Turkse minister Kaya, die in maart Nederland uit getoedeloed werd, heeft haar rechtszaak tegen ons land gestaakt. Die blijkt namelijk ongegrond te zijn.
Ze kwam ondanks herhaalde waarschuwingen weg te blijven tóch naar Nederland om een proErdoganspeech te houden.
Ongewenst
Nederland vond dat ongewenst en weigerde haar het Turkse consulaat in te laten. De beslissing om Kaya (en andere Turkse kabinetsleden) officieel tot ongewenste vreemdeling te verklaren kwam van het kabinet. Dat heeft burgemeester Aboutaleb nu verklaard. Maar omdat Kaya na een patstelling van uren uiteindelijk zélf besloot te vertrekken, is het nooit officieel zover gekomen. Daarom is de rechtszaak ongegrond en nu dus van de baan. Toedeloe.
De Amerikaanse Todd Schorr (1954) is een vooraanstaand figuur in de zg. lowbrow art movement, ook wel bekend als pop surrealisme, een stroming voortkomende uit de underground comics, hot rod en punk scene in Los Angeles in de vroege jaren ’70. Beïnvoed door fantasy films, cartoons en bladen als Mad en Zap, bestaat het werk van Schorr uit een mengeling van sprookjesfiguren, robots, buitenaardse wezens etc. uitgevoerd volgens de technieken van de Oude Meesters, hetgeen resulteert in fascinerende, kleurrijke taferelen die ondanks hun humoristisch voorkomen toch enige kritiek bevatten richting de mensheid.
Voordat mijn vader in dienst trad bij de Amsterdamse brandweer, was hij werkzaam in de lichtreklame, en de 24 uurs diensten die hij draaide, stelde hem in staat om bij te blijven klussen in dat vak. Zodoende hielp een jonge Frisco vaak mee met het maken en ophangen van lichtbakken en andere klusjes, teneinde het zakgeld wat aan te vullen. Het mooiste was altijd de werkplaats, met z’n vele stellingen met materiaal en gereedschappen, en natuurlijk de glasblazer, het meest fascinerende werk wat daar gedaan werd. Nog steeds kan ik genieten van mooie neon en ik heb dan ook een huizenhoge bewondering voor iemand als Todd Sanders, die met veel liefde een bijna uitgestorven vak in stand houdt, zoals te zien in de slechts 4 minuten durende video ‘Todd Sanders STORYTLD’.
Als overtuigd, bewust en vrijwillig kinderloze dertiger kan ik immens genieten van de onbegrensde vrijheid die deze kinderloosheid met zich meebrengt. In het weekend heerlijk tot ’s ochtends laat in bed liggen stinken, weg kunnen zonder eerst van alles te moeten regelen en geen spruitjes of witlof hoeven eten. Donder op met spruitjes en witlof. Echt.
En niets zo lekker als in het zonnetje op een terrasje of in de tuin zitten met een biertje en snacks zonder permanent een oogje in het zeil te moeten houden. Geniet ik van, zeker nu de baby’s al een paar jaar aan het oprukken zijn in mijn vriendenkring, alsof het Walking Dead zijn die het op mijn slagader hebben voorzien. Elke vrimibo is dan puur geluk.
Er zijn ook andere genotsmomentjes. Iedereen kent de situatie waarbij je in een Appie of Jumbo loopt en er gebeurt opeens een kind. Dat is meestal een kind in de leeftijd janken-om-niks die zijn of haar zinnetje niet krijgt en het dan op een blèren zet. Uitgebluste moeder of vader tilt het liefdevol op, corrigeert het of laat het gewoon op de grond verder schreeuwen en ik huppel dan met mijn mandje vol chorizo, Wieckse Witte en/of een fles Stormhoek glimlachend richting kassa, dolgelukkig dat ik binnen een paar minuten uit dat snerpende gekrijs kan ontsnappen.
