Dan moet je je toch gaan afvragen of de vis niet wat duur betaald wordt. /seth
‘Wat maakt het ook allemaal uit? Mijn belang wordt toch niet gezien.’
De burger moet meer te zeggen krijgen over de manier waarop vluchtelingen worden opgevangen, aldus SCP-directeur Kim Putters. “De besluiten worden niet altijd genomen door de mensen die ook de gevolgen dragen”, zo trapt hij met de kracht van de Hulk zelf deze gigantische open deur even in. Hij heeft trouwens gelijk: dat is zo. Dat geldt overigens voor vrijwel alles: van bijstandswijzigingen via BTW-plannen tot besluiten over het stalken van iedereen, z’n moeder, diens cavia en de vlooien daarop: die worden allemaal genomen door mensen die het plotseling enorm bezwaarlijk vinden als ze zelf van dat soort besluiten last hebben. Maar dat is dodelijk volgens de heer Putters: “Je moet voorkomen dat mensen gaan denken: ‘Wat maakt het ook allemaal uit? Mijn belang wordt toch niet gezien.'”
Nou snappen we dat zo’n bezig baasje als Kim Putters het heel druk heeft en dagelijks in de weer is met verstandige mensen die over het algemeen verstandig klinkende dingen zeggen en met zo’n druk leven heb je natuurlijk geen tijd om Facebook door te spitten. We hopen natuurlijk, in ons algehele gelijk, wel dat hij Retecool leest, want we doen hier wel eens bloemlezingen van mensen die meningen hebben over het asielzoekersprobleem.
Kijk bijvoorbeeld naar onze vrienden bij Nederland mijn Vaderland. Daar stond van de week zo’n uiterst lollig plaatje met de tekst:
“Wie had dat gedacht? Van vluchtelingen op de buis…. naar vluchtelingen in je huis!”
Ruim 400 reacties verreweg de meeste in de trant van: “Ik dacht het ff niet”. Not in my back yard, zeg maar. Sommige andere mensen gaven uiterst gevat aan dat ze al buitenlandse honden in huis hadden. Het ging om verschillende types rashonden.
Maar er zijn ook mensen die wel oplossingen aandragen. Die zijn meestal in de trant van “Rutte is alleenstaand, plek zat” “De Koning heeft nog wel wat paleizen over” (wat overigens een PRIMA punt is, maar ook dan zitten de paleizen snel vol) en een onvolprezen WTF met: “Ik stuur ze wel door naar Arie Slob”.
Welwillenden zijn er ook, trouwens, Kim. Zoals de Facebooker die de geest van de gouden eeuw nog prima in z’n bloed heeft zitten.
“ja, en dan kan die mooi, de tuin doen, auto wassen, huishouden doen.en allerlei andere karweitjes, of je detacheerd hem, en vangt zelf de poen…ideën genoeg….oh…sorry slavernij is afgeschaft.”
Een andere facebooker reageerde op die stelling met een plaatje dat blijkt van iets modernere denkbeelden. Blijkbaar wil hij vluchtelingen best in huis nemen en heeft hij ook een prima oplossing voor de eventuele problemen die daaruit ontstaan.
Nou zijn we hier wellicht wat naïef en ons vertrouwen in de mensheid kwijt, maar wellicht gaat er niet zo heel veel constructiefs komen uit meer publieke inspraak van mensen wier enige oplossing voor het probleem bestaat uit het probleem ergens anders neerleggen.
‘Vies vuil wijf!’
Bovenstaande titel is volgens de rechter in het proces van Sylvana ‘ontoelaatbaar’. Aldus de verslaggeefster van de Televaag die aanwezig was bij het proces. De meneer van het onsmakelijke en tyfusracistische lynchfilmpje kreeg de hoogste straf (80 uur schoffelen), maar wat is er mis met ‘vies vuil wijf’?
“Vies vuil wijf” gaat over de grens van wat in openbaar kan worden gezegd,vindt rechtbank. #Sylvana
— Saskia Belleman (@SaskiaBelleman) 18 mei 2017
‘Politie Den Haag had gelijk!’
Allerhande ophef op de interwebs. Er werd rond Leiden een cd verspreid met Arabische teksten. Dus gewoon, totaalpaniek en misschien gelardeerd met een toefje racisme. Maar wat bleek? Het was een evangelisatieding van een andere religie. Compleet verbaasd ging de Retecool op onderzoek bij mensen die hier meer van kunnen weten. Dus belden we Abou Mayo Moustache, onze religie-expert.
Hoi Abou…
De profeet wil dat je hoofd eraf gesneden wordt met een bot mes, ongelovige.
