s in islamitische landen vindt een stuk beter.

Omdat ik voor deze Vretecool-aflevering niet over één nacht ijs wilde gaan, heb ik enkele weken later (gisteren) nog een verpakking 2x spicy hot chicken buldak noodles van Samyang open getrokken. Nu gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat ik eergisteren teruggekomen ben van een werkbezoek aan Maleisië, waar mijn ontbijt ruim een week lang elke ochtend bestond uit Nasi Lemak met sambal en pikant gebraden kip. Dus mijn spijsverteringskanaal was inmiddels wel wat gewend. Ook nu waren de noodles weer behoorlijk pittig, maar geen rode, betraande ogen, geen zweetaanval en ook geen draaiende maag.

Is dat erg? Nee, dat is zelf prettig, want ik kon nu meer genieten van de puike smaak die de noodles hebben. Ik ben op de Internets even gaan zoeken hoeveel scoville units aan deze noodles toegekend worden en dat blijken 10.000 scoville units te zijn. Dat is niveautje rauwe jalapeño en valt dus eigenlijk wel mee. Na uitgebreid online onderzoek (DOE ONDESOEK MENSE!) denkt men overigens dat het meer standje Habanero/Madame Jeanette is. Dan ga je zomaar richting de 300.000 scoville units en dat lijkt me wat realistischer.

Love the heat on these, the more you eat the hotter they get! IT is kinda hard to believe they are only rated at 10,000SHU, that’s only jalapeno heat and they feel much warmer than a jalapeño… By the end of the bowl it feels a little closer to a habanero.

Dan komen we bij de conclusie. Wil je deze noodles eten? Ja, mits je van pittig eten houdt en dan niet sambal badjak of oelek-pittig, maar ringsting-pittig. Brandende slokdarm-pittig. Is dat je ding; dan is dit gewoon een heel fijn bakje pikant comfort food. Lekker naar binnen blaffen met een koude plop erbij, of een glas melk voor mensen die nog op ontdekkingsreis zijn als het gaat om pikant eten. Kijk maar, of niet natuurlijk.

Vretecool: Real Quality Nudelpfanne Försterinnen-Art

Door

Trollbuster

-

6

JAWOHL, die erste Kant und klahr Mahlzeit AUS DEUTSCHLAND!
Duitsland… Het land van Schnitzel, Haxe, Döner, en de echte Frikadelle. Daar ligt bij een keten van -grote- mega supermarkten het huismerk dit zakje pasta met gebakken uitjes en paddenstoelen in het schap. Ergens doet het zakje me denken aan Cup-a-Soup, maar ja, hij gaat mee, want ik ben op zoek naar een snelle maaltijd en gek op pasta. En Duitsers hebben over het algemeen wel een goede smaak (qua eten dan, niet qua muziek).

Dat Cup-a-Soup gevoel wordt niet minder op het moment dat ik het zakje open maak. Het ruikt ook naar instant uien-soep. Wel zitten er stukjes pasta in, dus ik ben benieuwd.
Dus een halve liter water in de pan en dit aan de kook brengen. En daarna het zakje erin en 8 minuten laten inkoken. 8! minuten! Da’s meer dan de helft van 14! En in 14 minuten kan ik een complete pasta maaltijd op tafel zetten! Nou dat valt dus even tegen. Maar goed ik ben nu toch bezig, dus ik ga maar door. Na het oplossen in het hete water ziet het er meer uit als een lawaaisoep met stukjes pasta, maar door het indampen begint het zowaar toch op een pasta met saus te lijken. Na precies 8 minuten haal ik het van het vuur en doe het op mijn bord. Langer had ik het ook niet op moeten laten staan want het begint aan te branden.

