Jawel, het is zo ver! We worden overspoeld met Aliens! Afgelopen week zijn ze namelijk geland om alles en iedereen hier op aarde kapot te maken!
Kijk maar naar de onderstaande video van de betreffende Aliens-landing die vorige week door een buitengewoon goed geïnformeerde Amerikaan is gemaakt. Gelukkig heeft de beste man de video voorzien van buitengewoon eloquent commentaar, zodat ons werkelijk niets kan ontgaan tijdens het bekijken van de spectaculaire video.
Nu gaat alles goed komen in de polletiek hoor mense! Want Henk Kuipers, voorman van motorbende gezelligheidsclub No Surrender gaat een partij oprichten om zo de Tweede Kamer in te gaan.
In een interview met het Algemeen Dagblad kondigt hij aan voor de komende Tweede Kamerverkiezingen, onder de noemer “Rechtdoor” (Niet links, niet rechts, maar recht door zee?), een politieke partij op te richten waarvan hij uiteraard zelf de lijsttrekker zal worden. Ik ben overigens benieuwd wat advocatenkantoor Rechtdoor daar van vindt, maar Henk heeft ervaring met advocaten, dus dat zal vast wel goed komen.
Omdat bij ons in de redactiebunker bij het lezen van het interview hier en daar toch wel wat wenkbrauwen omhoog gingen, nemen we het geheel even met u door. Het interview is één op één uit het AD geript, ons commentaar staat er in italic onder:
Homotolerantie is het belangrijkste recht om voor te strijden, niet omdat het het hoogste recht zou zijn (dat is het zeker niet), maar omdat alle andere individuele vrijheden er mee samenhangen.
Vrijheid, gelijkheid en broederschap
De strijd voor homotolerantie heeft een heel mooi kenmerk: hij overstijgt alle culturele grenzen. Het gaat iedere cultuur in gelijke mate aan.
In elke etnische groep, elke geloofsgroep ontdekt ongeveer 5% van de pubers dat ze niet op het andere geslacht vallen. Als zij hun hart willen kunnen volgen, willen kunnen zijn wie ze zijn, dan hebben geen andere keuze dan individueel geluk boven de familietraditie te zetten, tenzij die familie al twee generaties openheid en vrijheid kent. Binnen je geslacht een levenspartner vinden ligt vaak nog veel moeilijker dan buiten je cultuur of etnische groep.
In Nederland kun je thuis meestal wel zeggen op wie je valt, maar er zijn toch groepen waarbinnen je het liever niet zegt.
Want als je ouders er okay mee zijn, dan kan hun familie nog flinke druk uitoefenen. En kun je het zeggen op school? Op de sportvereniging? In het geloofshuis? Op je werk? Op de school van je kinderen?
Seksueel fundamentalisme
Homotolerantie gaat over mensen die dichtbij je staan. Het gaat ook over je neef, je collega en je teamgenoot. Of over jezelf, ook als je hetero bent. Want misschien doe je iets dat niet helemaal past bij de rol die de samenleving je toedicht.
Ik ben geen homo, maar mijn ouders zouden er geen enkel probleem mee hebben gehad als ik dat wel zou zijn geweest. Toch heb in mijn pubertijd meermaals klappen gehad omdat klasgenoten dachten dat ik het wel was. Gek genoeg lokt het vermoeden van homoseksualiteit agressie uit. Of zouden de klappen hebben geholpen? Dat zal toch niet?
Eigenlijk is het raar dat homoactivisme vooral door homo’s gedaan moet worden. Het is tekenend dat wij bij homo’s denken aan een soort seksuele fundamentalisten: Oversekste kerels die heel vrouwelijk gekleed zijn, of in veel leer, en mannelijk uitziende vrouwen die anti-man zijn. Maar dat is de avant-garde, de generatie die heeft moeten laten zien aan de maatschappij dat homo’s bestaan, omdat ze anders steeds weer ruimte voor zichzelf moesten maken.
Echte acceptatie betekent dat gewone mensen gewone dingen kunnen doen, zonder dat hun partnerkeuze er toe doet.
Indicatief of provocatief?
Ik ben er nog niet uit of homorechten een graadmeter of een breekijzer zijn voor individuele vrijheid. Dat is een vraagstuk voor een sociologisch onderzoek. Wat is waar?
