Het is inmiddels een ruim jaar sinds de U Naait het Steeds mag genieten van de Cheetos-In-Chief oftewel Commander-in-Tweet. Nu hebben we al best hier en daar wat gepend over Trump, maar tenzij je een nieuwsblog bent, is het lastig om over de dagelijkse facepalmmomenten van Trump iedere keer wat te pennen.
Je hebt dan ook eerder de neiging om even in een kratje cavia’s te gaan dansen op een van de 14 setjes kisten van Meneer de Greef, danwel een granaat in dat dikke oranje hoofd te stompen in plaats van genuanceerde dingetjes te gaan tikken. Want leuk dat Kim Jung Trump iedereen die niet voor hem klapt tegen de muur wil zetten, maar gaap, want niet heel schokkend meer, helaas.
Nu moet die pre-emptive vermoeidheid even aan de kant omdat de US of A weer een oorlog in gerommeld gaat worden, ditmaal niet tegen Irak maar Iran, wat handig is, dan hoeven ze met control+H maar 1 letter te vervangen in alle documentatie. Lawrence Wilkerson schrijft in een column in de New York Times dat de VS momenteel daarop voorsorteert en exact hetzelfde stappenplan gebruikt als destijds voor de Irakoorlog. Lekker boeiend, zult u denken, een Amerikaan met een mening, woo-fucking-hoo. Yes, eensch. Ware het niet dat dit de Amerikaan is die Colin Powell persoonlijk hielp bij het opbouwen van het dossier dat gebruikt werd om de VS de Irakoorlog in te rommelen.
De Trumpregering negeert rustig dat er geen Iraniër bij de kapers van 9/11 zat, of dat de grootste sponsor van terrorisme aan de andere kant van de Persuasieve Persische Golf zit, nee, er moet een oorlog komen met Iran, dus ramt men als een dolle loshangend zand de lucht in, in de hoop dat mensen het gaan geloven. De vraag is dus wanneer Trump de troefkaart gaat inzetten, bijvoorbeeld richting de verkiezingen over minder dan 3 jaar, waarvoor de campagnes over 2 jaar van start gaan.