Wat meteen opvalt is de totale geurloosheid van het goedje terwijl ik het op mijn bord giet. Daar scoort het in ieder geval geen punten op. Dan maar de tanden erin zetten. Ja, je hebt wat om op te kauwen, en het is krokant. Dat verwacht je niet, en is ook buitengewoon vies. We verwachten zachte pasta met een ui-paddenstoelensaus. Geen hard deeg met een saus die je wel ziet, die je ook in je mond voelt, maar niet proeft. Mijn enige vraag is HOE DAN? Hoe kun je zo’n smakeloze zooi creëren? Wat helemaal verbazingwekkend is is dat het een beetje Olvarit aandoet, maar dan zout. Heel erg zout, al is het vast niet zo erg als de Pulled Pork van Tulip, maar heel veel kan het ook weer niet schelen. Dit vraagt dus om veel plop om weg te spoelen. Ook de hond des huizes, die alles vreet, wil het niet wegens te zout en stond na één afgevallen stukje pasta een half uur water te zuipen. Daar was ik gezien een gevoelstemperatuur van -14 buiten niet blij mee. Nee, dit was geen poging tot dierenmishandeling, maar eerder een mislukte poging tot het meten van de viscositeit van de saus. Over de viscositeit gesproken; dat wat nog op het bord lag werd in de vuilnisbak gedeponeerd. Dat ging ook niet van harte omdat de niet-definieerbare saus de boel aan elkaar hield.

Conclusie: Een zakje Cup-a-Soup met pasta erin. Duurt zo lang om te bereiden dat je bijna ook echte pasta kan maken. Sterker nog; saus in de magnetron en een pak dunne spaghetti koken gaat sneller. Verder is het heel erg zout. De hond vond het ook niet te bikken. De enige reden om deze misdaad tegen de menselijkheid te kopen is om iemand te martelen. En met Quality heeft dit al helemaal niks te maken..

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Real American Hamburger Chips

Door

Flepz0r

-

8

Ja lieve lezertjes, aankondigen dat je chips gaat reviewen is voor sommigen al genoeg om de redactie uit te vliegen, maar we houden van een beetje spanning, dus bij het leegkopen van de lokale toko moest er een zak chips mee voor Vretecool!

Het was nou niet bepaald goedkoop, 15.20 AED transfereert naar 3.72 eypo en das aan de prijs voor 97 gram chips.

Eerst maar eens kijken wat voor hamburgervlees we in de zak hebben:

HOLY FUCKING SHITBALLS TITTYFUCK, wat een lijst. Leuke dingen zijn het onvermijdelijke MSG en dat er in Pickle Powder geen Pickle zit maar wel wasabi.

En dan de smaak, ja dat was echt verrekt alsof je een burger in je waffel drukte. Mondgevoel bleef chips natuurlijk, maar dit zou echt een aardige zijn als het niet zo taffesduur was. Alleen wat voor nut heeft het om chips naar hamburger te laten smaken?

Vretecool: Ravioli uit blik Eco+ (Frankrijk) versus Hero (Spanje)

Door

Flepz0r

-

8

Een nieuw jaar en nieuw vies eten. Met de grenzen lekker ramhard open kijken we weer eens uitgebreid wat Europa te bieden heeft naast een lekkere intubatie bij terugkomst (al dan niet longen danwel maag) zodat u niet hoeft.

Vandaag twee giganten, het huismerk van (o.a.) de Carrefour (Frankrijk) tegenover de Hero uit Spanje. Eco+ is ongeveer een eurootje voor 800 gram ramhard deeggenot in blik.

We doen dat natuurlijk in de pan, dus fluks opengesleurd en kijken wat de pot schaft.

Hmmmm, ziet er lekker uit. Oh nee, toch niet.

Nou, pan op het vuur, blik erin, snel de volgende ernaast. Hero fruitontbijt (want tomaat is fruit).

420 gram schoon aan de haak voor 2.49 euro. Op prijs is het helder wie er wint. De kiloknaller. Maar of dat net als de vleesvariant niet veel goeds voor de inhoud betekent?

Dan over naar de smaak. Eco+:

Hele sponzige inhoud, soort nazitofu maar dan volstrekt smakeloos. Echt, smakeloos. Daisy Talens smakeloos. Echt, je neemt een hap en je voelt wel iets aan mondgevoel, maar er is niets in smaak. Zelfs de rode saus heeft geen enkele smaak. Het is alsof je fysieke lucht eet. Dit moet zijn hoe een relatie met Andre Hazes jr voelt.

Blijft het doel open liggen voor een ramharde in de kruising voor Hero:

Waar het ecoblik echt naar niets smaakt is het mondgevoel van deze die van creme brulee, maar dan zonder het krokante laagje. Zoetig, lobbig, de smaakervaring van de pasta zelf is erg marginaal maar minder COMPLEET afwezig dan bij het ecoblik. Als je pasta 14 minuten te lang kookt zodat je het bij het opscheppen al verpulpt, dan is dat nog smaakvoller dan dit. Snot in een sausje.

