Oh boy, het lijkt er op dat we nog maar een paar weken aan de avondklokestafette kunnen, want zoals het er nu naar uitziet gaan we eind van de maand versoepelen en is het opkopen en sluiten voor de avondklok.

Maar goed, zo ver is het nog niet, dus vandaar dat wij jullie met gepaste trots editie 79 van de avondklokestafette presenteren. Vanavond gaan we jullie verblijden met een drietal Netflixseries die niet alleen de moeite va het bekijken waard zijn, maar ook nog eens een fijn inkijkje geven in het ondernemerschap van dit fijne Zuid-Europese land.

We trappen af met Fariña (in het Engels vertaald naar Cocaine Coast). Deze serie gaat over de opkomst van een cokebaas in het schitterende Noord-Westen van Spanje, Galicië. Letterlijk vertaald betekent fariña “bloem” (dat spul dat je gebruikt om te bakken). Dus de link met de Engelse titel is niet heel raar. In de serie volgens we Sito Miñanco die voor lokale baas Terito dozen illegale sigaretten via de vele baaitjes die Galicië rijk is het land binnen smokkelt. Op deze manier probeert Sito zijn karige loon als visser een beetje aan te vullen. Dit is al snel te weinig voor Sito wat hem er toe brengt om voor zich zelf te gaan beginnen en zijn smokkelwaar van sigaretten naar coke verschuift, met alle gevolgen van dien. Geweldige serie, met een briljante jaren tachtig vibe, waar helaas maar één seizoen van is verschenen.

Maar niet getreurd, wat we moeten immers nog meer Spaans ondernemerschap kijken. De volgende Netflixserie gaat dan weer juist over de neergang van een cokebaas. In Vivir sin Permiso (In het Engels vertaald naar Unauthorized Living) volgen we de charismatische ondernemer Nemo Bandeira. Bandeira is eigenaar van Open Sea, een bedrijf dat een vissersvlot beheerd. In werkelijkheid is het slechts een dekmantel voor de nogal succesvolle cocaïnetoko van Bandeira. Er is echter een klein probleem: Nemo Bandeira heeft de ziekte van Alzheimer. En dat is als alfa-mannetje die niet alleen lokale politici in zijn zak heeft, maar ook landelijk nogal wat in de melk te brokkelen heeft, toch een soort van onhandig. Het zorgt voor nogal wat kapers op de kust, niet in de laatste plaats door zijn soort van aangenomen zoon en tevens advocaat en managing director van Open Sea, Mario Mendoza. De serie bestaat uit twee seizoenen, met in het totaal 23 afleveringen van bijna anderhalf uur. Dit gaat je dus niet zomaar op een avondje bingen. En dat is maar goed ook, want omdat er zoveel tijd is, wordt er behoorlijk aan karakteropbouw gedaan. Met naast Nemo Bandeira glansrollen voor zijn echte kneiter homofiele zoon en zijn briljante lijfwacht Ferro (ook bekend als de dierenarts in Sky Rojo). Af en toe vliegt de regisseur gierend de bocht uit en heb je het idee naar een telenovela te kijken, maar dat wordt dan later weer dubbel en dwars gecompenseerd.

En als laatste Netflixserie maken we een uitstapje naar Colombia. In Perdida (In het Engels vertaald naar Stolen Away) volgens we namelijk de Spanjaard Antonio Santos die zich vlak voor zijn terugvlucht van Bogota naar Madrid bewust laat oppakken met een lading cokebolletjes in zijn maag. Nu zal je zeggen: “ja, dat is dom en onhandig, want gegarandeerd een paar jaar brommen in een Colombiaans staatshotel”. Laat dat nou net de bedoeling van Santos zijn. Enkele jaren eerder is namelijk zijn dochter door een Colombiaan vanaf een Valenciaans strand ontvoerd en in de gevangenis waar hij terecht komt, zit iemand die hem meer informatie kan verschaffen over de verblijfplaats van zijn dochter. Via terugblikken waaruit de meeste afleveringen zijn opgebouwd blijkt het verhaal wat complexer te zijn dan Santos in eerste instantie denkt. Helaas ook maar één seizoen, maar Perdida is een rauwe serie die je vanaf de eerste minuut bij de keel grijpt.

De avondklok, het is een inperking van vrijheden maar ook weer niet zo dramatisch als velen willen doen geloven. Hoe meer iedereen zich aan de voorschriften houdt, des te eerder zijn we er vanaf. Daarom ter motivatie, tot het einde van de avondklok, iedere dag op Retecool een avondklokestafettepost met iets te doen in die avond. Lezen, luisteren, kijken, ontdekken, zodat we allemaal een stukje vrolijker er weer uitkomen, net als uit je moeder.