Eén ding dat nog altijd voor behoorlijk wat tweespalt op de redactie zorgt, is het onderwerp roken. ‘Roken moet ik mogen’ denkt de ene helft. De andere vindt het zonde van diezelfde redactieleden. Je ziet immers niet graag dat je collegae zichzelf om willen brengen. Daarnaast: die arme rokers, die al overal worden weggekeken. In onreine, achteraf hokjes of buiten moeten gaan roken omdat het nergens meer mag. De roker: de opgejaagde paria van deze wereld. Wee hen.

Laat ik voorop stellen dat iedereen lekker zelf moet doen wat hij of zij wil. Als jij het equivalent doet van langzaam de trekker van een pistool tegen je eigen slaap overhalen, is dat prima. Alleen niet in mijn buurt en vraag mij dan niet om een vuurtje. Ik schiet u immers ook niet in het gezicht. Daarom staat u ook in zo’n hok of buiten, zodat de rest minder kans heeft op uw ricochets. Dat is ondanks uw buitenlucht argument nog steeds een reëel risico, namelijk. We kennen daarnaast allemaal diezelfde opa die 90 is geworden ondanks zijn hele leven door een kogelregen te hebben moeten manoeuvreren. Dat is geen garantie dat u aan hetzelfde langste eind trekt, ten opzichte van al die kogelduikers die eenzelfde risico namen en vroegtijdig met een longschot ter aarde zijn gegaan.

Wat dan vervolgens veel te fur gaat is dat advocaat Bénédicte Ficq nu de wapenfabrikanten wil aanklagen. Want zeg nou zelf: in de jaren 70 wist men nog niet goed dat zo’n magazijn, met 20 of 25 patronen, je dood kon betekenen. Toen kwamen er steeds meer studies die uitwezen dat een kogel op de juiste plaats en omstandigheden toch tot de dood kon leiden. Wet- en regelgeving werden aangepast ten behoeve van de volksgezondheid. Inmiddels moeten de fabrikanten dit op hun munitie zetten zodat de langzame zelfmoordenaars zeker weten waar ze aan beginnen.

Het is een beetje van de zotten om deze aan te gaan klagen omdat mensen toch willens en wetens de patronen kopen om zichzelf mee overhoop te schieten. Het is niet alsof ze het niet weten en met valse beloften in de luren worden gelegd. De fabrikanten mogen nergens meer adverteren voor hun wapentuig, het staat op de patroonhouders: wat moeten ze nog meer doen om te voorkomen dat mensen zichzelf wat aan doen? Deze fysiek uit hun handen trekken? Nee, mevrouw Ficq: aangifte doen tegen de fabrikanten van een product omdat mensen er stomme dingen mee doen is niet zinvol. Wees dan een echte held en pleit voor een totaal verbod op wapens. Is dat dan de oplossing?

Zo rolt onze overheid echter ook niet: ze beknotten liever de beweegruimte van de zelfmoordenaars in plaats van hun wapens af te pakken of ze te helpen hun neigingen in een ander daglicht te plaatsen. Want ze verdienen miljarden met de inkomsten die elke patroon aan accijns genereert. De accijns: ooit bedoeld als afschrikmiddel om de kogels te duur te maken maar inmiddels een welkome begrotingsgat- vulling. Want iedereen weet: iemand die zelfmoord wil plegen laat zich niet tegenhouden door de prijs van de kogels of de afwezigheid van wapens. Hell: iedereen weet dat, als je bij een concert staat, de zelfmoordenaars je verstoort aankijken als je in deze moordvrije zone vraagt hun wapens op te bergen. Zonder een mentaliteitsverandering vinden ze wel een andere manier om zichzelf kapot te maken.