Beide vies. Niet doen. Rij maar door naar Portugal of Italië.

Vretecool: Pulled pork kroketten van BBQuality

Door

Flepz0r

-

1

Het boezemde ons op de redactie wel wat angst in: Pulled porkkroketten. Tot op heden waren de ervaringen in de makkelijk en snel hoek qua getrokken vlees nogal slecht en dubbelslecht. Nu snappen we dat met drekkige vleesresidue uit blik je je lichaam (en jezelf) haat en wat ze IN REETSNAAM DENKENDE WAREN BIJ TULIP BLIJFT EEN RAADSEL, maar pulled pork, mits goed gemaakt heerst snoeihard de BBQ uit, dus we blijven nieuwe pulled porkdingen proberen.

De RC BBQ’s worden tegenwoordig bevoorraad door BBQuality.nl (reet even in DM, krijgen we nog gratis vlees van die knakkers nu?) en die hadden bij de meest recente bestelling die we deden pulled porkkroketten in het assortiment.

En dientengevolge, tussen de stukken diepgevroren inside skirt steak, topcap en picanha (op verzoek van Meneer van Dale) ook onderstaand op de bunkerkokosmat.

Ruige mannen als we zijn, aanstonds met de tanden het deksel er afgetrokken. Daarna een kwartiertje aan het zoeken naar pleisters om het bloeden uit de scheuren in de mondhoeken te stelpen en terug naar de kroketjes.

Nu hebben we sinds dat incident waarbij Xaderp probeerde de brandende frietpan uit te pissen geen frituurpan meer in de bunker gehad. De huurbaas was niet zo te spreken over de gaten in het gewapende beton zegmaar, plus we moesten nog 14 maanden gezeur van Xaderp aanhoren dat Tefal een complot van de NWO is. Ofzo.

Dus fluks de airfryer aangezwengeld, want een beetje hete lucht blazen, daar hebben wij allen zwarte band in. En aangezien er een mate van luiheid heerst in de bunkert besteden we dat dus nu uit aan de Philips XL. Alleen staat er op de doos helemaal niets qua bereidingswijze, dus of het makkelijk en snel is? Al pijp je een paard, wij weten het niet.

Alvorens in een existentiele crisis te belanden hebben wij gedaan wat ieder weldenkend mens doet wanneer die iets niet weet, de googles aangeslingerd. Blijkt er dus een schat aan informatie te vinden te zijn op de wereldwijde web. We hebben overigens de van het internet geplukte 11 minuten op 200 graden aangehouden voor reguliere Mora kroketten.

En toen kwamen ze er niet slecht uit. Een beetje zoals de kabinetten Rutte: Het dreigt ieder moment hete shit te gaan lekken, oogt doorlopend ietwat gehavend, een wat ondefinieerbare geur en je moet maar zien wat het uiteindelijk gaat worden qua resultaat.

En dan dus naar de inhoud. Die is magertjes. Niet vetarm, nee, magertjes. Daar had best een zooi meer Pulled Pork in gemogen. Smaak is op zich goed, beetje smokey, maar niet alsof je bij de Botlek een schoorsteen staat te pijpen zegmaar. En, zoals helaas vrijwel alles wat we langs de meetlat voor de maag leggen, te zout.

Het is zeker leuk een keer te bestellen en bij de volgende RC RedactieBBQ zal het vermoedelijk meebesteld worden. Zolang ze echter niet de zoutpot minder kwistig leegschudden en iets minder ~~Zeeuws~~ zuinig zijn met de hoeveelheid vlees erin is het geen omfietskroket.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Plant-Based Whopper

Door

Toxteth O'Grady

-

2

Burger King voelt de tijd goed aan en is een charmeoffensief begonnen door een vegetarische hamburgert op de grilplaat te leggen: de plant based whopper.

Plant based. Ja, dat ie uit een fabriek komt lijkt me duidelijk. Oh… plant! Jazeker, die groene dingen op je bord en tussen de extra lange vloei. Plant based betekent in dit geval soja. Normaal gaat dat eerst in de koe (vlees is dan ook gezipte groente). Door deze stap over te slaan komt een pak minder CO₂en stikstof etc. in de leefomgeving. Ja, doe s ondesoek mesne!

