Dat is nog een puik nieuws zo op de Dinsdagochtend: Bert en Ernie blijken al sinds het begin van hun carrière een setje te zijn. De schrijver van de avonturen die Bert en Ernie meemaken, Mark Saltzman, heeft de poppen namelijk geïnspireerd op zijn eigen relatie met zijn partner Arnie.
De door Jim Henson (bedenker van the Muppets) ontworpen poppen zijn volgens Saltzman al sinds het ontstaan van Sesamstraat in 1969 een setje en horen wereldwijd inmiddels tot de huisraad van het kinderprogramma. Mark Saltzman en zijn partner werde door vrienden al voor het ontstaan van Sesamstraat “Bert en Ernie” genoemd. Toen hij dus de verhaaltjes voor twee mannelijke poppen voor Sesamstraat mocht gaan schrijven, kon hij niet anders dan ze op zijn eigen leven te baseren:
Yeah, I was Ernie… Bert with his paper clips and organization? And I was the jokester. So it was the Bert & Ernie relationship, and I was already with Arnie when I came to Sesame Street. So I don’t think I’d know how else to write them, but as a loving couple
Ik ben overigens wel benieuwd wat er nu met het programma gata gebeuren in landen waar men het niet zo heeft op mensen die niet van mannetje-vrouwtje relaties houden. Zo wordt in Egypte een Arabische versie van Sesamstraat uitgezonden onder de naam Alam Simsim. En ook in deze versie van het programma komen Bert en Ernie voor. Ze heten daar alleen Shadi en Hadi, maar zijn verder gewoon Bert en Ernie. En ook in Nigeria, waar homoseksualiteit sinds enige jaren strafbaar is, zendt een eigen versie van Sesamstraat uit onder de noemer Sesame Square. Ook in deze versie komen Bert en Ernie voor en zijn de verhalen één op één overgenomen van de originele versie.
De geruchten dat Bert en Ernie een koppeltje waren, gingen volgens Henk Krol al jaren rond op de redactie van de Gaykrant. Sterker nog, hij wist het eigenlijk al jaren.
Een heel gekke gedachte is dat overigens niet. Immers, de betreffende poppen komen pas echt tot leven, zodra er een vuist in hun achterste wordt gestoken.
Maar goed, Krol is terecht blij dat de poppen nu uit de kast zijn gekomen en wil ze zelfs, als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand, gaan trouwen:
Een huwelijk! Wat zou dat leuk zijn zeg! Zouden de schrijvers weten dat ik buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand ben? Ik kom er graag voor over naar Amerika!
Met bovenstaand onderschrift won Weirdoinventor de VEO van maandag 17 september. Ook winnon? Probeer het eens met de onderstaande foto. Plaats je bedenxel in de reaxies en dan is het maar wachten tot je geplust wordt. Intussen kan je dingen delen op ons Reetboek, of je account laten blocken op de Twitters.
Dennis Hom, van Hom’s Hillbilly Rat Rods uit Conroe Texas, bouwt graag rat rods en heeft deze keer een nogal onconventionele trike in elkaar geknutseld.
De naam van zijn sweatshop geeft al een klein beetje weg in welke stijl zijn reverse trike is gebouwd: Rat Rod, oftewel lekker rauw en goor. Vervolgens heeft hij de trike anders opgebouwd dan je gewend bent bij trikes (waar meestal een beetje sneue kerel met een enorm dikke pens, omsloten door een lederen gilet, achter het stuur zit, waarachter één of ander blond ding boven uit torent): één voorwiel en twee hysterisch dikke achterwielen, terwijl de boel wordt aangedreven door een volkswagen kever motor.
Hij heeft zich namelijk door de aanpak van de Can-Am Spyder laten inspireren: twee voorwielen en één achterwiel. Dat ziet er bij Can-Am al gaaf uit (maar is net zoals elke trike extreem onhandig: de nadelen van een auto, gecombineerd met de nadelen van een motorfiets), maar Homs heeft dit concept naar een hoger plan getild met zijn Reverse Trike, die deels uit een Honda CB750 bestaat en deels uit autoonderdelen (en alles wat hij nog in zijn metaalcontainer had liggen). Het resultaat is een super dikke trike, waarover ik helaas verder ontzettend weinig informatie kan vinden. Gelukkig hebben we de bewegende beelden nog:
Met bovenstaand onderschrift won Gouden LulN=1 de VEO van zaterdag 15 september. Als jij ook een Gouden Lul (m/v) wil en/of de VEO winnen, bekijk dan de onderstaande foto. Tik je opwelling in de reacties en dan rest je slechts wachten tot je geplust wordt. Intussen kan je dingen delen op ons Reetboek, of je account laten blocken op de Twitters.
