Ook deze week tracteren we jullie op een DJ set, dit keer van Deetox, gedraaid op de 2016 editie van Q-Base.
Hoewel de voorgevel van Deetox verre van genderneutraal is, staat ze qua beuken naar demense toe haar mannetje/vrouwtje. Dit keer een (ruim) uur lang beuken, zodra die stopt (want jij hebt de autoplayfunctie van Youtube natuurlijk al 14 jaar geleden uitgezet) dan is het lunchtijd en mogen de bammetjes op tafel.
Beukplaten, lekker! Dat doen we overigens al een tijdje. We doen wel meer muziek overigens. Ons “Je moet je muil houwe” toeroepen kan op Twitter, je favo stuiternummertjes delen mag ook op Facebook, maar dan wel nadat u onze pagina geliked hebt.
Eindbaas Flepz0r is eindbaas want hij wint de VEO van dinsdag 26 september met bovenstaand onderschrift. Niet gewonnen? Faal! Probeer het nog eens met de onderstaande foto, verzin er een onderschrift bij, blaf die in de reacties en dan is het maar wachten of je geplutst wordt. Het onderschrift met de meeste plusjes maakt je winnaar. Deel die pret met een een duimpje in onze reet of anders door van je af te Twieten.
In this picture provided by the Vatican newspaper L'Osservatore Romano, 19-month-old Daniele De Sanctis, dressed up as a pope, is handed to Pope Francis as he is driven through the crowd during his weekly general audience in St. Peter's Square at the Vatican, Wednesday, Feb. 26, 2014. Francis kissed the child as the new must-have Carnival costume made its debut at the pope's general audience Wednesday. During Carnival in Italy, children often go to school and spend their weekends dressed up in pirate, princess — and now pope — costumes. Carnival, also known as mardi gras, marks the period before the church's solemn Lenten season begins. Daniele's mother, Paola Ciabattini, said she dressed her son as a pope in a demonstration of affection towards Pope Francis. (AP Photo/L'Osservatore Romano, ho)
De politie in Geertruidenberg (Noord-Brabant) heeft zondagnacht een man aangehouden met kinderporno in zijn auto. Hij deed niet erg zijn best om het te verbergen, want op zijn achterruit zaten twee stickers met de teksten ‘Lang leve de Paus’ en ‘I love the Pope‘.
De politie zag de auto met de ‘paus-stickers’ passeren en besloot hierop dat het een goed idee was om het voertuig te controleren.
Toen de bestuurder met de teksten geconfronteerd werd, overhandigde hij direct al vier USB-sticks met kinderporno aan de agenten. De content op de USB-sticks moet nog verder onderzocht worden, maar de politie heeft een sterk vermoeden dat het gaat om kinderporno.
De agenten van dienst besloten hierop om de auto verder te onderzoeken, en troffen naast de USB-sticks ook driehonderd SSD’s ramvol kinderporno aan.
Naast de auto, is ook het huis van de verdachte doorzocht. Wat daar is gevonden is niet bekendgemaakt. Gezien de grote hoeveelheid kinderporno, heeft de politie het vermoeden dat de man een producent is. De zaak is overgedragen aan de recherche.
Zoals Taart gisteren al wist te melden, gaan we met Vretecool volledig Battlestar Galactica. Wij usen the force waar dat zo af en toe loeihard nodig is. In onze magen bijvoorbeeld, want het oplepelen van ranzige kant en klaar meuk, eventueel rechtstreeks uit de verpakking, gaat je niet in de koude kleren zitten.
Maar zoals overal, en dus ook hier weer, zijn er uitzonderingen die de regel bevestigen. Ik ben er zelf namelijk zelfs nog een klein beetje beduusd van. Lolwut? Hoor ik jullie vragen. Nou, als volgt: ik heb voor deze aflevering van Vretecool bewust moeten stoppen met door eten, want het was zowaar te kanen. Maar echt dus! Nu had het er ook te maken dat de Mama Mancini Lasagne Bolognese van de Aldi (€2,59 voor een bak van één kilo!) wat enthousiast veel was om in je eentje naar binnen te zitten lopen lepelen, maar het had zomaar gekund dus.
