Eberhard van der Laan, de oud-burgemeester van Amsterdam is gisterenavond overleden op 62-jarige leeftijd. Dat wordt gemeld door de gemeente Amsterdam.
Van der Laan was al geruime tijd ernstig ziek, hij leed aan uitgezaaide longkanker en op 18 september zond hij een open brief aan de inwoners van zijn stad dat de behandelingen afgelopen waren en dat hij daarom zijn taken neerlegde. Hij nam tijd voor zijn gezin.
Zijn taken werden toen overgenomen door waarnemend burgemeester Kajsa Ollongren (D66), die sinds zijn diagnose begin 2017 al verschillende werkzaamheden had overgenomen.
De vraag is of het gewoon op was of dat er voor euthanasie gekozen is. Hopelijk komt er niet weer een cohort klapvee voor z’n raam staan klappen dit keer.
Ons in de bunker bereiken verontrustende berichten! Zo zou de guldenregen, ingezet door de E-Gulden organisatie (hier en hier las je erover) bij enkelen gestopt zijn! Dat kan natuurlijk niet, dus is er door de redactie contact gezocht en voor wie de teller niet langer oploopt is hier dan ook de verlossende eindoplossing!
Bij het meedoen aan de actie moet je je E-Gulden adres op deze pagina invoeren en op “Opslaan” rossen. Je start daarna je wallet en gaat weer verder met paprikachips eten en pornhub loeren. Nu moet de E-Gulden organisatie echter wel weten dat JIJ online was met je wallet en daarom is het belangrijk dat je even een coin.conf file aanmaakt in de map van je wallet (of anders de bestaande opent) en de volgende twee regels toevoegt zodat je wallet contact zoekt met de serverts van de organisatie:
Mocht je dus opeens niet meer méér knaken krijgen, voer deze makkelijke en snelle en bovenal extragratis tip uit, (en vertel hem verder), want sharing is caring (en als dit succesvol is zou er zomaar een vervolg op kunnen komen in de vorm van nog een ronde gratis geld).
Overigens, qua OLO feitjes, er is nu 30 x 0,14 E-Gulden verstuurd aan reaguurders en als er er vanuit gaan dat bijna iedereen die de wallet aanzette zich in de reaguurpanelen gemeld heeft, dan draait 10-15% van het E-Gulden netwerk op Retecoolreaguurders.
Andrey Muntyan van MTM Wood woont in Izjevsk, ergens in the fucking middle of nowhere in Rusland. En als je in Rusland in the fucking middle of nowhere woont, dan is er echt helemaal niets te doen. Behalve dan wanneer je gek bent op wapentuig, want Michail Kalasjnikov heeft in Izjevsk jaren lang de AK-47 gebouwd.
Maar goed, Andrey Muntyan dus niet. Andrey is meer van de handenarbeid. En aangezien er dus verder geen hol te doen is, heeft Andrey tijd genoeg om zich serieus te verdiepen in het bewerken van hout. Met behoorlijk wat resultaat overigens, want Andrey maakt echt de meest briljante objecten van hout. Check bijvoorbeeld deze bakjes maar eens, of deze intens mooie schaakborden. Maar waar Andrey vooral een ster in is, is het maken van gedecoreerde snijplanken. Zo op het oog lijkt het vrij eenvoudig, maar wanneer je goed kijkt hoe de snijplanken in elkaar gezet zijn, Dan Valt Je Mond Open Van Verbazing. Elke andere kleur van de snijplank is namelijk een ander stuk massief hout.
Check maar eens hoe onwaarschijnlijk bruut deze snijplank in elkaar zit. Zoals je begrijpt, doet Andrey er behoorlijk lang over om zo’n snijplank in elkaar te zetten en dat weerspiegelt zich dan ook in de prijs. De eerder genoemde snijplank kost bijvoorbeeld bijna 400 US Dollar. Maar dan heb je ook wat. Andrey maakt gelukkig zeer regelmatig video’s van zijn creaties en dan vooral HOE hij zijn creatief maakt. Check hieronder hoe hij een snijplank maakt in de vorm van een Union Jack.
