Vretecool op lokatie – McDonald’s Veggie Deluxe with Spicy Tandoori en BBQ Angus burger
De verkaansie in het Rotterdamse loopt bijna weer op z’n eind dus ook voor uw redactie is de zomer officieel over. Dus helaas gaan we zo zoals het hoort 10 dagen in quarantaine en dat zal dan vermoedelijk wel weer op BBQen uitdraaien.
Tot dat moment bevinden we ons op de luchthaven van Dubai voor de overstap naar Amsterdam en daar bleek vlak bij de lounge een vestiging van de Mc. Die voerboer. Dus even snel het scherm bekeken en daar stonden twee burgers op die we best in een holle kies konden duwen alvorens te verhuizen naar de lounge.
De Veggie Deluxe met HEET en de BBQ Angus burger. Fluks de bende besteld op een van de 9 vrije schermen terwijl er roedels hindustaan te wachten bij de balie. Lekker laten bezorgen bij het tafeltje, want wachten is voor paupers en deze pots opengezet.
Alleen de Coke is juist geprijsd, 14 Emiratische roepi’s, het gehele bonnetje komt uit op geen 14 euro. Dan na enig wachten kwam er een volledige Bever Sport aan tenten voorbij en uiteindelijk de bestelling. Eerst de Veggie proberen.
Vergeleken met de Angus is de burgert zowel in verpakking als formaat bescheiden. Plastic eraf en dan is het een soort slecht gevormde schijf met een lading sla, tomaat en ui.
Tussen de bolletjes gluren levert op dat de beloofde HETE saus er tussen zit, al lijkt het op het oog wat beperkt aanwezig. Happen maar.
En daar is een stukje teleurstelling naar de redactie toe. De Veggie burger is echt waardeloos. Deluxe mag het in geen enkel universum heten, maar de schijf is een soort warm snot en die beloofde hete saus? Khadija Arib in een badpak is 14 miljoen keer heter dan dit. En op het badpak van Arib staat geen pepertje. Zagen we bij het hotel vorige week.
En dat is oprecht jammer, want op de redactie zijn we sinds Der Webmeister de Beyond Meat burger heeft geintroduceerd met regelmaat aan het genieten van die burger en ook andere vegahappen wat helegaar niet slecht is voor gezondheid en de planeet. Maar dit is echt van een lichtjaar geleden dat dit soort bagger in Nederland verkocht werd. Zegmaar Tivall voordat het gerebrand werd naar compost Garden Gourmet. Deze krijgt nul reten.
Dan ietwat angstig naar de Angus BBQ Burger.
Die zat in een doosje èn in een pampiertje, maar dan niet ingerold. Een soort authentiek gevoel ondanks dat je bij de cholesterolgrootgrutter zit.
We zien de burger, dunnetjes en droog op zicht (waarbij halal niet helpt), wat kaas wat in ieder geval niet zo’n stukje plastic burgercheddar is want daar is genocide nog te mild voor, stukje sla naar de mensen toe en plakjes salami, of wat daarvoor door moet gaan. Het heeft nul big erin, die salami, wegens de lokale denkbeeldige ruimtepapa, en bij het lichtjes aanraken blijft de salami hard te zijn. Krokant bijna. Nou, wordt er verzucht, dat zal wel weer kut worden.
Halverwege de burger kunnen we echter stellen dat er sprake is van een zekere mate van gelukzaligheid. Er blijken flinters gefrituurde ui tussen te zitten die het geheel optillen in textuur, de salami is echt fantastisch qua structuur en milde smaakaanvulling, de wat droge burger wordt ruimschoots gecompenseerd door de prima kaas erop en helaas bleek alleen de BBQ saus echt volstrekt overbodig maar gelukkig ook slechts gering aanwezig.
Vier van de vijf reten, als er geen verplicht geadviseerde 14 10 dagen quarantaine was en 2 x een covidtest in je prefrontale cortex om over te mogen stappen op Dubai was dit wel een omvliegburgertje, mits zonder de BBQ-saus.
Vretecool on tour: Wilde Ganzenstrips in Panko van De Wilde Slager
En zo bevonden enkele redactieleden zich afgelopen zondag, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. En voor het weekend begint krijgt u vandaag nog de laatste twee reviews van onze vettemuilexpeditie naar de Noordkaap.