La vita è bella
Ja, je leest het goed: Lasagne Bolognese. Deze keer geen tropische verrassing uit het verre oosten, maar gewoon een stukje kant en klare la vita è bella in kiloverpakking. En ik kan dat uitleggen. Elke keer wanneer er in huize Reet een vakantie naar het verre oosten wordt gepland, komt er negen maanden later een minime2 te voorschijn. Vandaar dat er is besloten om komende zomer richting Italië af te reizen (want ik heb geen zin in een familiebusje). En waarom dan niet in September al beginnen met de voorpret, door een stukje Italiaans erfgoed bij de Aldi te scoren en op te warmen in de magnetron. Voorpret is immers een groot deel van je verkaansie.
Voor dit stukje voorpret heb ik me naar waarschijnlijk het minst aantrekkelijke stukje Rotterdam begeven dat je je kunt bedenken: Plein 1953 achter de Slinge in het immer pittoreske Pendrecht. Laverend tussen de bedelaars, junks en ander wonderlijk volk, stiefel ik stevig door richting de Aldi, alwaar in het koelvak de kant en klare lasagne per kilo te koop aan geboden wordt. Ik kies voor de Lasagne Bolognese van Mama Mancini. Dat klinkt Italiaans, dus dan moet het wel goed zijn. Helaas is Mama Mancini een huismerk van Aldi, dus is het net zo Italiaans als een Oktoberfestviering in München. Maar hey, laat je nou in München toevallig puik Italiaans kunnen eten, dus wie weet! Daarbij, de Italianen en Duitsers hebben tussen 1936 en 1946 klinkende co-producties afgeleverd, dus er is hoop.
Dit dus.
De verpakking van de kilo Lasagne Bolognese is overigens ook weinig Italiaans. Plastic, met daarin weer een soort aluminiumfolie bak, gevuld met een plak Lasage, die je zo de oven in kunt schuiven. Op de achterkant staan de ingrediënten vermeld en tevens twee bereidingswijzen. Hey! Maar dat is leuk. De plak lasagne is immers groot genoeg om te portioneren, dus gaat het mes er in. Tijdens het openen van de verpakking deze keer geen tomatensoepgeur, maar de geur van koude lasagne. Ergens is het bizar dat ik verbaasd ben dat bij het opentrekken van een bak voer, het voer ruikt naar het geadverteerde op de voorkant van de verpakking. Maar goed, dat zal inmiddels wel een stukje beroepsdeformatie naar demense toe zijn.
Tijd om te kokkerellen
Zoals gezegd, er worden op de verpakking twee manieren van bereiden aangegeven: Eentje met bak en al in de oven op 180 graden en dan 30 minuten pruttelen. En eentje in de magnetron. Kwestie van de lasagne uit de bak scheppen en op een bord kwakken, om vervolgens afgedekt 7 minuten te nuken in de magnetron. Door de koeling is de lasagne behoorlijk stevig en erg aantrekkelijk ziet het er ook niet uit, de kaas heeft namelijk dezelfde kleur als de bechamelsaus.
Een beetje bleekjes
Hopla, oven aan op 180 graden, lasagne doormidden jassen, deel één in de oven en deel twee op een afgedekt bord in de magnetron. 7 minuten later is deel twee dus klaar om verorberd te worden. Wel even een klein stukje spanning tijdens het optillen van het kleine bordje waarmee het grotere bord lasagne is afgedekt, want je weet maar nooit wat je aantreft; Ontplofte lasagne? Uitgedroogde Italiaanse ingrediënten? Of gewoon een net bordje lasagne? Helaas niet helemaal. Tijdens het nuken is de boel zo warm geworden, dat het is gaan vloeien. Dat klinkt goor en zo ziet het er dan ook uit. De lasagne is een centimeter lager geworden en dat komt omdat de helft van de inhoud om de lasagne in het bord ligt.
Suppa die Lasagne?
Mooi, tijd om een stukje af te snijden. Uiteraard eerst goed blazen om de inmiddels legendarische lamellen in je mond te voorkomen. Maar daarna is het tijd om te proeven. En damn gasten. WTF. Maar dit smaakt zowaar gewoon naar lasagne. Hoe! Dan! Hoe de fuck is het mogelijk om voor net iets neer dan twee en een halve euro een kilo puik smakende lasagne in elkaar te knutselen. Je proeft de kaas, je proeft het vlees, dat volgens de verpakking bijna een kwart van het product voor zijn rekening neemt. En ik geloof dat direct. Er zit gewoon serieus genoeg vlees in. Je proeft zelfs de bechamelsaus prima. Enige maar is eigenlijk dat er wat enthousiast is omgegaan met de dosering van de bechamelsaus. Maar goed, we hebben het hier over een kilo lasagne van €2,59.