Windkracht 14, code reet, in de bunker. Want de eindbazigste der eindbazen reet wint de VEO van woensdag 4 oktober neuk geen dierendag met bovenstaand onderschrift. Niet gewonnen? Faal! Probeer het nog eens met de onderstaande foto, verzin er een onderschrift bij, blaf die in de reacties en dan is het maar wachten of je geplutst wordt. Het onderschrift met de meeste plusjes maakt je winnaar. Deel die pret met een een duimpje in onze reet of anders door van je af te Twieten.
Verandering van spijs doet eten, dus vandaag gaan we ons een niet storten op een bak zoute meuk uit blik. Neen, niets van dat! We gaan het deze keer helemaal anders doen: Vandaag gaan we kant en klare cheeseburgers uit de magnetron vergelijken.
En dat viel niet mee, want op de één of andere manier zijn kant en klare cheeseburgers voor in de magnetron (dat lijkt wel een Bert Aars titel) niet in de fysieke winkel van bekende grootgrutters te verkrijgen. Dus hebben we ons moeten vervoegen tot de online shop van de supermarkt. Deze toch wat omslachtige werkwijze had overigens wel als voordeel dat ik èn geen gezichtsverlies bij de kassa heb opgelopen (ergens voel ik altijd een stukje schaamte naar demense toe wanneer ik ranzig blikvoer moet afrekenen) èn de cheeseburgers gewoon netjes thuis worden gebracht. Win – win dus!
Signature sauce
De supermarkt in kwestie had twee verschillende soorten voorverpakte, kant en klare cheeseburgers voor in de magnetron beschikbaar, dus heb ik die allebei in mijn winkelmandje gesleept: twee broodjes cheeseburger van de Albert Heijn zelf voor €1,24 en twee Rustlers Cheeseburgers van het merk Rustlers (duh) voor €2,80. De Rustlers zijn dus ruim twee keer zo duur, maar daar krijg je dan ook 40 gram meer product voor. 280 gram tegenover 240 gram bij de Albert Heijn. Ruim 16% extra product voor ruim twee keer zo veel euro’s. Dan moeten de cheeseburgers van Rustlers wel echt heel veel beter zijn. De eerlijkheid gebied me overigens te vertellen dat er bij de Rustlers cheeseburgers ook nog een zakje saus zit: speciale signature sauce.
Arrivé
Rustlers heeft duidelijk meer werk van de verpakking gemaakt.
Het was extra spannend toen de Appie de spullen kwam afleveren. Normaal gesproken is het een kwestie van de boodschappen in de voorraad- of koelkast plempen en weer over tot de orde van de dag. Maar deze keer dus niet, want nu zaten er dus twee te vergelijken producten voor Vretecool in! De bezorger keek me dan ook wat verwonderd aan toen ik met haast satanische blijdschap de boel stond af te rekenen, waarna ik de deur met een ferme zwaai dicht klapte. Snel de boel opruimen en cheeseburgers kanen!
En ook van binnen ziet het er bij Rustlers beter uit, maar dat mag ook wel voor ruim twee keer zo veel euro’s.
Wat direct opvalt is dat Rustlers aanzienlijk meer aandacht aan de productverpakking heeft besteed. Maar wat ook opvalt is dat de cheeseburger van Albert Heijn zich niet beter voordoet dan dat ‘ie is. Gewoon een broodje met een plakje kaas en een hamburger er tussen. Bij Rustlers zie je ook nog tomaten en knapperige sla. Dat werkt uiteraard niet in een kant en klare verpakking, dus wordt er tevens bij vermeld dat het om een serveersuggestie gaat. Oftewel, erg kant en klaar is het eigenlijk niet. Maar om Albert Heijn niet bij voorbaat al op achterstand te zetten, gaan we de boel bij Rustlers niet verder opleuken.
