Het is weer vrijdag, dus tijd voor de FotoFuckVrijdag. U dacht natuurlijk dat we ons verslapen hadden, maar we hadden gewoon even niet opgelet. Gelukkig staat u al in de startblokken voor de ‘grote fuck avond’. Thema van deze keer: Fotofuck een grootse inauguratie van/voor Donald Trump.
De afgelopen week bekende een fotograaf namelijk dat hij voor de Trump Administration foto’s van de inauguratie van Donald Trump bewerkt zou hebben. Het fotofuckklusje zou hebben bestaan uit het croppen van de drukbezochte inauguratie. Maar… alleen een beetje croppen? Dat kunnen wij wel beter, natuurlijk. Daarom is de volledige opdracht voor vandaag: Fotofuck een grootse inauguratie van/voor Donald Trump. In principe is de opdracht verder vrij, maar er zijn natuurlijk ook genoeg bronfoto’s te vinden.
Zoals altijd is de winnaar -met de redactie buiten mededinging- degene met de meeste plusjes. Bovendien maken winnaars ooit kans op een prijs. Én -het houdt maar niet op- én, daarnaast is er eeuwige roem. Maar daar moet u zich misschien maar geen dingen als ‘eeuwig’ of ‘roem’ bij gaan voorstellen…
Het lijkt de laatste tijd wel alsof de wereld absoluut gek is geworden. Politici lichten de boel op of pompen onwetende vrouwtjes, people of color beschuldigen iedereen en zijn moeder van culturele toe-eigening (zolang het maar witte mensen zijn) en Bas Taart kondigt zijn einde aan op Twitter (wie is hier nou het shockblog).
Maar goed, er zijn dus gelukkig ook nog mensen die dingen doen omdat ze dat gewoon leuk vinden. Niet omdat ze een bepaalde politieke kleur hebben, of last hebben van kleur an sich, of gewoon omdat dingen. Nee, deze mensen doen gewoon iets omdat ze dat iets dus onwaarschijnlijk gaaf vinden en daar dan ook vol voor gaan.
Zo iemand is Danny Thompson. Danny Thompson heeft ongeveer dertig jaar geleden een soort salt flats racer project van zijn vader Mickey Thompson overgenomen, dat wegens meerdere redenen (denk stormschade) jammerlijk was gefaald. Dit project droeg de naam Challenger 2, wat er op wijst dat er dus ook een Challenger 1 is geweest en dat klopt. Goed, de Challenger 1 was dus niet meer, maar de Challenger 2 nog wel, alleen in erbarmelijke staat. Mooi moment (hoewel mooi… zijn vader en zijn moeder zijn in 1988 op mysterieuze wijze neergeschoten, tot in 2007 bleek dat hier een zakenpartner achter zat) voor Danny Thompson om dit project van zijn vader op te pakken en helemaal los te gaan.
Ondanks een aantal zeer enthousiaste sponsoren heeft Danny vooral zelf geld in het project gepompt en ook niet onterecht. Want laten we wel wezen, hard rijden over een zoutvlakte is een hobby en hobbies mogen best geld kosten. Gelukkig heeft Danny er de afgelopen jaren alles aan gedaan om zijn hobby naar een hoger plan te tillen, waardoor hij sinds vorige maand het record hard rijden in een rechte lijn over een zoutvlakte in de pocket heeft. De Challenger heeft tijdens zijn record run een maximale snelheid van 448.757mph gehaald. Dat is dus 722 kilometer per uur. Een Bugatti Chiron heeft een top van 420 kilometer per uur en kost exclusief belastingen €2.400.000,-
En inderdaad, er zijn voertuigen die NOG harder over die zoutvlakte scheuren, maar die hebben straalaandrijving. De Challenger 2 van Danny heeft gewoon een ordinaire motor met zuigers. Zuigers, zoals in de auto’s waarin jij en ik elke ochtend in de file staan naar je al dan niet inspirerende baan op een bedrijventerrein net buiten de stedelijke agglomeratie. Nu lieg ik overigens een beetje, want de Challenger 2 heeft twee motoren. In eerste instantie wareen dat twee hemi’s met niet extreem veel pk’s. Eentje voor de voorwielaandrijving: een Hemi V8 met 600 pk. En eentje voor de achterwielaandrijving: wederom een Hemi V8, maar dan met 1200 pk. Later zijn die Hemi’s verwisseld voor motoren met 2500 pk per stuk. Totaal dus 5000 pk, uit zuigermotoren dat is.
