(satire mensen! satire!)
Het begon allemaal met Volkswagen, die zijn Dieselauto’s met sjoemel-software uitrustte om gunstig uit de strenge Amerikaanse milieukeuringen te komen. Zodra de software detecteerde dat er een test gaande was schakelde het automagisch over op een onrealistisch zuinig modus. Nu werk onlangs bekend dat Japanse koelkasten met vrijwel identieke software is uitgerust, die apparaten in staat stelde vast te stellen of er een test gaande was, om vervolgens ook in een ultra groene stand te springen. En vandaag raakte bekend dat het altijd zeer integere ICT bedrijf Ordina hetzelfde heeft gedaan in Software die zij aan de Nederlandse Overheid leverde. Naar verluidt zou ook deze software kunnen vaststellen wanneer zij getest werd, en dan zou dat gaan om acceptatietesten. In die hoedanigheid zou de software bijna onwaarschijnlijk perfect presteren en zou ook de performance ongekend goed zijn. Zodra de klant deze software vervolgens formeel geaccepteerd had en de eerste facturen van doorgaans vele miljoenen waren betaald, sloeg de feite sjoemel-software meedogenloos toe, en genereerde de ene systeemfout na de andere, en ook de performance zakte dramatisch in. Dit alles met als overduidelijk doel om zoveel mogelijk zeer lucratieve meerwerk opdrachten voor Ordina te genereren. Deze sjoemel-software stelde het bedrijf zelfs in staat om uiterst laag op aanbestedingen in te schrijven, wetende dat er dankzij de sjoemel-software altijd grote winsten zouden worden gemaakt. Binnenkort op dit blog: sjoemel-software in de VEO puntentelling!
Nu ook al Sjoemel-software gevonden bij de Overheid
ReetBus 18 oktober 2015
ReetBus: het is geen crypto, noch een rebus, er zijn geen spelregels en er valt niks te winnen. De afbeeldingen hinten cryptisch naar een naam, een titel, een woord, wat dan ook.
De oplossing van de ReetBus van vorige keer is Transmissiesnelheden, winnaar barq legt het zelf uit: Trans: (Lange) Frans, waarbij f=t (fist) – mis: Dat daar in die kerk – si: Silicium (atoomnummer 14 in periodiek systeem) – es: Tedje van – nel: Troefkaart met nummer 9 – heden.
Yes! De donorweek is weer voorbij!
De donorweek. Wie is er niet groot mee geworden? Elk jaar weer mogen we aanhoren dat er nog steeds teveel mensen zijn die nog niet online hebben aangegeven of ze nou wél of géén donor zijn geworden. Elk jaar weer is het verhaal hetzelfde: er zijn meer orgaandonoren nodig.
Blijkbaar hebben we niet voldoende orgaandonoren. Er zijn 5,8 miljoen mensen die hun keuze wel hebben laten vastleggen, waarvan 60% ‘ja’ heeft gezegd. Tof, want ik ben op zich voor orgaandonatie. Het probleem is natuurlijk dat er veel te veel van die ja-knikkers nog leven, want als een orgaandonor nog leeft heb je niet zo bijster veel aan de organen. Nouja, wel, maar daarvoor moet je ze om zeep helpen en iets zegt me dat het niet de bedoeling is dat er levens gered worden door donoren voortijdig van kant te maken. Ja, dat is nogal een aanname die ik hier doe. Deal with it.
En toch doe ik niet aan die registratie mee. Dat ik voorlopig niet van plan ben dood te gaan heeft daar eigenlijk weinig mee te maken. Ook heb ik geen paranoïde denkbeelden waarbij een team van op commissiebasis werkende sluipmoordenaars de juiste orgaandonoren regelt op basis van de persoonsgegevens in de wel-of-niet database. Dat wil zeggen, die heb ik tot nu toe nog nooit gehad.
