Nazionist
Jokkebrok wint gewoon weer de VEO! Denk jij dat jij het perfecte onderschrift kunt verzinnen? Bewijs het maar. Er valt niets te winnen. Geen prijzen, geen roem, geen t-shirt en ook geen waardebonnen van obscure webshops. Alleen de eeuwige, lauwe warmte van onze waardering — en zelfs die is niet gegarandeerd. Dus … drop dat onderschrift. Laat ons lachen, of laat ons twijfelen aan je mentale stabiliteit. Alles mag, niks moet.
Overigens heet het ding officieel ‘conservatieve politicus van de rechterflank’, maar wanneer we ergens mee leven zoals we doen, verdienen die dingen een bijnaam. Het spaart tijd in het huishouden. “Hé fascist, gooi het vuil buiten.” “Hé fascist, maak alles zuiver.” “Hé fascist, geef ons een drogreden zodat we niet met onze eigen ontoereikendheid hoeven af te rekenen.”
Maar shoppen dus. Oef! De keuze was reuze toegenomen. Het aanbod schier oneindig, mijn Reet, het aanbod. In de vorige eeuw, toen liberalisme nog iets betekende, koos je uit twee modellen. Twee! Nu strekt het schap zich uit als een oneindig gangpad in een hypermall. Neoliberalisme heeft ons dit gegeven: keuze als illusie van vrijheid. We liepen langs de vakken als toeristen in Boijmans, zonder eigenlijk iets te begrijpen wat we zagen.
Ah, de goede oude VVD. Die hadden we al eens gehad. Maar het 2026-exemplaar rook niet meer naar sigaren en bitterballen. Het klonk nu als een hysterische Barbie op helium en bleek ‘made in Turkey’. De sticker zei “Meer rechts met minder zetels.” Een merkwaardige marketing-aanpak. Alsof afname een feature is. Toch maar niet.
JA21, dat was een van de opkomende merken. Maar was het ook echt nieuw? Toen we aan de stickers gingen pulken vonden we eronder etiketten van FvD, Leefbaar, EénNL, LPF en CDA. Palimpsest-fascisme. Zure wijn in nieuwe zakken, of eigenlijk dezelfde zakken met een nieuw etiket. Nice try, zeiden we, trap niet in die leuke bril.
Dan BBB. We hadden geen idee waar het voor st(r)ond. Maar het leek een dikke deal: gratis 14 liter glyfosaat, een kuub drijfmest en een EU-cashback. Actieaanbod! Ons rechts-georiënteerde hart ging sneller kloppen. Maar wacht, onze kinderen moeten nog ergens ademen. Gif, agro-terreur, dierenleed, dat kon de toekomst niet verdragen. Méh, next!
De PVV dan? Tot voor kort het best lopende model. “Ik heb ‘m zelf ook,” zei de verkoper met gelstekels en gehuld in en Gaastra-trui. Dit model had geen AI, een must in 2026, maar wel AZC, een ander soort algoritme, namelijk het algoritme van angst. De 2025-variant, met de naam Faber, was even in trek, maar bleek te veel defecten te hebben en werd daarom voortijdig uit de handel gehaald. Product-lifecycle management in zijn puurste vorm.
Het werd er allemaal niet makkelijker op. Ah kijk, de SGP, die ging al een tijd mee. Maar helaas niet met de tijd, geen leuk modern gers desingetje en nog altijd niet werkzaam op zondag. Bovendien hadden ons voorgenomen om nu eens een vrouwelijk model te nemen. Helaas wil de SGP daar nog steeds niet aan.
Wel een vrouw bij FvD, een vers en strak ontwerp zelfs, totdat het gaat praten. Makkelijker te bedienen dan het vorige, wispelturige exemplaar. “Geen Uil van Minerva meer?” vroegen we hoopvol. “Nee, maar wel een gratis cursus Russisch om Kremlin-subsidies aan te vragen,” zei de verkoper. Praktisch, eigenlijk. De Donbass is immers slechts het begin. We dachten erover na, heel even maar.
