Vandaag gaan we kijken naar Zangeres Nieke, met Beter Als Ik Dans. Dat had ook prima kunnen zijn, “Beter Als Ik Niet Zing”, maar in haar omgeving zijn of enkel mensen met volledige doofheid, of niemand geeft om haar.
De als aanprijzing bedoelde promotekst verklapt dat ze de tekst zelf geschreven heeft. Dat had je ook al geweten na het luisteren van de eerste minuut. De tekst loopt namelijk als Lucille Werner en heeft minder samenhang dan een column van Ebru Umar. En Ebru haar columns komen zoals u zult weten tot stand door het van de trap schoppen van een pak lettervermicelli en OCR software los te laten op het resultaat op de vloer in de gang beneden.
Nieke is al bezig met de internationale doorbraak door het lukraak invoegen van zinnen in het Engels (er zijn al gesprekken gaande met de Taliban over het gebruik in de martelkamers), zinnen die ongeveer evenveel diepgang hebben als een kano op de wal.
Nee, het is niet fris wat er in Afghanistan gebeurt, maar met dit soort nummers begin je je toch af te vragen of die hele emancipatie niet te ver doorgeschoten is.




