Blinde paniek in de bunker. Normaal volgen we onze grote glorieuze leider Reet blind, want hij heeft immers altijd gelijk, behalve dus nu. Hij zit er namelijk snoeihard naast. Maar zoals met wel meer ongekozendictators het geval is, wat het volk ook zegt, de leider blijft bij z’n standpunt.
Wat, zal u zich verbijsterd afvragen, is dan het onderwerp waarbij Reet zo enorm naast de pot pist? De titel dezer post gaf het al stiekem een beetje weg, naar aanleiding van deze pots, volgens Reet is het “het broodrooster” wat natuurlijk fout is. Het is “de broodrooster“. Reet kwam nog aan met een side die z’n standpunt zou onderschrijven. Op basis van 2 stemmen. Alsof het hier godverdomme een democratie is, en dan op basis van 2 stemmen. Gonny van Oudenallen had meer stemmen. Affijn, om te voorkomen dat we het hier in de bunker te ver op de/het spits drijven leggen we het dus voor aan U, de lezert.
Een voor Vretecool te recenseren gerecht hoeft niet per definitie altijd een volledige maaltijd te beslaan. Het mag ook best wel eens over een tussendoortje gaan, of een kleine lunch zo u wilt.
Dat treft, want deze keer wil ik het met jullie over de tostini van Mora hebben. Een tostini is een soort platgeslagen deegbal met een vulling er in. Nu hoor ik jullie denken: “Hé, een bakpao bapao”. Maar nee, dit heeft bijzonder weinig met een bapao te maken. Een Tostini is een krokant broodje dat geheel gesloten is met daarin een keuze uit drie soorten vulling: pittig gehakt & kaas, mozzarella & tomaat en ham & kaas. Ik ga uiteraard voor de pittig gehakt & kaas versie in de hoop beloond te worden met een vlamtosti-ervaring. Echte snack-connaisseurs weten immers: een vlamtosti van TopKing doet zijn merknaam eer aan en is absoluut koning. Deze tosti van twee sneetjes witbrood met vlammetjesvlees er tussen behoeft zelfs geen saus als ketchup of sriracha.
Maar we hebben het niet over de vlamtosti, maar over de tostini van Mora. De verpakking van het product is geheel in morakleuren en laat een opengesneden tostini zien, waardoor je de indruk hebt dat het een heel dun, krokant broodkorstje betreft, lekker vol met pittig gehakt en kaas. Dat belooft veel goeds natuurlijk. Draaien wij echter de verpakking om, dan blijkt het tegenovergestelde dichter bij de waarheid te liggen: 62% brood, 38% vulling. Dat lijkt in het geheel niet op de afbeelding aan de voorkant van de verpakking, maar hey! Dat kan natuurlijk ook gewoon gezichtsbedrog zijn.
Dit ga ik dus straks op een vrijwillige basis in mijn kauwla proppen…
Daar gaan we
Goed, mooi moment dus om de verpakking open te maken. Daarin bevinden zich twee broodschijfjes met grillranden, waardoor het lijkt alsof de tostini’s al in een grill hebben liggen garen. De tostini’s zijn overigens diepvriesproducten, dus kunnen regelrecht vanuit de verpakking in de voorverwarmde oven. Je kunt ze trouwens ook in een broodrooster of tosti-ijzer knallen. Je ziet het al, het bereiden van een tostini is geen rocket science. En dat treft, want daar scoor je in principe punten mee in deze rubriek.
Eenmaal uit de voorverwarmde oven zie ik eigenlijk bijzonder weinig verschil tussen de diepgevroren tostini en de tostini die net 10 minuten op 220 graden in de oven heeft liggen opwarmen. Misschien is de warme tostini iets bruiner van kleur, maar veel scheelt het niet. Even opletten dus, want een diepgevroren tostini is waarschijnlijk EN niet te vreten EN niet heel fijn voor je kronen. Doei punten.