Abou, je profeet is al langer dood dan de pan spaghetti in mijn koelkast die ik al sinds 2003 niet meer heb aangeraakt. Heb je enig idee waarom ik bel?
Khaffir, jij belt om die cd’s in en om Leiden. Ik kreeg die cd ook. In Lelystad. Bij mijn moeder. En ik vind ook dat die cd bij de politie ingeleverd moet worden. Maar dan wel bij die van Iran. Want bij Allah, wat een blasfemie.
In Leiden en omg cd’s met Arabische teksten
(geloofsovertuiging) in brievenbussen aangetroffen. U kunt deze cd’s inleveren bij politie.— Politie Den Haag (@POL_DenHaag) April 15, 2016
Je zit nog steeds in Lelystad?
Luister, vieze onderdrukker. Die cd gaat alleen maar over die luizige profeet Jezus, die nooit iemand zijn hoofd eraf sneed met een mes van de Albert Heijn. Er staat gewoon niks op over de enige echte profeet. Geen kwaad woord over de profeet.
Gelukkig snapt de politie Haaglanden deze fout ook, daarom willen ze dat deze verderfelijke cd’s worden ingeleverd natuurlijk. Iedereen kent de politie rond Den Haag.
Altijd een grote bek, maar ze spreken beter Arabisch dan ik en stiekem zijn ze al lang ingelijfd in het leger van het Kromzwaard. Jij weet dit niet, hond, en als je dit publiceert, zorg ik hoogstpersoonlijk dat je elke dag cd’s in je brievenbus krijgt. Ik weet waar je redactiebunker woont.
Waarom toch altijd meteen gaan dreigen, ik wil gewoon vragen wat de re…
Khaffir! Altijd maar grappen maken hè! De profeet Erdogan belachelijk maken en dingen over het neuken van kinderen en geiten en zo, die nergens op gebaseerd zijn, behalve op foto’s van het neuken van geiten en de teksten in de Koran over kinderen. Alsof Belgen niet net zo erg zijn!
Nederland is natuurlijk niet Belgi…
Nee, hond, nu praat ik! En ik eis respect! Dus hou je kop of ik kom hem eraf hakken!
Abou, gaat het wel goed met je?
Luister, smerig stuk varken! Ik ben klaar met je! De politie heeft eindelijk door dat al die christelijke bullshit van de straat moet en jij bent de volgende!
Abou, ik ben niet religi…
ALLAHU AKHBAR! Gezegend zij de knop van Mohammed en alle andere profeten behalve die van jou!
Ik heb geen profee..
MUIL HOUDEN, BAS! WE KOMEN VOOR JE! POLITIE HAAGLANDEN VOOROP! DIE RAMMEN DIE CHRISTEN-CD’S OVERDWARS JE REET IN!!! WHAHAHAHAAAAAAA!!!!
[Onverstaanbare audio op dit moment, klinkt als een explosie]
IK BEL JE LATER TERUG, KHAFFIR! DE KEUKEN STAAT IN BRAND OMDAT MIJN MOEDER ER NIET IS EN SPIRITUS OPWARMEN OP HET FORNUIS KENNELIJK GEEN GOED PLAN IS. IK KRIJG JE LATER WEL! IN JE BUNKER!
(Het laatste wat we van Abou hoorden is dat hij is afgevoerd naar Beverwijk met brandwonden aan zijn handen en wenkbrauwen – BT)
Meer Retecool? Hier doen we dingen. Hier ook. Of hier. Ons een graftak vinden doet u hier of hier.
‘Neem nou toch eens een boterhaAAARGGGHAAARRBLLL!!!’
De fairtrade koffie, gemaakt van bonen die gebrand zijn op sequoia-takjes, pruttelt in de percolator die op het gasfornuis met groen gas staat. De vlam is alsnog blauw, maar dat maakt onze kinderen, Quinoa, Kerstkrans en Rehab, niet uit. Die lieve meiden zien dat niet eens, dat het toch echt groen gas is. Het is dan ook nog vroeg in de ochtend.
Ochtend betekent in ons heerlijke, doodnormale gezinnetje ontbijt. Zoals dat bij elk gezin zo gaat, behalve bij paupers, maar wij kennen geen paupers; die komen in ieder geval nooit bij Marqt. Terwijl onze kinderen, Kwarkbol, Volkoren en Veldmadelief, genieten van hun buckwheat porridge met avocado en een zuurdesembroodje, geserveerd op een driehoekig bordje uit een vintagewinkel, smeer ik de lunch. Onze kinderen, Stengel, Druipsteen en Zeemeeuw, moeten tenslotte ook eten als papa en mama er even niet bij zijn, de schatten. Ik kijk naar dochter Oorsmeer, die haar brooddoos vult met gegratineerde aubergine, een gefrituurde kers en een vierhonderdgranenkoek. Ze wil ook een appel. Die schil ik voor haar. Een appel van €23,50, want geplukt door een meneer die wel een kleurtje heeft, maar kan bewijzen dat zijn familie al zeker 200 jaar geen slaaf is en die een aantoonbare hekel heeft aan Sinterklaas en Pieten in welke kleurschakering dan ook.