Vermoedelijk komt het nu over alsof ik een hekel heb aan kinderen, maar dat is niet zo. Onlangs was ik voor het eerst de helft van het énige kinderloze stel op een housewarming, maar stond ík vervolgens als de kinderloze dertiger die ik ben met drie kids op de trampoline. Dikke pret. Zo ben ik dan wel weer. Sterker nog, ik heb elf jaar voor de klas gestaan en me daar uitstekend vermaakt. Toegegeven, dat waren gastjes en grietjes in de leeftijd ik-ben-puber-en-alles-is-kut, maar ook daar kon ik prima mee overweg. “Mevrouw! U bent echt cool.” Regelmatig gehoord. En terecht.
Nee, (jongere) kinderen vinden me eigenlijk altijd stoer. Ik spreek hun taal, ik behandel ze niet als debielen, zoals sommige vreselijke oma’s of andere af-en-toe-mensen wel eens doen. Herinner je je nog hoe iemand vroeg: “En hoe oud ben je nu?” Jij gaf dan antwoord en de reactie was dan steevast: “Oh, dat is al heel groot!” op zo’n walgelijk toontje waarbij jij je niet alleen in de maling genomen, maar ook ongemakkelijk voelde. Ik dacht dan altijd: “Doe even normaal, ik ben wel een kind, maar ik ben niet imbeciel.”
Laatst had ik op mijn 32e verjaardagsfeest een positieve confrontatie met een goed opgevoed knaapje van ongeveer zes. Hij kwam op een bepaald moment overstuur en met zijn armen over elkaar de tuin in, waar ik met vrienden stond te praten. Ik nam hem eventjes apart en vroeg wat er aan de hand was. “Ik wil niet weg… Ik vind het hier leuk.” zei het jochie met tranen in zijn ogen. Dat een kind het zó leuk bij je heeft, dat hij niet weg wil, is in mijn ogen een fantastisch compliment. Na een kort gesprekje snapte het baasje dat er nou eenmaal een tijd van komen en een tijd van gaan is, waren tranen gedroogd, en gaf ik hem aan zijn vader mee, met de belofte dat hij een ander keertje opnieuw van harte welkom was. En dat meende ik.
Toch genoot ik de dag erna weer met volle teugen van het voor pampus liggen op de bank met manlief, milde kater, Netflix en restanten feestvoer. Die vrijheid ben ik nog niet bereid op te offeren, maar oefenen doe ik graag, en wie weet loop ook ik op een dag met een huilende Gremlin in mijn armen door de supermarkt. Wie weet.
De wereld gaat weer eens naar de verdoemenis. Dit keer zijn het niet het klimaat, Putin, een kinderneuker bekend van TV of de good old buitenlanders. Nee, de duivel zelf laat nu een niet aflaatbare stroom AI op den mensheid los. Dat moet stoppen!
Dat zeg ik niet hè, maar dat zeggen illustratoren middels een artikel in the Guardian. Fu-ri-eus zijn ze! Want AI Is GeEn KuNsT. Zucht, hebben we dit al niet eens eerder meegemaakt? Fotografie is geen kunst vonden de schilders, al kom je uiteraard dichter bij de essentie door met een bizonbot in een grotwand te raggen. Elektronische muziek is uiteraard geen echte muziek en breek me de bek niet open over boekdrukkunst, een ganzenveer is de ware!
Ja lach maar, inmiddels vallen nu zelfs helden hard van hun voetstuk. Zo heeft bijvoorbeeld Nick Cave de eerste contributie betaald voor de Boomer-club. Teksten die automagisch gegenereerd zijn, foei! “Dan stop ik ermee!” OK Nicky, good riddance, en verf je haar nog een keer.
Gaat deze video echt de radiostar killen? Nee joh, het is gewoon een extra tool in de gereedschapskist. Gaan we anders werken? Ja, maar is dat erg?
Tarso Marques, voormalig (en weinig succesvol) Formule 1 coureur voor het Minardi-team, is ondanks dat hij dus niet meer in een racekuipje plaats neemt altijd een enorme petrolhead gebleven en verbouwt hij tegenwoordig zo ongeveer alles wat met een verbrandingsmotor van zijn plek komt.
Zijn laatste wapenfeit is het winnen van de prijs voor de beste custom motor tijdens de Daytona Bike Week van 2018. En niet geheel onterecht, want de TMC Dumont (vernoemt naar de Braziliaanse vliegtuigpionier Alberto Santos Dumont) is naast een bijzonder apparaat, ook nog eens onvoorstelbaar bruut.