Een van de deelnemende frituurkoningen was De Wilde Slager. Wilde gans in panko, gebakken in reuzel, op twee manieren: Met lenteui, sesam, chillies en tamari of met peterselie, homemade mayo en citroen.
Na wat overleg gegaan voor de mayo en citroen en dat zag er vervolgens zo uit.
De wilde slager zelf was betrekkelijk rustig en aangenaam om mee te keuvelen. Het was z’n eerste foodfestival en hij was ook erg benieuwd naar feedback. Hij was zeker van z’n product en dat was volstrekt terecht, want dit is wel de beste snack van het festival geweest.
De gans was mals en zacht, de panko gaf het een krokante en smaakvolle korst, de reuzel hielp daar vast enorm bij overigens en de mayo was subliem. Het was dat uw redactieleden op dit moment de laatste happen tegen de huig voelde klotsen, maar deze had rustig een bord vol mogen serveren.
Vretecool on tour: Vegetarische kaasgehaktbal van Cafe de Plak
En zo bevonden enkele redactieleden zich gisteren, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. Na de rondleiding door de organisatie stonden we voor de stand van Café de Plak uit Nijmegen.
En aangezien we toch voorgenomen hadden alles achter de huig te frotten, meteen maar een babbelementje aangeknoopt met demense van de Plak, terwijl er een vegetarische kaasgehaktbal in het vet mocht dobberen. Ze hebben hem overigens sinds 2017 ook veganistisch, maar helaas mochten we van de huisarts niet alle snacks proberen.
Er was er nog geen verkocht die dag, dus de pan had even nodig, maar na een paar minuten kwam de bal uit het vet en kon het grote proeven beginnen.
Nu denkt u, kritische consument, das niet een bijster grote bal. Maar dat klopt, deze is de helft qua grootte van de cafébal, wegens het festival en dat je graag meer dan 2 snacks wil kunnen proberen.
Overigens is de bal al ruim 35 jaar oud, niet deze, maar de bal bij het Café de Plak, ze worden sinds 1983 geserveerd. Dan de smaak. Het doet een beetje denken aan de Maaslander Kaasschnitzel aldus een olijke jongedame later op de dag zeer terecht opmerkte.
De kaas is prima draderig en smaakvol, maar het gehakt zit er niet in. Althans, gehakt zoals wij dat kennen. Maakt de bal niet minder smaakvol, maar kaasbal zou de lading beter dekken dan kaasgehaktbal. De korst is subliem, heel dun, erg krokant en niet te vettig. Een goede score derhalve!
Vretecool on tour: Oesterzwambitterbal van De Zwammerij
En zo bevonden enkele redactieleden zich afgelopen zondag, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. Nu zult u denken, wat hebben die gasten dat blog vol zitten zwammen deze week, en daar eindigen we de week dan ook mee. Zwammen.
En dan niet in verbale vorm, maar in oesterzwambitterballen van De Zwammerij. Harrie de Vries van Hoogeland Catering stond ze rustig in het vet te bakken, ondertussen vertellend over de werkwijze.
Ze kweken de oesterzwammen op koffieafval, zowel schillen als drab, in samenwerking met Zorgboerderij Mikkelhorst. De uitleg was briljant maar konden we niet op z’n site terugvinden om te copypasten, gelukkig spreekt de bitterbal voor zichzelf.
De korst was stevig en erg lekker, de ragout zacht met stukjes oesterzwam, enige minpuntje was dat de smaak ietwat licht was, maar zat ligt natuurlijk aan de zwam die niet zo uitgesproken smaakt als, zeg, een koe. Ragout was romig en een fijn pittig accent, dus deze mag ook blijven.
Vretecool on tour: KFC Ghost Pepper Wrap
De vorige Vretecool on tour was bij het aarstrappende Frituurfestival (koop hier die merch dan) wat (Grapperhaus verhoede) in september dit jaar weer in Groningen gehouden gaat worden en waar dan uw redactie ENORM bij gaat zijn.
Maar, we zijn nog vol in de estafette avondklok en gezien er wat mensen het stokje hebben laten vallen zal dat nog wel even doorgaan. We moeten het tot die tijd dus doen met een Vretecool vanuit huisinzending, dit keer uit Dubai van onze lezer met de toepasselijke naam Vetklep14.
