And she’s gone
Anatomische Appetijt: Conjurer’s Kitchen
Annabel de Vetten heeft een fascinatie voor de donkere kant van chocolade: geprepareerde hertenkoppen, een graf waar een hand uit steekt, schedels van Siamese tweelingen… Death in Chocolate, Creepy Cakes, Disturbing Delights: de in Birmingham woonachtige Duitse maakt griezelig realistische eetbare taarten van niet alledaagse objecten, geen zaken die doorgaans bij de patisserie in de etalage liggen. Moe van de vraag van wat er allemaal in zo’n taart zit, geeft Annabel als banket-patholoog het antwoord in stijl: een anatomische les van een taart.
Anaal verhaal
We zijn tamelijk anaal gefixeerd met z’n allen, is je dat wel eens opgevallen? We hebben schijt aan alles, willen bepaalde irritante mensen met een object snoeihard in de aars neuken als het even kan en voelen ons met regelmaat genaaid. En dat terwijl het onderwerp ‘anaal’ ergens ook weer behoorlijk taboe is, al helemaal voor heteroseksuele mannen. Waar komt onze fascinatie voor die opening en alles wat eruit komt of in gaat vandaan?
Stop ’t in je mond
Er was eens een dag dat iemand dacht: “Verrek, dat harde ding dat uit de reet (sorry OGL) van die kip daar mietert, hè… Als ik dat nou eens een minuutje of vier kook, dan kan ik ’t pellen en opeten!” Hoe kóm je erop. Het komt uit de aars van een kip, dude! In 2016 gebeurt het echter nog steeds dat er uit het niets mensen op de gedachte komen om spullen die anaal geproduceerd worden te nuttigen. Wel eens van de peperdure koffie Kopi Luwak gehoord? De koffiebonen worden eerst opgevreten en uitgescheten door een civetkatachtige ‘Loewak’ en vervolgens schoongemaakt en geroosterd. Deze bonen worden dus niet zozeer anaal geproduceerd, als wel anaal verwerkt middels een amazing anaal fermentatieproces. Je moet het maar verzinnen. Dan hoef ik het niet eens te hebben over de crème van nachtegalenschijt die geisha’s op hun smoelen smeerden, toch? Oh, het bestaat nog steeds.
Pron
Naast het gebruik in nuttigbare dingen komt het anale verhaal in porno ook met grote regelmaat voor de dag. Leuke spulletjes en vleeskroketten gaan erin, ter erotisch vermaak, maar dan voornamelijk bij de dames. Dit is opmerkelijk als je bekijkt hoe insane hoog het percentage heteroseksuele mannen is dat anale fun kan waarderen. Laat ik het na grondig onderzoek op zo’n 75% tot 80% schatten? (Legio mannen die nu keihard “Neeeee” roepen natuurlijk, maar dat is voornamelijk omdat het subject anaal gewoon nooit terdege geïntroduceerd is, toch? Prima, ‘neeee’ je maar een slag in de rondte, je weet zelf ook wel dat de anus een hartstikke erogene zone is.) Je kunt overigens ook al genieten van baby Jezus in je sterretje trouwens. Wat? You heard me. Laat het Héctor maar niet horen, straks dreigt hij het internet op te blazen.
Het is niet voor iedereen hetzelfde. De een ziet of voelt er graag wat in gaan, de ander voelt of ziet er liever wat uit komen en een derde houdt het op neutraal genot op de pot. Allemaal prima, maar laten we niet ontkennen dat we er toch iets mee hebben.
Mijn tip: don’t knock it till you try it. Met olijfolie.
An Sféar Ama
Wat gebeurt er als een ingenieur zijn laptop uit het raam mikt?
Want dat deed Séamus O’Donnell namelijk, uit een raam van een techlab in Cork. Wat volgde was vier jaar vrijwillige isolatie in een verlaten textielfabriek en het ontstaan van de An Sféar Ama (letterlijk: De Tijdssfeer), een apparaat dat eruitziet als een mislukte abortus omdat een victoriaanse stoomlocomotief en een quantumcomputer hebben lopen hompiekurken op St. Paddys.
O’Donnell is een voormalig robotica-ingenieur maar inmiddels filosoof-kunstenaar. Zijn stelling: moderne AI is “te schoon, te onzichtbaar, te onverantwoord”. Het Russische afscheid van de laptop werd dus ingegeven door een diepe teleurstelling in de hededaagse techniek. Het moest anders en na vier jaar had hij 287 mechanische relais uit de jaren ’30 gekoppeld aan quantumverstrengelde fotonen, die hij zelf niet begrijpt, “Fair play, wasn’t meant to work half as well – complete fluke, that”.