Deel twee
Inmiddels heb ik de helft van de genukte plak lasagne opgegeten en is het tijd om te kijken hoe het er in de oven voor staat. Ook hier staat gewoon een prima bak lasagne warm te worden. Even de hete lucht er overheen om de kaas een korstje te geven, maar daarna mag het ook naar mijn bord verhuizen. Het aardige bij deze bereidingswijze is dat de inhoud niet de nijging heeft om zich om de lasagne op het bord te gaan herpositioneren. Alles blijft gewoon netjes tussen de lasagnebladen kleven. Pats, mes er in, even blazen en hap naar binnen. Ook hier weer de zelfde sensatie als bij de genukte versie: dit is te eten, dit is binnen te houden, kut, wat nu?
Gewoon een halve kilo prima lasagne
En ook nu weer ben ik op de helft van de gebakken plak lasagne gestopt, want ergens is het van de gekke om een kilo lasagne in je eentje als lunch naar binnen te rauzen. Ja, wanneer mijn ambitie was om fat fist fucking Larry te worden, dan kan het. Maar ik wil minime1 en minime2 graag op zien groeien, dus kieper ik de rest in de prullenbak. Maar wel met moeite. Want zoals ik al eerder aangaf: dit is prima binnen te houden. Niet Osteria Francescana (van drie sterren chef Massimo Bottura) lekker, maar een hele avond bier hakken en dan toegeven aan je gruwelijke vreetkick lekker. Dat is broodje shoarma met saus op je klauwen lekker. Dat is een zak bugles met danish chef chees spread uit een tube met koksmutsje lekker. En dat is gewoon prima lekker. Je kent het wel, voer waar je smullend je vingers bij opvreet, maar waarna je je ongeveer 14 minuten later als door een Katholieke priester misbruikt voelt.
Conclusie
Waar het gisteren zo eenvoudig was, is het vandaag juist extra moeilijk. Hoe graag ik deze kant en klaar maaltijd ook de grond in wil pennen, ik kan het niet. het is namelijk gewoon prima voer. Zeker wanneer je naar de prijs/hoeveelheid/kwaliteit verhouding kijkt. Dit is een beetje de Zara onder de kant en klaar maaltijden. Het kost geen hol en de kwaliteit is ook niet echt om over naar huis te schrijven. Maar je ziet er in ieder geval niet uit alsof je enkel in de knakenbak van de Zeeman heb lopen graaien. Gooi niet elke dag een bak Lasagne Bolognese van de Aldi in de oven (ja, oven is bij far de aan te bevelen manier van bereiden), maar als je een stuk in je kraag hebt en je hebt honger dan kan dit niet fout gaan.
Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.
Reet schopt die nasis’s keihard van zich af in die Vretecools, je weet zelluf!
Onbeperkt kip saté en wraps voor Monade, want hij wint de VEO van maandag 25 september met bovenstaand onderschrift. Niet gewonnen? Faal! Probeer het nog eens met de onderstaande foto, verzin er een onderschrift bij, blaf die in de reacties en dan is het maar wachten of je geplutst wordt. Het onderschrift met de meeste plusjes maakt je winnaar. Deel die pret met een een duimpje in onze reet of anders door van je af te Twieten.
Over Veronica van Wijnen en ‘Nee nooit Alleen’ valt genoeg te vertellen. Het zoveelste café-filmpje, kortpittig kapsel exact in de voorgeschreven kleur, vals gebit omdat ze op haar 37e spontaan nog een keer ging wisselen (haar dronken ex-man had daar overigens niks mee van doen), een cliché melodietje, een zaaddodende vlakke stem en een uitdrukking van “ik was hier liever ook niet geweest”.
Het bekende werk dus van Roy Otters. Nee, laten we eens inzoomen op de figuranten. De grootste acteurs waren immers vaak figurant alvorens te worden ontdekt. Dus gaan we vandaag op zoek naar verborgen talenten. Mogen wij u voorstellen aan:
Uw Retecool gaat helemaal Star Wars wat betreft Vretecool. Wij gaan waar niemand eerder durfde te gaan. Zo ook vandaag weer. Vandaag testen we de Mexicaanse Wrap van firma De Kroes. Deze ‘lekker pittige snackwrap’ komt in een verpakking van twee stuks. en is ‘lekker als warm tussendoortje, maar ook uitermate geschikt als avondmaal, bijvoorbeeld met een frisse salade’.