Maar waarvoor heb je paranoïde denkbeelden nodig als je overheidscampagnes hebt die zich gedragen als ware het Jehova’s getuigen die het vertikken om weg te gaan zonder dat ze met je gepraat hebben? “Heeft u een moment om te praten over orgaandonatie? Nee? Maar het is belangrijk dat er meer donoren komen. We hebben namelijk tekort en als wij tekort hebben betekent dat dat Jezus tekort heeft. Jezus heeft uw orgaandonaties nodig! Niet? Nee, we zijn niet boos. Wel teleurgesteld. Volgend jaar komen we terug om dit gesprek nog een keer te hebben.” Echt niet. Dat komt weer rond de tijd van de belastingaangifte – een miljoenmiljard spotjes of je even wil registreren nu je toch je DigiD bij de hand hebt.
Die centrale registratie is in 1998 ingevoerd. Er zijn stalkers die na 17 jaar toch wel eens gaan twijfelen of de liefde van hun leven wel zo op hun aandacht zit te wachten, maar niet de overheid. Die gaan gewoon ijzerheinig door met hun donorweek, en het gedram over die registratie. Dat wordt ook steeds wanhopiger. Ik zag één van die uitingen staan met de vraag: “Is je collega al donor?” Blijkbaar moeten we het daar nou ook al over gaan hebben op het werk. “Goed weekend gehad? Nog een beetje gezopen? Nee? Zeg, als jij nou de pijp uit gaat, hè, is die lever van je dan nog een beetje in goede staat?” “Nou, van m’n lever weet ik het niet. Ik heb wel een gouden eikel, kunnen ze daar wat mee?”
Enfin, voorlopig blijf ik dus lekker m’n ongeregistreerde hakken in het zand zetten en kan die donorweek, in tegenstelling tot één van mijn nieren, me gestolen worden. Dat is tenminste één overheidsdatabase waarvan ik zelf kan bepalen dat ik er lekker niet aan mee doe.
Terreurdaad Keulen: Politica neergestoken om vreemdelingen.
Vanochtend heeft een terrorist met een mes ingestoken op een lokale politica in Keulen. De getroffen wethouder is daarbij zwaargewond geraakt, evenals omstanders die probeerden de dader in bedwang te houden. Het motief van de aanslag: vreemdelingenhaat.
RC Late Night Music – The Osmonds – Crazy Horses
Tegenwoordig moeten we ons qua Boysbands behelpen met *spuugt* One Direction, maar hoe anders was dat in The Seventies! Op een kille zaterdagavond in november 1972 zat heel Nederland nietsvermoedend aan de buis gekluisterd voor een aflevering van Mies Bouwmans suffe Eén van de Acht, toen halverwege dit quizprogramma, waar anno nu zelfs Jan Slagter zich kapot voor schaamt, plotseling 5 broers van een compleet andere planeet het podium beklommen, en het dak van de studio bliezen. Hartstikke foute kinderpop natuurlijk, maar wel gofferdomme lekker! Mies Bouwbouw zelf moest bijkans aan de zuurstof, maar jeugdig Nederland was in één klap verkocht! Eind 1972 kwam Crazy Horses op 13 binnen in de TOP2000 en heeft er sindsdien nog ieder jaar in mogen staan, vorig jaar nog op een schandalige lage 1423e plaats.
Nepvluchteling Ayaan Heerstnie: blijf gewoon weg.
Kent u haar nog? Ayaan Heerstnie Ali, de asielzoekster die haar verblijf in Kenia en Duitsland verzweeg bij haar asielaanvraag in Nederland. Ayaan meent een mening te moeten hebben over hoe we hier in Nederland met vluchtelingen omgaan.
Ayaan. De zelfverklaarde gelukszoeker. De vrouw die geen Nederlander had mogen worden, maar het toch werd. De vrouw voor wiens paspoort een heel kabinet het veld moest ruimen, omdat haar bevoorrechte positie ervoor zorgde dat in ene de ‘keihard aanpakken’-mentaliteit van de VVD eventjes niet van toepassing was. Regels zijn regels, maar niet voor VVD-ers tenslotte.
