Jullie zullen het ongetwijfeld al gemerkt hebben, maar hier op Retecool zijn wij de humanitaire kant opgegaan. En dan niet door geld in te zamelen voor arme kindjes met hongeroedeembuikjes in Afrika. Neen, onze missie is juist om jullie te behoeden voor eet-gerelateerde aandoeningen, veroorzaakt door de rampspoed die ook wel bekend staat onder de noemer “Kant en klaar voer”. Je weet wel, makkelijk en snel.
En nee, dat valt niet mee en ja, iemand moet het doen. Helaas zijn wij dat dus. Van Retecool, voor jullie! Mijn maag is inmiddels weer tot rust gekomen en m’n broodje bapao shoarma komt er inmiddels niet meer van zowel boven als onder ongevraagd naar buiten. Dus heb ik dit moment aangegrepen om me op de volgende kant en klaar traktatie te storten: Nazi Göring Nasi Goreng uit blik van het merk Kung Fu.
Dat de merknaam van deze kant en klaar maaltijd Kung Fu is, lijkt veel belovend. Immers, Kung Fu is een oosterse vechtsport waarmee je je tegenstander met een beetje techniek, in no-time tegen de vlakte kunt werken. Wellicht was het naïef van mij, maar ik had gehoopt dat dit een soort voorteken van het gehalte capsaïcine in de Nasi Goreng zou zijn. Ik kom hier later op terug, maar laat ik het zo zeggen. De nociceptoren op mijn tong waren diep teleurgesteld.
Mystery Meat
Maar goed, Nasi Goring in blik van Kong Fu dus. Het blik kost €1,99 bij een grootgrutter naar keuze en daar krijg je 700 gram inhoud voor. Tijd om eens te bekijken wat er op het blik staat. Die 700 gram bestaat voor 68% uit gekookte rijst (water en rijst), 19% groente (wortel, prei en paprika in wisselende samenstelling) en 5% mystery meat, bestaande uit seperatorvlees, met eiwitten, zetmelen en hemoglobine. Ja, inderdaad, hemoglobine. Het vlees word gekleurd met rode bloedlichaampjes. Welaan, dat kan en mag blijkbaar.
Nu staat Nasi Goreng voor gebakken rijst (nasi = rijst en goreng = gebakken), dus als je het sec bekijkt, kan je in principe alles in dat blik flikkeren, zolang er maar rijst in zit die gebakken is. Daarbij staat er op de gebruiksaanwijzing (slimmeriken die het er zijn bij Kung Fu) dat je de meuk nog even moet bakken zodra je het uit het blik schept. Ik moet ze overigens een pluim geven dat er ook niet nog een magnetronbereiding bij staat. Dit moet dus echt in de pan, dus ergens ben je er ook nog even mee bezig.
Nasi Goreng? Tomatensoep uit blik
Tijd om het blik open te draaien. En daar lopen we direct tegen uitdaging nummer één aan. Hoewel, uitdaging nummer één… Het zo snel mogelijk scannen van de streepjescode van het blik, om het vervolgens binnen een nanoseconde in je tas te proppen, zodat niemand ziet dat je deze bagger in je tas raust, was ook een behoorlijke uitdaging. Maar daar hadden we het niet over, het ging hier over uitdaging nummer één: een blikopener. Die gebruiken wij hier in huize reet niet, dus ligt deze ergens in een hoekje te verstoffen.
Na lang zoeken heb ik het uitermate handige stuk gereedschap toch boven water weten te krijgen en is het tijd om het deksel van het blik te draaien. De geur die me tegemoet kwam is een soort leidend voorwerp voor de rest van de dag gebleven: Deze nasi goring ruikt naar tomatensoep met balletjes uit blik.
En ik weet niet hoe het bij jullie is, maar mijn nasi goreng ruikt normaal gesproken niet naar tomatensoep met balletjes uit blik, mijn nasi goreng ruikt naar ingrediënten als trassi, laos, ui, knoflook en peper. Deze nasi goreng dus niet. Want deze nasi goring ruikt naar tomatensoep met balletjes uit blik… #HOEDAN
Tijd voor de goreng in nasi goreng
Oftewel, tijd om de boel te bereiden. Want bij Kung Fu foods hoef je niet aan te komen met een magnetron. Bij Kung Fu food betekent goreng ook echt goreng. Bakken met je kadaver dus. En hoe moet je die nasi bakken dan? Met een klontje boter… Ik geloof dat ze daar in Indonesië iets anders over denken, maar wij gaan onze nasi gorengen met een klontje boter. Dat staat immers op de gebruiksaanwijzing en wie zijn wij om daar van af te wijken.