Wegens het overweldigende succes van Vretecool, hebben we bij de adverteerders van Retecool dus alweer twee euro kunnen lospeuteren om kapot te gooien aan een stukje culinair hoogstaand eten, dit maal aangeschaft bij supermarktketen Deen.
Ingrediënten
We beginnen natuurlijk met even op de verpakking te kijken naar de ingrediënten: naast onder meer wat paprika, mais, ui, kidney bonen (sic) tomatenpuree en 21% rundvlees, vinden we ook E472e, E471, E450, E500ii, maltodextrine, waarvan we kortgeleden al leerden dat je er kapot aan gaat, E330, E262, E296, E160c en zout. En in de wrap zelf gluten. Dus jankerige veganisten met die allergie die 1 op de 1400000 mensen heeft kunnen direct afhaken. Gezien het aantal E-nummers dat ik straks naar binnen ga gooien, overweeg ik overigens mezelf beter te verzekeren. Gelukkig zitten er volgens de verpakking geen kunstmatige geur-, kleur- en smaakstoffen in.
Helemaal gerustgesteld door de firma De Kroes, die ‘aandacht voor vers’ in het vaandel heeft staan.
Enfin, één en ander klinkt alvast hoopvol voor de houdbaarheid van mijn maag, waarvan ik nu al voorzie dat die over 380 jaar nog steeds niet vergaan is, waardoor archeologen mijn lichaam zullen gaan tentoonstellen als ‘één van de eerste mensen die deels onverwoestbaar was’.
Bereiding
De bereiding is lekker makkelijk en snel. Althans, als je een magnetron hebt. Anders niet, dus kijk maar hoe je dat dan oplost. ‘Prik gaatjes in de folie’, staat er. Dit is waarschijnlijk omdat je nooit helemaal zeker kunt zijn dat die al dood is. En zelfs folie heeft recht op een humaan einde. Hierna gaan we de wraps drie tot vier minuten op 600 Watt nuken.
Nadat ik gaatjes prikte in de folie zoals Jake iemand shankt met een geslepen tandenborstel, gaan de wraps de magnetron in. 3,5 minuten. *PING* Tijd om deze heerlijkheid tot me te gaan nemen.
Wat direct opviel, is dat één van de maiskorrels heeft geprobeerd te vluchten tijdens het bereiden.
Nadat ik het product uit de folie haal, valt me één ding direct op: de wrap zelfs lijkt gemaakt van Playmobil. Keihard plastic. Maar schijn bedriegt, want er is niets keihard aan deze wrap.
Niets.De Playmobil-structuur? Ook zacht.
Om onduidelijke redenen ruikt trouwens deze wrap, net als de Kung Fu shit van Onze Grote Leider Reet, óók naar slechte tomatensoep. Tijd voor een closer look. Na minuten pulken krijg ik de wrap enigszins ongeschonden open, om eens naar de vulling te kijken. Ik zie inderdaad zes of zeven kidneybonen, meerdere maiskorrels en een onbestemd prutje dat dan de rest, inclusief de 21 procent rundvlees moet zijn. YUMMIE! ETEN!
De VN-Veiligheidsraad heeft dit jaren terug al bestempeld als oorlogsmisdaad, vrezen we.
Na een hap te nemen, proef ik inderdaad die kidneybonen. En waarschijnlijk een aantal E-nummers die ze in Mexico niet eens hebben, want dit smaakt in niets naar een Mexicaanse wrap. Dit smaakt naar laffe tomatensoep met kidneybonen, waar – uiteraard – weer een emmer zout in is gegooid. de structuur is zoals het lijkt op bovenstaande foto. Ofwel, als iets dat je kat ’s nachts heeft overgegeven in je schoen, waarna de stukjes tussen je tenen omhoog kwamen toen je die schoen nietsvermoedend aantrok, nog voor je eerste kop koffie.
De smaak zelf komt het dichtst in de buurt van het proberen je eigen elleboog te likken terwijl 14 clowns je uitlachen en over je hoofd pissen en ze je hond seksueel misbruiken. Op een dinsdag.