De vrouw die vervolgens een paar jaar in een denktank het voltallige martelregime van George W. Bush ging klaarpijpen. Om vervolgens, ondankbaar kreng dat ze er is, haar burgerschap hier in te leveren, want ze kon een nieuwe krijgen in de Verziekte Staten van Alshetmaarwinstoplevert.
“De politieke islam maakte mijn leven in Nederland uiteindelijk onmogelijk”
Ayaan dus. Ayaan heeft nu in Leiden in een toespraak een mening over welke vluchtelingen wij wel en niet toe zouden moeten laten. Alleen aanpassers, volgens haar. Alleen ‘bruikbaren‘ (moet je eens proberen in de VS, Ayaan, zeggen dat ze alleen bruikbare negers binnen moeten halen, krijg je meteen de Zwarte Piet toegespeeld), volgens haar.
Als er dus iemand geen enkel recht van spreken heeft over de vluchtelingencrisis is het wel een (we zullen we ook het hippe woord du jour maar eens gebruiken) nepvluchteling voor wie een uitzondering die niet bestond is gemaakt om haar als burger erbij te houden. Als we haar eigen ideologie hadden toegepast had ze er zelf niet ingekomen. Sterker nog: als de regels waren toegepast had ze direct op het vliegtuig terug naar Kenia kunnen stappen.
Ayaan, hou je smoel, rot op naar de VS en BLIJF WEG!!!.
Verzin een onderschrift 16-10-2015
Is dat een vlag of zijn jullie enorm blij om ons te zien
14 vlaggen in de top voor TheStef want hij wint de VEO van gisteren. Omdat Web een doos met Bossche Bollen op de mailserver had gezet, is er geen overwinningsmail gestuurd. We hebben dus, vooruitlopend op TheStef zijn goedkeruring, een foto uit het archief getrekt. Verzin er onderschrift bij, ram die in de reacties en dan is het maar dwangmatig F5-en om te zien of je geplust wordt. Het onderschrift met de meeste plusjes maakt je winnaar en geeft de eeuwige roem op de interwebs. Je mag, als winnaar, bovendien met een beetje mazzel, tijd en behoudens Reteinterventie de volgende VEO-foto uitzoeken, en reken maar dat dat gaaf is. Dat is zó gaaf, dat de politiek al vraagt of we onze aanzuigende werking wat kunnen temperen.
‘Neem nou toch eens een boterhaAAARGGGHAAARRBLLL!!!’
De fairtrade koffie, gemaakt van bonen die gebrand zijn op sequoia-takjes, pruttelt in de percolator die op het gasfornuis met groen gas staat. De vlam is alsnog blauw, maar dat maakt onze kinderen, Quinoa, Kerstkrans en Rehab, niet uit. Die lieve meiden zien dat niet eens, dat het toch echt groen gas is. Het is dan ook nog vroeg in de ochtend.
Ochtend betekent in ons heerlijke, doodnormale gezinnetje ontbijt. Zoals dat bij elk gezin zo gaat, behalve bij paupers, maar wij kennen geen paupers; die komen in ieder geval nooit bij Marqt. Terwijl onze kinderen, Kwarkbol, Volkoren en Veldmadelief, genieten van hun buckwheat porridge met avocado en een zuurdesembroodje, geserveerd op een driehoekig bordje uit een vintagewinkel, smeer ik de lunch. Onze kinderen, Stengel, Druipsteen en Zeemeeuw, moeten tenslotte ook eten als papa en mama er even niet bij zijn, de schatten. Ik kijk naar dochter Oorsmeer, die haar brooddoos vult met gegratineerde aubergine, een gefrituurde kers en een vierhonderdgranenkoek. Ze wil ook een appel. Die schil ik voor haar. Een appel van €23,50, want geplukt door een meneer die wel een kleurtje heeft, maar kan bewijzen dat zijn familie al zeker 200 jaar geen slaaf is en die een aantoonbare hekel heeft aan Sinterklaas en Pieten in welke kleurschakering dan ook.