“Hallo Retecool! Hier bij de lokale KFC staat al weken een bord met een grote waarschuwing voor de KFC Ghost Pepper Wrap. Omdat ik wel erg benieuwd was ben ik er eentje gaan halen en heb voor jullie op de side het gedocumenteerd als dat tenminste leuk is.”
“Naast het wrapmenu met extra spicy friet (mwa) had ik ook voor de zekerheid een Zingerburger bijgesteld, die licht pittige kipunit van de KFC zodat er een beetje vergelijk was.”
“Hoewel het er niet zoals in de advertentie uitzag was hij wel lekker en licht pittig. Goed krokante kip, prima dingetje.”
“Maar dan de reden van dit bezoek. De Ghost Pepper Wrap, in beangstigend zwart gehuld met rode letters. Hieronder de naakte waarheid, een beetje slappe wrap met kip en saus.”
“Dan verwachtingsvol de eerste hap. Droge wrap, sappige kip (zie foto) en dan opeens slaat de hitte toe. Het is niet die bijtende hitte van te veel sriracha (naschrift reet: HAHAHAHAHA, TE VEEL SRIRACHA, DAT BESTAAT NIET) maar een complete warmte. Het bijgeleverde servetje plakte na 4 minuten tegen het voorhoofd en uiteindelijk was het ook een paar keer goed de neus ophalen om de boel een beetje netjes te houden.”
“En wat was de schade zul je je wellicht afvragen, nou, omgerekend 8.50 eypo’s. En dat valt best mee voor een hele lading voer.”
“En dan het eindoordeel, is het lekker: Ja, zeker. Het is prima kip, fijn krokant, er mag wat meer groene vulling in voor een fris knispertje, maar het mag ook heter zijn. Inderdaad, de servetjes gingen meer tegen het voorhoofd dan in de mond, maar 10 minuten later was het branderige gevoel weg. Het is zelfs zo dat de dag erna er nul ringsting te bespeuren was. En dat is iets wat zelfs met een lading sriracha wel kan gebeuren. Dus ik heb de grootste twijfel of er inderdaad 1.000.000 Scovilles in deze wrap zitten.”
Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Hieronder kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.
Vretecool on tour: Kabbeljauwkroket met Srirachamayo van Stadslab Groningen
En zo bevonden enkele redactieleden zich afgelopen zondag, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. En zo op het einde van onze ronde liepen we de tentjes van de lijst af te vinken. En toen bleek dat we het Stadslab nog niet gezien hadden.
En een snugger redactielid (niet toevallig ondergetekende) merkte op dat er bij het begin van de rondleiding aan de zijkant nóg een foodtruck stond, en inderdaad, daar waren de verloren zonen.
Door De Bruine Fruitschaal was de Spaanse Ham kroket getipt, maar wij stelden de vraag der vragen, gesteld door generaals, uitvinders en pornoactrices; “Maar wat nu?”.
In dit geval heeft dat niet geleid tot oorlog, peniciline of een gangbang, maar tot de Kabeljauw Kroket met Srirachamayonaise. Waarbij vooruitlopend op de review alvast voorzichtig gesteld kan worden dat de kroket van de vier het meest tot de verbeelding sprak.
Hij was vers uit het vet en aangezien er gezellig gekeuveld werd kon de kroket in alle rust afkoelen. De eerste hap leverde vervolgens dit inkijkje op:
En waar viskroketten doorgaans het risico lopen om wat vlokkerig te zijn door het visvlees was deze extreem zacht en romig. Ook de vislucht die regelmatig rond gepaneerde visproducten hangt ontbrak volledig en de srirachamayonaise was zacht en gaf het net die kick om de smaak omhoog te tillen. Absolute topkroket!
Vretecool on tour: Frituur Festival in Groningen
En zo bevonden enkele redactieleden zich gisteren, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. Het was een prima dag, de redactietesla was vol bij vertrek vanaf de bunker, en er zou vette meuk voor ons klaar staan, dus niets dat de dag nog kon verpesten.