Boeit me geen hol Tox. Hoe past dat ding nou langs de meetlat voor de maag?

Op het oog is ie niet van “echt” te onderscheiden. Hap! 1e indruk: wat droger, niet zo sappig vet als de dierenburger, maar niet die bekende laffe vegasmaak van neppe vlees, met dank ook aan de garnering en currysaus. Bek-to-bek vergelijking met een dierlijke whopper, was deze lekkerder qua smaak en textuur. Maar is dat conditionerning? De vegaburger is een dikke prima hoor, zou ‘m zeker niet laten staan, hij is vooral wat droger. Hoewel de loeiburger van die roodgele clown zeker zo droog is, dus Mc’ers moeten sowieso niet mekkeren.

Wat zou een echte vega ervan vinden? Gelukkig was Web weer toe aan zijn maandelijkse uurtje daglicht en maatschappij-participatie, dus mocht hij mee.

De Webmeister,

redacteur en vleesmijder

Zo’n pattie, dat is die schijf in het midden, gemaakt van beef of vega, blijkt imho gewoon bijzaak. Het zijn de ingrediënten eromheen die bepalend zijn en daardoor dit is nauwelijks van de classic whopper te onderscheiden.

BurgertKing schijnt die vegaburger op dezelfde bakplaat te grillen als de dodedieren versie, reden waarom ie officieel niet vegan heet maar “plant based”. Beetje gemiste kans van BurgertKing, maar ik persoonlijk kan me daar niet enorm druk om maken. Waar ik me wel enorm druk om kan maken zijn die bestelpalen, die zijn gewoon kut vergeleken met de bekende rode-gele hamburger marktleider. Pluspunt van de BurtgertKing is dan weer dat het wat betreft medebezoekers niet op een buitenschoolse opvang lijkt. Verder vind ik het licht bizar dat je er op die brakke bestelpaal bacon op kan laten doen, al is dat misschien handig voor mensen die geen vegetarisch lusten.
Tot slot vind ik de Pant Based Whopper tyfusduur, 5,95 Eury als je hem los koopt, voor 7,95 krijg je er een bucket frisdrank bij en 10 frietjes. Onder de streep een prima burgert maar 5,95 is buitenproportioneel.

Vretecool: Pizza Worstenbroodje – Brabantse Jubileum Editie – Jumbo

Door

Reet

-

11

Goed, dus de Jumbo bestaat dit jaar blijkbaar 100 jaar. Bullshit natuurlijk, want de huidige eigenaar van Eerd nam de supermarktketen, die in 1979 als “Lekker en Laag Supermarkt” en later tot Jumbo is omgekat, in 1983 over. De levensmiddelengroothandel van van Eerd is dan wel weer in 1921 opgericht, dus had eigenlijk dat feestje gevierd moeten worden.

Deze geschiedsvervalsing past prima bij het product dat we vandaag gaan proberen te recenseren: Pizza Worstenbroodje, Brabantse Jubileum Editie. Geen flauw idee wat dit met het 100 jaar groothandel van Eerd te maken heeft. Sowieso geen idee wat pizza en worstenbroodje met elkaar te maken hebben. Maar goed, daar heeft de jumbo blijkbaar een ander idee over.

De eerste keer dat ik trachtte om deze culinaire kruisbestuiving te bemachtigen, stiefelde ik vastberaden naar het vriesvak van de geel-zwarte grootgrutter. Veel “pizza’s”, maar geen pizza met in stukken gesneden worstenbroodjes. Teleurgesteld verliet ik de supermarkt, om er enkele dagen later achter te komen dat de Jumbo niet halfslachtig te werk gaat als het om een jubileumuitgave gaat: De pizza wordt gebracht als een vers bereidde versnapering en ligt dus in het koelvak bij andere “vers producten”.