– Naarmate een samenleving in zijn algemeenheid meer vrijheid kent, kunnen homo’s meer zichtbaar worden.
Of:
– Als een samenleving toleranter wordt naar zijn homo’s, worden ze ook toleranter voor andere individuele keuzes.
Uiteindelijk moet je thuis kunnen komen met de persoon waar je de ware liefde mee hebt gevonden, ook al sneuvelt er dan een traditie. Dan maak je maar nieuwe tradities waarin partnerkeuze vrij is, en geen agressie of afkeer opwekt. Want anders heeft elk kind 5% kans dat hij enkel door de liefde in een benarde positie terechtkomt.
Een man met een machete, een groot kapmes, heeft zaterdag iets na vijf uur twee politiemensen verwond in de Belgische stad Charleroi. Hij riep volgens de lokale politie ‘Allahu Akbar’ (God is de grootste) tijdens zijn daad.
De man werd neergeschoten door de politie en overleed later aan zijn verwondingen in het ziekenhuis, heeft de politie in de Waalse stad laten weten.
Een van de agentes zou diepe snijwonden in het gezicht hebben opgelopen. Ze is overgebracht naar het ziekenhuis van Charleroi. Haar collega raakte slechts lichtgewond. Een derde agent schoot de aanvaller neer. Hij werd zwaargewond naar een ziekenhuis afgevoerd, waar hij korte tijd later overleed.
Rond de boulevard Pierre Mayence werd een ruime veiligheidszone ingesteld. Over de dader dan wel zijn motieven is nog geen verdere informatie bekend. Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken Jan Jambon noemde de aanval direct een ‘laaghartige daad’ en sprak zijn steun uit voor de gewonde agenten en hun familieleden. Meer informatie over de dader hebben de autoriteiten nog niet bekendgemaakt.
Hôtel de police Charleroi inaccessible le temps de l'enquête d'usage. #PoliceCharleroi
Oh, nee. Even vingers wie verbaasd is dat de overheid een IT fuckup maakt. Vingers? Nee? Niemand? Verrassend. Wat is er gebeurd: Binnen de juridische wereld is de fax nog een veelgebruikt communicatiemiddel, beetje pruttelen, pagina’s printen, over een koperlijntje. Lekker doen, zul je zeggen, maar wat blijkt nu, de overheid gaat met z’n tijd mee!
Zo is in de plaats van de papieren fax nu bij “De Rechtspraak” een digitale fax in gebruik genomen. Superhandig, worden faxen niet meer op papier geprint maar als een mailtje in een mailbox gezet, kun je daar als administratief medewerker zo mee aan de slag.
Nou, hoe gaat zo’n uitrol in z’n werk, zul je je afvragen. Simpel, je kiest het nieuwe nummer voor de afdeling, maakt daar een mailbox bij aan, stelt dat allemaal netjes in zodat iedereen z’n shit binnenkrijgt en je test dat even om het daarna uit te rollen door het nieuwe faxnummer overal te vermelden. Nou, wat ze dus vergeten waren bij de Rechtbank Gelderland is die mailbox aan te maken en het te testen. WHAT THE FUCK? Ja. Ze zijn overgegaan op een nieuw systeem en hadden de fuckup met 1 test kunnen ondervangen maar dat is dus niet gebeurd.
“Zegmaar iedereen die dit leest nu”
Pas als iemand, maanden later, een klacht indient wordt de fout ontdekt, een mailbox aangemaakt en worden alle faxen die “opeens” zichtbaar waren daarna “uitgeprint” zodat ze “bekeken” konden worden. Beetje alsof je Buurman & Buurman de IT laat doen en schrikt als het een typhuszooi wordt.
“Iedere keer dat de overheid IT aanraakt”
Nu faxen wij bij Retecool niet, we kijken wel uit. Maar op de burelen van Boetecontrole.nl kregen ze de brief hieronder als “toevallige bijlage” bij de doorzending van een hoger beroep aan het Gerechtshof en wij kregen dat weer doorgespeeld van hen. Het beroep waar het over ging was niet-ontvankelijk verklaard door de Rechtbank omdat (inderdaad) geen gronden ontvangen waren.
Dus als u Ard van der Steur binnenkort ergens hoort vertellen dat de Rechtspraak overbelast is en het griffierecht omhoog moet, dan weet u waar ze net iets te veel op bezuinigd hebben. Capabele mensen.