“Wat zal ik zelf eens eten,” vraag ik me om onduidelijke redenen ineens af, terwijl ik net nog allerhande volop natuurlijke en verantwoorde vezelrijke, maar gluten-, vet-, suiker-, kleur- en smaakvrije etenswaren bij elkaar heb gegooid alsof ik een baard zou moeten hebben en in een foodtruck zou moeten werken. In mijn hoofd zie ik de film van de verschillende mogelijkheden voor mijn eigen ontbijt, maar in geen van alle films in mijn hoofd zijn piemels of tieten te zien dus heb ik duidelijk geen Nederlandse film in mijn hoofd. Ik bedenk me dat het ecologisch en carbon-footprint-technisch heel verantwoord zou zijn om wat sprinkhanen een kwartiertje op een bedje van dille zachtjes te laten sudderen. Maar ja, waar haal je ’s morgens vroeg een zwerm sprinkhanen vandaan? Daarbij moeten onze kinderen, Scheurbuik, Braam en Dartel, zo naar school en die bakfiets rijdt zichzelf tenslotte niet.
Ik overweeg limoen, lychee, aardbei (geen familie van onze dochters) en een stronk gember in de slowjuicer te doen tot het geheel een gezonde bruin-groenige kleur krijgt. Ik besluit het niet te doen want die kleur, waarvan je zeker weet dat je zeven dagen pure vezels kakt, is zo veel schoonmaakwerk achteraf. “Havermoutpap met gojibessen en chiazaad dus”, roep ik luidkeels, want havermout wordt nooit beton en bik je dus met gemak uit het vijfhoekige bakje, dat gemaakt is door een eerlijk betaalde Andesbewoner. Dochter Korstmos zucht hardop, want die wil ook wel eens aandacht. Ze gilt uit: “Mama, doe godverdomme nou eens niet zo aanstellerig en geef me een boterham. Eentje van een supermarkt of zo. Met pindakaas! En honing! Van die goedkope honing! Niet van die moeilijke honing waar je verdomme de bijen nog uit moet vissen!!”
Ik weet niets meer te zeggen en lach besmuikt. Hierop neem ik een hapje van mijn granola met yoghurt. Ik besluit een wijntje te nemen en nóg 360 woorden neer te tikken over ons ontbijt. Vervolgens ga ik voldaan naar bed, vergetend dat onze kinderen, Gluut, Tarwe en Zeegras, nog aan de ontbijttafel zitten.
Noot van de redactie:
Terwijl bijna de volledige redactie vlak buiten de bunker een os aan het schillen was om op de BBQ te gooien, Jake en Ome Mac met dartpijlen op konijnen jaagden omdat er ook een voorafje moet komen, Casper probeerde alcohol te destilleren uit een autoband en Webmeister probeerde een app te ontwikkelen waarmee je de Top2000 dwars door een scherm heen in brand kunt steken, werd Bas Taart ineens gewezen op een artikeltje dat een gemiddeld vraagbaakstukje van de VIVA achter zich laat zoals de Voyager de aarde achter zich liet toen hij met een gouden plaat het zonnestelsel uit vloog. Bovenstaande is hoe de eerwaarde dominee (in ruste) Taart dit artikel, geschreven door een actrice [Citation needed. Kent iemand van de redactie een Nederlandse productie, en zo ja, waar kunnen we dús haar tieten zien? – red], hartverscheurend huilend interpreteerde.
Taart is inmiddels met gepast geweld naar de rubberkamer van de redactiebunker gedirigeerd, waar hij even mag uitrusten. Het laatste dat hij, schuimbekkend, schreeuwde voor we de deur sloten was: “Niemand slaat zijn eigen kind alleen! Je noemt het gewoon ‘Rubberknop’, ‘Molshoop’of ‘Zeewier’ en de hele school helpt je met slaan! Hahaha! Avocado in je broodtrommel! Ik wil een ananas, Reet! Een tropische ananas! Uit de tropen! Hahaha!! Hoor je me, Reet!!? Jij hebt een baard!! Jij weet dingen!! Haar kinderen, Limoen, Lychee en Aardbei moeten dus serieus vragen om een fucking boterHAAAARRRRGHAAARRBLLL!!”