De hulptroepen van vandaag bestaan uit ketchup, sriracha en een Tokaj Furmint-Hárs uit Hongarije.
Eten maar
Tijd om de proef op de som te nemen: Komt de tostini in de buurt van de legendarische vlamtosti? Is de tostini sowieso te kanen? Daar gaan we nu achterkomen. Voor dit culinaire hoogstandje heb ik mijn Opinel maar weer eens uit de kast getrokken. Immers, geen enkele zichzelf respecterende culinair journalist kan zonder een Opinel. En wij nemen onszelf enorm serieus hier bij de Vretecools, moge dat duidelijk zijn. Met het vlijmscherpe Opinelmes snijd ik de tostini’s doormidden, in de hoop verrast te worden met een zondvloed aan vulling. Het resultaat laat zich uiteraard raden: MOEHAHAHAHA, WAT WAS IK DENKENDE! Ik krijg zelfs een soort déjà vu. Iets meer dan een jaar geleden recenseerde ik hier het Pita Shoarmabroodje van Albert Heijn. Ook hier beloofde de verpakking een rijkelijk gevuld broodje, maar het bleek slechts een swirl van vleeskleurige substantie te zijn. Bij de tostini is het niet anders. Je zit voornamelijk taai tot stevig brood te knagen, met soms een vermoeden van een kaas/vlees substantie.
Dit dus…
Volgens de verpakking bestaat het vlees uit 100% rundvlees, maar dat betekent dat ze van één koe waarschijnlijk 14.000.000 tostini’s met “pittig” gekruid gehakt kunnen maken, want zo weinig gehakt zit er in dit broodje. De boel wordt inderdaad door een kaasachtige substantie bij elkaar gehouden, maar vervolgens is men vergeten het stukje pittig door deze substantie te mengen. Nu realiseer ik mij dat mijn smaakpapillen al meer dan 40 jaar geleden zijn verziekt met het pittige eten van mama Reet, maar kom op mensen… Een vermoeden van smaak/pittig zou toch wel aangenaam zijn. Bij de vlamtosti is pittig gewoon lekker pittig en ook die verkoopt als een malle.
Zelfs de hulptroepen wilden niet helpen
Qua smaak kan ik kort zijn: taai brood met een zijige vulling die eigenlijk alleen maar een beetje naar nattig smaakt. Niet zout, niet pittig, niet naar 100% rundvlees en niet naar kaas, maar naar nattig. Als dat de bedoeling was van Mora, begrijp ik het gebrek aan vulling ook, want te veel nattige vulling zorgt er natuurlijk voor dat het dichte broodje nattig doorlekt en dat wil je niet in je broodrooster.
Conclusie
Dat broodrooster brengt ons gelijk tot de onvermijdelijke de conclusie, want nattig of niet, dit wil je sowieso niet in je broodrooster. Maar ook niet in je tosti-ijzer of oven. Dit wil je alleen maar in het vriesvak van de grootgrutter en daar moet de tostini, inclusief verpakking, dan ook gewoon blijven. Een tostini is niet te hakken, ook niet wanneer je na een avond stappen een vreetkick hebt. Dan kan je net zo goed een stuk oud stokbrood, dat je even in water gedompeld hebt, naar binnen schuiven: ook taai en ook nattig, alleen tien keer zo veel voor de helft van de prijs.
We nemen u even mee naar het jaar des Heren 2015. Wopke Hoekstra (de huidige MinFin) zat toen namens het CDA in de Eerste Kamer. Er lag het wetsvoorstel over het Belastingplan 2016 voor waaraan de regering onder andere een separaat wetsvoorstel over Box 3 had gekoppeld, dat pas in 2017 in zou gaan.