Bereiden maar
Wanneer we op de achterkant van beide producten kijken, zien we dat Albert Heijn twee bereidingssuggesties geeft: bijna een minuut per burger in de magnetron, of 10 minuten in de oven op 170 graden. Rustlers houdt het bij de magnetron. Maar aangezien ik per versie twee burgers heb, doe ik de tweede Rustlers cheeseburger ook in de oven. Dat betekent dus dat ik met de bereidingswijze in de magnetron begin. Daar gaat het ook eigenlijk om. Het moet makkelijk en snel zijn. Zeker wanneer je na een avond stappen bijna omvalt van het klotsende bier in je maag.
Zo gezegd, zo gedaan. Even de verpakkingen opentrekken en de burgers in de magnetron jassen. De cheeseburger van Albert Heijn ruikt naar een saucijzenbroodje en de cheeseburger van Rustlers ruikt zowaar naar een hamburger. Punten voor Rustlers dus. Bij de cheeseburger van de Albert Heijn valt op dat het plakje kaas er al op zit, lekker makkelijk en snel dus. En bij de cheeseburger van Rustlers moet je het plakje smeltkaas er achteraf op plakken. Daar scoort Albert Heijn weer punten. Tevens bij de cheeseburger van Rustler vind ik een zakje saus, signature sauce, zoals ze het dus zelf noemen. Klinkt wel zo lekker gourmet namelijk (uit te spreken op zijn Amerikaans als koermee).
Even opklikken voor groot, want dit is natuurlijk niet te lezen zo.
Op de achterkant van de verpakkingen staat uitgebreid uitgelegd wat er allemaal in de verpakking te vinden is. Hierbij valt op dat in het Rustlers product wat meer hamburger zit dan in het Albert Heijn product, maar dat het eigenlijk vrij weinig verschilt. Wat tevens opvalt is dat Rustlers ook nog een verwijzing naar de website van Rustlers heeft, waarop te vinden is hoe je de cheeseburger kunt pimpen. Bij nader onderzoek op de webside van Rustlers zijn deze pimpsuggesties overigens niet te vinden. Maar daar hebben we al bier klotsend sowieso helemaal geen tijd voor. We gaan immers voor makkelijk en snel, dus voor het product zoals het in de verpakking zit.
Maar goed, bereiden dus. Hopla, magnetron open, twee burgers naar binnen en op de hoogste stand 50 seconden nuken. Ping! en de burgers zijn klaar. Wel zo makkelijk en snel. Nu nog even de cheeseburger van Rustlers afstylen en we kunnen eten. Kwestie van de smeltkaas er op jassen en de signature sauce uit het zakje knijpen. Die saus ruikt overigens opmerkelijk sterk naar de saus die bij een Big Mac zit. En je kunt lullen wat je wilt, maar de saus bij een Big Mac is koning. Punten dus voor Rustlers. De Albert Heijn burger steekt hier nu een beetje karig bij af, want hij is niet alleen wat kleiner, maar er zit dus ook geen saus bij.
Nu nog even afstylen
Manger
Het moment die je wist dat ging komen is eindelijk daar, want ik mag mijn tanden zetten in de twee cheeseburgers. Eerst die van de Albert Heijn en daarna de Rustlers variant. Wat opvalt bij de Albert Heijn cheeseburger is dat het broodje wat plastic zompig aanvoelt, zowel in je handen als met je tanden. Het broodje van de Rustlers burger doet niet onder voor een broodje van de McDonalds, dus ook hier weer punten voor Rustlers. Qua smaak liggen de burgers niet heel ver uit elkaar. De Rustlers cheeseburger smaakt iets beter, maar het is vooral de signature sauce die het werk doet. Dit smaakt gewoon naar een Big Mac, zonder sla en andere garnituur. En dat is eigenlijk helemaal niet zo erg, want de smaak zit hem vooral in het vlees en de saus. Ja, je leest het goed, dit is best lekker! Best lekker… dit is eigenlijk gewoon prima te nassen. Zelfs de cheeseburger van de Albert Heijn is binnen te houden en zeker met een kwakje ketchup is het puik dronkenmansvoer voor thuis. Punten voor allebei de burgers dus.