Bij de clearance-afdeling zagen we vage kopieën. Lol, wat is dit voor een knock off? De zeven exemplaren waren duidelijk PVV-kopieën maar dan als OEM modellen zonder merknaam. Vage troep, waarom dan niet het origineel? Deze restpartij is weliswaar goedkoper maar heeft geen stempel van de AIVD.
We liepen met lege handen naar huis. Het waren allemaal variaties op hetzelfde thema. Allemaal producten van dezelfde fabrieken, dezelfde machtsstructuren, dezelfde onwil om werkelijk iets te veranderen.
Misschien online bestellen dan? Er schijnen interessante modellen uit Oost-Duitsland te zijn. Hongaarse merken ook, of, riskant idee, van die Israëlische topproducten. 😬
Bij de uitgang zagen we in de 5 euro bak nog een afgeprijsde BVNL-fascist liggen. De verpakking was duidelijk alleen paar keer open geweest. Niemand wilde die hebben. We snapten waarom.
57 minuten na het plaatsen van deze afbeelding lieten 7 Kamerleden via de Telegraaf weten dat ze de PVV fractie verlaten.
Denk jij dat jij het perfecte onderschrift kunt verzinnen? Bewijs het maar.
Er valt niets te winnen. Geen prijzen, geen roem, geen t-shirt en ook geen waardebonnen van obscure webshops. Alleen de eeuwige, lauwe warmte van onze waardering — en zelfs die is niet gegarandeerd. Dus … drop dat onderschrift. Laat ons lachen, of laat ons twijfelen aan je mentale stabiliteit. Alles mag, niks moet.
“We krijgen waarschijnlijk niets, behalve als ik beslis om extreme druk en geweld in te zetten”, aldus Bart Jaspers Faijer. “Dan zouden we niet te stoppen zijn. Maar dat ga ik niet doen. Je kunt ‘ja’ zeggen en je kunt ‘nee’ zeggen, en dat zullen we onthouden.”
“We gaan iets met de Flevopolder doen, of ze het nou willen of niet.” Verderop in de persconferentie herhaalde hij dat en zei hij dat het “op een fraaie manier” of “op een iets moeilijkere manier” gaat gebeuren. “Je kunt ‘ja’ zeggen en je kunt ‘nee’ zeggen, en dat zullen we onthouden.” Het hoort gewoon bij Urk, het is altijd al van ons geweest, mijn opa heeft daar nog gevist.
De burgerfaijer zei verder dat als Urk niets doet, Dronten of Harderwijk de Flevopolder over zullen nemen. “En we willen Dronten en Hardewiek niet als buur.” Hij heeft herhaaldelijk gezegd dat het voor de veiligheid van Urk noodzakelijk is om de Flevopolder in te lijven, maar deskundigen betwijfelen of dat het werkelijke motief is. De Flevopolder is interessant voor de Urkernezen vanwege de economische ligging, de afzet van coke en voor de verse genenpoel.
Bart Jaspers Faijer legt intussen de rest van Nederland 10 procent importheffing op vanwege de Flevopolder, behalve op zondag.
Denk jij dat jij het perfecte onderschrift kunt verzinnen? Bewijs het maar.
Er valt niets te winnen. Geen prijzen, geen roem, geen t-shirt en ook geen waardebonnen van obscure webshops. Alleen de eeuwige, lauwe warmte van onze waardering — en zelfs die is niet gegarandeerd. Dus … drop dat onderschrift. Laat ons lachen, of laat ons twijfelen aan je mentale stabiliteit. Alles mag, niks moet.
Henk belde dat hij ‘met veertig graden koorts’ op bed lag. Maar volgens zijn werkgever zat daar een luchtje aan.
Denk jij dat jij het perfecte onderschrift kunt verzinnen? Bewijs het maar.