Hieronder een stuk uit de brief, opklikken voor de PDF van de brief.
Blink-182, vanochtend al een beetje over gehint dat ondergetekende de bal enorm had laten vallen door niet gewoon op 1 juli jongstleden dit nummer van Blink-182 te plaatsen in de late nacht. Vandaag maken we dat goed.
1 juli kwam het album California uit. Ja, dat is normaal de 182e dag van het jaar maar vanwege het schrikkeljaar dit jaar niet. De eerste single, Bored to Death hoor je nu hier. Het is met recht één die in het rijtje klassieke Blink-182 liedjes past al ziet de band er, logischerwijs, wel wat ouder uit inmiddels. Het album werd erg goed ontvangen door critici en kwam op 1 binnen in de UK en US, dit nummer, Bored to Death haalde ook een nummer 1 positie in de VS. Het is te hopen dat Blink niet weer zo lang wacht met het volgende album.
Anthony Silva, voorlopig nog de burgemeester van het Californische Stockton, is een echte vrome christen en handeld daar uiteraard ook naar.
Nu komt alles goed!
Zo gaat hij regelmatig naar prayer rally’s die als een soort stille tocht georganiseerd zijn om bij gruwelijke zaken als het doodschieten van een zes jarig meisje. Dat hij dergelijke rally’s bekostigt met gemeenschapsgeld. Ach, we hebben het over godvrezend Amerika, dus dat ziet men wel door de vingers. Maar dat hij dan vervolgens op zo’n rally de sleutel van de stad overhandigt aan God, ook met gemeenschapsgeld, is al wat opmerkelijker te noemen.
Geen doekoe
Blijkbaar kunnen dat soort gekke fratsen zonder problemen in de stad Stockton. Of wacht, nee, toch niet. De stad is namelijk platzak, of zoals ze dat in Amerika noemen: chapter 9 bankruptcy. Failliet dus, maar blijkbaar krijgt Silva het elke keer voor elkaar om toch nog ergens wat geld weg te trekken om zijn onderdanen te laten zien hoe hard hij gelooft.
Anthony Silva is sowieso wat vol van zich zelf. Zo vond het hij totaal onterecht dat hij uitgebreid onderzocht werd (nee, er werden geen holtes onderzocht) op de luchthaven van San Francisco na een vlucht uit China. En dat terwijl de andere passagiers ook uitgebreid werden onderzocht. Silva trok vervolgens de racismekaart en zegt dat het kwam door zijn Latino-uiterlijk:
I think the American people should be extremely concerned about their personal rights and privacy. As I was being searched at the airport, there was a Latino couple to my left and an Asian couple to my right also being aggressively searched. I briefly had to remind myself that this was not North Korea or Nazi Germany. This is the land of the free
Om vervolgens verder te gaan met:
I don’t believe that any American would want any government agency to read through your e-mails, text messages, and social media without a warrant. I am confident that any forensic search of my personal devices will never ever show illegal or inappropriate activities of any sort
The arrest stems from a September 2015 FBI investigation where Silva’s cell phone was seized by Homeland Security investigators at San Francisco International Airport as he got off a flight from China
Zweethutjes
Ideaal! Weinig ramen, niemand die iets ziet.
Op de audio opnamens is duidelijk te horen dat Silva samen met een aantal andere mensen bezig is met een potje strippoker. Op zich geen probleem, maar één van de deelnemers is op het moment van de opnames 16 jaar en men geeft ook aan dat ze liever niet hebben dat de boel wordt opgenomen. Ook is te horen dat Silva alcohol schenkt aan minderjarige kampbegeleiders.
Het boefje van God
Het is overigens niet de eerste keer dat Anthony Silva terecht staat voor dit soort praktijken. Nog voor hij burgemeester werd van Stockton heeft hij al eens terecht moeten staan voor het stiekem filmen van tieners in de badkamer van zijn appartement. Daarnaast heeft hij zonder toestemming gesprekken met de stadsmanager opgenomen, is er een tiener doodgeschoten met een pistool dat op zijn naam stond geregistreerd en beschuldigt de LGBT gemeenschap van Stockton hem er van homofoob te zijn.
Maar God zag dat het goed was, want die heeft inmiddels de sleutel van de stad.
