Vakantie dus. Tenerife. Even er tussenuit want Linda zei dat we echt toe waren aan zon en Levi wou zwembad en ik zeg nog prima maar ik ga geen €800 betalen om 4 uur in een vliegtuig te zitten dus Ryanair. Gewoon normaal doen. Stoel is stoel. Vroeger ging je met de caravan naar Frankrijk en toen hoorde je niemand over beenruimte maar goed.Begint Schiphol al. Mensen hebben dus GEEN IDEE hoe security werkt. Echt nul. Voor me zo’n vent met riem horloge kleingeld telefoon sleutels volgens mijn had die zelfs nog een fietsslot in ze broek en dan gaat dat ding piepen en dan kijken alsof de AIVD hem persoonlijk eruit heeft gepikt. Ik had thuis alles al voorbereid. Portemonnee in me jas. Telefoon in Linda haar tas. Riem af. Schoenen ook maar vast terwijl dat niet hoefde. Dan ben je tenminste bezig.Linda natuurlijk fles shampoo mee van 250 ml.Zeg ik nog LINDA DAT MAG NIET.Ja maar hij is half leeg zegt ze.Alsof vloeistofwetgeving naar gevoel gaat.€6,49 Andrélon zo de kliko in. Wie krijgt dat eigenlijk allemaal. Vraag ik me dan af. Daar hoor je niemand over. Hele magazijnen shampoo zeker ergens achter Schiphol. Kun je ook een gezin van wassen maar goed.Daarna tax free. Wat een volk. Iedereen ineens parfumexpert. Spuiten op papiertje. Ruiken. Nog een keer. Kijken naar Linda. Linda kijken naar mij. Ik zeg gewoon ruikt naar wc verfrisser maar dan €89. Dan krijg je zo’n vrouw die zegt houttonen. HOUTTONEN. Ik heb thuis een schutting van geïmpregneerd grenen als je hout wil ruiken kom maar langs.Wel twee sloffen voor Kees meegenomen en Bacardi omdat het daar goedkoper was.Dat is wat anders want dat is functioneel.Koffie €5,80. Vijf tachtig. Voor water met bruin erin. Daarom had ik thuis vier broodjes kaas gemaakt in aluminiumfolie. Linda schaamt zich dan want die wil ook zo’n focaccia bij Starbucks of wat het is. €10,95. Voor brood. Met kip. Een kip kost bijna minder. Vroeger kreeg je bij de slager nog plakje worst voor niks. Nu krijg je op vliegveld een houten vork en schuldgevoel.En dan boarden.Man man man.Gate nog dicht en iedereen STAAT.Waarom.Ga zitten.Alsof het vliegtuig zonder hun vertrekt terwijl hun ticket letterlijk stoel 27F zegt. Hele kudde met nekkussens en koffertjes. Vooral van die mensen met beige linnen broek die ineens wereldreiziger zijn omdat ze een Samsonite hebben.Wij stonden ook al wel want anders ligt dat bagagevak straks vol.Dat is iets anders.Wij hadden priority trouwens. Linda had dat erbij geboekt omdat haar trolley anders niet mee mocht. Ik zei nog zonde geld maar uiteindelijk wel handig want dan ben je tenminste voor dat gewone gepeupel binnen.Maar die priority mensen zelf he. Verschrikkelijk arrogant volk.En dan dat koffertje meten.Mijn tas past gewoon.Niet volgens dat meisje.Jawel zeg ik kijk.Ik duw hem erin.Zegt ze u mag niet duwen.HOEZO NIET.Hij zit toch erin???Wat is dan de definitie van passen tegenwoordig. Als ik thuis een vuilniszak in de kliko duw past die toch ook. Straks mag je brood ook niet meer snijden omdat het anders kunstmatig kleiner wordt. Dit krijg je dus als regels door mensen worden bedacht die zelf nooit reizen.Dus jas eruit. Vest eruit. Boek eruit. Alles aangetrokken.Linda zegt je ziet eruit als een zwerver.Ja nou liever zwerver dan €70 betalen.28 graden straks maar daar gaat het niet om.In vliegtuig ook meteen ellende. Iedereen stil staan in gangpad. Jas uit. Tas boven. Tas weer beneden. Iemand moet oplader. Iemand zit verkeerd. Een vrouw op 12A denkt dat A gangpad is. Hoe ken je nou 60 jaar worden zonder alfabet te begrijpen. Kind krijsen drie rijen