“Wat zal ik zelf eens eten,” vraag ik me om onduidelijke redenen ineens af, terwijl ik net nog allerhande volop natuurlijke en verantwoorde vezelrijke, maar gluten-, vet-, suiker-, kleur- en smaakvrije etenswaren bij elkaar heb gegooid alsof ik een baard zou moeten hebben en in een foodtruck zou moeten werken. In mijn hoofd zie ik de film van de verschillende mogelijkheden voor mijn eigen ontbijt, maar in geen van alle films in mijn hoofd zijn piemels of tieten te zien dus heb ik duidelijk geen Nederlandse film in mijn hoofd. Ik bedenk me dat het ecologisch en carbon-footprint-technisch heel verantwoord zou zijn om wat sprinkhanen een kwartiertje op een bedje van dille zachtjes te laten sudderen. Maar ja, waar haal je ’s morgens vroeg een zwerm sprinkhanen vandaan? Daarbij moeten onze kinderen, Scheurbuik, Braam en Dartel, zo naar school en die bakfiets rijdt zichzelf tenslotte niet.
Ik overweeg limoen, lychee, aardbei (geen familie van onze dochters) en een stronk gember in de slowjuicer te doen tot het geheel een gezonde bruin-groenige kleur krijgt. Ik besluit het niet te doen want die kleur, waarvan je zeker weet dat je zeven dagen pure vezels kakt, is zo veel schoonmaakwerk achteraf. “Havermoutpap met gojibessen en chiazaad dus”, roep ik luidkeels, want havermout wordt nooit beton en bik je dus met gemak uit het vijfhoekige bakje, dat gemaakt is door een eerlijk betaalde Andesbewoner. Dochter Korstmos zucht hardop, want die wil ook wel eens aandacht. Ze gilt uit: “Mama, doe godverdomme nou eens niet zo aanstellerig en geef me een boterham. Eentje van een supermarkt of zo. Met pindakaas! En honing! Van die goedkope honing! Niet van die moeilijke honing waar je verdomme de bijen nog uit moet vissen!!”
Ik weet niets meer te zeggen en lach besmuikt. Hierop neem ik een hapje van mijn granola met yoghurt. Ik besluit een wijntje te nemen en nóg 360 woorden neer te tikken over ons ontbijt. Vervolgens ga ik voldaan naar bed, vergetend dat onze kinderen, Gluut, Tarwe en Zeegras, nog aan de ontbijttafel zitten.
Noot van de redactie:
Terwijl bijna de volledige redactie vlak buiten de bunker een os aan het schillen was om op de BBQ te gooien, Jake en Ome Mac met dartpijlen op konijnen jaagden omdat er ook een voorafje moet komen, Casper probeerde alcohol te destilleren uit een autoband en Webmeister probeerde een app te ontwikkelen waarmee je de Top2000 dwars door een scherm heen in brand kunt steken, werd Bas Taart ineens gewezen op een artikeltje dat een gemiddeld vraagbaakstukje van de VIVA achter zich laat zoals de Voyager de aarde achter zich liet toen hij met een gouden plaat het zonnestelsel uit vloog. Bovenstaande is hoe de eerwaarde dominee (in ruste) Taart dit artikel, geschreven door een actrice [Citation needed. Kent iemand van de redactie een Nederlandse productie, en zo ja, waar kunnen we dús haar tieten zien? – red], hartverscheurend huilend interpreteerde.