Qua eten is het niet te doen, maar de fantastische afsprong de vuilnisbak in, levert toch punten op.
Wij raden deze Mexicaanse wraps dan ook alleen aan aan Trump, zodat hij er zijn geliefde muur van kan bouwen, zonder dat er ook maar één Mexicaan aan te pas komt.
Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.
Schrijver dezes heeft tijdens de studietijd nog wel eens een plan opgevat om een motivatiecursus voor managers te ontwikkelen. Punt is namelijk dat managers veel stress ervaren. Natuurlijk veelal door externe factoren, maar bovenal bijster veel door fouten van het eigen personeel. Nu zijn er dingen die gebeuren, waar niemand schuld aan heeft, maar evenzoveel dingen gaan mis door een goeie dot incompetentie.
Voor het leren omgaan met die laatste vorm van stress moet deze cursus handvatten bieden. Heel simpel gezegd wordt er een figuur neergezet die echt op ieder vlak tekortschiet. Z’n das zit scheef, er zitten vage witte plekken op kruishoogte in de pantalon, een navy jasje met een krijt/zwarte pantalon, je ruikt het vettige haar van buiten je kantoor omdat wassen klaarblijkelijk niet bij young professionals hoort maar tot overmaat van ramp komt dit vleesgeworden stuk incompetentie vertellen dat hij zojuist een klant uitgekafferd heeft aan de telefoon om erachter te komen dat de klant gelijk heeft. En het verzoek aan jou om deze cruciale klant terug te bellen. Om dit competentievacuum een naam te geven koos ondergetekende voor de naam “Berrie”. Met “ie”. De managers zouden dan aangeleerd krijgen dat ze, wanneer geconfronteerd met zoiets in het dagelijkse werk, ze (in hun hoofd) allerhande zacht fruit en glaswerk naar het hoofd gooiden van deze prutser. Want daar bestond het praktische gedeelte van de cursus uit. Het gooien van allerhande zacht fruit en glaswerk naar het hoofd van de spreekwoordelijke Berrie.
Nu, terug naar deze Hollandse Hits Maandaginzender. Die heet dus Berrie en dat dekt de lading volledig. Allereerst is het er een uit de kelder de stal van Roy Otters en die heeft werkelijk waar alle gratis plugins van Windows Moviemaker erbij moeten trekken om dit nog een beetje toonbaar te maken. Want Berrie Swertz slist, heeft de toonvastheid van een smeulende decoupeerzaag, de kledingsmaak van een gemiddelde Kip Caravan alsook een stem voor een blog. Daarnaast is hij zo incogruent als een CDA politicus. Hij zingt dat “Jij bent echt, voor mij, de allermooiste“. Om dit in de clip tegen twee vrouwen te zingen, TERWIJL ZE NAAST ELKAAR STAAN. DAT KAN DUS NIET HE, BERRIE. Hoogstens zing je “Jullie zijn voor mij de allermooisten”. En dan mag je er alsnog niet mee naar bed. Overigens heeft Berrie die vrouwen (die hij vermoedelijk een godsvermogen betalen moest om zo dicht bij hem te willen staan) jurkjes aangetrokken waarbij ze zelfs op het kamp zouden zeggen “Kom, das wel een beetje over de top smakeloos hè“.
Die blonde is nog best te doen trouwens, al zie je aan d’r verkrampte glimlach dat ze zichzelf na de opnames met een staalborstel schoon gaat schrobben onder de douche. Op 3:38 kun je trouwens het hoofd zien dat Berrie Swertz trekt als hij klaarkomt. Voor wie daar benieuwd naar is.
Bijna weekend voor Master Blaster N=1, want hij wint de VEO van zaterdag 23 september met bovenstaand onderschrift. Niet gewonnen? Faal! Probeer het nog eens met de onderstaande foto, verzin er een onderschrift bij, blaf die in de reacties en dan is het maar wachten of je geplutst wordt. Het onderschrift met de meeste plusjes maakt je winnaar. Deel die pret met een een duimpje in onze reet of anders door van je af te Twieten.
Nieuwe week nieuwe kansen dus ook een nieuw blik opengetrokken hier in de redactiebunker. Want waarom het nuttige niet met het aangename combineren. ten eerste had ik honger (okay, trek) en ten tweede moest er weer een Vretecool gemaakt worden.