Veertien (hoeveel!?) handgeslepen kristalresonatoren vormen het brein. Een brein dat je ziet werken, dat je hoort denken, techniek voor de zintuigen, mechanisch en vreemd tegelijkertijd. Je programmeert het overigens met ponskaarten, het antwoordt dan met sissende stoom en knipperende gloeilampen. Is het intelligent? Soms print het Ierse limerick’s op oud papier, soms produceert het rookwolken zonder reden, O’Donnell claimt zelfs dat het droomt.
De An Sféar Ama is geen kunstje voor galeries. Dit is rebellie tegen algoritmes die niemand snapt, verpakt in oud ijzer en Ierse eigenzinnigheid.
Amsterdam: je moet wel je koppie erbij houden
Het is nog niet duidelijk of het gaat om het hoofd dat bij het lichaam hoort dat gisteren werd gevonden in een uitgebrande auto in Zuidoost.
Bron: AT5
Amsterdam wordt stukje Rotterdam
Het Amsterdamse OLVG Ziekenhuis overweegt om een deel van de afdeling voor terminaal zieken tot Rotterdams grondgebied te maken. Dit zei Ida Zwaan, manager Vrouw & Kind Centrum van het ziekenhuis, gisterenavond bij Pauw.
Hiermee wordt tegemoetgekomen aan de wens van Amsterdammers met familie die op sterven legt. Hoofdstedelingen hebben vaak moeite dat er een Amsterdammer overlijdt, terwijl een Rotterdammer minder natuurlijk geen hond boeit. Thans is dit alleen mogelijk door Amsterdammers die op sterven liggen naar Rotterdam over te brengen, wat een dure en tijdrovende oplossing is. Bovendien is het aantal plaatsen voor terminale patiënten in Rotterdam natuurlijk beperkt. Dat door simpele capaciteitsproblemen er onnodig veel Amsterdammers overlijden wordt in de hoofdstad als teleurstellend ervaren. Door een stukje in het OLVG tot Rotterdamse gebied te maken wordt het stukken eenvoudiger om “Rotterdam” op overlijdensaktes en grafstenen te zetten. Bijkomend voordeel daarbij is dat het rouwproces vergemakkelijkt wordt. “Het is weliswaar een dierbare die overlijdt“, aldus Mw Zwaan tegen Pauw, “maar je denkt gelijk erbij dat het natuurlijk maar een Rotterdammer was. Dat scheelt wel.“
Amsterdam Arena wordt verbouwd tot AZC
Met een budget van 50 miljoen euro wordt de Amsterdams Arena volgend jaar in fases omgebouwd tot een Asielzoekers Centrum. Alle nog bestaande zittribunes zullen worden vervangen door skyboxen, die als appartement zullen dienen voor gevluchte Syrische families.
Het veld zal worden omgebouwd tot een spectaculaire speeltuin voor de kinderen van deze vluchtelingen. Met het oog op de nieuwe bewoners zullen er extra liften, toiletten, cateringpunten en roltrappen worden aangebracht. Commercieel directeur Edwin van der Sar licht toe:
“Ach, het Nederlandse voetbal stelt tegenwoordig zo weinig voor dat we best zonder de Arena kunnen. Die arme mensen hebben die ruimte harder nodig dan wij. Voor competitiewedstrijden kunnen we bijvoorbeeld gebruik maken van het leegstaande stadion van FC Haarlem, en mochten we Europees nog verplichtingen hebben, dan gaan we naar de Utrechtse Galgenwaard.”
Angst voor vechtpartijen in de nieuwe AZC is Van der Sar niet:
“Sowieso zijn we in zo’n voetbalstadion natuurlijk wel wat matpartijen gewend. Ik hoorde van andere AZC’s dat het om religieus getinte vechtpartijen zou gaan: Fundamentele Kakkerlakken tegen Joden. Gelukkig zitten wij in Amsterdam, daar komen domweg geen Feyenoorders.”
Amnesie, wij hebben het
Huishoudelijke mededeling! Dankzij een iets te fanatieke voorjaarschoonmaak zijn …
… de reacties van de afgelopen 24-ish uur PLEITE!
Welke kankerhond heeft dat dan gedaan? We noemen geen namen maar itsa me! Eén voordeel, je kan hier zomaar een dag opnieuw beleven. Dank me later.
Amersfoortse Tim is z’n rekenmachine kwijt
Het is over een week weer tijd voor de verziekingen, waarbij alle partijen om het hardste schreeuwen dat ze het NU ECHT HEEL ERG ANDERS GAAN DOEN, behalve de SGP, dat zijn altijd heel betrouwbare engnekken.
Wat er gebeurt tijdens verkiezingen, is dat mensen die het allemaal niet zo scherp in het snotje hebben, gevraagd wordt vrij concrete sturing te geven aan het besturen van het land, waarbij je eigenlijk alleen kunt hopen op het concept van Wisdom of Crowds.