Nadat de boter in de pan uitgeprutteld is, plempen we de nasi uit blik in de pan. Wat vooral opvalt is dat de nasi eigenlijk gewoon best heel erg ramvast in het blik zit gegorengd. Waarschijnlijk door het vet dat in de nasi zit, want het komt er letterlijk in harde brokken uit. Nadat de boel een beetje begint op te warmen, smelt het vet en lijkt de nasi zowaar een soort van smeuïg te worden. Wat ook opvalt, is dat de tomatensoep met balletjes uit blik geur plaats lijkt te maken voor een vermoeden van gember. Dat valt dan ergens weer niet tegen zullen we maar zeggen.
Daar gaan we dan
Tijd om te proeven. Nu staat er op de verpakking dat je de boel moet opleuken met ketchap en sambal, maar daar trappen wij niet in. Als je een beetje goeie nasi goreng hebt, is ‘ie al prima te nassen zonder ketjap en sambal. Dus is het tijd om op te scheppen. En dan niet over die nieuwe Porsche 911 GT2. Nee, gewoon een paar scheppen kant en klare nasi goreng op een al dan niet voorverwarmd bordje.
So far so good, maar nu het moment waar we allemaal op zitten te wachten: waar smaakt het naar? Tja… De tekst “Voeg naar smaak sambal en ketjap toe” komt natuurlijk niet uit de lucht vallen hè. Bij Kung Fu foods in Nijkerk zagen ze de bui zelf ook al hangen: Dit smaakt naar natte, opgewarmde rijst. Het smaakt niet naar gember, het smaakt zelfs niet naar tomatensoep met balletjes uit blik. Deze nasi goreng smaakt naar natte, kleffe, warme rijst. Mijn nociceptoren leken zelfs in een soort diepe winterslaap te verkeren, want er gebeurde werkelijk helemaal niets.
Hulptroepen
Okay okay, mea culpa. Het stond immers niet voor niets op de verpakking: “Voeg naar smaak sambal en ketjap toe”. Dus tijd om daad bij het woord te voegen. En laat ik daar nou net het één en ander van in de koelkast hebben staan. Gelukkig maar, want deze meuk is echt niet te hachelen zonder iets van smaakversterkers of oppeppers. En dan heb ik het dus niet over het vooral bij Conimex populaire E621, oftewel Ve Tsin. Want dat is bagger. Het klinkt lekker Aziatisch, maar het is gewoon Mononatriumglutamaat. Vraag maar eens voor de gein aan iemand met de ziekte van Crohn wat die rommel in je darmen teweeg kan brengen. Daar is een Noord-koreaanse waterstofbom helemaal niets bij. Nee, ik heb het over Sriracha, Roti-sambal en Ketjap-sambal. Niet naast elkaar, maar bij elkaar.
En inderdaad, dan is het opeens wel lekker. Maar ja, met dergelijke hulptroepen maak je elke willekeurige Conimexbereiding nog lekker. Of een biefstuksalade met biefstukkruiden bijvoorbeeld. Dus dat telt eigenlijk niet. Maar goed, mijn nociceptoren werden wakker en prompt lepelde ik de volledige inhoud van mijn bord naar binnen. Met als gevolg dat ik de rest van de middag boertjes heb moeten laten die naar tomatensoep met balletjes uit blik smaakten. Hoe de fuck is dat dan mogelijk? Geen gember, geen sriracha, geen roti-sambal en al helemaal geen ketjap-sambal. Nee, fucking tomatensoep met balletjes uit blik boertjes. En ik kan inmiddels uit ervaring vertellen dat dergelijke boertjes geen fijne boertjes zijn. De hele middag.
Conclusie
En dan is daar opeens de conclusie die je wist dat ging komen. Dit is namelijk niet de nieuwe Michelingids van 2018, dit is Vretecool. Was het lekker? Nee, het was niet lekker. Was het goor? Ja, dat was het, totdat ik de hulptroepen erbij haalde en toen was het best te hachelen. Maar de prijs die ik daar voor betaalde was ernstig hoog. Een hele middag tomatensoep met balletjes uit blik opboeren.
Dus, heb je dat ongemak er voor over, en heb je onbedaarlijk veel honger, maar ook de beschikking over sriracha, roti-sambal en ketjap sambal, dan is het voor 2 euro best te doen. Maar ergens weet ik vrij zeker dat je voor net iets meer geld en met verse ingrediënten, ongeveer een dubbele hoeveelheid nasi goreng kan maken die wel echt heel erg lekker is en die vervolgens niet naar tomatensoep met ballen uit blik ruikt.
Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.