Mooi moment om de voedselkluis in de kelder van de bunker open te trekken. Iedereen hier in de bunker houdt nogal van lekker eten (vies eten dus niet), dus koesteren wij onze ingrediënten als ware het goud. Vandaar dat alles netjes in een enorme walk-in-kluis wordt bewaard, met klimaatbeheersing uiteraard, want we gaan niet voor minder. Achter in de kluis hebben wij een klein schap voor Vretecool gerelateerd blikvoer ingeruimd. Kwestie van even door stiefelen en je bent er zo. Wel zo makkelijk en snel.
Satudarah
Twee weken geleden was de Kung Fu Nasi Goreng aan de beurt en omdat het zo’n zonnige dag is vandaag, gaan we wederom op de Indonesische toer. Hoewel, laat ik dat niet te hard zeggen, want straks heb ik een paar heren van BIN of van Satudarah op de stoep staan en hoewel we een behoorlijke bunker hebben, wil ik dat risico toch niet lopen. In ieder geval heb ik een blik Kip Saté (ja, die spatie is bewust) van het Bicro Food b.v. uit Edam uit het schap getrokken.
Kijk eens aan, een gerecht voor drie personen!
Op het blik staat dat het om een gerecht gaat. En een gerecht is meestal iets dat op zichzelf staat en dus zonder toevoegingen als maaltijd beschouwd kan worden. Zelfs wikipedia is het daar over eens. Immers:
Een gerecht is een enkelvoudig onderdeel van een diner, of een op zichzelf staande maaltijd. Het is door middel van kookkunst samengesteld uit meerdere ingrediënten.
Premium!
Mooi, er hoeft dus geen rijst of stokbrood aan toegevoegd worden, dit is gewoon lekker makkelijk en snel! Blik open trekken, inhoud in pan kiepen, verwarmen zonder dat het gaat koken en vervolgens overgieten (ja, gieten) in een bord naar keuze. Zo gezegd, zo gedaan. Tijdens het opentrekken van het blik, valt mijn oog op het woord “Premium”. Oh, maar dat is mooi! Dit is dus niet zo maar een blik kipsaté, neen! Dit is premium Kip Saté van Bicro uit blik! Eigenlijk dus de BMW/Mercedes/Audi/Porsche onder de kipsaté uit blik als het ware. Nou, dat treft, want zoals ik al eerder schreef: ik heb trek!
Oh wauw
Tijdens het opentrekken van het blik deze keer geen walm tomatensoep die me tegemoet komt. Eigenlijk ruik ik helemaal niets, pas wanneer ik heel dicht op het blik kom, valt er ergens een geur van gemalen pinda’s te bespeuren. Nu loop ik al een tijdje te snotteren, dus dat komt mijn reukzin niet echt ten goede, maar het kan ook komen omdat het spul al voorgeschift in blik zit. Oftewel, de geur wordt netjes afgedekt door een laag olie van een halve centimeter. Je zou verwachten dat de olie afkomstig is van de gemalen pinda’s en er dus ergens wel een pindageur vanaf zou moeten komen, maar het blijkt sojaolie te zijn. En sojaolie ruikt gewoon vrijwel nergens naar, behalve dan naar smakeloos vies.
Kan sporen van kip bevatten
Voor de zekerheid sla ik de gebruiksaanwijzing er toch maar even op na, want het luistert uiteraard wel nauw, een oud lijk de inhoud van een blik opwarmen. “Verwarm de inhoud van dit blik langzaam op in pan of magnetron. Tussentijds voorzichtig omroeren en niet laten koken“. Nu stopt mijn magnetron direct met verwarmen zodra je de deur opentrekt, dus ik laat het bij opwarmen in de pan. Tussentijds roeren gaat zo aanzienlijk makkelijker. Eenmaal in de pan ziet het er nog steeds uit als voorgeschifte satésaus. Ik heb echter nog geen vlees kunnen ontdekken. Maar tijdens het roeren voel ik hier en daar wat weerstand in mijn lepel, waardoor ik er eigenlijk wel van uit kan gaan dat de inhoud van dit blik toch sporen van kippenvlees kan bevatten. Volgens de lijst met ingrediënten moet het ook wel, want een deel van de inhoud bestaat uit bouillon: water en kippenvlees. 40% kippenvlees zelf. Even ging ik er van uit dat de inhoud van het volledige blik dus uit 40% kippenvlees bestond, maar dat bleek 40% van de bouillon te zijn.