Frisco heeft zich, hysterisch snikkend, vrijwillig met Taart laten insluiten in de rubberkamer. Ze weigeren elk contact met de buitenwereld. Wel wilden ze graag een potlood, om af en toe een gedicht te kunnen schrijven.
Instant Update: Qua namen kan het altijd gekker. Wes en Yo zijn ook bevallen. Hun zoon hebben ze Xess Xava (Access Ava?) genoemd.
‘Malafide uitzendbureau moet verboden worden’
Er moet een verbod op malafide uitzendbureau’s komen om zo uitbuiting van uitzendkrachten aan te pakken. Daarvoor pleit de ChristenUnie.
Uitzendbureau’s regelen werk voor de uitzendkrachten en strijken een deel van het geld van de uitzendkrachten op. Deze werkwijze is nu niet strafbaar en daar moet met een initiatiefwetsvoorstel verandering in komen, zegt de ChristenUnie. “Dat is nodig omdat uitzendkrachten heel kwetsbaar zijn en vatbaar zijn voor uitbuiting en mensenhandel. Dat proberen we op deze manier tegen te gaan,” zegt Gert-Jan Segers van de ChristenUnie. Het is niet de eerste keer dat er gepleit wordt voor een verbod op uitzendbureau’s. Een rechter in Arnhem deed dat in 2013 ook al.
“Je kunt van uitzendwerk geen 100% nette bedrijfstak maken, er lopen altijd louche figuren in rond die uitzendkrachten proberen uit te buiten. Dat soort cowboys kan je veel beter met een uitzendverbod aanpakken dan met een ingewikkelde mensenhandelwet,” schreef rechter Peter Lemaire toen.
Minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) zei toen al dat hij een uitzendverbod een slecht idee vindt. De huidige middelen uit het Wetboek van Strafrecht bieden voldoende mogelijkheden om de malafide uitzendbueau’s aan te pakken als daar reden toe is, zei Opstelten. Segers is het daar niet mee eens: “Het uitbuiten, het innemen van geld dat jou niet toekomt. Het willens en wetens mensen aanzetten tot gedwongen uitzendwerk, dat doen malafide uitzendbureau’s Dat moet je aanpakken.” Volgens de ChristenUnie moeten intercedentes celstraf krijgen als ze het verbod overtreden. Of de initiatiefwet ook echt de steun van een Kamermeerderheid krijgt, moet duidelijk worden als het wetsvoorstel is uitgewerkt.
‘Laat piloten met psychische klachten geen artsen opzoeken’
Op 29 februari bracht het Franse bureau voor de luchtverkeersveiligheid BEA haar rapport uit rondom het ongeval met Germanwings-vlucht 9525. De piloot had het toestel tegen de franse Alpen laten vliegen terwijl de co-piloot even naar de WC ging.
In het rapport beveelt de BEA de Europese Commissie aan om regels te definiëren waarbij artsen verplicht worden de autoriteiten te informeren als de gezondheid van een patiënt de publieke veiligheid ‘zeer waarschijnlijk’ kan aantasten zonder de privégegevens van de patiënt “onnodig te openbaren”.
Die laatste opmerking komt uit het volgende voort dat in de samenvatting 1 alinea eerder staat:
However, the reluctance of pilots to declare their problems and seek medical assistance, for fear of losing their licence, with economic and social consequences, needs to be addressed at the same time.
Joh. Dat is dus ook één van de redenen van het medisch beroepsgeheim: mensen moeten hun doktoren kunnen vertrouwen. Als die naar hun baas gaan rennen en vertellen “ja, die en die daar is wat mee”, dan gaat dat vertrouwen hard achteruit. En dat WETEN ze dus! EN TOCH MET DIE AANBEVELING KOMEN!
LAAT ONZE PRIVACY TOCH MET RUST!
‘Ik was al bij het derde kootje voor ik het in de gaten had’ – De scherpe messen van de AH
Uitermate belangrijk nieuws maandagavond op de staatsomroep: de messen die je bij elkaar kunt sparen bij de Albert Heijn (Voor de hele set moet je 11K aan boodschappen doen) blijken uitermate goed te zijn in waar ze voor gemaakt zijn. Ze zijn scherp. Te scherp, zo meldt het NOS-journaal, waar kennelijk het nieuws op was, of waar ze betaald worden voor advertorials. Retecool dook wat dieper in de materie en benaderde enkele mensen uit ons uitgebreide netwerk om hen te vragen naar hun ervaringen.