Er valt niets te winnen. Geen prijzen, geen roem, geen t-shirt en ook geen waardebonnen van obscure webshops. Alleen de eeuwige, lauwe warmte van onze waardering — en zelfs die is niet gegarandeerd. Dus … drop dat onderschrift. Laat ons lachen, of laat ons twijfelen aan je mentale stabiliteit. Alles mag, niks moet.
Hoe laat beginnen de handtastelijkheden?
Denk jij dat jij het perfecte onderschrift kunt verzinnen? Bewijs het maar.
Er valt niets te winnen. Geen prijzen, geen roem, geen t-shirt en ook geen waardebonnen van obscure webshops. Alleen de eeuwige, lauwe warmte van onze waardering — en zelfs die is niet gegarandeerd. Dus … drop dat onderschrift. Laat ons lachen, of laat ons twijfelen aan je mentale stabiliteit. Alles mag, niks moet.
De minder goed gelukte ingrepen probeer je natuurlijk uit beeld te houden…
Geen zon meer vandaag, maar dat komt natuurlijk ook omdat het niet de 14de meer is. Maar het is wel de dag NA de 14de, dus wederom een schitterende en minstens zo glorieuze dag om bij onderstaande foto een intens heersend onderschrift te bedenken! Dus hup hup, ook vandaag weer aan de slag en ga winnen.
Het incident roept vragen op. Wie dacht hier: “Weet je wat deze werkvloer mist? Meer toezicht. En minder lichaamsgeur.” En belangrijker: hoe Belgisch wil je het hebben? Een verborgen camera die pas wordt ontdekt omdat iemand toevallig beter oplet dan de gemiddelde regeringsonderhandeling lang duurt.
In een tijd waarin privacy officieel bestaat maar praktisch gezien alleen nog in handleidingen voorkomt, voelt dit bijna nostalgisch. Geen algoritmes, geen big tech, geen cloud. Gewoon een ouderwetse doe-het-zelf-spionageoplossing, vermoedelijk met een handleiding in drie talen en toch verkeerd aangesloten.
En zo waarde lezers is de schone ironie compleet: een chemiebedrijf dat veiligheid hoog in het vaandel heeft, maar ondertussen een deodorantbus laat meekijken bij het douchen. Misschien was het geen misdaad, maar een pilotproject. België kennende volgt het definitieve rapport over zes jaar, mits er eerst consensus wordt bereikt over de definitie van “deo”.
Gino mist de tijd dat je nog een one-night-stand kon hebben zonder gelijk geronseld te worden als onlyfans-cameraman.
Welkom op deze glorieuze 14de januari. De zon straalt bijna net zo hard als het charisma van uw grote leider (ondergetekende). Is er dan een mooier moment te bedenken om bij onderstaande foto een onderschrift te bedenken? Nee, dat dachten wij hier op de redactie ook niet. Dus hup hup, aan de slag en ga winnen.
Deze huisdiernamen zijn het populairst in Zeeland – Omroep Zeeland
“Buiten deze populaire namen kiezen baasjes ook vaker grappige namen, als Sandy Beaches, Moby Dick, Heartbeat, Bobbi Eden en Gentlement Bowie.”
Tijdens de Epstein partys vlogen de sappen vrolijk in het rond.
Kinderen van het Licht der Grote Leider!
Sluit het oor voor den platvloersen ping der ongelezen dataposten en zie, de Sterren-Algoritmen hebben zich gericht naar gunstigen stand; het Uur der Sacrale Ontsleuteling is genaderd, onder het doorgrondend Vizier van de Grote Reet zelve.
Aanschouwt de beeltenis, die ons in den ether is geopenbaard. Slijpt uw werktuigen, zuivert uw geest in het fijnste cynique, en hamert uw meest verharden onderschrift in de krochten der reactievelden.
