Haha, dat dacht je. Nee hoor, de horror is niet over. Echt niet. Het houdt niet op, niet vanzelf. Bij de PVV staan ze te juichen, want als dit geen vluchtelingen en asielzoekers wegjaagd, dan weet ik het ook niet meer.
We hebben welgeteld één afzegging ontvangen naar aanleiding van de nieuwe lay-out, en die was van Johnny. Johnny is autist houdt niet van veranderingen en stuurde ons de volgende mail met als onderwerp “afscheid”.
Maak kennis met Siggi uit Paderbron, Siggi heeft een 24 karaat gouden Caterpillar sportkruiwagen met Ferrarie rode grips. Siggi doet tricks met zijn kruiwagen die echt te sick voor woorden zijn. Ik kan hier nog heel lang over doorgaan, maar het beste is om gewoon te kijken en je te verbazen.
De oplossing van de ReetBus van vorige week is Vliegende Hollander (de bijnaam voor Dafne Schippers): V (Winston Churchill – V for Victory), liegen (de kop is een leugen), de (DE – Douwe Egberts), Hol (een aars), lander ((8-bit) maanlander). barq was scherp maar niet genoeg om de uitleg erbij te geven. De 196 liter Orval moet helaas in de redactiebunker blijven.
It’s Saturdaynight, en dat lijkt me een prima moment om de stoelen aan de kant te schuiven, en de voetjes van de vloer te doen, en wat past daar nou beter bij dan een lekker retro klinkend stukkie moddervette Disco zoals we in geen jaren meer hebben gehoord! Punkdisco in dit geval, want !!! zit ergens in het schemer gebied tussen Hardcore en Dance, en daar is het niet verkeerd toeven naast soortgelijke acts zoals LCD Soundsystem. Tekstueel loopt Freedom haast over van de symboliek, op het randje van pretentieus, alsof de jaren 60 en Aretha Franklin nooit zijn weggeweest. En nee, het ligt niet aan uw beeldscherm of uw Javaversie, de band heet nou eenmaal “!!!” en dat spreek je uit als “Chk Chk Chk”. Nou ja, misschien moet u dat een paar keer thuis voor de badkamerspiegel oefenen.
Tot zo ver is het bericht niet heel bijzonder, maar de titel van het bericht: “Police Say Man With No Hands and No Legs Is Armed and On the Run” is des te opmerkelijker wanneer je weet dat Petrozzino zijn armen en benen is verloren na een bacteriële infectie. En nu is was hij dus “armed” en “on the run” wegens de moord op zijn ouders.
We hebben het hier in de redactiebunker echt geprobeerd om ons voor te stellen HOE Petrozzino “armed” en “on the run” is, maar het lukt ons niet. We kunnen het niet. Het gaat ons voorstellingsvermogen te boven. Dus aan jullie de vraag. HOE is was Petrozinno “armed” en “on the run”. Echt, vertel het ons! (via behanger)
Instant update: Aangepast, want bericht is van vorig jaar en Petrozinno heeft zich zelf inmiddels dood gereden in een file. Zonder armen en benen allemaal dus! Toch een prestatie!
Dat is natuurlijk allemaal ontzettend mooi en fijn en wij wensen Kirill hier vanuit onze stralingsvrije bunker dan ook enorm veel succes op het KOKA festival. Maar waar het uiteindelijk om draait in The Cut is natuurlijk gewoon de onwaarschijnlijk hard heersende soundtrack.
De Soundtrack? Hoor ik jullie vragen. Ja! De soundtrack! Die is namelijk gemaakt door Batmobile, de Rotterdamse (okay en een klein beetje Breda) psychobilly band die al tientallen jaren (sinds 1983) onwaarschijnlijk gigantisch hard heerst. En dat vinden wij dus van onder het beton onwaarschijnlijk gaaf!
Maar WAT ging er bij de Thaise Alpine afdeling in hun hoofd om toen ze besloten vier graatmagere, dik beborste, horkerige dames op de stand te knallen, die op een hysterisch dansmuziekje van Ifinethankyouloveyou staan te kronkelen tijdens de 36ste Bangkok International Motor Show? Wanneer werd er besloten dat deze “act” een goed plan was? En wat dacht Alpine hiermee tegen haar cliëntèle te willen zeggen?
“…U bent pauper, dus kijk naar onze paupermeisjes en koop onze pauperspullen?…”
Zoiets? Wij weten het in ieder geval niet. Jullie wel? Oh ja, het dansje schijnt dus een echt ding te zijn in Thailand, zoals je in de onderste jijbuis kunt zien. Opeens begrijp ik ergens iets van de recente bomaanslagen in de Thaise hoofdstad.
#5: BOM! #Hoi #AIVD
Geen probleem, denken de meeste van ons dan, dat kan iedereen gebeuren – en ze heeft het tenminste overleefd. Bovendien mag ze blij zijn: een perzische kat heeft dat bij de geboorte al en die beesten worden ook rustig zonder neus, of tanden eigenlijk, oud. Zo niet de Tweede Kamer der Staten Generaal. Onze volksvertegenwoordigers hebben namelijk de onbedwingbare drang om bij elk willekeurig incident dat ook maar enigszins te maken zou kunnen hebben met de overheid over elkaar heen te vallen als lemmingen in een mijnenveld omdat er één, 1 (ja, het is me er eentje) geval is geweest waarbij dingen niet gaan zoals dat in het boekje van het ministerie staat, of in het wenselijkheidsdenken van de politieke in-crowd als ‘ok’ wordt opgevangen. In dit geval gaat het om een militair die overgelopen is, dus daar is de Tweede Kamer nu heel druk mee want “omegodwattenfokbarbecue dat soort dingen gebeuren toch alleen in slechte sit-coms, dramatische oorlogsfilms en Blackadder?! KAMERVRAGEN VERDULLEME!“.