Overbodig om te vertellen dat zoiets best vooruit wil en dat wil het ook, want afgelopen augustus heeft Thompson dus het snelheidsrecord gezet voor met zuigermotor-aangedreven auto’s. 722 kilometer per uur over een witte zoutvlakte is dan ook best snel, sterker nog, dat is overal best snel, zelfs in de lucht. Voor Danny was dit wel de laatste run (van de tien voltooide runs die hij de afgelopen jaren heeft afgelegd in de Challenger 2) en hij roept inmiddels dan ook anderen op om zich te storten op zijn record:
But it’s what I’ve wanted from day one of the project, because it’s what MT and I believed the car had the potential to be. And if someone breaks the 448mph average tomorrow, that’s perfectly fine, that’s racing, that’s as it should be
Kijk, zo hoort het. Be Like Danny Thompson. Er zouden serieus meer mensen als Danny Thompson moeten zijn. Nastreven wat je echt wilt, in plaats van druk maken over wat anderen doen. Mocht je overigens echt heel erg geïnteresseerd zijn in de techniek achter de Challenger 2, dan legt Danny Thompson dat in deze video zeer uitgebreid uit:
En in deze video zie je hoe de Challenger 2 een start maakt voor een record run. De verzetten van de versnellingsbak zijn in dergelijke hot rods zo groot, dat het vrijwel niet te doen is om zelf in de eerste versnelling te vertrekken. Vandaar dat de Challenger 2 het eerste zetje krijgt van een dikke pickup met rubber blok aan de voorbumper:
En wil je nou echt heel graag weten hoe zo’n recordrun (hoewel, deze run is uit 2016, dus geen record run) er uit ziet, Check dan onderstaande video en geniet van het geluid (meer video’s hier):
Wil die mevrouw met die grote tetten NU STOPPEN met het varken bier te voeren!!!
Met bovenstaand onderschrift won de immer geniale Ds. Ploppo de VEO van donderdag 13 september. Wil jij ook winnen? Probeer het eens met onderstaande foto, zet je breinsheet in de reacties en dan is het maar wachten tot je geplust wordt. Intussen kan je vrijwillig je privacy hoereren via ons Reetboek, of je account laten blocken op de Twitters.
Musicals, lieve Retecoollezertjes, ik zou er nog niet dood gevonden willen worden. Wat Knorr Wereldgerechten zijn voor de verfijnde gastronomie, dat zijn musicals voor grofweg de geschiedenisles. De essentie teruggebracht tot populistische prefab brokken waar alle nuance uit gefilterd is. Musicals zijn de McDonalds van de moderne cultuur.
“And do you know who the fuck I am? Yeah, do you know who the fuck I am? Do you know who the fuck I am? I am Poor-Richard’s-Almanack-writing Benjamin Fuckin’ Franklin”
U voelt natuurlijk al van verre aankomen dat de RCLNM van vandaag er eentje uit een musical is, en wel de musical Hamilton, over Alexander Hamilton, in 1789 de allereerste minister van Financiën van de kersverse Verenigde Staten, en één van de Founding Fathers. De oorspronkelijke musical dateert uit 1917, maar 2 jaar geleden met een totale make-over opnieuw op de planken gebracht, grotendeels met rapsongs gevuld. De RCLNM van vandaag is één van de songteksten die uiteindelijk de musical niet haalden. Componist Lin-Manuel Miranda schoof het door naar zijn vrienden van The Decemberists, die enthousiast toehapten, en er de muziek bij schreven. Het nummer gaat over Hamilton’s tijdgenoot, en collega-Founding Father, Benjamin Franklin, die naast politicus ook schrijver en wetenschapper was, en de allereerste Amerikaanse ambassadeur in Parijs. En anders kent u hem wel van het 100 dollar biljet. Allemaal feitjes die als fijne details terug te horen zijn in de RCLNM van vandaag
Culturele toe-eigening, ook wel bekend als Cultural Appropriation is nogal een heet hangijzer de laatste tijd. Zo heeft gisteren nog een <s>blanke</s> witte (ja, sorry hoor) visagiste aangifte moeten doen omdat haar kinderen bedreigd werden nadat ze voor een make-up wedstrijd een gezicht voor de helft bruin had geschminkt.