Het apparaat wordt aangedreven door een Rolls Royce V6 vliegtuigmotor uit de jaren 60, waaruit ongeveer 300 pk geperst wordt. Dat moet uiteraard meer dan voldoende zijn om een beetje van je plek te komen, ook al is de TMC Dumont enorm lang en heeft hij wielen waar de gemiddelde Donk-eigenaar stikjaloers op is.
Dat is ongetwijfeld ook gelijk één van de mankementen van deze motorfiets, want erg makkelijk hoeken zal je niet kunnen met ruimte tussen de twee assen waar een beetje limousine zich niet voor zou schamen. De minimale stuuruitslag, in combinatie met de al eerder genoemde wielen, helpen ongetwijfeld ook niet mee en we gaan er dan ook van uit dat de TMC Dumont een draaicirkel heeft van een stuurloze mammoettanker in Alaska.
Boeien! Kijk dan hoe onvoorstelbaar over the top en intens bruut dit apparaat is. Het is dan ook helemaal niet de bedoeling om hier bochtjes mee te vreten in de Alpen, deze machine is gemaakt voor de boulevard. Wel even een extra elastiekje meenemen, want je moet er niet aan denken dat je paardenstaartje in de achterwielaandrijving terecht komt.
Het is verder natuurlijk totale kitsch en je hebt er dus helemaal niets aan (behalve wanneer je in Miami aan de boulevard woont en dat doe ik helaas niet), maar toch wil ik dit apparaat hebben. gewoon omdat het kan. Hoe het er allemaal bewegend er uit ziet en vooral klinkt zie je hier onder.
Waarschuwing van algemeen nut: dit satirische stuk bevat een forse dosis Jij-bak. Gisteren dikke ophef in politiek Nederland. Geert’s (Partij Voor Zichzelf) Photoshopstagiair had Alexander Pechtold (Partij van de Windvaan) in een foto met haatbaarden gesjoept. Ruzie!
Pechtold noemde Geert een sukkel en Geert vond Pechtold een dramaqueen. Tot zover. Ware het niet dat vandaag de frontman van de Politieke tak van de TMG het nodig vond om hierover ook een duit in het zakje te doen met zijn 99 woorden. En toen moesten we wel een beetje lachen. Want zelf een stemwijzer hoaxen parodiëren die ongeacht de invoer op Geenpeil (Partij Echt, Heus Eerlijk Waar: van Jou) uitkomt omdat je van mening bent dat de Echte Stemwijzer jouw niet-bestaande issues (want je hebt geen eigen mening, duh) niet meeneemt is natuurlijk het toppunt van volwassenheid. Als je anderen de maat neemt, zorg dan op zijn minst dat je eigen pak goed zit.
Vandaag was de behandeling van burgerinitiatief Ons Geld. Watteuh? Ons Geld. We gaan even terug naar 14 (hoeveel?) oktober vorig jaar. 100.000 handtekeningen waren er verzameld om het burgerinitiatief kracht bij te zetten.
Wat wil Ons Geld? Dat de overheid, en niet de banken, bepaalt hoeveel geld er in omloop is in de economie. Momenteel scheppen de banken zelf giraal geld – Ons Geld vindt dat onwenselijk omdat banken de laatste jaren nou niet bepaald de meest verantwoordelijke partners zijn gebleken om onze economie aan in handen te geven. Zwakjes uitgedrukt.
Dus kwam er een burgerinitiatief. Als er voor zo’n initiatief voldoende handtekeningen zijn moet de kamer dit behandelen, dus was er vandaag een debat. Belangstelling zat…. maar niet van kamerleden. Minister Dijsselbloem moest wel op komen dagen anders had hij het vermoedelijk ook niet gedaan. Met zijn dubbele salaris sta je namelijk boven zoiets mondains als de ideeën en initiatieven van het gewone volk.
Die brief hebben we overigens eens bekeken. Even doornemen? Dacht het wel, ja. Ons geld wil o.a. spaartegoeden loskoppelen van leningen.
