E mail. Ja, dat bestaat dus nog.
Dennis mailt ons. Waarom weten we niet, een uitleg geeft hij nooit. Hij stuurt gewoon zijn gedachten de wereld in en blijkbaar heeft iemand besloten dat wij daar onderdeel van zijn. En daar zijn we inmiddels best blij mee.
Want Dennis is boos, achterdochtig, teleurgesteld in ongeveer alles wat na 1997 is bedacht en soms verontrustend herkenbaar. Zijn berichten zijn regelmatig hilarisch en af en toe betrap je jezelf erop dat je denkt: verdomme Dennis, hier heb je nog een punt ook.
Daarom beginnen we een nieuwe reeks. De beste berichten van Dennis plaatsen we hier gewoon 1 op 1, inclusief een passende afbeelding van hoe wij denken dat Dennis eruitziet. Dennis de Jong heeft nooit gevraagd om een podium, dus uiteraard krijgt hij er een.
Dennis over doden online
Nou zie ik dus overal mensen Ben Saunders delen met RIP en hartjes en hele lappen tekst alsof hun elke woensdag samen koffie dronken. Ja sorry hoor maar jullie kende die man toch helemaal niet persoonlijk?? Je heb hem op tv gezien. Ik ook. Ik zie die conducteur naar Zaandam vaker dan sommige familie maar als die morgen dood gaat ga ik toch ook niet online zetten dat me wereld stil staat.En dat online rouwen vertrouw ik sowieso niet. Online dingen vertrouw ik al niet. Je besteld iets en voor je het weet ligt het bij buren drie straten verder, geld weg, klantenservice chatbot en dan begint het gezeik pas. En met verdriet doen ze nu precies hetzelfde. Klik. Hartje. RIP. Foto erbij. Klaar. Alsof verdriet tegenwoordig ook via een app moet.Linda zegt dan laat mensen toch Dennis maar ik vind het nep. “Ik ben gebroken” schrijven hun dan. Hoe dan?? Die man wist niet eens wie jij was. Ik sta zaterdag al jaren langs de lijn bij Levi en als een vader van een teamgenoot er niet staat merk ik het soms pas als ik koffie ga halen.Natuurlijk is overlijden erg. Dat zeg ik toch ook. Maar je hoeft niet meteen internetfamilie te worden van iemand omdat je ooit The Voice heb gekeken. Ik heb Max Verstappen ook vaak zat gezien maar die zit hier zondag niet naast Linda aan tafel terwijl ik de aardappels opschep.En morgen is iedereen weer verder. Foto van sushi. Pakketje kwijt. Hond met zonnebril. “Fijne dinsdag allemaal”. Ben weg.Vroeger zei je gewoon goh wat erg. Misschien een kaartje als je iemand kende. Nu moet heel Facebook weten hoe hard iets JOU raakt. Online verdriet. Ik vertrouw het niet. Te makkelijk. Te veel hartjes. En niemand kent elkaar nog.Maar goed ik moet de trein halen als ze die niet weer ergens stil hebben gezet.
