Met een jarenlange carriere als sss-ss-succesvol drugshandelaar in het Amsterdamse c-c-circuit zit je niet op een bijnaam als ‘De Hakkelaar’ te wachten. De bijnaam is een kruising tussen een beschimping van zijn s-s-stotterafwijking en de plaats waar Johan Verhoek begon als autohandelaar: naast s-s-station De Hackelaar.

Het zal u misschien niet zijn opgevallen, maar er zijn vrij weinig liefdesliedjes geschreven die romantische kenmerken toekennen aan het stuk uitsteeksel op je gezicht dat voornamelijk dient als een soort roetfilter en van tijd tot tijd als snotpomp. Het is dan ook bepaald niet flatteus om als bekendste crimineel van Nederland de bijnaam te hebben dat je nogal een snotpomp van formaat hebt. Lullig, wellicht, maar als je dan een nickname wegens een groot formaat moet hebben.. enfin, die ziet u wel aankomen. Het is overigens niet eens een bijster originele bijnaam: in de New Yorkse maffiafamilies komt er elke paar jaar wel een “The Nose” voorbij.

Van alle woordgrappen die je met “The Grim Reaper” kunt maken moet dit wel de meest slaapverwekkende zijn. Dan ben je dus een massamoordenaar, gaat een of andere /seth een beetje met je reputatie aan de haal, alleen maar omdat je even pauze nam. Nouja, even… HOEVEEL JAAR?!

Nog een Heinekenontvoerder en zwaar stuk ongeluk uit de Amsterdamse onderwereld. Eigenlijk niet iemand waar je ruzie mee wilde krijgen (hij is al een tijdje dood, dat wel), maar desalniettemin is zijn bijnaam Flipper. Denk daar even over na. “Luister, Flipper komt er zo aan dus hou je koest”, is toch meer alsof je aankondigt dat de Harderwijkse Dolfijnenrukker op de koffie komt en je de goede vrede wilt bewaren dan wanneer een berucht onderdeel van de Mokumse onderwereld even een probleempje komt oplossen.

Die ene belachelijke Facebook-foto waar je later spijt van hebt en je vrienden je jaren later nog aan herinneren? Retro. Tonny Accardo liet zich met een grote vis op de foto nemen en zo werd de bijnaam voor Tony geboren: vanaf dat moment noemde de pers hem: ‘Big Tuna’. Overigens moet een mobster in New York met de naam ‘Tony’ wel een bijnaam hebben, anders vallen ze niet uit elkaar te houden. Aan zijn vorige bijnaam had Accardo trouwens ook al een hekel: “Joe Batters”. Die naam kreeg hij van Al Capone omdat hij behoorlijk vaardig was in diplomatieke onderhandelingen met een honkbalknuppel.

En als je dacht dat een bijnaam wegens een grote vis stonk, dan ken je Joseph Aiuppa nog niet. Boxer, vastgoedmagnaat, pooier, gokbaas – Aiuppa was het allemaal in de tijd dat Capone de scepter zwaaide in Cicero. In 1966 werd hij echter veroordeeld: niet voor een voorgenoemd delict, maar voor het smokkelen van, jawel, tortelduifjes. En dus werd zijn bijnaam voor de geschiedenisboeken ‘Joey Doves’.

De bijnaam van de vader van de Amsterdamse onderwereld doet wellicht een religieuze intentie vermoeden, maar we denken niet dat het “Onze Vader” vaak terugkwam in de preken van Klaas Bruinsma. Zijn Wikipedia zegt dat hij “het tegenovergestelde van een liefdevolle echtgenoot en vader” was. De grootschalige hasj-handelaar draaide zijn hand er niet voor om om tegenstanders neer te schieten als het moest, droeg altijd zwart en had de gewoonte mensen de les te lezen: maar een man van heilige principes was het allerminst.

Okay, om eerlijk te zijn vroeg Jan Femer er ook wel een beetje om. Als je een stuk perzisch kattenhaar onder je snotpomp laat hangen waarvan Ron Jeremy nog zou denken “joh, dat kan best stijlvoller”, moet je het niet gek vinden als dat je identificerende kenmerk wordt. Dat schrijven we overigens zonder ons al te veel zorgen te maken: de man liet mensen vermoedelijk voor minder verdwijnen, maar hij heeft zelf al een tijdje zijn snor gedrukt.

Klopt, dat is natuurlijk eerder bedoeld als een compliment omdat hij blijkbaar niet te veroordelen was. Gek genoeg kwam dat voornamelijk wegens het omkopen van de jury, maar desalniettemin kreeg John Joseph Gotti het voor elkaar 3 keer vrijgesproken te worden tijdens monsterprocessen. Maar toch: het feit blijft dat je dus een maffiabaas bent met als bijnaam het kenmerkende karakter van een met een beschermlaag behandelde koekenpan.

Clowns zijn niet leuk. Voor niemand. Clowns zijn eng. Maar desalniettemin blijf je als homofiele seriemoordenaar en -verkrachter van 33 jongens niet altijd lachen als daarnaast blijkt dat je andere zieke hobby bestaat uit het spelen van “Pogo the Clown” op fundraisers en kinderfeestjes en je daarom de geschiedenisboeken in gaat als “the Killer Clown”.

Jefferson Smith, een zwendelaar uit Georgia in de 19e eeuw, werd een keer gearresteerd tijdens zijn beruchte zeep-zwendel, waarbij hij het publiek misleidde door te suggereren dat er een kans was om geld te winnen bij het kopen van een stuk zeep. Omdat de Sheriff in kwestie zijn voornaam vergeten was, werd het ‘Soapy Smith’.

Paul Ricca, een oorspronkelijke italiaan, was niet bepaald het type wat je terug wilt roepen omdat er een haar in je soep zit. Toen hij trouwde was Al Capone zijn ‘best man’, en 40 jaar lang was hij de feitelijk leider van de Chicago Outfit. Voor zijn eerste coverbaantje serveerde hij echter in een restaurant, en die bijnaam is altijd blijven hangen. We gokken zomaar dat hij prima fooien kreeg.

Simone DeCalvacante wilde veel liever “The Count” genoemd worden, maar ondanks zijn haat voor de naam is in de geschiedenisboeken de naam “Sam the Plumber”, die hij te danken heeft aan het bezitten van een verwarmings- en loodgietersbedrijf, niet doorgetrokken.

Als je nou zelf nog een loodgietersbedrijf bezit, ok, dan komt die bijnaam nog ergens vandaan. Voor Tony Gasso was de hekel aan zijn bijnaam “Gaspipe” een stuk beter te begrijpen: de man had er zelf niets mee te maken. Blijkbaar had hij de naam eraan te danken dat zijn vader de gewoonte had mensen te bedreigen met een stuk gasleiding, en heeft dat hem zijn leven lang achtervolgd. We vermoeden niet dat veel mensen hem in zijn gezicht zo noemden: de man was een bloedlustige moordenaar die geen reden nodig had om te besluiten dat er iemand dood moest.