In een strak om het kopje getrokken cellofaan liggen vanachter een glazen koeldeur meerdere pizza’s worstenbroodje me toe te huilen. Je hoort ze bijna roepen: “MAAK ME DOOD, HAAL ME HIER WEG, DOE IETS!” Uiteraard ben ik de beroerdste niet, dus fluks trek ik er eentje uit de presentatiekoelkast aan het begin van de supermarkt, om vervolgens, met enig schaamrood op mijn kaken, zo snel mogelijk richting kassa te rennen. Niemand wordt graag gezien met een pizza worstenbroodje onder zijn arm en ik dus ook niet.

Snel in de elektrische redactiebolide naar huis, om vervolgens op 240 graden de over aan te rammen, dat staat immers op de verpakking en Jumbo onderkent daarmee blijkbaar de wens van deze pizza’s om zo snel mogelijk dood te gaan. Terwijl de pizza in de over ligt te verbranden heb ik mooi even tijd om me te richten op de ingrediënten. En wat blijkt? Vrijwel alles in de pizza worstenbroodje bestaat uit tarwe. het deeg bestaat uit tarwe, de buitenkant van het worstenbroodje bestaat uit tarwe, de vulling van het worstenbroodje bestaat grotendeels uit tarwe. In het totaal bestaan negen ingrediënten uit tarwe. Voor de rest een beetje mozzarella, tomatenpulp en verder zout, veel zout. In één pizza worstenbroodje zit de dagelijks aanbevolen hoeveelheid zout: 6 gram. Dat is best veel voor zo’n onsmakelijk product.

Maar wacht, ik loop op de zaken vooruit, want officieel zit de pizza nog in de oven en weet ik nog helegaar niet welke smaakexplosie mij straks te wachten staat. Snel zorgen dat ik er klaar voor ben met een fijn Belgisch witbiertje om de boel weg te spoelen. Nu gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat ik helemaal niets heb met worstenbroodjes. Ik weet dat ik hiermee ongeveer heel Brabant over de zeik ga krijgen, want een worstenbroodje is daar zo ongeveer praktisch erfgoed (zegt wat over Brabant toch?). Maar neuk dat! Ik heb me in een ver verleden ooit eens negatief uitgelaten over ADO Den Haag en ben vervolgens een half jaar gestalkt door ADO fans die wel eens met mij wilden praten. Wel aan, kijk nu eens hoe het met ADO gaat!

Worstenbroodje dus. Worstenbroodjes zijn, ook van een goeie bakker uit Brabant gewoon altijd kut: woke millennial deeg met matig gekruid vlees. Serieus, een worstenbroodje is misschien wel het meest overschatte stuk vreten dat je in je kauwla kunt stoppen. Het is een soort songfestival voor in je bakkes. De hele wereld zweert erbij, maar uiteindelijk is het gewoon altijd kut. Ik probeer het elke keer weer en na iedere poging voel ik me bedrogen, misbruikt en vies van binnen. En dan niet vies van binnen als na het verwerken van een Mexicano met Pindasaus, maar echt als in verkracht. Zonder te spugen. Culinair terrorisme dekt de lading gewoon niet eens genoeg. Ik heb slechts één keer een lekker worstenbroodje gegeten, maar dat was bij the Jane in Antwerpen en daar mag het dan godverdomme ook wel.

Dus nee, ik sta niet te trappelen om aan de zojuist uit de oven getrokken pizza worstenbroodje te beginnen. Gelukkig kan ik de boel nog even uitstellen, want naast het klaar zetten van een koude plop, blijkt er ook nog een zakje curry bij te zitten. Wacht, wat? Curry? Maar… Een worstenbroodje eet je toch nooit met curry? (Nee Reet, en ook niet op een pizza hoor ik jullie nu roepen. Oké, fair enough). In de handleiding van de pizza stond overigens enkel dat je de verpakking moest verwijderen, er stond niet dat je ook het zakje curry van de pizza moest halen alvorens deze in de over te schuiven. Maar mij houden ze niet snel voor de gek bij de Jumbo, dus ik heb dat voor de zekerheid toch maar even gedaan.

Pizza uit oven, op plank, zakje curry open scheuren, verdelen over de pizza en de stukjes worstenbroodje en het vreetfestijn kan beginnen. Voor mijn neus ligt een treurige plak deeg met hier en daar vermoeden van mozzarella en tomatenpulp bij te komen van een minuut of zes op 240 graden in de oven. De stukjes worstenbroodje zien er uit als stukjes worstenbroodje: goor. ook na het bewerken van de pizza met druppel curry krijg ik geen trek, maar voor jullie ga ik ver, dus snijd ik een punt van de pizza en leg deze op mijn bord.