We Skypten eerst met Abu Mayo Moustache, de patatjihadi die we eerder interviewden.
Abu! Hoe is het nou? Sta je nog plees te schrobben in Syrië?
Nee, ongelovige hond. Ik ben weer ingetrokken bij mijn moeder in Lelystad. IS heeft me verbannen. Ik was vorig jaar even op en neer geweest naar Nederland en had een tas vol messen van de Albert Heijn meegenomen, die mijn moeder bij elkaar gespaard had. Handig, dacht ik. Maar nee hoor. Ze vonden ze te scherp, die koppensnellers in Syrië. “Ja, nee, zo is er geen lol aan, deze messen gaan door een keel als door boter. Ze moeten wel lijden Abu Mayo, LIJ-DEN! Je snapt er geen zak van,” zo werd me toegebeten. Daarna stuurden ze me weg. Nu zit ik dus in Lelystad met 14 vlijmscherpe messen en niet één gijzelaar. Maar hey, het is hier wel lekker warm en mama maakt elke dag eten voor me.
We namen uiteraard ook contact op met de 83-jarige mevrouw Schot-Lansman, die al sinds het begin van de actie de zegels spaart en al drie messensets compleet heeft.
Mevrouw Schot-Lansman! Leuk u weer eens te spreken!
Dag meneer. U bent die alleraardigste jongeman die onlangs geen koekje wilde toch? U moet weten, mijn geheugen laat me soms wat in de steek als het om namen gaat, maar ik vergeet nooit om koekjes te maken hoor. Wilt u wellicht het recept?
Nee, dank u. Waar ik voor bel….
Zeker weten? Nou, misschien later dan. U moet weten, ik gaf het recept ook aan mijn buurvrouw Tiny, en die maakt sindsdien bijna elke dag koekjes.
Waar ik voor bel is het volgende..
U weet het echt zeker?
JAAAHAAA! Ik bel om u te vragen hoe de messen van de Albert Heijn u bevallen.
Ja, die messen. Ik heb dus drie complete sets. U moet weten, ik spaar die zegels al sinds het begin en ik laat al mijn boodschappen bezorgen en dat is nogal wat, want ik maak dus elke dag koekjes. Of had ik u dat al verteld? Nou, en de kinderen en kleinkinderen sparen allemaal mee en zo heb ik dus nu een enorme verzameling van die messen van de Albert Heijn en..
En wat vindt u van dit snijgerei?
Meneer, die dingen zijn veel te scherp. Ik ben al drie keer op de Eerste Hulp beland door die dingen. En één keer omdat ik mijn gebit ondersteboven had ingedaan en het toen muurvast in mijn mond zat. Dat was nog een hele toer om toen 112 te bellen, kan ik u zeggen, met een gebit ondersteboven in je mond. Dat probleem heb ik nu niet hoor, want ik ben mijn gebit kwijt.
Terug naar de messen, mevrouw Schot-Lansman
Ja, die zijn dus veel te scherp. Zo was ik dus een paar weken geleden hutspot aan het maken, lekker met veel worteltjes en ineens raakte ik compleet in de war. Het leek wel of ik tomatensaus aan het maken was, zo rood werd alles. En tomatensaus is dus smerig in de hutspot. Affijn, ik was al bij het derde kootje, toen ik ontdekte dat de laatste wortel die ik aan het snijden was, mijn vinger bleek te zijn. En ik had het niet eens gevoeld, zo scherp dus. Er zou eigenlijk een waarschuwing op moeten staan, op die messen. Want dat kan nooit de bedoeling zijn, dat ze zo scherp zijn.
Die messen van de Albert Heijn zijn inderdaad veel te scherp. Ik mis nu twee vingerkootjes. En ik ben mijn gebit alwéér kwijt.
— JSchot-Lansman (@Schot_Lansman1) February 9, 2016
Een nazaat van Hattori Hanzō, de beroemde Japanse zwaardmaker, had ook wat te zeggen over deze messen, die hij duidelijk als concurrentie ziet:
これらのくだらないナイフはあまりにも鋭いです。私はそれらのナイフを憎みます
私はそれらを作っ1のボールをカットしたいです
Tot slot belden we met vriend van de redactie Robbert – Genverbrander – van den Broeke. Hij nam contact op met Gerrit Jan Heijn in het hiernamaals en deze wist het volgende te melden:
Deze messen hadden ze in mijn tijd moeten hebben. Dan had die klootzak die me ontvoerd en vermoord heeft tenminste niet zo lang gedaan over het afsnijden van mijn pink. Spaar snel voor die messen, het is de laatste week! En kijk naar het programma van Robbert! Dit is geen marketingpraatje, dit meen ik echt!
