Waarom een grafkist uit de catalogus van een uitvaartondernemer kiezen, als je er ook gewoon eentje voordelig kan scoren bij de thrift shop, oftewel: de kringloopwinkel? Nou, niet dus.
Die koop je voortaan gewoon tweedehands. Inclusief de voorwaarden van een kringloopwinkel: goedkoop, slechts één keer gebruikt (van een oud vrouwtje geweest, altijd binnen gestaan), schoongemaakt door een werknemer met een afstand tot de arbeidsmarkt én, nouja, goedkoop.
Het initiatief voor de kringloopgrafkisten komt van D. Eaud-Grave, een ondernemer van de oude stempel die naar eigen zeggen ‘niet van weggooien’ houdt. “Kijk, een grafkist is net een trouwjurk: je gebruikt hem maar één keer. Hoewel dat bij trouwjurken tegenwoordig niet meer klopt. Maar waarom zou dat dan niet voor grafkisten gelden?”
Je bent helemaal niet verplicht een kist te kopen bij de uitvaartondernemer. ~ D. Eaud-Grave
Vaak gaat de overledene nu met kist en al de grond, of erger nog: de oven in. “Doodzonde”, aldus Eaud-Grave, “We zijn aan alle kanten bezig om CO2-uitstoot en grondstofgebruik te beperken. Maar zo’n grafkist wordt op niets af weggegooid. Zo de natuur in, na een paar dagen in de aula te hebben gestaan.”
Per jaar overlijden bijna 150.000 mensen. “Enig idee hoeveel bomen dat zijn? Omdat we er met z’n allen op staan dat die kist eerst wordt kapotgevreten en dan wij pas. Ja, ik zeg het wat grof, ja, maar daar komt het op neer, toch? Dat hele doodgaan is veel te duur. Dat kan een normaal mens niet eens betalen – en het is nog slecht voor het milieu ook. We moesten ons eigenlijk dood schamen dat we zoiets makkelijks niet massaal milieuvriendelijker doen: zeker als dat ook nog geld scheelt.”
Naast de kistenkringloop (“Grafkistenkringloop heeft teveel lettergrepen, en het geeft meteen zo’n grafstem”) is D. Eaud-Grave nog bezig met Private Lease Coffins en een dodebomenmeubelzaak. “Ja, zo’n kist is toch ook een prima salontafel? Een beetje raar, misschien, maar het heeft toch ook iets heel persoonlijks.
Aan het laden ...