Want dat mag niet, want dat is blackface, want dat is culturele toe-eigening. Witmangs mogen dat niet, witmangs mogen ook geen roti eten, witmangs mogen alleen stamppot boerenkool eten. Oh nee, vergeet het maar, stamppot boerenkool kunnen we ook wel van het menu schrappen, want ook dat is Culturele toe-eigening. Lees maar:
Boerenkool stamt af van de wilde kool, een plant die haar oorsprong vindt in Azië. Rond 600 vC werd ze naar Europa gebracht door Keltische nomaden.
Is dus niet Nederlands hè, is Aziatisch en dan mag het dus niet, want de oorsprong van boerenkool vindt men in een andere cultuur, namelijk de Aziatische cultuur en is naar Europa gebracht door dat blanke witte Keltische tuig. Hoe durfden ze! Maar goed, we dwalen af. We hebben het hier niet over Kelten, we hebben het over Culturele toe-eigening in de hedendaagse maatschappij. We hebben er een jaar geleden met verbazing ook al eens een artikel over geklopt. Toen was het opeens een schande dat witmangs het in hun hoofd durfden te halen om donkergekleurde emoticons te gebruiken. MAG NIET! IS CULTURELE TOE-EIGENING! IS ALLEMAAL HET DOMEIN VAN PEOPLE OF COLOR!
Goed, het moge duidelijk: Ik verbaas me er over dat men zich zo enorm druk maakt over dit soort zaken. Is de wereld af? Is de vluchtelingencrisis voorbij? Geen hongersnood meer ergens met foto’s van vliegen op Afrikaanse kindjes die allemaal een bol buikje van de hongeroedeem hebben? Is de ING gestopt met crimineel geld witwassen? Sharon Dijksma? Nu ja, dat soort dingen dus. Of stel ik me aan en is het terecht dat er zo’n halszaak van Culturele toe-eigening wordt gemaakt? En is mijn “verbazing” een gevolg van mijn wit privilege?
Zeggen jullie het maar, want ik weet het niet meer. Oftewel, tijd voor de Stelling van de Dag: Het is terecht dat men zich zo druk maakt over Culturele toe-eigening. Stemmen kan in de poll, maar laat ook even een reactie achter in de comments. Dat mag zonder nuance, maar ook met nuance. Vandaar dat er weer, geheel D66, een extra nance-keuze bij staat: “Stukje nuance, namelijk…”.Goed? Mooi! Tijd om te stempen!
Het is terecht dat men zich zo druk maakt over Culturele toe-eigening
Blikjes bier aan varkens voeren oorzaak steeds groter wordende borsten. Aldus de Volkskrant.
Met bovenstaand onderschrift won Eindbaas Meneer van Dale hoogstwaarschijnlijk de VEO van woensdag 12 september. Wil jij ook winnen? Probeer het eens met onderstaande foto, zet je breinsheet in de reacties en dan is het maar wachten tot je geplust wordt. Intussen kan je vrijwillig je privacy hoereren via ons Reetboek, of je account laten blocken op de Twitters.
Nog iets meer dan een half jaar, en dan is de Brexit een feit, los van de vraag of er tegen die tijd afspraken zijn gemaakt tussen de EU en Groot-Britanië. De Britse post-punkband IDLES, jawel, in CAPSLOCK, vindt daar dingen van, en dat delen ze graag met de wereld via onderstaand liedje met bijbehorende video.