Na een lange rit door de polder reden we het terrein van EM2 op, een evenemententerrein ten westen van Groningen, alwaar we de stofzuiger pontificaal voor de deur hebben gezet. We waren aardig op tijd en werden hartelijk ontvangen door de heren van de Bruine Fruitschaal, de organisatoren. Korte rondleiding gehad over het terrein en alle deelnemende frituurkoningen aangewezen gekregen en toen konden we los.
Buiten de vegan kapsalon (stand niet gevonden) en Snackbar van de toekomst (taffeslange rij steeds) hebben we noest door alle vette happen heengewerkt en de komende dagen zullen deze in recensievorm verschijnen op je retecool. Verwacht dus minimaal reviews van:
Tante Nel (Rotterdam)
Stadslab (Groningen)
Cafe de Plak (Nijmegen)
De Wilde Slager (Groningen)
Cafetaria de Paardeschuur (Groningen)
PEP Party en Patat (Giethoorn)
De Zwammerij
De Bruine Fruitschaal
En natuurlijk een hartelijk dankjewel voor de kontschoppende organisatie en de Retecoollezers die de moeite hebben genomen (sommigen zelfs helegaar uit Friesland overgekomen) voor de meat & greet!
De verwachting van de organisatie was vooraf een 1000 mensen te mogen ontvangen, maar de avond ervoor waren er al meer dan 800 kaarten verkocht. Gezien de drukte die gedurende de middag op gang kwam is die 1000 ruim overstegen. Een verschrikkelijk gaaf festival met relaxte mensen en een topsfeer. Volgend jaar kondigen we het eerder aan zodat wellicht de volledige redactie (met de Tesla) naar het Noorden kan knallen en er nóg meer lezers op de borrel(schaal) kunnen komen. Voor alvast wat fotoimpressies, check hier bij de snackkoerier.
En toen restte ons slechts een lange rit terug naar de bunker, met een verplichte tussenstop in Drachten om de stofzuiger bij te laden.
Vretecool on tour: Frikannel speciaal van Tante Nel uit Rotterdam
En zo bevonden enkele redactieleden zich gisteren, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. Na de kaasgehaktbal van de Plak was het tijd voor Rotterdamsch glorie, de Frikannel van Tante Nel.
Buiten dat het heerst, want uit Rotterdam, is de Frikannel ook gemaakt van serieus vlees. Niet een paar koeien wiens voorouders ooit in een vrachtwagen door Frankrijk geknald zijn en nu al 200 jaar in een wei bij Veghel uit een stoffige graansilo staan te bikken, deze snack wordt gemaakt van vlees van het Limousin rund en van Porc au Grain verrekes, die allebei ook fysiek in Frankrijk leven voor ze geslacht worden.
Dus maar meteen een Frikannel speciaal besteld, ook hier was het vet net aan, dus terwijl u wacht, hier een video over hoe het gemaakt wordt. Ze verkopen overigens ook Frietjes Tzar Caviar (in Rotterdam), mocht u in de buurt zijn.
En dan de smaak. Fantastisch. Het is geen frikandel zoals je die kent, het heeft meer de structuur van een slagerworst, maar dat meegenomen is de smaak echt top. De speciaal voegde niet bijzonder veel toe aan de frikannel, veel minder dan je gewend zou zijn van een gewone frikandel, maar wellicht is dat omdat de saus eronder ging in plaats van er overheen. En omdat het vlees overweldigend goed is.
Vretecool on tour: Friet van PEP
En zo bevonden enkele redactieleden zich afgelopen zondag, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. En naast alle snacks waren ook de gasten van PEP uit Giethoorn van de partij.
Die maken friet, en erg bijzondere kunnen we wel zeggen. PEP staat overigens voor Party en Patat Friet en ze maken (we mogen het opschrijven) hun friet niet van de “gewone” frietaardappels maar van chipsaardappels.
Nu hadden we wel al een aardige meter vet achter de huig liggen, maar briljante friet kan natuurlijk niet ontbreken.
En dan de smaak. Prima mayonaise (frietsaus is van de satan) en de frieten hebben een bijzondere crunch (van de chipsaardappelen dus) en zijn enorm lekker. Goeie krokante korst, zacht en smaakvol van binnen, totaal niet melig. Absolute aanwinst, want ondanks al het ervoor gegeten voer ging de puntzak ongemerkt bijna op.