Er blijkt dus ook nog wat spek op de pizza te liggen. En dan geen plakken pancetta, nee, gewoon laffe spekreepjes uit het koelvak van de buurtsuper. Dat soort spekjes zijn alleen lekker als ze echt knapperig gebakken worden. Maar niet wanneer ze een minuut of zes in de oven hebben gelegen. Ranzige en vette stukjes spek, maar geheel passend bij de rest van de pizza. Dus wat dat betreft zijn ze wel consequent te werk gegaan bij de Jumbo.

Tijd om de proef op de som te namen en een stukje van de pizza punt af te snijden. Om mezelf niet te erg in het diepe te gooien, zorg ik dat ik een hapje neem met alles er in: een stuk pizza met spek en mozzarella, een stukje worstenbroodje en curry saus. Het smaakt, ondanks de curry saus, naar niets. Ja, nee, wacht, ik lieg. Het smaakt naar tarwe. Verder niets, tarwe, deeg, meel. Maar niet, en dat is dan wel weer heel bijzonder, naar zout. Nog een hap om zeker te weten dat het alleen naar tarwe smaakt. Yep, tarwe. niet naar pizza, niet naar goor worstenbroodje, niet naar curry en al helemaal niet naar Mexicano met Pindasaus. Hop, vlot bier er achteraan en dit gebeuren zo snel mogelijk vergeten. Jullie weten dat ik normaal gesproken mijn bordje voor Vretecool helemaal leeg eet, maar er zijn grenzen.

“My body, my temple” om de bekende filosoof R. Tuur er maar eens bij te halen. Ik heb teveel respect voor mijn lichaam om dergelijke rotzooi naar binnen te harken. Ik durf zelfs te stellen dat we een nieuw dieptepunt hebben bereikt op Vretecool. Ik twijfel nog of het erger is dan de ingeblikte genocideballen van de Aldi, maar er is maar een plek waar dit soort bagger thuis hoort en dat zie je hieronder.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Je kunt suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Pizza Jalapeno van de Lidl

Door

Flepz0r

-

3

Hopeloos positief ingesteld. Dat typeert wel de Vretecoolredactie. Wat voor totaal ongeinspireerde bagger de kapitalistische voedingsindustrie onsweegs gooit, wij testen het en geven er onze mening over.

Dus na de Chicken Dönerpizza en gehaktballen uit blik haalden we nog drie kant-en-klaar gerechten bij de lokale Lidl. Chili con carne uit blik, Chili con carne pizza en Pizza Jalapeno.

En vandaag bij de luns kozen we voor die laatste (van de drie, die andere komen ook nog wel. Helaas). Pizza Jalapeno. Want zoals u weet, eten we wel eens iets pittigs op de redactie dus zoals de hond van Pavlov kwijlde bij een belletje, beginnen wij te kwijlen als ergens op staat “very spicy”.

“Iemand met een “keen eye” ziet dat de jalapeno’s niet goed verdeeld zijn over de pizza.”

De opwarminstructie zegt 10-12 minuten voor een zachte bodem, 12-15 voor een krokante. Geheime tip: we hebben 14 minuten gedaan.

Serveersuggestie: Rennie. Of niet. Kijk maar.

En dan de smaak. Die is onverwachts goed. Het is een salamipizza met een hete inslag. Beetje dat je een pizza from scratch maakt en dan zelfgemaakte peperolie erover sprenkelt. Want die kant en klare pakketjes uit de winkel zijn voor smaakhaters. Dit is eigenlijk een parel van een pizza. Hier komen er meer van in de bunkervriezert.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Pizza Chili con Carne van de Lidl

Door

Flepz0r

-

0

We dreigden hier reeds een Pizza Chili con Carne op te snavelen, maar dat hebben we dus ook gedaan. Was dat slim, vraagt u zich wellicht af. Nou, een interessante ervaring was het zeker.

Na de Pizza Jalapeno nam de overmoed de overhand, dus werd onder luid gejuich van de volledige redactie de vriezer opengetrokken en het volgende Vretecooltestje eruit gesleurd.

