Op zoek naar wat snel te bereiden voedsel heb ik een zakje Uncle Ben’s rijst op Mediterrane Wijze meegenomen. Toevallig ingekocht bij de grootgrutter aan de andere kant van de grens, maar ook te krijgen bij de Jumbo of bij Albert Heijn.
Uncle Ben meldt over deze rijst: “Een heerlijke rijst met kwaliteitsingrediënten. Onze gestoomde langkorrelrijst, op smaak gebracht met tomaat en kruiden. Allen zorgvuldig geselecteerd door Uncle Ben’s. Bevat geen kunstmatige kleurstoffen, smaakstoffen of bewaarmiddelen.”
AH meldt: “Te gebruiken als basis voor de maaltijd, ook ideaal als tussendoortje of lichte maaltijd voor het sporten.” Dat was voor mij de trigger, want dat tussendoortje is waar ik naar opzoek ben. De bereidingstijd van 2 minuten is ook mooi makkelijk voor bij een drukke avond op het werk.
Nou daar gaan we dan; de verpakking 2 centimeter inscheuren en op 700 Watt 2 minuten in de magnetron. Kind kan de was doen, magnetron aan, borden pakken, lepels erbij en meteen opscheppen. Het is trouwens verpakt in zakjes van 2 porties, wat mooi is want dan kan ik eventueel delen met een aanwezige collega…
Nou ja, delen. Als ik dit kleine schijtbeetje ga delen heb ik nog honger. Nou ja op één bord dan. Een ontbijtbordje om precies te zijn.

Nou ja dan niet delen. En mediterrane rijst verwacht je niet heel veel inhoud van behalve rijst en een smaakje. En wat zien we tot grote verrassing op het bord? Iets wat enigszins iets weg heeft van het spul op de verpakking! Dat valt alvast mee. Het ruikt ook nog eens best goed. Naar Güvec rijst, een van mijn favoriete bijgerechten bij de Turk. Dus maar eens proeven, is dit het ideale tussendoortje voor bij het werk?
Nou, nee, het is smakeloos. Het heeft de consistentie van rijst, de geur van Güvec, dus dat maakt nog iets goed. Maar heel eerlijk het smaakt als een zielloos, slap aftreksel van de Turkse keuken. Maar aan de andere kant het is weg te krijgen. Ik heb honger dus ik metsel het naar binnen. Achteraf merk ik enigszins een teleurstelling. Ik had vooral meer smaak verwacht van een mediterrane rijst die zich adverteert als tussendoortje of lichte maaltijd. Ook heb ik na het eten van twee porties nog steeds honger.

Conclusie:
Niet geschikt als maaltijd op zich, met wat paprika, kruiden en tomaten en vleesch waarschijnlijk wel goed te eten. Maar ja, dan is het effect van 2 minuten klaar weg. De verpakking en de geur scoren goed, maar dat wordt weer verloren doordat er totaal geen smaak aan zit. De teleurstelling is dan ook groot. Ook is het totaal niet voedzaam en heb ik honger na het eten van deze rijst.
Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.












Wat meteen opvalt is de totale geurloosheid van het goedje terwijl ik het op mijn bord giet. Daar scoort het in ieder geval geen punten op. Dan maar de tanden erin zetten. Ja, je hebt wat om op te kauwen, en het is krokant. Dat verwacht je niet, en is ook buitengewoon vies. We verwachten zachte pasta met een ui-paddenstoelensaus. Geen hard deeg met een saus die je wel ziet, die je ook in je mond voelt, maar niet proeft. Mijn enige vraag is HOE DAN? Hoe kun je zo’n smakeloze zooi creëren? Wat helemaal verbazingwekkend is is dat het
Conclusie: Een zakje Cup-a-Soup met pasta erin. Duurt zo lang om te bereiden dat je bijna ook echte pasta kan maken. Sterker nog; saus in de magnetron en een pak dunne spaghetti koken gaat sneller. Verder is het heel erg zout. De hond vond het ook niet te bikken. De enige reden om deze misdaad tegen de menselijkheid te kopen is om iemand te martelen. En met Quality heeft dit al helemaal niks te maken..






