Retecooler Hendrik Ten Zuyden stuurde onderstaande tekst in, met de toevoeging “Stukje polemiek over gisteren”.
Een week geleden werd op de BBC het satirische jaaroverzicht van de Britse satirius en komiek Charlie Brooker, “2014 Wipe”, uitgezonden. Al sinds een paar jaar neemt Charlie Brooker rond oudejaarsdag de media onder de loep en laat hij zien waar het “fout” ging. Brooker is geen onbekende in het genre, hij maakt ook het wekelijkse “Weekly Wipe” en heeft een lange staat van dienst als het aankomt op het te kijk zetten van de media. Dit jaar was er een kleine toevoeging: een stuk van 5 minuten van de documentairemaker Adam Curtis, bekend van onder andere de psychoanalytische vierdelige serie “The Century of the Self”, over hoe de politiek door middel van psychologie het publiek rustig houdt. De hele aflevering is het terugkijken waard.
Om het compact te houden, is dit in het kort de stelling van Curtis: Het afgelopen jaar was het vaak in het nieuws onduidelijk wat er precies gebeurde, waarom het gebeurde, en hoe het in eerste instantie had kunnen gebeuren. Als voorbeeld noemde hij de oorlog in de Oekraïne, waarbij het nooit echt duidelijk was wie nu tegen wie vocht, en wie nu verantwoordelijk was voor wat, en wanneer: de zogenaamde hybride of non lineaire oorlog. Anders dan in zijn vorige segmenten, gaf Curtis deze keer niet de journalisten en het publiek, maar de politiek hiervan de schuld. Volgens hem hebben de politici er profijt bij als het publiek in zo erge zin in de war is van wat er gebeurd, dat ze in een constante staat van verwarring terecht komen, waarop zij alleen nog maar “oh hemeltje lief” kunnen antwoorden. Op die manier is het publiek het beste te controleren, stelde Curtis. Je kunt zeggen wat je wilt over deze conclusie, vooral dat er veel samenzweringstheorieën in lijken te zitten en dat hij de heren politici meer macht toedicht dan ze waarschijnlijk hebben. Maar, er lijkt een kern van waarheid in te zitten die vandaag weer duidelijk werd: Niks lijkt meer logisch te zijn.