Meer Retecool? Dat kan. We schrijven bijvoorbeeld vaker over eten. En we hebben onze eigen helpdesk. Dreigen de hele redactie aan schijfjes te snijden doet u via Facebook of Twitter.
‘Gewoon die vingertjes naar achteren buigen’
Bovenstaand advies wordt kennelijk gegeven bij het St. Antoniusziekenhuis in Nieuwegein. Als je baby niet wakker wil worden om aan de tiet te hangen, dan buig je gewoon even die vingertjes naar achteren. “Want dat vinden ze helemaal niet leuk”, die baby’s. Hier in de redactiebunker zijn we al een uurtje met volwassenen onder elkaar bezig met elkaars vingers naar achteren te buigen, Reet heeft al een fractuur in een pink en Ninja Uil loopt al mank. Wij kunnen dus bevestigen dat dat inderdaad niet leuk is. Maar er is meer wat vanuit dit ziekenhuis georakeld wordt:
‘Deze graancirkels zijn door buitenaardse wezens gema..’- Nee! Genverbrander!
Brabant. Op heel Limburg en het strand van Vlieland na toch het meest gezellig dure stukje waar je vanaf wilt als land. Prachtig landschap, maar ook, we noemen maar wat: carnaval. En erger.
De genverbrander-Googlelaar weet het ook weer zeker: Buitenaardse wezens maken graancirkels. In fucking Noord-Brabant. Want als je lichtjaren kunt reizen, ga je eenzijdig communiceren door graan plat te trappen. IN! NOORD! BRABANT! Of, nou ja, je gaat genverbranden.
Wat wil het geval?
Er zijn graancirkels (al dan niet gePhotoshopt) en Robbert – Genverbrander – Van den Broeke weet het daarom direct zeker: aliens óf andere buitenaardse wezens deden dit. In een hoekje in Brabant lacht een dude of dudette of geen met een plank aan een touwtje (de go-to-way om graancirkels te maken) als een reiger in de verte..
Robbert, die witte bollen ziet in de lucht en heel veel rust krijgt van ‘genverbrander’ Googlen, heeft ook de tune van de X-Files in zijn filmpje zitten. Want wellicht was het verhaal van kapitein Haddock wel waar. Of, nou ja, hij wil in ieder geval het mysterieuze even onderschrijven.
Kijk het vooral niet.Voor u het weet nemen de buitenaardse aliens uw aluhoedje over om er popcorn in te bakken nadat ze de graanvelden plat liepen.
‘De WTC-torens werden gecontroleerd opgeblazen’
Weet u wat het probleem met aluhoedjes is? Je kan er heel hard om lachen, maar soms hebben ze gewoon gelijk. Soms hebben ze zelfs zo hard gelijk, dat je je afvraagt hoe het mogelijk is dat het officiële bullshitverhaal de officiële verklaring niet een wat plausibelere versie van de waarheid was.
In het geval van de aanslagen op 11 september heeft het bij een aantal mensen nooit lekker gezeten dat er 3 torens zomaar ingestort zijn. In europhysicsnews, dat wordt uitgegeven door EDP sciences in opdracht van de European Physical Society stond onlangs een uitgebreide analyse van de bestaande verklaringen en officiële onderzoeken en verklaringen voor het instorten van de gebouwen.
Het artikel is geschreven door Steven Jones (voormalig natuurkundeprofessor), Robert Korol (professor emeritus in de civiele techniek), Anthony Szamboti (ingenieur) en Ted Walter. Allen zijn al wat langer dan vandaag kritisch over de officiële verklaringen rondom het instorten van de gebouwen (1, 2 en 7), maar het valt op dat een serieus wetenschappelijk tijdschrift hier toch een artikel van 5 pagina’s aan wil wijden onder de disclaimer:
This feature is somewhat different from our usual purely scientific articles, in that it contains some speculation. However, given the timing and the importance of the issue, we consider that this feature is sufficiently technical and interesting to merit publication for our readers. Obviously, the content of this article is the responsibility of the authors.
Hier staat het gehele artikel. De TL:DR;? De huidige verklaringen zijn onwaarschijnlijk, gebaseerd op foute waarden (zoals verkeerde valsnelheden), niet te toetsen middels peer review (want “veiligheid”), de modellen komen niet overeen met de videobeelden van het instorten of komen gewoon niet uit – zoals in het geval van de Twin Towers. Dit alles komt, aldus het artikel, omdat de onderzoeken erop gericht zijn een vooraf getrokken conclusie te ondersteunen en alle andere verklaringen, hoeveel plausibeler ook, uit te sluiten. Dit gebeurt onder andere door selectief bewijs te negeren en zaken niet te onderzoeken die tot een andere conclusie zouden kunnen leiden.