Ik heb dit heugelijke feit volledig gemist wegens verkaansie, maar een paar weken geleden is aflevering twee van de documentaireserie “de Koning van Hispanje” online gegaan.
In deze aflevering neemt Edwin Winkels je mee naar een voor veel Nederlanders minder bekend deel van de Spaanse kust; de Costa Tropical. Hij spreekt met Louis, een Nederlander die als één van de eersten het windsurfen introduceerde in Spanje, én ontdekt locale BBQ-geheimen. Bij de kassen rondom Almería bezoekt Edwin een bijzonder Nederlands landbouwbedrijf en hij gaat naar de enige echte woestijn van Europa. De film Brimstone van Martin Koolhoven werd gedeeltelijk in Spanje opgenomen in de woestijn nabij Almería.
Deel één van deze briljante documentaireserie, die onder andere gemaakt wordt door oud Retecool-redacteur Mike, kan je hier vinden.
Een onderzoek, uitgevoerd door merkconsulent Hendrik Beerda, over de acceptatie van de Gay Pride geeft pijnlijk goed aan waarom het nog steeds nodig is dat er zoiets als een Gay Pride wordt georganiseerd.
Uit dit onderzoek blijkt namelijk dat Nederlanders de Gay Pride apart vinden, maar eigenlijk maar iets raars en dat het wat hen betreft niet hoeft. 80% van de 1600 ondervraagden gaf aan moeite te hebben met de Gay Pride. Vooral lager opgeleide mannen uit de provincie (en een enkele nimby) zijn de Gay Pride liever kwijt dan rijk. Daarnaast denken ze dat het evenement niets meer is dan een stelletje halfblote mannen op een trekschuit, niet wetende (en daar heb je het al) dat het een programma is dat twee weken duurt en zich vooral richt op de acceptatie van homoseksuelen.
Zelfs na 21 jaar is dit jaarlijkse feest rond vrijheid en diversiteit nog steeds niet ingeburgerd bij de gemiddelde Nederlander. Hoewel de botenparade jaarlijks honderdduizenden bezoekers trekt en talloze bedrijven op allerlei manieren inhaken op het feest, zijn de tv-beelden kennelijk te gewaagd voor de thuisblijvers. Vooral lager opgeleide mannen die buiten de Randstad wonen, hebben moeite met het gay festijn
Eng, brrr, lust ik niet, bah!
WHARRGARBL
En maar mekkeren op de “tsunami” van islamitische vluchtelingen richting Nederland en andere Europese landen, waarmee volgens dezelfde respondenten enkel conservatisme geïmporteerd wordt, maar vervolgens zelf minstens zo conservatief en bekrompen zijn als waar men zo bang voor is: “…Ja, nee, ik ben niet racistisch heb niets tegen homo’s, maar…“. BONK BONK BONK!
Wij gaan ons hier even in de redactiebunker een stukje schamen naar demense toe en sluiten af met dit treurige bericht waaruit nogmaals blijkt dat een evenement als de Gay Pride kneiter hard nodig is.
Dankzij Retecool wist je al dat Blink 182 de meest Punkige Punkband ooit is. Het plempen van een RCLNM voor het nieuwe studioalbum van Blink 182 was er nog bij ingeschoten dus die volgt binnenkort wel in de late nacht.
Wie er op het nieuwe album niet meer bij is, is Tom DeLonge. Hij wilde zich meer richten op “niet muziek dingen” en juist hij vertelt ons vanochtend over hoe ze met Blink kwamen tot het nummer Stay together for the kids.
Het staat op het album uit 2001, Take Off Your Pants & Jacket, en was de meest serieuze van die plaat. Nu blikt Tom dus terug hoe hij tot dat nummer kwam. Voor het beste effect luister eerst het nummer, daarna bovenstaande video, of als je die net al bekeken hebt, luister dat nummer.
Afgelopen maand brachten The Avalanches hun tweede album uit, Wildflower, wat een wereldrecord moet zijn in improductiviteit, gelet op het feit dat de voorganger al ruim 15 jaar oud is.