Taart is inmiddels met gepast geweld naar de rubberkamer van de redactiebunker gedirigeerd, waar hij even mag uitrusten. Het laatste dat hij, schuimbekkend, schreeuwde voor we de deur sloten was: “Niemand slaat zijn eigen kind alleen! Je noemt het gewoon ‘Rubberknop’, ‘Molshoop’of ‘Zeewier’ en de hele school helpt je met slaan! Hahaha! Avocado in je broodtrommel! Ik wil een ananas, Reet! Een tropische ananas! Uit de tropen! Hahaha!! Hoor je me, Reet!!? Jij hebt een baard!! Jij weet dingen!! Haar kinderen, Limoen, Lychee en Aardbei moeten dus serieus vragen om een fucking boterHAAAARRRRGHAAARRBLLL!!”
Frisco heeft zich, hysterisch snikkend, vrijwillig met Taart laten insluiten in de rubberkamer. Ze weigeren elk contact met de buitenwereld. Wel wilden ze graag een potlood, om af en toe een gedicht te kunnen schrijven.
Instant Update: Qua namen kan het altijd gekker. Wes en Yo zijn ook bevallen. Hun zoon hebben ze Xess Xava (Access Ava?) genoemd.
RC Late Night Music – Hanni El Khatib – Family (NSFW)
“Eigenlijk zijn we allemaal één grote familie!“, sprak ooit een behoorlijk aangeschoten man tegen me, in de plaatselijke snackbar in een Brabants dorp om 3 uur ’s nachts, met een wijds armgebaar alsof hij me wilde gaan knuffelen. Dat in het dorp vrijwel uitsluitend slechts twee achternamen voorkomen, was ironie die de man op dat moment volledig ontging. Waarom vertel ik u dit? Nou, omdat “Family“, zoals u al zag, het thema van de RCLNM van vandaag is.
Vanuit de met Alcohol doordrenkte Brabantse snackbar is het natuurlijk maar een kleine stap naar de Smerige Bluesrock en de Grote Witte Hema-onderbroeken van Hanni El Khatib, want Noord-Brabant schijnt volgens onbetrouwbaar onderzoek haast verontrustend normaal te zijn, ondanks het jaarlijkse Kernafval-feest! Hanni El Khatib -product van Palestijns-Filipijnse ouders, en woonachtig in Los Angeles- maakt naar eigen zeggen muziek “for anyone who has ever been shot or hit by a train”, maar ik denk dat hij het niet erg vindt als wij er ook van genieten. Wat ons vast gaat lukken want de clip zelf kunnen we samenvatten als een ”wild Asian motorcycle sex gang”.
(linktip van barq)
Gelukkig hebben we de bonnetjes nog
Gisteren tweette Bas Leerink dat het Medisch Spectrum Twente wel wat beters te doen heeft dan bonnetjes te zoeken voor journalisten, dit naar aanleiding van een onderzoek naar declaraties. Gek genoeg is dat geen handige uitspraak en kwam daar nogal wat kritiek op. Reden voor Bas om het één en ander in perspectief te plaatsen en Nance op haar plaats te zetten.
“Als bestuurder is het mijn belangrijkste prioriteit te zorgen dat we goede patiëntenzorg leveren voor de inwoners van Twente”, aldus Bas Leerink, bestuursvoorzitter van Medisch Spectrum Twente, Voorzitter Raad van Toezicht Stichting ZIO, Voorzitter Stichting Huisartsenpost Maastricht en Heuvelland, Lid van 3 stichtingbesturen en nog eens bij 2 andere stichtingen penningmeester, grootverdiener (264k per jaar), en lid van de Raad voor Volksgezondheid & Samenleving. Bas kun je dus rustig een druk baasje noemen.
Het allerbelangrijkste waar patiënten op moeten kunnen vertrouwen is dat hun gezondheid bij Medisch Spectrum Twente in goede handen is. Daarvoor werken ruim 3.500 medewerkers continue aan het leveren van kwalitatief hoogwaardige zorg en het verbeteren ervan, elke dag opnieuw. Over de kwaliteit van die zorg zijn we transparant naar iedereen.