De schade
Bereiding nummer 2
Nu is dus de tweede bereiding, zoals Albert Heijn suggereert op de verpakking, aan de beurt. Oven op 170 graden voorverwarmen, broodjes er in en tien minuten heet laten worden. Hopla, er in, even wachten en tijd om de broodjes er uit te halen. Wat bij allebei opvalt is dat de broodjes uiteraard redelijk hard zijn geworden. Je kan er nog niet iemands hersens mee ingooien, maar vooral de bovenkant en de onderkant van de broodjes zijn behoorlijk stevig en dat hoort eigenlijk niet bij zo’n hamburger. We zijn immers niet één of ander hip ding aan het maken, we zijn met kant en klare hamburgers bezig. Daarbij, bij de McDonalds of Burger King zijn de broodjes ook niet loeihard en deze twee toko’s lijken mij voor de cheeseburgers in kwestie een prima referentiepunt. Nu nog even afstylen en het smullen, deel 2, kan beginnen.
Even een stukje afstylen naar demense toe
Manger deux
Hmmm, valt dat even tegen. Hoewel de broodjes inderdaad knapperig zijn, hoort dat eigenlijk niet bij dit soort hamburgers. Wat overigens best opmerkelijk is, is dat de cheeseburger van Albert Heijn de ovenbereiding beter lijkt te hebben doorstaan dan de cheeseburger van Rustlers. Ergens ook wel weer logisch, er staat op de verpakking van de Rustlers cheeseburger immer niet voor niets geen ovenbereiding geadviseerd. In ieder geval, het broodje van de appieburger is dus wat beter te nassen en de burger lijkt het ook qua smaak beter te doen dan die van Rustlers. Verder is er niet zo heel veel verschil met de magnetronbereiding. Maar deze bereiding is dus absoluut te adviseren voor beide burgers.
Meer van hetzelfde.
Conclusie
Valt dat even niet tegen. Beide cheeseburgers zijn gewoon best binnen te houden. Maar waar de cheeseburger van Rustlers het vooral op wint, is de signature sauce die er in een zakje bij zit. Maar goed, daar betaal je dan ook grif voor. Ruim het dubbele voor twee zakjes saus is op zijn minst enthousiast te noemen. Maak je de burgers nog extra af met een blaadje sla, wat uitjes en een tomaatje (en misschien zelfs wel een klodder sriracha), dan heb je voor na een avondje stappen gewoon best een prima burger in handen. Verwacht geen hip, eigen gemaakt bbq-ding, maar voor een vreetkick is dit puik spul.
Bij deze Vretecool helaas geen sterren, want dat kan helaas maar voor één product.
Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.
Je kunt geen aardbeiensap verkopen of er zit wel ’te weinig aardbei’ in om echt aardbeiensap genoemd te mogen worden volgens het volk. Maar diezelfde mensen staan op de achterste benen als de Vegetarische Slager geen ‘misleidende namen’ meer mag geven. Ja, wat is het nou?!
Toen Flepz0r nog een klein Flepz0rretje was, is hij, volgens onbevestigde berichten, wel eens op beukfeestjes geweest. De tijd dat nadat het licht áán ging en de muziek uit, er nog een stel wappies op een blok stonden en op met rauwe stem aangegeven beats de nog aanwezige bende acapella door stond te hakken terwijl de uitsmijters een aanvang begonnen te maken met het eruitsmijten van voornoemde bende.
