Zenuwachtig kijken Jesse en Marije om zich heen. Het is druk in tram 5. Ze zien wat verderop in de tram Storm zitten en achter zich horen ze hoe Bastiaan ruzie maakt met zijn moeder. En zitten nog veel meer andere kinderen in de tram en ze zijn allemaal op weg naar Centraal Station.
Vandaag komt precies om veertien over twee (14.14!) Ome Jan de Verzetsheldman met de trein aan uit Duitsland. Jesse en Marije hebben er zin in, al zijn ze een beetje bang dat ze straks geen plek meer hebben op het perron om te kijken hoe Ome Jan de Verzetsheldman en zijn elfjes de trein uitstappen en GÜTENTAG! naar de kinderen roepen. Marije is al oud – al bijna acht! – en heel groot vindt ze zelf. Ze is ook helemaal niet bang voor de elfjes van Ome Jan de Verzetsheldman. Jesse is wel nog een beetje bang, want de elfjes hebben allemaal een hele grote neus zodat ze goed kunnen ruiken of je wel braaf bent geweest dit jaar. Ook hebben ze allemaal een pyjamaatje aan. En een nummer op hun arm zodat Ome Jan de Verzetheldsman ze goed uit elkaar kan houden.
Er zijn mensen, weet Marije, die de elfjes van Ome Jan de Verzetsheldman stom vinden. Dat hoorde ze toen ze niet kon slapen en papa en buurman Saul ruzie hadden. Saul vond dat de elfjes wel heel erg veel op tot slaaf gemaakte Joden leken. Papa was heel boos geworden en had geroepen dat het traditie was. Dat het helemaal geen joden waren, maar elfjes, want ze hadden naast een grote neus toch ook van die guitige puntoortjes? En dat kleine ronde hoedje was toch zeker om ze te beschermen mochten ze van het dak af vallen.
Was Saul dan vergeten dat die leuke elfjes allemaal een buideltje met geld bij zich hadden dat ze – met goede tegenzin, dat wel – op vijf mei gingen uitdelen aan kinderen die braaf het Wilhelmus hadden gezongen na de dodenherdenking. Bovendien moesten die joden sowieso hun bek houden. Of hadden ze liever terug naar de kampen gewild? Nee toch? Nou dan. Marije was er wel een beetje van geschrokken. Ze had papa niet eerder zo boos gehoord. Papa was eigenlijk alleen maar boos als iets Heel Erg Belangrijk was. Bovendien was papa haar papa en had hij altijd gelijk.
De tram stopt bij CS en Jesse en Marije haasten zich naar de deur. Misschien zijn ze toch nog op tijd!