Nouja, helemaal stilgezeten hebben ze ook weer niet. De Avalanches, net als deze collega-dorpsgekken afkomstig uit Melbourne, werken al sinds 2005 aan deze opvolger, er is in al die jaren flink getoerd en ook heel wat bijdrages aan andermans werk geleverd. Niettemin overheerst blijdschap met dit tweede album, aangezien het eerste, Since I Left You, door critici wordt beschouwd als een van de beste muziekwerkjes uit Australie aller tijden. In de RCLNM van vanavond nieuw werk dus, met een bijpassend OMGWTF clipje.
Vroeger was alles beter. Echt, vraag het maar aan de gemiddelde bejaarde of andere babyboomer en ze zullen het stuk voor stuk beamen.
Nou zijn bejaarden en andere babyboomers natuurlijk meestal heel irritant. Vooral als ze met hun -door overmatige alcoholconsumptie- bloeddoorlopen ogen, voor lopen te dringen bij de bakker of de supermarkt. Maar in sommige gevallen hebben ze gelijk. Zo was Coca Cola (met cocaïne) vroeger bijvoorbeeld veel beter.
Of batterijen vroeger beter waren, weet ik eigenlijk niet. Wel weet ik dat ze vroeger mooier waren. En daar was verzamelaar Eric Wrobble ook al achter gekomen. Hij verzamelt naast alles wat los en vast zit, ook oude batterijen. En die heersen. Tjek maar hieronder!
Melania Trump. Het levende bewijs dat er banen zijn waar simpelweg geen Amerikaan voor te porren is.
Nu is de Amerikaanse presidentsrace wel een beetje een viezige en wordt niets geschuwd om de ander in diskrediet te brengen. Zo doken er recent naaktfoto’s op uit 1995 waarop haar First Ladies prima te zien waren. Voor de liefhebbers hieronder terug te vinden.
Maar, en dat was een beetje dom, blijkt dat d’r hele immigratieverhaal niet klopt. Ze zou op een toeristenvisum binnengekomen zijn in 1996, terwijl naakt gefotografeerd worden tegen betaling in 1995 toch echt als werk telt.
“Is dat het koffertje met de nucleaire codes of ben je blij mij te zien?”
Ook zou ze een H-1B visum hebben en het eerder vertelde verhaal dat ze iedere zoveel tijd terugging voor stempels is dan ook onzin. Nu zou dat allemaal geen fuck boeien, ze heeft immers d’r paspoort al, als je voor liegen tijdens het proces, of de regels breken maar dat verzwijgen, wellicht je paspoort weer kwijt kunt raken. Je zou er immers dan alsnog geen recht op hebben.
Ja, die foto dus. Ge-zeik!
Wat een beetje lastig is in de kwestie is dat d’r man, Donald, nogal tegen illegale immigratie is.
Ja, je leest het goed, streetfood met een Michelinster bestaat en wel in Singapore. En dan heb ik het niet over één of andere hippe designtoko die hipstereten serveert.
Integendeel zelfs. We hebben het over het eetkraampje van Chan Hon Meng in Chinatown, Singapore. Chan Hon Meng maakt al 35 jaar Hong Kong-stijl kip met sojasaus in noodles. En dat doet hij blijkbaar bijzonder goed, want op een zekere dag kreeg hij een uitnodiging van Michelin om het gala bij te wonen waar de nieuwe Michelingids van Singapore zou worden gepresenteerd.
Wut What?
Nadat hij zelf met de makers van de het rode boekje contact had opgenomen om te vragen of de uitnodiging wel echt was (wat bevestigend werd beantwoord), trok hij zijn beste buis aan, om vervolgens het gala bij te wonen. De rest is geschiedenis. Niet iedereen is het overigens eens met de toegekende sterrenkwaliteit van het eten van Chan Hon Meng. Volgens sommige “kenners” kan je op andere plekken veel beter Hong Kong-stijl kip met sojasaus in noodles eten.
Walhalla
Het stalletje van Chan Hon Meng is overigens niet het enige stalletje dat een ster heeft gekregen van de Franse bandenproducent, maar Singapore staat dan ook bekend vanwege het briljant lekkere eten dat je er kunt scoren. Erg veel zal er voor Chan Hon Meng overigens niet veranderen, er stond namelijk altijd al een enorme rij voor zijn stalletje, want in Singapore wist men sinds jaar en dag al dat de kwaliteit van zijn eten briljant was. Daar hebben ze de de tips van een Franse bandenproducent niet voor nodig. Check hieronder het michelinsterrenavontuur van deze bescheiden hawker-kok.