Godzijdank hebben de regionale omroepen wel aandacht voor mensen met oog voor de zaak. Bij RTV Utrecht hebben ze zo de loep gelegd op allerhande lokalio’s met inhoudelijk sterke cases onder de noemer UKiest. Vandaag gaan we op de kloffie bij Tim Huppertz, die 26 jaar is, een sociale huurwoning heeft, een kat en een auto en niet rond kan komen van de bijstand.
“Ik hoop dat ik ooit zonder rekenmachine in mijn hand door de supermarkt kan lopen.”
Dat is natuurlijk schrijnend, dat hij nooit op school heeft leren optellen waardoor hij met een rekenmachine door de winkel moet lopen.
“Wil Tim méér werken, dan komt er minder binnen dan de 1000 euro die hij nu uit onder andere potjes toeslagen en uitkeringen krijgt. “En dan verdien ik uiteindelijk minder.”
Nog schrijnender! Dat als Tim de bijstand (€ 1.155,78) optelt bij de zorgtoeslag (€ 154) en huurtoeslag (300+ euro per maand) hij na heel lang peinzend naar een witte muur kijken uitkomt op 1000 euro. Had die rekenmachine toch niet in de winkel laten liggen! Godzijdank mag Tim stemmen.
Amerikaanse video is Amerikaans
Tanks, Monstertrucks, geweren, pistolen, gele schoolbussen en een lekker wijf. Veel Amerikaanser en beter dan dit gaat het niet worden.
Want geef toe, dit is toch gewoon intens heersend. Naast alle bovenstaande ingrediënten wordt er namelijk ook nog geprobeerd om met alle geweld die ingrediënten zo hard mogelijk kapot te maken en dat lijkt aardig te lukken. Een geruststelling, de ATF agente (deze bevallige dame) gaat niet echt kapot gelukkig. Ja, misschien wordt ze in een andere video uit elkaar getrokken, maar die video heb ik nog niet gevonden.
In ieder geval: Check hieronder de ruim 17 minuten durende video Laws Don’t Apply To Me… I Own A Tank van Cody Detwiler. Die zijn vak heeft gemaakt van dit soort intens hard heersende redneck video’s. MURICA!!!
Amerika Heeft Zijn Eigen Zwarte Piet
Amerikanen kunnen nogal verbaasd reageren wanneer ze horen dat de voorloper van de kerstman wordt geholpen door zwarte pieten. Maar aan de overkant van de plas hebben ze een soortgelijk conflict. Een aantal inheemse Amerikanen hebben via een petitie namelijk het United States Patent and Trademark Office (USPTO) gevraagd de merkregistratie van de Washington Redskins op te heffen, omdat ze zich gekwetst voelen door de naam “Redskins”. Dat is ze gelukt, het USPTO heeft onder voorbehoud de merkregistratie van de Washington Redskins opgeheven, omdat ze de naam Redskins inderdaad kleinerend vindt richting “Native Americans”. Maar de eigenaar van de Washington Redksins, miljardair Daniel Snyder, gaat niet tegen het schrappen van de merkregistratie in beroep. In plaats daarvan klaagt hij de inheemse Amerikanen in kwestie aan via een rechtbank in Virginia die vaker wordt gebruikt om een merkengeschil tussen twee bedrijven uit te vechten. Idee van Snyder is om ze qua tijd, maar vooral qua geld volledig uit te putten. Want daar heeft Snyder genoeg van: geld. “…hould this start some kind of movement to allow for lawsuits against mere petitioners in trademark disputes, well, the team with the most money wins. The point is that allowing this sort of thing to go forward attaches a legal firearm to every dollar a company has within its coffers. Who will dispute a trademark with the threat of an expensive lawsuit staring them down?…”. Voorlopig zullen de Washington Redskins hun naam dus niet veranderen.
America Reflexxx: fear leads to anger
Wat een boer niet kent dat eet hij niet. Angst voor al het vreemde is al zo oud als de eerste mens. Die angst uit zich in onbegrip, agressief gedrag, domme reacties op Facebook of een 2e Wereldoorlog. Alli Coates werkte samen met performance artist Signe Pierce aan America Reflexxx. Een experiment/performance die juist die xenofobie zo haarfijn blootlegt. Het gegeven is te simpel voor woorden: neem een persoon in een sexy jurkje en laat die op een avond met een masker op door het uitgaanspubliek van een Amerikaanse stad (Myrtle Beach, South Carolina) lopen. De camera loopt mee. Het masker dat deze persoon draagt is al iets bijzonders op zich: volledig verchroomd, zonder ogen, neus en mond. Een spiegel waarbij de mensen die de persoon aankijken, zichzelf zien. Minimale ingrediënten met maximaal effect. En als het gebeuren zich dan in de loop van de avond ontvouwt wordt het steeds meer confronterend, onthutsend en uiteindelijk totale WTF. Luister en lees goed mee voor de totaalmongole reacties. Sylvia, let je wel op?