“Islam didn’t eat your hamster Change isn’t a crime So won’t you take my hand sister And sing with me in time”
De songtitel Great slaat natuurlijk op Britain, en de video is bedoeld als een soort van ironische vroeger-was-alles-beter nostalgie trip, een soort van ansichtkaart uit het glorieuze Britse verleden. IDLES, de laatste verdedigers van de moderne arbeidersklasse, kwalificeert het nummer zelf als “a pro-immigration black comedy“. Muzikaal klinkt IDLES in de lijn van oudgedienden als de Gang of Four en The Fall, maar tekstueel zijn ze helemaal bij de tijd. “Let us go forward with open minds and open hearts into that fuck off fire we’ve started. No blame, no hate. Just love and a blue passport.”
Nu hoor ik jullie allemaal al in koor vragen: “Wie de neuk is Ed Shadle en waarom is hij dood?”. En dat begrijp ik, want de naam Ed Shadle is waarschijnlijk alleen maar bekend bij petrolheads.
En zoals jullie weten, ben ik een behoorlijke petrolhead. Retecool heeft niet voor niets een categorie specifiek gericht op dingen met wielen. Ed Shadle was ook een petrolhead. Een dusdanig grote petrolhead, dat hij de afgelopen decennia maar één doel had en dat was het land speed record van de ThrustSSC breken. Nu zul je zeggen dat zoiets toch geen eeuwigheid hoeft te duren, maar dat record staat op 1228 kilometer per uur. Over land dus. Dat is sneller dan het geluid.
Om dit te bewerkstelligen, heeft Ed een oude Lockheed F104 gekocht, beter bekend als de Starfighter. Misschien wel de meest tot de verbeelding sprekende straaljager ooit gebouwd (hij doet het in ieder geval). Vervolgens heeft hij de vleugels van de Starfighter gesloopt en er een paar speciale, uit aluminium gedraaide wielen, met magnetische remmen onder gezet en het apparaat omgedoopt tot de North American Eagle. De speciaal voor dit project aangepaste motor van de Starfighter levert op zijn piek een kleine 55.000pk en gebruikt daar in afterburner-stand 341 liter brandstof per minuut voor.
R.I.P. Ed Shadle
En nog steeds blijkt dit niet genoeg te zijn om het land speed record van de ThrustSSC, dat inmiddels al uit 1997 stamt, te breken. Er zijn in het totaal 24 test runs gemaakt met de North American Eagle en de hoogste snelheid die daarmee gehaald is staat op 640 kilometer per uur. Nog niet in de buurt van de ThrustSSC dus. De afgelopen jaren zijn er keer op keer verbeteringen doorgevoerd aan de North American Eagle, in de hoop de snelheid aanzienlijk te verhogen. Maar helaas gaat Ed Shadle dat niet meer meemaken, want hij is afgelopen vrijdag op 77 jarige leeftijd aan longkanker overleden.
Check hieronder een 26 minuten durende documentaire over Ed Shadle en zijn North American Eagle. Het North American Eagle heeft overigens laten weten de droom van Ed na te blijven streven, dus wie weet krijgt deze post ooit nog een update.
Ik heb het al vaker gezegd, maar ik zeg het nu weer: we gaan kapot aan mensen die beledigd, gekrenkt en/of gekwetst zijn wegens zaken die niet inclusief zijn. Om het minste of geringste schieten deze mensen in een hysterische schreeuwstuip om het hardst te gillen over het onrecht dat hen wordt aangedaan.
Deze keer is het visagiste Annemieke Tip die het slachtoffer is van dit soort totaalmalloten. Annemieke Tip kan dingen met potloodjes en kwastjes. Dat kan ze zelfs heel goed. Zo goed dat ze besloten heeft een foto van haar werk in te sturen voor de make-up awards. Voor zo’n award pak je natuurlijk wel een beetje uit en dat heeft Annemieke dan ook gedaan, zoals je kunt zien op onderstaande, schitterende foto.
Ik kreeg telefoontjes van mensen die zeiden mijn kinderen iets aan te doen.
Het Bureau Discriminatiezaken Kennemerland kijkt niet op van deze bedreigingen. De make-up lijkt volgens het bureau best wel op een zwart geschminkte Piet. En dat maakt nogal wat los volgens directeur Frederique Janss. Daarom zegt ze dat het verstandig is wanneer de foto een begeleidende tekst krijgt, zodat inclusieve mensen zich niet zo snel gekwetst voelen.