Een van de epische avonden was daar waar op kerstavond “The Dreamteam” naar de lokale disco kwam om vanaf middernacht 6 uur lang de sterren uit je ogen te beuken. The Dreamteam, voor de beuktechnisch minder onderlegden, is DJ The Prophet, DJ Dano, DJ Buzz Fuzz en DJ Gizmo, regelmatig aangevuld met The Darkraver, gestart in 1991 en vaste namen vanaf dat moment op Thunderdome en Mysteryland.
Waar de gemiddelde DJ op een gemiddelde nacht in die tent de boel aardig op stelten kreeg was die avond de tent ramvol, alle bekenden (van de dansvloer) kwamen van heinde en ver aan om hier bij te zijn en in dit geval werd zelfs door de uitsmijters aan het eind druk uitgeoefend op de DJ’s om nou eindelijk eens te stoppen, want zelfs het licht dat aanging hielp niet, de muziek ging door.
Vandaag in de Woensdag Gehaktdag weer een DJ Set en zoals je kunt verwachten, van The Dreamteam. Een opname van 2013 op Dance 2 Eden outdoor, dus inderdaad, er zitten wat happy nummers tussen hier en daar, maar overall is het een heerlijk beukend begin van je middag.
Beukplaten, lekker! Dat doen we overigens al een tijdje. We doen wel meer muziek overigens. Ons “Je moet je muil houwe” toeroepen kan op Twitter, je favo stuiternummertjes delen mag ook op Facebook, maar dan wel nadat u onze pagina geliked hebt.
Sharon Dijksma kreeg eindelijk een brommer waar ze niet meteen doorheen zakte
Aftreden is nog niet nodig voor Trollbuster want hij wint overtuigend de VEO van dinsdag 3 oktober met bovenstaand onderschrift. Niet gewonnen? Faal! Probeer het nog eens met de onderstaande foto, verzin er een onderschrift bij, blaf die in de reacties en dan is het maar wachten of je geplutst wordt. Het onderschrift met de meeste plusjes maakt je winnaar. Deel die pret met een een duimpje in onze reet of anders door van je af te Twieten.
Secretary of Defense Chuck Hagel hosted an honor cordon to welcome Dutch Minister of Defense Jeanine Hennis-Plasschaert at the Pentagon May 22, 2013. DoD photo by Sgt. Aaron Hostutler, U.S. Marine Corps. (Released)
Voor wie gisterenavond het debat heeft zitten kijken, het was vanaf halverwege al van d’r gestreken smoel af te lezen dat Tante Sjaan geen zin had om te blijven, maar het haar eer te na was om vóór het debat op te stappen. En dat haar naam genoemd was voor het Frankenkabinet Rutte III, dus kansloos weglopen voor je verantwoordelijkheden helpt ook je kansen daarvoor niet.
De geruchtenmachine gaat natuurlijk volop over de volgende positie voor Hennis, maar Retecool callde meer dan 14 maanden geleden al haar volgende positie. Het contract met Lockheed-Martin ligt al maanden in d’r bureaula, moet alleen nog even een moment voor gevonden worden om het publiek te maken.
Maar aangezien zelfs bij Retecool wij niet altijd de wijsheid in pacht hebben gaan we u, de lezerts, vragen in het kader van “Wisdom of crowds”. Waar gaat Jeanine haar carrière voortzetten? En de bonusvraag, te beantwoorden in de comments, na hoeveel maanden maakt ze haar nieuwe baan bekend?
Tom Petty is dood. En dat is erg, want Tom Petty was een kanjer. Maakte in 4 decennia talloze klassieke nummers, en als ik good old Nico Dijkshoorn goed gelezen heb mogen we zelfs concluderen dat Tom Petty zelfs onderschat mag worden genoemd. Petty maakte zulke fijne in het gehoor liggende popnummers, met overigens minstens zo fijne video’s zoals die hieronder, dat je er helemaal aan voorbij zou gaan hoeveel diepgang er onder de oppervlakte zit.
Ja, je leest het goed, in Soest is geen plaats meer voor crimineel boeventuig! Daar zorgt burgemeester Rob Metz wel voor. En De Manier Waarop Zal Je Kaak Op De Grond Doen Vallen Van Verbazing.