Wtf
Wat verder opvalt aan de lijst met ingrediënten is dat er tarwebloem in zit. Tarwebloem! Heb ik nou zojuist een blik kipsaté open getrokken of een blik ragout? Moet ik er wellicht toch nog pasteitjes bij opwarmen om het gerecht af te maken? Wat is dit dan? Tarwebloem. Wellicht is het bedoeld om de boel te binden, net als het gemodificeerde maiszetmeel. Nou, Bicro, dat is dan niet gelukt, want zowel in het blak als in de pan blijft de boel schiften. Daar valt niet tegenop te roeren. Prompt begrijp ik de melding “niet laten koken” direct een stuk beter. Want bij koken schift de substantie waarschijnlijk zo erg, dat alle ingrediënten prompt als zodanig herkenbaar naast elkaar in de pan liggen te pruttelen.
Op een gegeven moment het vuur maar uitgezet, want de boel pruttelt nog niet en het lijkt warm te zijn. Overgieten (inderdaad) in een bord en tijd om de tafel te dekken. Ik heb tijdens het gieten ergens wel wat brokjes langs zien komen, dus er moet toch iets van vlees in zitten. Ik had namelijk eerst even overwogen om alleen een lepel neer te leggen, maar aangezien het een volwaardige maaltijd MET vlees is, heb ik tevens een mes en een vork ingedekt.
Glaasje Gran Reserva Chardonnay uit Chili erbij, het is immers een complete maaltijd.
Boy, was I wrong. Zoals op bovenstaande foto te zien is, bestaat de volledige maaltijd uit een bak bruine smurrie die ergens een vermoeden van pindageur heeft. Er moet dus kip in zitten, maar ik heb het nog niet kunnen ontdekken. Wellicht komen hier mijn mes en vork toch nog van te pas, want hiermee kan ik de kipstukjes proberen op te vissen. Uiteindelijk ben ik toch nog 18 stukjes hardere substantie tegen gekomen, die met moeite 1cm3 groot zijn. Verder zit er nog wat afsnijdsel in, maar dat mag geen naam hebben.
Kip…
En?
Maar hey! Ik maak een Vretecool, of niet! Dus: neus dicht knijpen en een hap naar binnen schuiven. … … … Het smaakt in ieder geval niet naar satésaus. Ook niet naar de als smaakmakers bedoelde ingrediënten. Waar het dan wel naar smaakt? Naar sojaolie. Serieus, het smaakt naar sojaolie. En de kip dan? Hoor ik jullie vragen. Waar smaakt de kip dan naar? Die smaakt naar een kapot gekookte hamlap. Ik ben serieus nog een keer naar de lijst met ingrediënten gaan kijken of ik het niet verkeerd heb gelezen. Maar nee, de naar kapot gekookte hamlap smakende vleessubstantie is volgens het etiket kip. Zelfs de structuur van het vlees ziet er uit als kapot gekookte hamlap. Het was even tobben om de klevende, als satésaus geadverteerde, substantie van het vlees te verwijderen, maar daarna lag er een stukje vlees op een schaaltje dat ik niet zou willen omschrijven als kip.
Conclusie
Tja, en verder? Verder bestaat mijn complete maaltijd uit blubberige, deels geschifte substantie die te boek zou moeten staan als satésaus. Dus is het eigenlijk wel tijd voor een conclusie. En die is deze keer buitengewoon eenvoudig, want dit is gewoon niet te vreten. Dit heeft niets met satésaus te maken en het vlees heeft niets met kip te maken. De manier waarop de meuk bereid is, doet eerder denken aan een ragout en dat is dan ook niet gek wanneer je bedenkt dat Bicro Food uit Edam vooral “bekend” staan om haar ragouts.