3.500? Ja, nog wel. In de komende 2 jaar verdwijnen er daarvan 400 die op flexibele basis bij het MST werken. Op magische wijze heeft dat geen enkele invloed op de patiëntenzorg aldus Bas Leerink. Dat ruim 11% van je personeel verdwijnt maakt niets uit, als het maar geen medisch personeel is. Die gaan daardoor namelijk geen extra werk krijgen wat normaal bij niet-medisch personeel zou liggen. Zo werken die dingen.
Waarom die 400 eruit moeten? Om de kwaliteit te waarborgen! Het MST heeft zich namelijk een slag in de rondte geleend om een nieuw, lekker duurzaam, gebouw in Enschede neer te zetten en moet nu een beter rendement halen om aan de eisen van geldverstrekkers te kunnen voldoen. Of ze nu verlies leiden dan? Welnee, 7,3 miljoen positief rendement. €7.300.000. Een Ziekenhuis. Maar dat is niet genoeg en dus mogen 400 man komende 2 jaar bij het UWV in de rij gaan staan. Het is voor de patiënten van het MST te hopen dat het inderdaad niet ten koste gaat van de kwaliteit van de zorg. Gelukkig bieden in het verleden behaalde resultaten geen garantie voor de toekomst.
Verzin een onderschrift 15-10-2015
Satudarah opent chapter in Volendam.
14 klompendansen en een lidmaatschap voor de Satudarah voor onze eigen cspr want hij wint de VEO van gisteren. Blij als een hond met 14 lullen stuurde hij de onderstaande foto in. Verzin er onderschrift bij, ram die in de reacties en dan is het maar dwangmatig F5-en om te zien of je geplust wordt. Het onderschrift met de meeste plusjes maakt je winnaar en geeft de eeuwige roem op de interwebs. Je mag, als winnaar, bovendien met een beetje mazzel, tijd en behoudens Reteinterventie de volgende VEO-foto uitzoeken, en reken maar dat dat gaaf is. Dat is zó gaaf, dat de politiek al vraagt of we onze aanzuigende werking wat kunnen temperen.
Wie Schoot MH17 Kapot – De Onderste Steen
De wat, hoe en waar van de zaak MH17 zijn gisteren redelijk duidelijk geworden na de presentatie van het Report-MH17-crash.
Maar de wie- en waarom-vragen blijven officieel helaas nog tot eind 2016 open, wat verdedigd wordt met de gotspe: het is lastig onderzoek doen omdat de plek waar het toestel neerkwam zo ver weg is. Ook spreken mensen er een andere taal en willen maar weinig mensen getuigen. Dat zijn drie ingrediënten die het voor het Openbaar Ministerie een heel moeilijke zaak maken om te onderzoeken.” Godverdomme jongens, het is gewoon MOEILIJK!!! Logisch bekeken is het echter vrij simpel. Op de qui bono-vraag zijn een aantal posities mogelijk:
Woensdag Gehaktdag – DJ Phil Ty – A Kay A
Het is de veertiende, om veertien over veertien, het is zelfs woensdag waarmede wij thans plaats maken voor weer een kakelverse Woensdag Gehaktdag. Voor u vandaag van DJ Phil Ty het nummer A Kay A. Veel samples, veel gekke geluidjes, stemmetjes, dus de vraag is of u zaken herkent danwel kunt plaatsen.
RC Short: Sumer
De toekomst van moeder aarde is weer eens naar de klote, alleen het leven binnen de stadsmuren is nog veilig. Maar jonge gastjes houd je niet binnen, die kaaien een scootâh en merken zo dat de wereld er misschien toch iets anders voor staat dan wordt beweerd…
For unknown reasons, the Earth’s ionosphere has weakened dramatically during the course of the last century, resulting in the collapse of the entire ecosystem. Earth has become an increasingly hostile and uninhabitable place and with no shield to protect it, it is at the full mercy of meteors.
All animal and plant species perished decades ago. All that remains is one small group of humans who attempt to resist the hostility and hardness of the external environment from SUMER, the last hive city in the world, which has been specifically designed to keep the population alive through oxygen supply systems.