Binnen het Woensdag Gehaktdagsegment zijn er ruwweg twee kampen. Het is niet hard, mietje, dit is niets, en de redactie buiten ondergetekende en Tox die altijd wat schrikachtig om zich heen kijken als er een serie gehaktdagnummers gespeeld worden.
Gelukkig is er deze woensdag een eindoplossing bedacht voor beide kampen. Stukje Euphoric en Melodic Hardstyle nummers, dus lekker veel zoetgevooisde stemmen, maar dan Hardstyle remixed.
In dit geval ruim een uur met dansende meisjes om naar te kijken als het kut is en handig doorskippen naar het volgende nummer. Viel Spass!
Die is dus pleurisheet.
En die dus niet. Althans, minder. Althans, het zou spicy moeten zijn.
Kijk dan, met groente erop en waarschijnlijk hete saus.
Maar was die heet? Neen, tot ongeveer halverwege, toen kwam er een fijn tinteltje op, maar echt heet werd die nooit. Spicy in je dromen.
Net als met chickies playen in de club is het ook met je hamburger wel fijn als er nog iets te raden overblijft. Het er met je tanden vanafscheuren is dan weer het andere uiterste.
De naakte waarheid. Kittige kadetjes, soort graanglitters erop maar tegenvallend formaat.
Nou, die is echt helemaal ondergekliederd. De kleur van de saus voorspelt goeds, het broodje daarentegen niet. Dat lijkt van binnen wel een reguliere hambi.
En dan de happen. Een overdaad van saus die er soms tussenuit spoot bij het nemen van een hap, maar weinig hitte. Ja, het was heter dan de crispy, maar dit was geen zweet-op-het-voorhoofd burgertje. Daarnaast (zie hiervoor de foto hierboven) was de kipplak op zicht misschien voorzien van echt kippenvlees, maar de structuur had een mondervaring van plakvlees. Dit was geen degelijke KFC kipfiletburger in een krokant jasje maar de klassieke McChicken separatorvleesemulsie.