Zeg, Reet, moet dat nou, zo’n clickbaitregel in de inleiding? Ja, dat moet, want echt, wtf! Er is onlangs 400 kilo aan pretsigaretjes in een bestelbusje gevonden dat in Soest geparkeerd stond. Dit is voor VVD burgemeester van Soest Anton Mussert Rob Metz reden om vanaf nu alle onbekende Bentley’s, Rolls Royces en ander VVD-vervoer boevenvervoer aan te geven bij de Nationalpolizei politie. En niet voor niets volgens Metz, want:
Meld afwijkend gedrag. Het is dichterbij dan we denken…ze kunnen ook in Soest met Kalashnikovs lopen
Rob Metz heeft deze posters in Soest laten verspreiden.
Wauw Kalashnikovs! In Soest! Dat kan in Soest dus zomaar hè! Het licht springt op rood, het licht springt op groen, in Soest is altijd wat te doen! Maar Metz gaat verder. Hij wil niet alleen dat mensen dikke auto’s bij de politie aangeven, hij wil ook dat de burgers van Soest aan de politie gaan vertellen welke horeca- of kapperszaak slecht loopt. En als het even kan wil hij ook nog dat mensen het vakantiegedrag van hun buren bij de hermandad gaan melden. Want je weet immers maar nooit! Kift? Jaloezie? Nijd? Niets van dat, dit is je burgerplicht!
Dat melden hoeft overigens niet op het politiebureau, je mag ook bij een etablissement afspreken met een politieagent in burger. Dat maakt het wel zo lekker crimi. Oh, en let op de puppygroep daar in het Soestse! Want daar gaat het helemaal fout: jongeren zijn volgens Metz namelijk gek op de kledingkeuze van criminelen (?) en de bijbehorende mobieltjes.
De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA), lieve Retecoollezertjes, u kent ze wel, die rots in de branding die ons landt keer op keer behoedt voor onhygiënische snackbars, paardenvlees in je biefstuk, BSE in je gehaktbal of gif in je eieren. Nou ja, dat behoeden is natuurlijk vaker niet gelukt dan wel, maar daar gaat het nu even niet om. Waar het om gaat is dat de NVWA eindelijk paal en perk stelt aan de pure misleiding door die Vegetarische Slager. Heel goed dat iemand deze beerput opentrekt, waar overigens helegaar geen beren in blijken te zitten, dus voila: daar is het eerste schandaal al!
Dus toog ik, samen met collega Bas Taart, die helegaar geen taart is, met de Tikibus naar het HQ van de NVWA, en we spraken daar met Karel de Vlieger, die tot onze verrassing in de verste verte niet op een vlieger lijkt.
“Ja ik was laatst bij de Appie, en daar kocht ik dus per ongeluk een doosje Kipstuckjes voor in m’n Knorr Wereldgerecht, terwijl ik dacht dat het Kipstukjes waren. Pure misleiding en bedrog natuurlijk. Ja, dat er maar liefst vier keer de term “vegetarisch” op de voorkant van de verpakking staat, waarvan twee keer in kneiterts van letters, plus de term Vegan, plus de term vega, daar kan je toch niet van verwachten dat ik dan weet dat het geen echte kip is? Toen we dit hier bij de NVWA gingen onderzoeken bleek dat die vegetarische misleiding veel verder gaat dan we dachten. Zo vonden we dat er in Spekkoek vrijwel nooit spek zit, in WC-Eend geen eend, en in Leerdammer geen leer.
Misleidend my ass
Aansluitend gingen we nog wat verder en vonden dat plaatjes van lachende-dieren-buiten-in-een weiland op verpakkingen ook enorm misleidend zijn. En dan is het nog een stapje verder om vast te stellen dat het misleidend is om de term “worst” te gebruiken als je het eigenlijk hebt over “dubieus slachtafval van schattige varkentjes in een darm verpakt”. En wat te denken van termen als “natuurlijk” of “ambachtelijk”. Of “gezond voor kinderen”.