Vretecool on tour: Chorizo Eierbal van Cafetaria de Paardeschuur
En zo bevonden enkele redactieleden zich afgelopen zondag, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. En wie Groningen en snacks zegt denkt aan de eierbal. Voor demense van binnen de ring, dat is dus een kerrieragoutbal met daarin een gekookt ei.
Reden waarom dat buiten de directe omgeving van Groningen niet aanslaat heeft er vermoedelijk vooral mee te maken dat je ze niet in kunt vriezen. Dus in het licht van “alles uit de vriezer in het vet”, wat het adagium lijkt te zijn in de snackbarindustrie, is het onverkoopbaar als die niet vers is, en ze maken hem voorlopig alleen in Groningen.
En binnen Groningen is Cafetaria “De Paardeschuur” dan weer de onbetwiste leider, want die maken hem ook voor andere snackbars. Wat een lang verhaal zult u denken, maar ze stonden dus ook op het Frituur Festival met wel vier smaken eierbal:
Hier viel op dat we in Groningen waren, want waar anderen rustig een praatje aanknoopten na de aankondiging dat er een review geschreven zou gaan worden was hier het antwoord “oh, ok, wat mag het zijn”. Nu wilden we ze natuurlijk allemaal proberen, maar welke zouden we dan moeten nemen? “Hou je van pittig? Dan de Spaanse”. En na dit korte gesprekje kregen we een eierbal in de klauwen geduwd en was het over.
Dus fluks een tafeltje uitgezocht en de bal gebroken.
Omdat dat natuurlijk geen gezicht is, hap uit het ei genomen en stuk van de andere korst en toen de smaak getest. En dat werd dus de topica:
Dan over de smaak, de losse korst was lekker en ietwat pittig, maar had toch wat flauwigs, de hap met het ei erbij was echt fenomenaal afgestemd. Het is jammer dat Tante Nel dit nog niet serveert, want god, dit zou een aanwinst zijn in Rotterdam.
Vretecool on tour: Carbokroket van De Bruine Fruitschaal
En zo bevonden enkele redactieleden zich afgelopen zondag, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. Georganiseerd door de gasten van de Bruine Fruitschaal, van wier hand we u gisteren berichtten over de Boloschijf.
Vandaag gaan we verder met de Carbokroket. Voluit de Carbonara kroket. Een kroket met Carbonara.
Voor de mensen die denken dat boemboe uit een pakje een recept is, carbonara bevat ‘arme’ ingrediënten zoals buikspek (pancetta) of wangspek (guanciale), kaas (pecorino) en ei. Deze bazen hebben dat dus in een kroket gefrot en die mochten we opsnavelen.
Dat ziet er dan ongeveer zo uit. Krokante korst wederom top, vulling zacht romig, alleen het spek kan sterker naar voren komen. U zult uit ervaring weten dat het stukje spek in het gerecht prominent is qua smaak maar dat viel hier tegen. Maar nog steeds een enorme dikke prima voor deze snack.
Vretecool on tour: Boloschijf van De Bruine Fruitschaal
En zo bevonden enkele redactieleden zich afgelopen zondag, 2 juni 2019, op het Frituur festival in Groningen. Georganiseerd door de gasten van de Bruine Fruitschaal, de snackinnovators uit het Noorden, die ook hun aanwinsten ter snack aanboden.
Dus uiteraard hebben we ons op enig moment bij hun stand vervoegd en beide bekende snacks besteld, allereerst de Boloschijf.
Het is als tegenhanger van alle Aziatische snacks zoals de bamibalhapschijfdinggevalletje, de Italiaanse bamischijf, namelijk de Bologneseschijf. Dus meteen besteld en een hap genomen.
En dat is exact wat je verwacht. Spaghetti in een bolognesesaus. Onverwacht lekkere smaakcombinatie, sublieme korst, dun, krokant en niet vettig, en de spaghetti is echt prima zacht zonder papperig te worden. Enige verbeterpuntje zou zijn nog wat meer Italiaanse kruiden door de saus te roeren, qua sterkere smaak op dat punt. Maar deze mag blijven!
Vretecool microblog: Vivera Plantaardige Kroket Burger
Wat voor een slecht gepaneerde kamelenkots is dit dan?