Gezien het gevolg van deze aanslagen op de wereld alleen al, naast natuurlijk het respect voor duizenden doden, zou er toch op z’n minst een wetenschappelijke consensus moeten bestaan over een verklaring en een computermodel dat WEL verklaart waarom de twee torens instorten.
‘Dat doet mijn schijtende moordwapen anders nooit’
Honden.. Gedomesticeerd sinds we ontdekten dat je die beesten kunt domesticeren. Handige beesten als je iets te bewaken hebt en oh zo lief. Maar dan niet, dus. Gisteren werd er wederom een peuter van haar gezicht beroofd door zo’n lief Fidootje. Niet voor het eerst. Ongetwijfeld ook niet voor het laatst. Terwijl we op de redactie even wat hondenpoep onder onze schoenen vandaan peuteren, gaan we het eens even hebben over deze wandelende moordwapens.
De hond is niet het probleem
Laten we dit voorop stellen. De hond zelf is niet het probleem. Dat is, gedomesticeerd of niet, natuurlijk nog steeds gewoon een beest. Met dierlijke instincten, niet veel anders dan die van ons als we Victoria Koblenko halfnaakt zien en het daar dan enkele minuten op het toilet mee oneens moeten zijn. Kunt u wel denken dat uw hond lief lacht, dat is niet zo. Honden lachen niet. Zo zit hun gezicht het makkelijkst.
Wie wel het probleem zijn? De goddamn eigenaren. ‘Mijn Fido doet geen vlieg kwaad’, roepen ze dan, terwijl hun Fido intussen je broekspijp (of je kind) in veertien stukken scheurt. ‘Lief hè’, zeggen ze daar dan bij. Er is een reden dat ze hondenriemen hebben uitgevonden. Hang dat beest eraan, zodat het dier een bewegingsvrijheid heeft waarbij hij alleen jou, de eigenaar, in stukken kan scheuren.
Moordwapen
Je mag in een vliegtuig nog geen nagelschaartje meenemen, in een park in de zomer kun je worden opgepakt omdat je een kelnersmes bij je hebt om je fles rosé mee open te maken en De Telegraaf gaat in chocoladelettermodus als je, we noemen maar wat, een doorgeladen pistool achterlaat in een speeltuin. Gek genoeg mag je een wandelend moordwapen gewoon zonder vergunning meenemen naar de meeste plekken, inclusief speeltuinen, die dan standaard vol gescheten worden. Dit soort uitstapjes, die zeker drie keer per dag moeten, vereisen vaak dat het beest wordt aangelijnd, maar de laatste keer dat een agent daar naar keek was in 1903.
Daarbij zijn agenten te druk met bijna dagelijks mensen doodschieten, dus die hebben wel wat beters te doen dan op potentiële viervoetige moordwapens met een eigen wil te letten. Hierdoor laten veel mensen hun moordwapen lekker los lopen. Want Fido doet geen vlieg kwaad. Tot hij het wel doet.
Straf
Als iemand zijn Fido los laat lopen en het beest springt over een tuinhek, of grijpt gewoon midden op straat een kleuter in het gezicht omdat het kind een bal heeft waarvan Fido denkt: ‘mine!’, is iedereen in shock.
Het slachtoffer nog het meest, want dat slachtoffer is minimaal mismaakt voor het leven. De eigenaar is natuurlijk verbijsterd, want ‘Fido doet dat anders nooit’ en kon er niks aan doen omdat hij net even de poep aan het opruimen was. Dit laatste was cynisch bedoeld. Moment, weer even wat hondenpoep onder een schoen vandaan peuteren. De hond in kwestie wordt vervolgens afgevoerd en gedood. De eigenaar? Die krijgt als het meezit een boete en koopt een nieuwe hond. Want dat mag. Zonder vergunning.
Poging Doodslag
Je kuthond niet aanlijnen zou een misdrijf moeten zijn. Een balletjespistool waarmee je nog geen deuk in een pakje boter schiet (letterlijk) bij je dragen als je boven de 14 jaar oud bent is dat ook. Jij vindt je hond lief, maar de kans dat je hond iemand minder lief vindt, is enorm aanwezig. Nogmaals, je hond lacht niet, die tanden laat hij zien omdat hij je basically in stukken wil scheuren.