Nu kan je sowieso alles wat er op het blik staat met een korreltje zout nemen (hoewel zout nu juist één van de ontbrekende factoren lijkt te zijn). Het zouden drie porties gerecht moeten zijn, maar het is gewoon een emmer drab. Daarbij is er iets “premium”, alleen ben ik er nog niet achter wat dat dan is. Het zou het materiaal van de verpakking kunnen zijn, maar ik ben niet heel erg thuis in de blik producerende industrie. Verder bestaat de inhoud volgens het blik uit kip en saté (en dus niet uit kipsaté) en dat durf ik ook ernstig te betwijfelen. Daarbij is de verhouding vlees/saus ook absoluut bizar te noemen. Ik denk dat er nog geen 10% vlees in het blik zit. Na de “kip” er uit gehaald te hebben, heb ik de resterende inhoud terug in het blik geschoven. Het blik was bijna weer net zo vol als bij het moment van open trekken. Er was misschien maximaal anderhalve centimeter inhoud verdwenen. Maar daar zit ook aanzienlijk wat “saus” bij, want met het er uit vissen van de stukjes mystery meat, komt er uiteraard ook aanzienlijk wat saus mee.
Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: www.vretecool.com. Hoe hard heerst dat dan! Daarnaast is er sinds kort ook een speciaal Vretecool-forum. Hier kan je suggesties achterlaten voor een volgende Vretecool-post, maar je kunt er uiteraard ook je eigen Vretecool-ervaring delen. Vretecool, de meetlat voor je maag.
In de U Naait het Steeds van de Verenigde Staten van Amerika zijn ze (sinds die oempaloempa aan het roer staat) kneiterhard bezig om Obamacare te repeal & replacen. Want alles waar niet Trump z’n naam op staat moet stuk. Dus moet Obamacare op de trein naar het Oosten. Wat een stukje cake moet zijn, nu de Republikeinen de meerderheid hebben in beide huizen.
Het tegendeel is echter minder waar. We volgen hier in de bunker de shows van Jimmy Kimmel (YT), Seth Meyers (YT) en Stephen Colbert (YT) sowieso, naast wat anderen die wat minder regelmatig zijn zoals John Oliver. Waar in Nederland iedereen en z’n ruimtepapa roept dat het eigen risico omlaag moet om het vervolgens te verhogen zodra ze in de regering kunnen, is de situatie in de US nog net een tandje erger. Basically gaan ze daar een verplichte basisverzekering vervangen door een “kijk maar” versie, waarbij iedere staat mag bepalen in hoeverre “pre-existing conditions” beoordeeld worden. Wat er voor zorgt dat miljoenen mensen zonder zorgverzekering komen te zitten, hoerig veel meer premie moeten betalen (en hetzelfde gebeurt), maar de Republikeinen blijven maar brullen dat het een verbetering is. Inmiddels zijn ze aan de derde poging toe omdat er godverdomme altijd een paar Republikeinen met gevoel in hun donder zijn die de boel torpederen.
Jimmy Kimmel, wiens zoontje recent aan z’n hart geopereerd moest worden, had een van de twee naamgevers van poging 3 van Trumpcare in z’n show en vroeg of demense veilig zouden zijn. Yep, was daarop het antwoord. Een dag erna blijkt de wet het radicaal tegenovergestelde te bevatten, dus of meneer Bill Cassidy kent z’n eigen wet niet of het is een fucking CDA’er/burgerhater/politicus/PvdA’er/alloftheabove.
Daar had Jimmy Kimmel dus best wel een soort van mening over en met een onderdrukte snik hier en daar zet hij z’n standpunt uiteen in onderstaand filmpje:
Dag erna krijgt die Bill Cassidy elders op de televee de vraag “Joe, wat denk je van wat Kimmel zegt“. Het antwoord zal je verbazen, dus daar reageerde Jimmy Kimmel weer op die avond:
En dan denk je “stil zitten als je geschoren wordt”, dus die politicus zal z’n giecheltje wel houden en even de camera’s schuwen. Ha, nee. Dus daar reageert Jimmy weer op met z’n derde gestrekte been.
Zo, dan bent u weer bijgepraat. Nu afwachten wat er over een week gebeuren gaat met de stemming. Het ziet er (gelukkig) niet goed uit voor Trump.
Eindelijk is het dan zo ver: de apocalyps begint vandaag. Althans, volgens hele roedels Christenen, die zich baseren op enig goochelwerk met bijbelse cijfers door de Amerikaanse (uiteraard) David Meade. Er is echter nog enige onenigheid over in de invulling van armageddon.
Meer Vretecool? Dat kan. We hebben namelijk alle posts van Vretecool gebundeld onder een eigen url: 