Zoals u nog weet van het vak staatsrecht heeft de Eerste Kamer enkel de mogelijkheid om een voorgelegd voorstel goed of af te keuren, waar de Tweede Kamer wel de mogelijkheid heeft middels amendementen het voorliggende wetsvoorstel “aan te passen”. Als de Eerste Kamer dus NEIN roept maghetheleprocesopnieuw en dat kan in het geval van een Belastingplan voor het volgende jaar (qua haast) best onwenselijk zijn, wat druk op de Eerste Kamer legt om toch maar in te stemmen ook al zijn ze tegen het erin gefropte onderdeel. Wopke Hoekstra (als senator) diende in reactie op die samenvoeging van wetten een motie in die onder andere zei:
constateert, dat het twee eigenstandige wetsvoorstellen betreft,
constateert, dat de Eerste Kamer hierdoor de mogelijkheid wordt ontnomen om een separaat politiek eindoordeel te vellen over beide eigenstandige wetsvoorstellen,
constateert, dat dit nadrukkelijk niet de staatsrechtelijke traditie van de afgelopen decennia is,
constateert, dat dit een onwenselijk precedent schept voor de toekomst,
verzoekt de regering zich in het vervolg te onthouden van een dergelijke koppeling,
Fast forward naar de dag van vandaag, waar je kaak op de grond zal vallen als je hoort wat (nu) Minister Wopke Hoekstra doet met de wet die de dividendbelasting af moet schaffen.
Vandaag weer een hoogst bijzondere gast in de RCLNM, de in meerdere opzichten imposante 29 jarige Elle King, die muziek maakt op het curieuze snijvlak van Rock, Soul en Country.
Naast zangeres is ze actief als actrice en ze werkte nog een tijdje als tattoo artiest, niet echt een verrassing als je Elle ziet. Ze heeft zelf namelijk zo’n 40 tattoo’s, waaronder het logo van AC/DC op haar biceps. Kijk, dan deug je gewoon in mijn ogen. Lied en video lijken een knipoog naar de Netlix documentaire Wild Wild Country, over de opkomst en ondergang van de Bhagwanbeweging. Elle zit afwisselend op een troon of een Rolls Royce te midden van gehersenspoelde volgers. “I can make you better, babe, come pray with me, get saved with me”, zingt ze intussen.
Abortuskliniek “de Blije Vrucht” voert sinds kort een actief ontmoedigingsbeleid.
Hurray! Met bovenstaand onderschrift won HurP de VEO van vrijdag 14 september. Wil jij ook winnen? Probeer het eens met onderstaande foto, tik je verzinsel in de reacties en dan is het maar wachten tot je geplust wordt. Intussen kan je dingen delen op ons Reetboek, of je account laten blocken op de Twitters.
U leest het goed, lieve Retecoollezertjes: de legendarische Vrijdagmiddag Kutkoffer (VMKK voor de kenners) is terug! Om uw geheugen, en ook dat van onszelf, op te frissen: in de VMKK gaan we op zoek naar de allerberoerdste koffer van een bekende TOP2000 kneitert, steevast met een van-kwaad-tot-erger opbouw.
Vandaag dus Bad Moon Rising uit 1969, origineel van Creedence Clearwater Revival, pioniers in het countryrock genre. Het nummer is ontelbaar vaak door anderen uitgevoerd maar we beperken ons hier even tot de meest OMGWTFBBQ’s. We trappen voorzichtig af met The Killers, die tijdens concerten een bloedeloze kopie van het origineel spelen. Een veilige keuze wellicht, want als je er iets aan gaat veranderen dan schiet het nogal snel helemaal de verkeerde kant op zoals bij The Country Wildcats, die er niet alleen uitzien als een zevental youtube fashion influenzers, maar ook zo klinken. Vervolgens dalen we in alle opzichten af naar Australië, waar het bandje The Reels een bescheiden hit had met deze versie. Wat is dit eigenlijk? Electro-operette? Gauw door naar Arborea, die er een Gothic Emo draai aan gaven, ideaal dus om uw polsen bij door te snijden. Dan nog even uw speciale aandacht voor de Tjechische Pavel Novák, die er gelijk in 1970 in stemmige zwart-wit beelden een soort trol-song van wist te maken, met hoogst bijzondere danspasjes!
Dan nu tromgeroffel en trompetgeschal voor de winnaar van de Gouden Kut van deze week: ons eigen ras-Amsterdamse Henny Hofstede, aka de nieuwe Manita! Hollandse Hits Horror op z’n ergst, compleet met no-budget video en steenkolen Engels! U was gewaarschuwd!
De geruchten dat Bert en Ernie een koppeltje waren, gingen volgens Henk Krol al jaren rond op de redactie van de Gaykrant. Sterker nog, hij wist het eigenlijk al jaren.
Aan het laden ...