Je hond niet aanlijnen is poging doodslag, want je stuurt moedwillig aan op de dood van een onschuldige. Net als drankrijders eigenlijk, die ook vaak met hun geschifte gedrag wegkomen, al is een auto een ander moordwapen dan een beest met een eigen wil. Je bent geen hondenfluisteraar, je hond verstaat geen Nederlands en is dus niet voor rede vatbaar.
Kutbaas
Wij hebben hier op de redactie overigens totaal geen hekel aan honden hoor, sommige van onze beste redacteuren zijn honden.
Waar we wel een enorme tyfushekel aan hebben, is het feit dat mensen hun hond beschouwen als een kind en denken dat ze het beest overal los kunnen laten lopen ‘omdat het beest geen vlieg kwaad doet’. Wel eens een boze Chihuahua gezien? Wij wel. Zelfs Jake durfde vervolgens anderhalve dag zijn vleugel in de redactiebunker niet meer uit.
Nogmaals: de hond is het probleem niet. Als jij een wandelende schijtfabriek met een hele emmer grote, scherpe tanden wilt, lekker doen. Hou het beest echter gewoon lekker aan de lijn. Want net als doorgeladen pistolen of een gespannen kruisboog, is dat beest levensgevaarlijk. Oh ja, en ruim de stront op, kutbaas.
Wij bij de Retecool vinden wel vaker dingen van dingen. Zo vinden we ook iets van Rik Felderhof en zijn negers, we vinden dingen van de messen van de Albert Heijn en we vinden van alles van het samenwerkingsverdrag met Oekraïne. Dingen van ons vinden doet u via Facebook of Twitter.
‘Bezorgde Burger’
‘H
oi, imaginaire brievenrubriek in een imaginair tijdschrift. Ik heb een probleem. Eén van mijn kinderen heeft tegenwoordig wat tegenvallende sportprestaties. Ik heb er al van alles aan gedaan, inclusief grenzen stellen en zorgen dat hij minder leest, omdat dat alleen maar ten koste gaat van het hard kunnen slaan en zo. Ook blijkt dat al mijn kinderen helemaal niet zo bezorgd zijn als ik, en daarom weigeren om heel hard tegen buitenlanders en mensen die er buitenlands uitzien te schreeuwen dat ze terug moeten naar hun eigen land. Wat kan ik doen om te zorgen dat ze toch heel hard gaan haten?
Liefs,
Een Bezorgde Burger.’
‘Annabel (het wordt niets zonder jou)’ Hoe het verder ging!
H
et kan je ontgaan zijn door de totaalbrainwashing van de TOP2000, maar de Top 500 van het Foute Uur is óók bezig. Op Q. Lekker meezingen op alle enorm verkeerde liedjes die je tóch uit je hoofd kent. Op nummer 283 staat bijvoorbeeld het nummer ‘Annabel’, (“Het wordt niets zonder jou.”) gezongen door eightieslegende Hans de Booij.
Het vertelt het verhaal van een onenightstand met ene Annabel die eindigt op een treinstation waar de zanger, net als zijn vlam, een enkele reis naar Parijs heeft gekocht. Maar dan? Hoe zou dat verder zijn gegaan? Misschien wel zo:
Annabel; het vervolg
En toen zat ik naast Annabel,
we zaten daar in de trein.
Ze keek wat raar, maar dat snapte ik wel.
Ik zei iets liefs, maar nee, dat vond ze niet fijn.
Ze hield haar hand met een ring omhoog
en ik zei: “Het zit me niet mee.”
Er kwam beweging in onze wagon,
en Annabel zei: “Oke, dat klinkt nogal gay.”
En ja, toen zaten we samen, zoals dat heet,
een beetje awkward en stil.
Ze keek verveeld door de ramen en zei:
“Het was wel fijn, maar jij bent niet wie ik wil.”
Ik zei alleen nog: “Tot ziens, Annabel.”
en ik dacht: “Wat is die meid dan een slet.”
Ik stapte op, liep naar een andere coupé,
maar twee uur later zat ik te denken, geen stap meer verzet.
Annabel, ik kan niets meer met jou, Annabel
Annabel, ik kan niets meer met jou, Annabel
Zo bleef ik nog een uur zitten alleen,
het reizen vond ik wel fijn.
Toen stond ik op, ik moest niet denken maar doen,
want dankzij haar zat ik voor niets in de trein.
Ik stapte uit bij de volgende stad,
en ik dacht: “Nou ga ik lekker naar huis.”
Ik had een bloedgeile avond gehad,
maar happy ends die horen slechts in van die zeikerige Disneyfilms thuis.
Annabel, ik kan niets meer met jou, Annabel
Annabel, ik kan niets meer met jou, Annabel