En dan nu zoetigheid op je Vretecool, en het wordt een heerlijk avondje. Weer van de Lidl. Het is gemaakt in Portugal, dus authentiek. Net als Provinciale kruiden (Drents zout enzo).

Het moet in de over (zet hem 5 graden hoger, dan zijn ze eerder klaar en gebruik je dus minder energie!) dus na wat wachten konden we bezig.

Ziet er niet heel apetijtelijk uit direct uit de vriezer:

Mooi in de over geschoven, beetje afkoelen en dan weer kijken.

Het ziet er behoorlijk authentiek uit. De bodem is wat zompig waar die in Lisboa flaky zou moeten zijn, maar de custard komt beangstigend dicht in de buurt van het origineel aan de Taag.  Wellicht dat zonder de zilveren bakjes de bodem ook krokanter wordt.

De ene helft van de proevers vindt de custard te melig en te kleiachtig. De andere helft denkt terug aan die donkerharige Portugese schone die een week lang hen voorzag van te veel pasteis de nata bij de ochtendkoffie.

Volgens de toonaangevende receptenwebsite spoonme is de pasteis de nata een balance between smooth and firm. De stevigheid lijkt aldus meer door toevoeging van bloem te komen dan het toevoegen van eigeel. Wat zou verklaren waarom het niet bij de betere detaillist in de vriezer ligt maar bij de laaidol.

De protip was om er wat kaneel overheen te strooien. En hoewel dat lastig doseren is (na 14 bier) voegde de kaneel erop echt een dimensie toe. Deze wil je in de vriezer hebben liggen!