Aangezien we geen zin hadden in tomatensoep zijn we niet voor de Chili con carne uit blik gegaan. Het werd de pizza Chili con Carne. En dat ziet er dan, zonder de pretentieuze doos, op de ~~koffie~~keukentafel zo uit:

Ook hier schreef de verpakking voor dat voorliggende pizzafantasie voor ergens tussen de 12 en 15 minuten in de oven moest. Dus 14 minuten gekozen en toen die eruit kwam zag dat er weer zo uit:

Nogmaals, de rennie is een serveersuggestie, géén geheime tip. Na de prima Jalapeno pizza waren de verwachtingen hooggespannen. Maar nadere inspectie deed de eetlust wegzakken.

“Het is géén bukkakepizza. Aldus de verpakking.”

En dan de smaak. De doos beloofde ons dat het mild zou zijn, maar dat was die zeker niet, hij had een pittige bite. Maar dat was dan ook alles.

Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.

Vretecool: Oumph! Vegetarische Kebab

Door

Der Webmeister

-

4

Er is in het leven weinig leukers dan iemand in z’n zelfgegraven kuil zien vallen. Iets simpels als een fundamentalistische taalnazi die zelf uit de bocht vliegt met d’s en t’s maakt mijn dag al goed. Of complotwappies die het ene na het andere vermeende complot denken te onthullen, maar zelf als zwakbegaafde blinde lemmingen achter dit soort kul aanhobbelen. Ik moet dan bijna een droge broek aantrekken.

In dit rijtje past uiteraard ook de subcultuur die we kennen onder de naam Hipsters, niet te verwarren met die groot uitgevallen Hema-onderbroeken. Hipsters snoeven namelijk als geen ander hoezeer ze afstaan van de Kapitalistische Bourgeois-cultuur en hoe mega trendsettend ze zijn, terwijl ze tegelijkertijd massaal met hun overpriced H&M houtkhakkershemden vanachter hun overpriced iMac van hun overpriced Starbucks Latte’s sippen. En als kers op de appelmoes hebben ze de mond voel over hoe ironisch ze zijn, maar over deze ironie struikelen ze bijkans.

U vraagt zich vast al een aantal regels lang af wat dit allemaal met Vegan Kebab te maken heeft, en dat zal ik u uitleggen: de firma Oumph! is het blijkbaar ontgaan dat dat hele gedoe met Hipsters in 2015 is opgehouden, dus ofwel loopt Oumph! achter de feiten aan, ofwel is hier sprake van de eerste golf van een heropleving, en kunnen we spreken van neo-Hipsters. In het laatste geval hoorde u daarvan het eerst op dit mega hippe en trendsettend webblog! Want kijkt u even op deze pagina met recepten van Oumph! De fake-ambachtelijke ironische Foodtruck ellende druipt gewoon van de pagina af, en op hun instagram pagina is het allemaal nog een graadje erger: mannen met ironische gezichtsbeharing, overmatige tatoes, bier in ironische jampotjes en bruin-leren schorten. En de Hipster-vrouwen hebben ironische pispottenkapsels, ironische gleufhoeden en ironische vintage truttige jurkjes, en om onduidelijke redenen slingeren er ironische motoronderdelen rond in de keuken, enfin, u kunt het plaatje vast wel uittekenen. Nouveau-ruig ook wel genoemd. Poppenkast voor volwassenen.

Dat gezegd hebbend openen we nu gofferdomme eindelijk dat pak met de Oumph! kebab. Het eerste wat opvalt is het gewicht: 280 gram. Da’s behoorlijk royaal vergeleken met de bijna standaard 175-200 gram bij vergelijkbare producten in de supert. Het zijn ook redelijk grote blokken, en die zien er goed gemarineerd uit. Vanuit de vriezer kan het zo de koekepan in, en na 5 minuten bakken is het klaar. Samen met een beetje rauwkost en veel knoflooksaus in een wrap gedraaid, maar niet nadat ik even wat stukjes direct uit de pan heb gesnoept.