Voordeel hiervan is dat voor deze rekeningen risico’s in het betalingsverkeer afnemen. Een betaalrekening vertegenwoordigt niet langer een claim op een commerciële bank, maar een tegoed bij de centrale bank. Daarbij is voor deposito’s die volledig gedekt zijn door reserves bij de centrale bank het risico op een bankrun kleiner.
U voelt het al, daar komt vast een nadeel aan. Ja, dat klopt. Want die betaalrekeningen geven geen rente meer:
Consumenten zullen daarom per saldo wel geld moeten betalen voor het aanhouden van geld op een dergelijke veilige betaalrekening.
HAHAHAHAHAHAHAHAHA. Excuus hoor. HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA. Dat staat er echt.
Goed. Dat u dus wel even op past met uw geld veilig op de bank willen hebben want voordat je het weet kost het hebben van een rekening geld.. HAHAHAHAHAHA. Sorry hoor.
Mc! MAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAC! HAAL RUSTIG ADEM! Taart, schrijf snel een helpdesk “U krijgt een brief van Dijs. Wat nu?” Het gaat niet zo goed met hem.
Goed. Okay, okay, ik haal al adem. Rustig jongens. Leg die telefoon maar weg, de ambulance hoeft er niet bij te komen. Nee, de AED ook niet. Kijk niet zo teleurgesteld. Waar was ik?
Oh ja, ik was die brief aan het doornemen.
Bij een dergelijke scheiding bestaat een duidelijke koppeling tussen de risico’s van kredietverlening en risico’s die consumenten lopen. Dit kan consumenten prikkelen om kritisch te zijn op de kredieten waarin hun spaargeld is belegd. Het is echter de vraag of consumenten deze risico’s wel goed kunnen doorzien en in staat zijn om de juiste investeringsbeslissingen te nemen.
In tegenstelling tot banken. Banken zijn namerlijk uitermate competente beslissers qua investeringen en helpen nooit de hele wereldeconomie aan gort en mocht dat gebeuren dan kost dat de consumenten zekersteweten nooit hun spaargeld. Daar is het spaargeld tegen de 0% rente die er op zit dus beslist veilig. Hadden we nog meer?
Tevens is niet duidelijk dat de overheid in het huidige systeem onvoldoende in staat is een rechtvaardige spreiding van de welvaart te bereiken.
Dat zal dan wel aan mij liggen…….
Goed, de eindconclusie dan?
Hoewel het kabinet het doel van Ons Geld onderschrijft om te komen tot een stabieler financieel systeem en een discussie hierover verwelkomt, is het kabinet niet overtuigd dat de doelen van Ons Geld niet op een andere wijze kunnen worden bereikt.
Nou, zo welkom was die discussie dus blijkbaar niet. In ieder geval niet bij de Tweede Kamer. Er waren namelijk meer burgers op de publieke tribune dan volksvertegenwoordigers. Sterker nog, er stonden buiten mensen die er niet bij konden op de publieke tribune terwijl de 150 man sterke Tweede Kamer het voor elkaar kreeg om dit burgerinitiatief te belonen met een aanwezigheid van wel 10 kamerleden. Ja, dat leest u juist. 10. TIEN. 14-4. DIEZ. TEN. ZEHN. 10 dus. Er zijn meer fracties in de kamer (60% om precies te zijn) dan dat er kamerleden kwamen opdagen om 100.000 burgers te vertegenwoordigen. Het aanwezigheidspercentage komt nog niet eens op 10% met maar 10 kamerleden, waarbij we met enige zekerheid durven gokken dat dat dus betekent dat het aanwezigheidspercentage bij de maatschappijleerlesjes van Mark Rutte hoger is. We denken dat het deelnamepercentage van de Grote Poepquiz van Henny Huisman hoger ligt dan het percentage kamerleden dat aanwezig was.
We roepen hier vaak dat er mensen/dieren/dingen/anders met rust gelaten moeten worden, maar in dit geval even niet. Want die openlijke minachting moet maar eens stoppen. Dit is geen treiterreferendumpje omdat het kan ofzo. Dit zijn serieuze mensen die serieus hebben nagedacht over een serieus voorstel. Als volksvertegenwoordiging kan je dan niet aankomen met een delegatie van een tientje.
