Nou, ze zijn binnen, de uitspraken tegen de zorgverzekeraar 1, 2 en 3 die de Nederlandse Zorgautoriteit voor het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBB) hadden gesleept wegens het vet gemeen doen over het totale prutswerk dat ze bij de drie zorgverzekeraars Zilveren Kruis/Achmea, VGZ en CZ hun callcenter customer contact center noemen. Want wat blijkt, een op de vier antwoorden die vragende burgers krijgt blijkt namelijk niet juist, niet volledig, niet compleet en daarmee bestaat het aanzienlijke risico dat een burger een overstap maakt op basis van onjuiste informatie en daarom halverwege het jaar de zorgnazi’s de betreffende burger z’n portemowallet even leeg komen knuffelen voor zorg die niet vergoed wordt. “U heeft toch echt de poliswaarden gekregen hoor, daar staat het in”.
Laten we vooropstellen, de verzekeraars zijn een stelletje fokking broddelaars die het beste gisteren nog opgeheven mogen worden. Maar. Wat blijkt, volgens het CBB is de NZa te streng geweest. En hoewel wij als Retenkoels toch altijd eerst de kant van de overheid kiezen blijkt als je de uitspraak bestudeert wat voor een ongelofeloos stelletje prutsjosti’s er bij de NZa zitten. Even wat citaten uit DEZE uitspraak:
r.o. 4 (…) In het rapport staan tevens – per groep gerubriceerd – de individuele scores van de zorgverzekeraars vermeld. De score betreft het percentage juiste antwoorden. Juiste antwoorden zijn de (model)antwoorden (op de score card) die als ‘goed’ of ‘volledig goed’ worden beschouwd. Verweerster beschikt tot op heden niet over de ingevulde score cards. Zij beschikt evenmin over de opnames van de telefoongesprekken of transcripties daarvan en krijgt deze ook niet van TNS NIPO. Verweerster heeft alle onderzochte groepen van zorgverzekeraars op 14 december 2015 een brief gestuurd met hun bedrijfsspecifieke scores en daarbij erop gewezen dat de telefonische dienstverlening waar mogelijk verder dient te verbeteren.
En dan het cruciale zinnetje:
Op dezelfde dag heeft verweerster tevens de groepen van zorgverzekeraars die als groep minder dan 80 procent hebben gescoord een aanwijzing opgelegd.
Vervolgens vragen dus de te laag scorende verzekeraars die een waarschuwing hebben gekregen “he, doe ons die resultaten even, want we gaan dat graag even checken“. Niet heel raar, iets met goede procesorde, onschuldpresumptie en artikel 6 EVRM, je behoort te weten op grond waarvan je beschuldigd wordt. Wat blijkt, de NZa heeft die gegevens niet. Dus ze hebben op basis van door een derde uitgevoerd onderzoek een soort eindresultaat gekregen, bij de totstandkoming van dat resultaat is niet de hele tijd een ambtenaar van de NZa bijgeweest, het opvragen van die onderliggende data blijkt onmogelijk en vervolgens leggen ze WEL een maatregel op.
“Ja meneer, de foto waarop uw kenteken staat is kwijt, maar u reed wel te hard hoor”, “Nee, we hebben inderdaad geen onderbouwing over waarom we u op de plaats delict plaatsen, maar je bent wel schuldig”, “nee, die emmer zaad op het slachtoffer is niet van u, maar u heeft haar wel verkracht”, “Nee, het systeem zegt dat u gezocht wordt, ja, dat kan zijn dat het al vijftien jaar misgaat, het systeem zegt nee”.
Daarnaast is het zo dat als je dan een overtreding constateert, je als overheid moet zorgen dat die constatering gedaan is door een daartoe bevoegde ambtenaar, want anders kun je natuurlijk geen fuck met die vergaarde informatie doen. Behalve bij de NZa:
r.o. 8: (…) De vaststelling van feiten en omstandigheden die leiden tot een aanwijzing als bedoeld in artikel 76, eerste lid, van de Wmg dient naar het oordeel van de voorzieningenrechter te worden gedaan door een, ter zake deskundige, ambtenaar of medewerker als bedoeld in artikel 72 van de Wmg. Daartoe waren de mystery callers niet bevoegd, nu gesteld noch gebleken is dat zij vallen onder één van de categorieën als bedoeld in artikel 72, eerste lid, van de Wmg. (..) De verwijzing van verweerster naar de uitspraak van het College van 8 juli 2015 (ECLI:NL:CBB:2015:194) faalt, aangezien de in die zaak optredende “mystery shoppers” aangewezen toezichthouders waren. Op grond van het voorgaande komt de voorzieningenrechter tot het oordeel dat verweerster de onderzoeksbevindingen heeft verkregen in strijd met artikel 72, eerste lid, van de Wmg en artikel 5:11 van de Awb.
JE HOEFT MAAR EEN BRIEFJE TE TIKKEN WAARIN JE DIE BELSJAPPIES AANWIJST ALS ONBEZOLDIGD MEDEWERKER ALS BEDOELD IN ARTIKEL 72 VAN DE WMG. EN ZELFS DAAR BEN JE TE STOM VOOR. WAT IS DIT. IK BEN EEN MONGOOL NZA AMBTENAAR DUS ALLES WAT IK DOE IS TOCH WEL LEUK??1?!?
*ademt uit* En dan denk je, nou, dat was niet best, zouden ze het besluit dan, hoewel op ondeugdelijke informatie, verder wel goed in elkaar gelast hebben? NEEN.
r.o. 11: (…) Verder maakt verweerster ook in dit opzicht ten onrechte geen onderscheid tussen het niet juist beantwoorden van een vraag, waartoe ook het schuldig blijven van een antwoord behoort, en het misleidend beantwoorden van een vraag. In dit verband merkt de voorzieningenrechter op dat een antwoord dat niet misleidend is, maar ook niet juist, mogelijk wel afbreuk kan doen aan het bepaalde bij of krachtens de Wmg of de Zvw in de zin van artikel 40, derde lid, van de Wmg. Bovendien is deze drempel van 90 procent nergens in een nadere regeling of een beleidsregel vastgelegd. Ook overigens is niet gebleken dat deze norm van tevoren bekend is gemaakt. Het besluit voldoet in zoverre niet aan het motiverings- en zorgvuldigheidsbeginsel en is daarom strijdig met de artikelen 3:46 en 3:2 van de Awb.
“He, je voldoet niet aan deze regel”, “Waar staat die regel dan?”, “Die heb ik net verzonnen”. ECHT. GA EENS HEEL HARD EEN PLANTSOEN SCHOFFELEN STELLETJE PRUTSENDE AMBTELIJKE JOSTI’S. WEET JE WAT DE NZa NODIG HEEFT? MEER TRIANGEL!!1!!!
