De NS heeft vast communicatiewetenschappers in de organisatie. Dat kan niet anders. Communicatiewetenschappers weten dingen over communiceren. Dat is tenslotte het idee als je ergens een wetenschap van maakt. Ook al is het dan iets dat iedereen altijd, zij het met wisselend succes, doet.
Maar communiceren is géén één-richtingsverkeer, ook al is de mededeling dat wel. In een communicatie heb je altijd een zender en een ontvanger. De zender is de NS-omroeper, conducteur of die irritante vrouw die de stemcomputer heeft ingesproken (niets persoonlijks, maar als het je gevolautomatiseerde prestatie is om heel treinreizend Nederland dag na dag te voorzien van nieuws over het vervoer, dan verdien je die titel). Omdat dit allemaal door communicatiewetenschappers en andersoortig communicatieprofessionals is voorgekouwd en uitgedacht ontstaat er een bepaalde beeldvorming. Dat is ook de bedoeling, want uw reiservaring moet tenslotte zo optimaal mogelijk gepresenteerd worden, ook indien de daadwerkelijke prestaties wellicht enigszins tegenvallen. Nou kan het zijn dat ik de enige ben, maar ik erger me dood aan de gestandaardiseerde eufenismes van de NS en daarom vind ik dat het tijd wordt dat de ontvanger ietsje anders afgesteld wordt. Zodat u de volgende keer weet wat de werkelijke boodschap is.
