Voetbal. Week in, week uit: het is overal. TV, Radio, Internet, de kantine. Je moet een soort combinatie tussen Harry Potter en een onder een steen levende autist zijn om er omheen te kunnen. Wat voor niet-voetballiefhebbers van tijd tot tijd enigszins irritant is. Maar goed, als iets zo’n massale volkshobby is, zit er niets anders op dan ermee te leren leven.

Ware het nou dat dat het grootste probleem met voetbal is. Maar dat is het niet. Het probleem zijn de aanhangers. Dat, en het eeuwige gedogen van de misstanden die er omheen hangen. Als er wegens ongeregeldheden op het jazzfestival politie opgetrommeld moet worden, krijgt de organisatie daarvan een rekening. Voetbal? Uitgezonderd van die regel. De eerste keer dat er naar aanleiding van een dressuurwedstrijd een stadscentrum in dronken stand op z’n kop werd gezet moet nog komen. De laatste keer dat er een bushokje aan puin werd geslagen wegens een damwedstrijd was in een liedje van Heideroosjes. De vorige keer dat een trein in zwaar verminderde conditie werd achtergelaten naar aanleiding van Comic Con was nooit, en hetzelfde geldt voor de massale rellen naar aanleiding van het nationaal kampioenschap Bridge spelen. Dus waarom kunnen alleen de supporters van voetbal zich nou niet gewoon normaal gedragen? En waarom krijg je altijd als je iets over de niet-aflatende voetbaloverlast (voor de wedstrijd, na de wedstrijd, in de trein, in de stad, in de kroeg, rond het stadion) zegt een stortvloed aan commentaar over je heen alsof het maar normaal moet zijn dat hele hordes aan voetbalsupporters gewoon maar vinden dat de regels niet voor hen gelden alleen omdat ze toevallig naar een of ander spelletje gaan kijken?

Als willekeurig welke andere hobby aanhangers had zoals voetbal dat heeft, had deze allang verboden geworden. Hadden ook alle fatsoenlijke mensen een andere hobby gezocht en was de hele hobby binnen de korste keren verleden tijd wegens een financieel gebrek. Niet voetbal. Hoe erg de aanhang zich ook misdraagt, hoe corrupt de organisaties ook zijn, hoe absurd de salarissen van de voetballers ook worden: de aanhanger blijft kijken. De aanhanger blijft kaartjes kopen. De aanhanger blijft het wangedrag, het vandalisme, het geweld en alles rondom het voetbal gedogen als ware het de normaalste zaak ter wereld. En mocht een club toch wel in financieel zwaar water raken, dan springt de overheid door middel van onofficiele bailouts wel bij.

Dus voor iedereen die nu zegt: “Ja, natuurlijk zijn er idioten, maar de meesten willen gewoon normaal naar een wedstrijd” – een tip: ga naar wedstrijden waar normaal gedaan wordt. Het is echt van de zotte dat er keer op keer maar weer goed gepraat wordt dat voetbalfans vinden dat ze alles kunnen maken. Doe normaal, of anders voetbal je maar niet.