…
NEE FREDERIQUE. DAT MOETEN WE NIET WILLEN MET Z’N ALLEN. MENSEN MOETEN ZICH NIET ZO SNEL BELEDIGD, GEKWETST EN/OF GEKRENGT VOELEN. MENSEN MOETEN GEWOON NORMAAL DOEN. DIT IS KUNST, MET EEN HOOFDLETTER K EN HEEFT GEEN TOELICHTING NODIG!
Wat zullen we nou beleven. Op deze manier glijden we serieus af naar een maatschappij waar niets meer mag en of kan, omdat we bang zijn iemand te beledigen, te kwesten en/of te krenken. Flikker op met je inclusief gejammer. Niemand is gelijk, iedereen is gelijkwaardig.
Naar aanleiding van de post van Meneer van Dale over ranzige voedselfotografie in een bepaalde groep op Facebook, plaatste Monade deze reactie waarin hij stelt dat hij onmogelijk is om echt voedsel goed te fotograferen en dat mooie foto’s van voedsel altijd gemaakt worden met nepvoedsel.
Om dit standpunt kracht bij te zetten, plaatste hij een link naar deze video, waarin haarfijn wordt uitgelegd hoe je mooie foto’s van voedsel maakt, door middel van het gebruik van nepvoedsel. En niet geheel onterecht, want laten we wel wezen; een restaurant dat zijn eten aanprijst met foto’s
van het betreffende voedsel is over het algemeen geen toko met een Michelinster. Uitzonderingen daargelaten, want in Hong Kong en Singapore gebeurt het gewoon en ik overigens uit eigen ervaring kan zeggen dat beide sterren meer dan terecht zijn).
Kippenpootjes met yoghurt/curry marinade van de BBQ – Fotografie: Reet
Behalve wanneer een restaurant op Aziatische leest geschoeid is, dien je inderdaad restaurants met foto’s van het eten op de menukaart te mijden als de pest. Maar dat betekent niet dat het onmogelijk is om fatsoenlijke foto’s te maken van het voedsel dat op het punt staat om je kauwla ingeschoven te worden.
Zo plaatst ondergetekende al sinds jaar en dag foto’s van zelf gemaakt eten op zowel Facebook als Instagram, daar zijn deze social media sites immers voor. En ik durf met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te stellen dat die foto’s prima gelukt zijn.
Pici met Salciccia Picanta – Fotografie: Reet
GEEN ROCKET SCIENCE
Heel erg moeilijk is het ook niet. Er zijn gewoon een paar vaste regels waar je je aan moet houden. En omdat ik uiteraard de kwaadste niet ben, heb ik die “regels” hieronder voor jullie even op een super overzichtelijk (of makkelijk en snel, kijk maar) rijtje gezet.
Maar goed, zelf een beetje nadenken over wat voor soort foto je wilt maken kan uiteraard ook geen kwaad. Het is namelijk echt veel makkelijker dan je denkt.
Check de regels maar eens.
Zorg dat de boel er een beetje netjes uitziet.
Gebruik geen flits. (Nooit, echt nooit! Nooit dus.)
Zorg dat er genoeg licht is, liefst geen direct zonlicht overigens.
Kijk een beetje of je een mooie compositie kunt maken van je eten.
Schiet direct na bereiden de foto, het eten moet zo vers mogelijk zijn.
Maak gebruik van dieptewerking.
Felle kleuren doen het heel goed op de foto
BBQ in Frankrijk – Fotografie: Reet
Oh en ja, bepaald voedsel schreeuwt inderdaad om slecht gefotografeerd te worden, maar zelfs daar doen we nog een klein beetje ons best op…
Het komt nu allemaal wel heel dichtbij, want met bovenstaand onderschrift won Eindbaas Meneer van Dale hoogstwaarschijnlijk de VEO van dinsdag 11 september. Wil jij ook winnen? Probeer het eens met onderstaande foto, zet je breinsheet in de reacties en dan is het maar wachten tot je geplust wordt. Intussen kan je vrijwillig je privacy hoereren via ons Reetboek, of je account laten blocken op de Twitters.
Aan het laden ...