En zo gaat dat elke. bloedige. keer. Elk incident moet in de beperkte tijd die de Tweede Kamer heeft om haar functie als controleur van het algehele beleid én als wetgevende macht URENLANG uitgemeten worden. Daar waar structurele problemen en daadwerkelijke beleidsdiscussies nóóit in het openbaar gevoerd worden, maar altijd in achterkamertjesonderhandelingen, kan men er in het plenaire debat niet snel genoeg bij zijn om vragen te stellen over het artikel over de kat van Ome Willem, die is namelijk op reis geweest, in het plaatselijke suffertje. Of dat wel verstandig is, gezien de ontwikkelingen met Charlie Hebdo, en of het verdrag van Schengen ook wel voor katten geldt. Wat de minister er aan gaat doen om de reïntegratie van de kat van Ome Willem te bespoedigen, en waarom die kutkat niet gewoon de Telegraaf leest in plaats van Le Monde – is hij soms te goed voor de Nederlandse Joods-Christelijke nieuwsvoorzieningen? Ging hij met de Fyra, en zo ja, kan de minister uitleggen waarom die wel voor katten rijdt en niet voor de belastingbetalende burger? Heeft de kat in Parijs een moskee bezocht, en zo ja, ziet de minister dat als een teken van islamisering? Er zijn berichten dat de kat van Jus d’Orange houdt. Is de minister van mening dat dit een vorm van belastingontwijking is en zo ja, hoe is de minister van plan in de toekomst deze gemiste inkomsten terug te halen uit Frankrijk?
Blijkbaar heeft de Tweede Kamer niets beters te doen dan zich met dit soort incidenten bezig te houden. Keer op keer op keer op keer op keer keer 14. En toch is dit hét orgaan dat uw belangen moet vertegenwoordigen. Op de één of andere manier kunnen ze daar niet inzien dat urenlange debatten over incidenten een verspilling van tijd zijn. Regeren is vooruitzien, zeggen ze, maar als je dit al niet ziet – hoe kan je dan een lange termijn-visie hebben?
Haha, denk verder, we hebben het hier over iemand die na haar studie direct bij de overheid is gaan werken en dus geen flauw idee heeft hoe de wereld werkelijk in elkaar zit. Mevrouw is deed in 2014 onderzoek naar belangenverstrengeling tussen de overheid en twee omstreden ICT consultants. Want overheid en ICT gaat, zoals iedereen hier inmiddels wel weet, niet goed.
Nicole Stolk-Luyten was als plaatsvervangend secretaris-generaal van het ministerie van Veiligheid en Justitie uiteraard de aangewezen persoon om dit onderzoek te leiden, want ze kende de consultant behoorlijk goed en dat houdt de lijnen lekker kort. Op het moment van het onderzoek organiseerde Stolk-Luyten namelijk, MET DEZE TWEE OMSTREDEN ICT-CONSULTANTS een uitwaai sessie op Schiermonnikoog. Vroeger gingen maffiaklanten naar Yab-Yum, tegenwoordig gaan ze naar Hotel van der Werff op Schiermonnikoog.
Nicole Stolk-Luyten begrijpt niet dat dit voor problemen kan zorgen en dat ze op deze manier onmogelijk een onafhankelijk onderzoek naar belangenverstrengeling kan doen, want zo zegt ze:
“…Het zijn zakelijke contacten, geen vrienden. Bovendien gaan anderen op het ministerie over de contracten met ICT-bedrijven. Ik doe niet direct zaken…”
Daarbij gingen de sessies niet over concrete contracten, maar slechts over het “uitwisselen van informatie”. Oh, noemen ze het tegenwoordig zo. Ook na deze exclusieve sessie met twee consultants, ging Stolk-Luyten regelmatig nog met geselecteerde andere bedrijven op dergelijke exclusieve uitwaai/informatie uitwisselsessies. Bonk Bonk Bonk, ik ga even in een hoekje een stukje zitten huilen naar demense toe.
Dit waren de de woorden van Stanley Kubrick. Reden voor filmmaker SomersetVII om daad bij het woord te voegen en een soort beeldschilderij te maken met enkel beeld en geluid uit films van Kubrick, begeleid door de 7de symphony in A major, Op.92: II. Allegretto van Beethoven. Klinkt allemaal erg ingewikkeld, maar is vooral heel erg mooi. Full screen klikken, geluid wat harder zetten en bijna zeven minuten relaxt achterover genieten.
Voor sommigen klinkt dit lekker retro, voor anderen als iets uit een ver verleden dat liefst nooit meer terug komt. Niet voor de National Audio Company. Deze toko uit Springfield Missouri heeft dan wel een hippe naam, maar erg hip zijn ze niet. Ze zijn namelijk gespecialiseerd in het vervaardigen van cassettebandjes. Ja, Cassettebandjes. Er zijn blijkbaar nog hele volksstammen op aarde die cassettebandjes kopen. Waarom? Geen flauw idee, wellicht omdat het kan, maar een andere reden kan ik me niet bedenken.
Nu heeft de National Audio Company één groot voordeel: ze zijn de enige op aarde die nog cassettebandjes produceren, dus als er iemand op aarde nog een cassettebandje nodig heeft, dan kunnen ze alleen terecht in Springfield Missouri. Maar toch, dat houdt een keer op. Ik neem aan dat bedrijven die gespecialiseerd waren in molenstenen die om nekken van heksen werden gebonden, ook out of business zijn. In ieder geval vond Bloomberg het noodzaak om onderstaande video bij de National Audio Company te schieten. (probeert monitor weer in kleur te krijgen)
Update: De videocode van bloomberg had er opeens geen zin meer in. De jijbuisversie staat nu hieronder.
