Stel, je hebt iets. Nee, ik heb het niet over hosmo, christen, moslim, politiek of Hollandse Hits Zanger, maar over kanker. Maagkanker, om precies te zijn.
En stel, je hebt nog iets. Nee, ik heb het niet over neger, blanke, indo, rus of belg, maar over een bijstandsuitkering. Een bijstandsuitkering in Alphen aan de Rijn, om precies te zijn.
En stel, je hebt nog iets. Nee, ik heb het niet over bankier, minister, manager, marketeer of NS-BOA, maar over een dochter. Een dochter die een speelgoedwinkel heeft.
En stel, je hebt nog iets. Nee, ik heb het niet over HIV, MERS, MS, ebola of bananenziekte, ik heb het over Mens. Want een mens, en vooral een ouder, wil toch weleens in tijden van ziekte z’n kind bezoeken en afgezien van hoe hard het nageslacht op dat bezoek zit te wachten is dat een volstrekt normale manier van doen. Dus als je dochter dan net een speelgoedwinkel is begonnen, en jij aan het herstellen bent van darmkanker, dan is het toch niet zo heel vergezocht dat je gewoon af en toe bij dat winkeltje langs gaat.
HA! FOUT! Wat denken jullie nou? Dat is werk verrichten dat geld op zou kunnen leveren, stelletje naïeve fraude-enablers. Daar moet keihard met de zweep gehandhaafd worden, of op z’n minst moet men ruim €5k aan uitkeringen terugvorderen, en eisen dat moeders nooit meer het godvergeten lef heeft om bij haar dochter in de winkel te komen. Het is hier verdomme geen verzorgingsstaat!