verder. Man achter me met zo’n nekventilator. Wat is dat nou weer. Alsof je een CPU bent.Linda wil raam.Levi wil raam.Ik midden.Altijd vader hè.De hardwerkende Nederlander zit altijd in het midden.En dan komt die kar langs. Broodjes. Parfum. Krasloten. Horloges. Volgens mijn straks ook een notaris en een hypotheekadviseur. Wat een armoede.Ik had wel twee krasloten.Was aanbieding.Geen prijs.Natuurlijk.Dat geld zie je dus nooit meer terug. Zit ergens in Ierland. Belasting technisch waarschijnlijk. Maar wij moeten ondertussen plastic doppen aan flessen laten zitten. Heeft allemaal met elkaar te maken als je beetje oplet.Dan landing.KLAPPEN.Iedereen klappen.WAAROM KLAPPEN.Die piloot doet gewoon zijn werk. Als ik in Zaandam een offerte verstuur zonder fout gaat ook niet heel de binnendienst staan joelen. Nou Linda klapte dus ik ook een beetje omdat je anders weer zo’n chagrijn bent volgens haar.Maar ik meen het niet.En dan zodra vliegtuig stil staat IEDEREEN RIEM LOS EN STAAN.Waar ga je heen dan.Deur is dicht.Je staat met je kop scheef onder zo’n bagagebak 11 minuten te wachten. Ik bleef gewoon zitten.Tot ik zag dat rij 22 al begon te lopen toen ben ik ook maar opgestaan want anders kom je er nooit tussen.Bij bagageband precies hetzelfde. Iedereen met ze buik tegen de band. Alsof je koffer alleen verschijnt als je hem aanmoedigt. Oude man met wandelstok pal voor me. Duits gezin met vier koffers dwars. Linda zegt rustig Dennis.RUSTIG.We zijn net 4 uur onderweg en ik ben nu al toe aan vakantie van vakantie.En straks huurauto ophalen. Heb ik online geboekt trouwens en daar vertrouw ik dus ook niet op. Wedden dat ze ineens zeggen creditcard dit verzekering dat borg zus.En dan begint het gezeik pas.Maar goed. Zonnetje. Biertje. Even genieten.Als al die toeristen zich een beetje normaal gedragen tenminste.

Nou zie ik dus overal mensen Ben Saunders delen met RIP en hartjes en hele lappen tekst alsof hun elke woensdag samen koffie dronken. Ja sorry hoor maar jullie kende die man toch helemaal niet persoonlijk?? Je heb hem op tv gezien. Ik ook. Ik zie die conducteur naar Zaandam vaker dan sommige familie maar als die morgen dood gaat ga ik toch ook niet online zetten dat me wereld stil staat.En dat online rouwen vertrouw ik sowieso niet. Online dingen vertrouw ik al niet. Je besteld iets en voor je het weet ligt het bij buren drie straten verder, geld weg, klantenservice chatbot en dan begint het gezeik pas. En met verdriet doen ze nu precies hetzelfde. Klik. Hartje. RIP. Foto erbij. Klaar. Alsof verdriet tegenwoordig ook via een app moet.Linda zegt dan laat mensen toch Dennis maar ik vind het nep. “Ik ben gebroken” schrijven hun dan. Hoe dan?? Die man wist niet eens wie jij was. Ik sta zaterdag al jaren langs de lijn bij Levi en als een vader van een teamgenoot er niet staat merk ik het soms pas als ik koffie ga halen.Natuurlijk is overlijden erg. Dat zeg ik toch ook. Maar je hoeft niet meteen internetfamilie te worden van iemand omdat je ooit The Voice heb gekeken. Ik heb Max Verstappen ook vaak zat gezien maar die zit hier zondag niet naast Linda aan tafel terwijl ik de aardappels opschep.En morgen is iedereen weer verder. Foto van sushi. Pakketje kwijt. Hond met zonnebril. “Fijne dinsdag allemaal”. Ben weg.Vroeger zei je gewoon goh wat erg. Misschien een kaartje als je iemand kende. Nu moet heel Facebook weten hoe hard iets JOU raakt. Online verdriet. Ik vertrouw het niet. Te makkelijk. Te veel hartjes. En niemand kent elkaar nog.Maar goed ik moet de trein halen als ze die niet weer ergens stil hebben gezet.