En dat was een heus rejoice momentje, lieve Vretecoollezertjes. Wat een heerlijke, sappige, malse bite heeft dit spul. En ook een aangenaam pittige nasmaak, bijna iets tè, waar het overigens in de wrap weinig last meer van had. Dit is serieus retegoed spul, mensen. Hier verbleken al die suffe huismerk “vega-stukjes” wel heel erg bij. Hier gaat mijn vega-hart sneller van kloppen, met dit soort producten kunnen we de planeet redden van de klimaatterroristen van BBB en FDF. Ik geef toe dat ik al jaren een vetbetaalde opdracht heb van de geheime wereldregering om jullie regelmatig te hersenspoelen met vega-propaganda, maar dit is serieus een aanrader. En die marketing, tja, als ze zich richten op vleesetende mannen van een “moeilijke” leeftijd, dan is het misschien niet eens zo verkeerd.

Ze hebben overigens naast kebab ook ander spul, zowel bij AH als bij de Jumbo in de diepvries ergens tussen de kroketten en de spinazie, en als je te stom bent om het zelf te vinden vraag je het gewoon even aan zo’n vakkenvuller.

Vretecool: NS Kiosk Vegan Broodje Sateh

Door

Flepz0r

-

7

Nu het weer toegestaan is op kantoor te komen komen wij vanuit de bunker ook wel eens buiten. En soms zijn alle redactie-Tesla’s in gebruik en blijft er niets over dan onze eerste klas NS-Businesskaart uit de kontzak te trekken en het OV te pakken.

En zo bevonden we ons op een treinstation waar we tegen de onvermijdelijke vertraging aanliepen en dus bij gebrek aan ramenwinkeltje moedeloos de Kiosk binnenliepen. En waarop viel ons oog, het Vegan Satehbroodje. Het kostte slechts 1,50 euro dus met een warm broodje in de knuistjes op een bankje gaan zitten en de aanwinst eens van dichtbij bekeken.

Ruiken doet het, maar meer naar klef en warm, niet specifiek naar sateh. Mond open, broodje erin, kauwen. Ja, daar was sateh. Vettigheid met satehsmaak.

Er zitten zichtbare stukjes, maar een mondgevoel leveren die niet op. Uiteindelijk het hele ding naar binnengekregen. Prima vettig broodje voor 1,50 om de maag te vullen, is dit smaakvol? Nee.

Hoewel iedereen en z’n moeder tegenwoordig bij ons aan de deur van de bunker bezorgen komt, zijn er van die momenten dat uw redactieleden zich buiten de bunker begeven anders dan voor fourageren of neuken.

MOOI APPARAAT

GEWÓÓN!

DIEPTE

Het was alweer even geleden dat ik een bijdrage aan Vretecool heb geleverd. De reden daarvoor is tweeledig: weinig tijd en er is ook vrij weinig semi kant en klaar voedsel te vinden dat de moeite waard is om te recenseren.

Ja lieve lezertjes, aankondigen dat je chips gaat reviewen is voor sommigen al genoeg om de redactie uit te vliegen, maar we houden van een beetje spanning, dus bij het leegkopen van de lokale toko moest er een zak chips mee voor Vretecool!

Een nieuw jaar en nieuw vies eten. Met de grenzen lekker ramhard open kijken we weer eens uitgebreid wat Europa te bieden heeft naast een lekkere intubatie bij terugkomst (al dan niet longen danwel maag) zodat u niet hoeft.

Burger King voelt de tijd goed aan en is een charmeoffensief begonnen door een vegetarische hamburgert op de grilplaat te leggen: de plant based whopper.

Hopeloos positief ingesteld. Dat typeert wel de Vretecoolredactie. Wat voor totaal ongeinspireerde bagger de kapitalistische voedingsindustrie onsweegs gooit, wij testen het en geven er onze mening over.

We dreigden hier reeds een Pizza Chili con Carne op te snavelen, maar dat hebben we dus ook gedaan. Was dat slim, vraagt u zich wellicht af. Nou, een interessante ervaring was het zeker.

Nu het weer toegestaan is op kantoor te komen komen wij vanuit de bunker ook wel eens buiten. En soms zijn alle redactie-Tesla’s in gebruik en blijft er niets over dan onze eerste klas NS-Businesskaart uit de kontzak te trekken en het OV te pakken.

ACTUEEL

VRETECOOL

POLITIEK

FOTO FUCK VRIJDAG

CONTACT ONS DAN

GOSSIPYour Lifestyle Magazine