Ziedaar het winnende onderschrift voor de VEO van donderdag 2 april. Het was niet de jouwe? Godver menspersoon, dát is kut! Maar kijk vooruit, je kan gelijk los op de opgave van vandaag. Voor de eeuwige roem in de cyber, dagen wij je uit om het meest stenende onderschrift bij de onderstaande foto te plaatsen.
De schrijver van het onderschrift dat de meeste duimen krijgt, zal hoogstwaarschijnlijk door de vooringenomen Mr. Berend tot heersert worden benoemd.
De pest staat voor de deur. De ruiters van de Apocalyps doen hun ronde langs de Provinciën en zetten de wereld in de fik. De tjonko van de Lange incluis.
Afgelopen week dropte Frans zijn nieuwe testament waarin hij alles in perspectief plaatst. In nog geen drie minuten maakt hij schoon schip met de huidige maatschappij.
Zouden dit de onderste stenen van Rutte zijn? Alles is verlicht de waarheid zal boven komen. De tolk van het volk wordt een kolk van een wolk en zet een dolk in de rolkoffer van het neoliberalisme.
We zitten allemaal in dezelfde transitie. Angst, ongeloof en haast oncontroleerbare geilheid wisselen elkaar in een bizar tempo af. Er komt nog een ruwe tijd aan maar we redden het. We gaan door die Spring Awakening en pakken die Summer Bummer. Daarna is het tijd voor de Lange, met zijn allesomvattende Fall Cabal
Gisteren (en dat is geen grap) landde er een Russisch vrachtvliegtuig met allerlei medische voorraden op JFK. Dit gebeurde nadat Trump zijn vriend Putin daarom gevraagd had.
Nou ja, gevraagd. Trump vraagt zoiets natuurlijk niet. Hij zegt dat het moet gebeuren. Wij stellen ons voor dat Trump over dat gesprek vandaag ongeveer dit zal gaan zeggen:
“Yes, it’s true, I called Mr Putin. I call him Vlad. He’s a friend. Even if for the vast majority of Americans, the risk of the China virus -the virus is from China, so I call it the China virus, you cannnot change the fact that it is the country where it came from- is very, very low, I called Vlad and told him we were in need of some medical equipment. Not really in need, but just in a less than urgent kind of need of medical equipment.” “Of course nobody could’ve known a thing like this would happen but we recieved the supplies. They are phenomenal supplies. They’re good. They are needed for some, very few, not all, hospitals in the New York City area.”
Ziedaar het winnende onderschrift voor de VEO van woensdag 1 april. Het was niet de jouwe? Godver menspersoon, dát is kut! Maar kijk vooruit, je kan gelijk los op de opgave van vandaag. Voor de eeuwige roem in de cyber, dagen wij je uit om het meest stenende onderschrift bij de onderstaande foto te plaatsen.
De schrijver van het onderschrift dat de meeste duimen krijgt, zal hoogstwaarschijnlijk door de vooringenomen Mr. Berend tot heersert worden benoemd.
Ziedaar het winnende onderschrift voor de VEO van dinsdag 31 maart. Het was niet de jouwe? Godver menspersoon, dát is kut! Maar kijk vooruit, je kan gelijk los op de opgave van vandaag. Voor de eeuwige roem in de cyber, dagen wij je uit om het meest stenende onderschrift bij de onderstaande foto te plaatsen.
De schrijver van het onderschrift dat de meeste duimen krijgt, zal hoogstwaarschijnlijk door de vooringenomen Mr. Berend tot heersert worden benoemd.
Ziedaar het winnende onderschrift voor de VEO van maandag 30 maart. Het was niet de jouwe? Godver menspersoon, dát is kut! Maar kijk vooruit, je kan gelijk los op de opgave van vandaag. Voor de eeuwige roem in de cyber, dagen wij je uit om het meest stenende onderschrift bij de onderstaande foto te plaatsen.
De schrijver van het onderschrift dat de meeste duimen krijgt, zal hoogstwaarschijnlijk door de vooringenomen Mr. Berend tot heersert worden benoemd.
Ziedaar het winnende onderschrift voor de VEO van zaterdag 28 maart. Het was niet de jouwe? Godver menspersoon, dát is kut! Maar kijk vooruit, je kan gelijk los op de opgave van vandaag. Voor de eeuwige roem in de cyber, dagen wij je uit om het meest stenende onderschrift bij de onderstaande foto te plaatsen.