Uiteindelijk kwamen we zo bij onszelf uit, en zagen we in dat de ‘A’ in ‘NVWA’ net zo goed misleidend is. Het suggereert namelijk dat ze een autoriteit zijn en dus zouden moeten weten waar ze het over hebben. Sinds vandaag weet iedereen dat dat dus niet zo is.
Mehmet Doruk Erdem is een freelance industrieel ontwerper uit Istanbul. In die hoedanigheid postte hij twee jaar geleden wat renders online van een soort op salt flats racers lijkende motor die hij had ontworpen op basis van een BMW tweewieler.
En terecht, want ondanks dat het ontwerp weinig realistisch was, zagen die renders er wel absoluut fantastisch uit. Dat vond motorbouwer Mark Atkinson ook. Dus trok hij de stoute schoenen aan en probeerde hij contact te zoeken met Mehmet om te kijken of het ontwerp ook gebouwd kon worden.
BMW K75
Helaas reageerde Mehmet niet op zijn vragen, dus is Mark gewoon maar begonnen met het bouwen van de BMW Alpha. Hij had gelukkig toch nog een gecrashte BMW K75 staan. Helaas liep Mark keer op keer tegen een aantal problemen aan omdat hij niet de beschikking had over de juiste tekeningen van Mehmet. Na lang proberen is het Mark toch gelukt om contact te krijgen met Mehmet, waarna ze samen aan de motor zijn gaan werken.
Uiteindelijk hebben Mark en Mehmet 16 maanden samen aan de motor gewerkt. Dat was uiteraard niet altijd even makkelijk, want Mark zit in Utah en Mehmet in Istanbul, maar dankzij het internet konden ze elkaar op de hoogte houden van de voortgang. Mark over de nogal wonderlijke samenwerking:
This interaction could have never happened thirty years ago. Two guys with differing ideas, coming together for a common goal. A Mormon and a Muslim, across the world from each other. We’ve become friends.
BMW 328 Mille Miglia
Hoewel je het niet zou verwachten, was het vormen van de body van de motor het grootste probleem. Vooral het stevig maken en de boel in de juiste vorm krijgen was een enorme klus, waarvoor Mark de hulp van meerdere mensen heeft moeten inroepen. Uiteindelijk is het resultaat, met op de BMW 328 Mille Miglia gebaseerde nieren in de neus, wonderbaarlijk mooi geworden.
BMW Alpha
Het stuurgedeelte, dat door de vormfactuur van de machine uiteraard totaal anders is dan bij een reguliere motor, heeft Mark gebaseerd op een ingediend patent uit 2007. Hierdoor was dit deel van het bouwproces redelijk vlot opgelost. Uiteindelijk is het zelfs mogelijk om de motor straatwaardig te maken, maar dat is waarschijnlijk het kleinste probleem. Want ondanks dat de machine er onvoorstelbaar mooi er uit ziet, is hij zo goed als niet te besturen. Check dit filmpje maar eens waarin Mark op de Bonneville Salt Flats nogal stuntelig probeert weg te rijden op de BMW Alpha. Niet doen dus en gewoon ergens midden in je huiskamer zetten of aan de muur hangen, want verder is het apparaat een waar kunstwerk.
Na 2 jaar mocht Mariska met haar twee kinderen weer een uurtje uit de kelder
Speed op Beschuit voor teringbibber want hij wint overtuigend de VEO van maandag 02 oktober met bovenstaand onderschrift. Niet gewonnen? Faal! Probeer het nog eens met de onderstaande foto, verzin er een onderschrift bij, blaf die in de reacties en dan is het maar wachten of je geplutst wordt. Het onderschrift met de meeste plusjes maakt je winnaar. Deel die pret met een een duimpje in onze reet of anders door van je af te Twieten.
Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: 
Aan het laden ...