We waren even van ze af, de fascisten van de Farmers Defence Frusti’s, maar omdat er nu stappen worden gezet om de boereninvloed op de stikstofuitstoot te beperken zijn ze weer terug en met nieuwe doodsbedreigingen.
Overigens hadden ze ook een zwik wegen met trekkers dichtgezet, maar dat stomme kutgedrag moet zo min mogelijk aandacht krijgen en zoveel mogelijk boetes. Terug naar die doodsbedreiging, op een FDF Facebookgroep werd door meerdere subsidieslurpers bedreigingen geuit aan het adres van Tjeerd de Groot (D66).
En nu is zwak communiceren nog te dulden, maar als er wordt geopperd om politici af te knallen, dan ga je nogal bunkerhard een grens over. En dat was dus gebeurd. Wellicht is het een goed idee dat het OM verder onderzoek gaat doen naar die totale koekwauzen van FDF en dat dergelijk gedrag keihard aangepakt wordt. Het is totaal van de zotte dat ze maar wegen blokkeren en niet met pek en veren daarvoor in de cel gesmeten worden, maar ze hebben daarnaast ook nog allerhande absurde en rigide eisen, maar ieder serieus gesprek met ze ze loopt op niets uit. Dan doe je dus niet meer mee.
Het is druk en benauwd in het rechtszaaltje van de bunker. Vandaag is er een proces tegen de Zeeuwse popformatie Bløf. Enige jaren geleden waren ze al veroordeeld wegens het maken van kutmuziek, maar vandaag worden ze voorgeleid wegens verkrachting. Verkrachting? Veel tijd om deze aantijging in te laten bezinken is er niet, want Onze huisjurist Flepz en aanklager Taart betreden de rumoerige zaal. Greef maant de zaal tot orde door met zijn hoofd op het buro te bonken en de aanwezigen vriendelijk te vragen OF ZE HUN SMOEL KENNE HOUWE. EN IEDEREEN STAAN NU. ONZE GROTE LEIDER ZAL NU DE ZAAL BETREDEN. Terwijl Reet achter zijn buro gaat zitten en onze griffier Der Webmeister plaats neemt achter het welbekende teotsenbrod. (Voor deze gelegenheid zal hij vandaag dit verslag in Java programmeren). Aanklager Taart schraapt de keel, en leest het vonnis voor aan een verslagen popgroep. Grote Leider, geachte aanwezigen. Met dank aan PVDA politica (Rustig Jake! Af! Ga af!) Els Ipping is vanaf heden staat het produceren van geluidsoverlast gelijk aan gedwongen sex. Hiermee maakt Bløf zich dus schuldig aan aanranding en verkrachting. Rumoer in de zaal. Greef bonkt iedereen weer tot de orde. Reet heft een hand op en de zaal maakt door deze plotse beweging verschrikt een diepe buiging. Reet spreekt: Die verdediging dus! (hipster slang: De verdediging mag gaan spreken. red.) Oh Grote Leider, waar de zonnestralen schijnen uit de plek waar de zon niet komt, begint Pascal zijn betoog. De vlinders die dansen om het graf van een koolmees…(PATS!!! Met een vlakke hand brengt Flepz mijnheer Jacobs weer bij zijn positieven) Eehm sorry. Nou ziet u, Grote Leider. Wij weten dit al heel lang. Maar toen las ik in de Viva, dat verkrachting op nummer 6 staat van de top 10 sexuele fantasieën. Dus wie zijn wij om niet aan die behoefte te voldoen? U moet ze zien staan roepen voor het podium. Die verhitte gezichtjes. Die vragende oogjes. We want more! We want more! Ze vragen er zelf om…
Hier raakte Pascal toch een gevoelige snaar. Want hoewel we dan tegenstanders zijn. We zijn ook mannen. De uitspraak is dan ook geheim gebleven. Al brengt Bløf binnenkort een nieuwe single uit, genaamd Hart onder de riem.
Aan het laden ...