De schrijver van het onderschrift dat de meeste duimen krijgt, zal hoogstwaarschijnlijk door de vooringenomen Mr. Berend tot heersert worden benoemd.
Je las het winnende onderschrift van vrijdag 27 maart. Was het niet de jouwe? Look, don’t be a cutie-pie, okay?! Ook een poging doen om het internetse erepodium der onsterfelijkheid te kunnen beklimmen? Check dan de onderstaande afbeelding en plaats jouw onderschrift in de comments. Het meest positief beduimelde onderschrift kan kans maken om door de partijdige redactie als winnaar te worden aangewezen.
Dat zegt niet alleen de grote Cypriotische profeet, maar ook een andere vertegenwoordiger van gods liefde op aarde: eerwaarde Ralph Drollinger.
Ralph Drollinger (ja wij gniffelden ook), is dit zomaar een losgeslagen relidioot? Nee, dit de Trumpiaanse Talibaan, de man van Trumps bijbelklasje. In een blogpost met de titel Is God Judging America Today? leek Drollinger de schuld te geven van de coronapandemie aan verschillende groepen, waaronder degenen die “een neiging hebben tot lesbianisme en homoseksualiteit”.
Later glibberde ons kakhoofd toch wat terug, zo had ie het niet bedoeld, want er zijn allemaal verschillende vormen van gods wraak. God is namelijk heel boos op boomknuffelaars, andersseksuelen en verdere verdorven geesten, allemaal uitschot. Maar coronalijers straft ie dan weer om een andere reden, niet zozeer omdat ze seksen zonder bijbelse goedkeuring. En verder is zijn god de goeiste.
Achter de rug van de Commander in Chipito is het veilig blaten. Want voorlopig gaan Trump zijn approval ratings nog prima.
En zo zijn we bijna weer toe aan het weekend! Lekker met al je vrienden, oh nee alleen, naar de kroeg, het strand, de supermarkt, oh nee de woonkamer! Gezellie! Mocht je er nog uit moeten voor voedsel, dan is daar Vretecool, de diepvriesbaken op woelige baren om je rond bepaalde gerechten te leiden.
En dat is vandaag Prawns in Asian Style Sauce van de Lidl.
Diepgevroren garnalen met groente in zoete chilisaus. Dezelfde sperziebonen als gisteren, en extra opgeleukt met waterkastanje, ananas en judasoor.
Maar eens even kijken wat er in het doosje zit:
Een zak aangevroren garnalen en een zakje saus met brokjes groente. Hmmm, ziet er lekker uit zullen we maar zeggen.
Dan terwijl de garnalen met de groentefantasie in de pan spartelen kijken we nog even naar de inhoud. Het is vooral suiker en zout, naast de garnalen.
En dan het resultaat. De sperziebonen zijn middelmatig, de garnalen merkbaar goedkope rommel, de waterkastanje nog wel knisperig en judasoor geeft een fijne afwisseling. Maar is dit te vreten? Nee. De saus is zoet, overheersend en mist iedere nuance. Ook deze heeft na één hap per recensent de weg naar de uitgang gevonden.
Je las het winnende onderschrift van woensdag 25 maart. Was het niet de jouwe? Au! Ook een poging doen om het internetse erepodium der onsterfelijkheid te kunnen beklimmen? Check dan de onderstaande afbeelding en plaats jouw onderschrift in de comments. Het meest positief beduimelde onderschrift kan kans maken om door de partijdige redactie als winnaar te worden aangewezen.
Nou, was dat even een ramharde deceptie met die magnetronrijst. Dat was kut met peren maar dan zonder kut of peren. Gelukkig zal de Asian Style Beef & Beans dan wel dat rechtzetten mag je hopen. Toch?
De verpakking belooft veel goeds, je kunt dit immers met stokjes eten (of een vork, geheime tip!). Nu zien de stukjes rundvlees er wel een beetje uit als geschaafd plastic, maar ok, we gaan het proberen.
Er zit zelfs 0.5% van de FvD frontman in dit gerecht! Het opwarmen is eenvoudig, pleur water in een pak, zakje erbij en roeren. Wel jammer dat het recept zo onduidelijk is over de exacte bereidingstijd, want er zijn hordes mensen die niet weten wanneer sperziebonen gaar zijn. WEES EENS CONCREET!