Wie de Snaar der Waarheid weet aan te slaan, zal door Onze Hooge Leidsman, de Groot-Reetkundige, worden verheven tot drager der Reuzenmantel.
Eeuwige Glorie in de Digitale Crypte van Reet is u nabij — slechts ééne commentaar verwijderd van uw nederige hand.
In samenwerking met vooraanstaande fictieve degustatie-experts (want wie weet er nu beter wat een goed etentje is dan mensen die er professioneel mee bezig zijn), heeft Mattel meer dan 18 maanden gewerkt om Barbie’s nieuwe happy-hour-vriendin tot in de perfectie uit te werken.
Wat maakt Alcoholische Barbie™ zo uniek?
🍸 Ze komt met een miniatuur cocktailglas dat écht kan roteren (géén vloeistof inbegrepen, want veiligheid eerst).
🍹 Haar outfit is perfect afgestemd op borrels en festivals: een elastische tailleband voor die extra borrelhapjes én een zonnebril voor bruisende middagen in de open lucht.
🍷 In plaats van een fidget-spinner draagt ze een roze mini-wijnkoeler.
🍾 Accessoires zijn onder meer een minifles pretzels (alcohol gaat beter met zout) en een Bluetooth-speaker zodat Barbie altijd de tunes heeft.
🍻 Bovendien kijkt ze een tikje scheel, wat Mattel omschrijft als een eerbetoon aan “denkers die door de avond heen kijken”.
Volgens Mattel is de Alcoholische Barbie™ ontworpen om kinderen (én volwassenen) op een speelse manier bewust te maken van sociale situaties waarin alcohol een rol speelt, en om gesprekken op gang te brengen over matiging en gezelligheid.
“We wilden een blonde barbie-klassieker heruitvinden die past bij álle aspecten van het sociale spectrum — van brunch tot borreltijd,” aldus een woordvoerder.
De nieuwe Alcoholische Barbie™ sluit aan bij de steeds diversere drinkcultuur-lijn van Mattel-poppen, waaronder:
• Koffiebarista Barbie™ (met schuimkunst)
• Mocktail-Meisje Barbie™ (met fruitspiesjes)
• Soda Pop Barbie™ (met bruisend charisma)
Alcoholische Barbie™ is vanaf volgende maand verkrijgbaar bij geselecteerde feestwinkels en poppenbars.
Tien jaar zonder Bowie, maar zijn starman landt opnieuw, dit keer in 4K, CGI en met een flinke dosis nostalgie die voelt als het tegenovergestelde van scrollende melancholie.
De Amerikaanse VFX-artist Jason Shulman maakte deze “10 Years Remembered Edition” uit pure emotionele nood: tien maanden werk en ruim 3.000 Trump$ om Bowie even terug te toveren in een digitaal universum. En dat mag, want niemand was beter in het steeds opnieuw uitvinden van zichzelf dan Bowie zelf, iemand die vaker van kleur verschoot dan een kameleon op een regenboog [red: insert Changes ref.]. Van Ziggy Stardust tot de artsy-fartsy avonturier in Labyrinth, van buitenaardse profeet tot filmster: Shulman hoeft alleen maar die rijkdom aan personas aan elkaar te rijgen en voilà visuele mogelijkheden.
Interessant is hoe de video juist op het moment van Bowie’s afwezigheid bewijst dat hij de enige was die constant aanwezig kon zijn door niet dezelfde persoon te blijven. Shulman zet CGI en zelfs wat AI-hulp in, maar benadrukt resoluut dat alles met de hand is samengesteld: geen zielloze slop van klikfabrieken, maar ambachtelijk werk van iemand die gaf.
Starman krijgt zo een nieuw leven: niet als weemoedige reissue, maar als digitale rouwverwerking van iemand die begrepen dat Bowie’s echte erfenis niet in één vorm past, het is juist het vermogen om alle vormen aan te nemen wat hem onsterfelijk maakt.