En dan het resultaat. Het zou een vleesgerecht in pittige saus zijn. Was het heet? Nee, je moeder is heet, dit was onaangenaam zurig. De wortel smaakte raar, soort knapperig, maar dan meer alsof je door een drilpudding met een korst heenbijt. Het vlees is, tsja, vlees, maar smaakte aardig beroerd. De sperziebonen waren nog het minst onacceptabel. Er is geen closeup foto van het gerecht wegens snel weggegooid.
En dan hebben we nu een ondersteunende Vretecoolpots. We eten namelijk over 14 minuten “Asian Style Beef & Beans” en daar wil je rijst bij. En aangezien we niet typhuslang op onze rijst willen wachten (we hebben wel een baan enzo) hadden we bij de Lidl tevens de magnetronrijst meegenomen.
Het zakje moest gekneed worden en sinds we sinds maandag niet meer mogen kringrukken moet iedereen zelf het zakje kneden, ervaring genoeg aanwezig dus.
Dus we scheuren het voor de verandering maar 2 cm in, en in de magnetron you go. We hoorden een knal maar net als met chlamydia en vlafliprecepten op retecool, we doen alsof we niets zien of horen.
En dan het resultaat. Het is sticky rice maar dan kut. Het ruikt vies, en de smaak is niet om over naar huis te twitteren. Alsof je een hap zompige klei onbehandeld in je mond steekt en er dan niet vies bij mag kijken. Aids smakelijk in magnetronvorm. Nog 14 minuten en u leest hoe de beef and beans zijn.
Ik voel me rot want ik zit de hele dag thuis in Quinten Tarantino en ik kan niet alles doen wat ik wil en daarnaast merk ik dat ik als gevolg daarvan soms overvallen word door sombere gevoelens, kent u die uitdrukking?
Nee, die kent u niet, want dat is een onwijs dom verhaal. Maar we zitten wel allemaal thuis met onze handen in het weinige haar dat ons nog rest nu blijkt dat wc-papier geen geneeskrachtige werking heeft, hoeveel je er ook van in huis haalt.
We snakken naar troost, warmte en het gevoel dat een hogere macht zich liefdevol over ons ontfermt. Dat zijn lastig te verkrijgen artikelen, zeker nu alles lastig verkrijgbaar is.
Daarom was ik zo vriendelijk iets op internet te vinden waar u dan naar kunt kijken, om uzelf af te leiden van uw onvervulde emotionele verlangens. Want kent u Marc Rebillet al? Een walgelijk getalenteerde jongen die zonder noemenswaardige voorbereiding in zijn eentje zalen plat speelt met ter plekke uit de mouw geschudde muziek.
En dat is geen gimmick – of nou, misschien op papier wel, zoals ik het nu omschrijf – nee dat klinkt echt als goede muziek. Een soort Reggie Watts zonder de grappen en met iets coherentere songs (wil ze heel graag zien samenwerken bedenk ik mij nu hardop typend).
Denk funk, beetje disco, malle meerstemmige koortjes, hele vette timing, speelsheid en gewoon schreeuwend goed zijn. Het lijkt me gepast als we allemaal met grote afgunst reageren op de oneerlijke verdeling van talent in de wereld. Want dat is de keerzijde van Marc Rebillet, dat hij ons daarmee confronteert.
Allereerst hieronder wat frisse nummers om in de stemming te komen.
En mocht u nu op het balkon zijn gaan staan om door een megafoon te schreeuwen: “ZEG BUREN, IK LUISTER NU NAAR MARC REBILLET, EN DAT KLINKT EEN STUK PRETTIGER DAN DAT VERVELENDE GEKLUS VAN JULLIE DE HELE DAG. OM NOG MAAR TE ZWIJGEN OVER DIE JANKENDE BABY DIE IK INMIDDELS GRAAG IN DE BLENDER WIL STOPPEN.”
Dan is er beslist geen nood aan de man. Onze Marc was namelijk zo genegen om deze week vier quarantaine-monsterstreams op te nemen. Electrofunk, of hoe die muziek van hem ook heet, was nog nooit zo apocalyptisch.