Op de dag dat het lid van het jurylid van The Voice of Holland langs de meetlat ligt in de rechtzaal gaat het heersende blog Retecool jou door de uitslagenavond van The Voice of Holland TK2025 heenloodsen.
De vraag is welke neofacisten de grootste groei doormaken deze Tweede Kamerverkiezingen en welke kleur laarzen er morgen uit de kast gehaald moeten worden om naar de supermarkt te mogen gaan.
Gelukkig is er duiding, hieronder in de panelen. Het is ook mogelijk dat u zelf meepraat en linkjes/video’s/nieuws deelt.
We trappen het liveblog zoals gebruikelijk drie kwartier open voor de start van de formatieronde, dus dat is 20:14 Rotterdamse Standaard Tijd, gaan we vanuit daar eens zien hoeveel uur na 21:00 en het sluiten van de stembussen we op welk moment Maarten de pijp geven en naar bed gaan.
Instructie voor het Uitoefenen van Uw Onvoorstelbaar Belangrijke Stemrecht
Welkom bij de Reetverkiezing, waar uw stem eindelijk wél iets doet — al is het alleen voor een foto met een bijschrift. Hier heerst geen stemfraude, alleen stemdrang.
Zo gaat u te werk:
Bestudeer de kandidatenlijst met de aandacht van een zwevende kiezer tijdens het NOS-slotdebat.
Kies het bijschrift dat het minst aanvoelt als een partijprogramma.
Klik op “Stemmen” en ervaar direct de macht van het volk — of in elk geval van onze lezers.
Herhaal dit proces zo vaak u wilt. In tegenstelling tot de Kiesraad houden wij wél van herhalingen.
Ga tevreden slapen in de wetenschap dat u heeft bijgedragen aan het enige eerlijke verkiezingsproces van dit land.
De inzender met de meeste stemmen wordt aan zijn (m/v/x) rode potlood naar de Erehal der Reetisti geleid, waar eeuwige internetroem wacht — of tot volgende week dinsdag.
“Uw land roept. Of in elk geval: deze foto doet dat. Stem mee, stem vaker, stem alles kapot – want niemand houdt u tegen in het feest der digitale democratie!”
Yo kameraad van de toetsenbordbrigade, rise up! Drop je epische strijdleus in de comments alsof je karma ervan afhangt. Spam die refresh-knop tot je browser smeekt om genade. De almachtige redactie, onzichtbaar, biased, maar uiteraard totally objective volgens zichzelf, zal één uitverkorene aanwijzen om op te stijgen naar de Heilige Serverkamer van de Digitale Revolutie™. Vandaag geen likejacht, geen “link in bio”-gedoe, vandaag is het keyboard warrior o’clock. Laat de reaguurders herrijzen.
Kameraad, hef je toetsenbord! Schrijf je strijdleus in de reacties onder deze afbeelding en herlaad de pagina tot je vingers bloeden. De almachtige redactie, onzichtbaar, partijdig, doch zichzelf rechtvaardigend, zal de uitverkorene aanwijzen en hem (haar/hen/wie dan ook met wifi) naar de Heilige Serverkamer der Digitale Opstand leiden. Vandaag geen likejacht, vandaag begint de revolutie der reaguurders!
De voetbalpaupers kunnen weer verdwijnen achter hun xenofobe spandoeken want ons Maxje wordt geen wereldkampioen.
Is dat erg? Het was zeker mooi geweest en zuiver theoretisch kan het ook nog steeds. Red Bull laat geen middel onbenut, wel jammer dat niet Norris maar Pato O’Ward er met de speciaal bereidde bonenschotel er vandoor ging [insert aan de race gaan grap]. Bovendien is het nog prima spannend en jullie houden toch van oranje? Nou dan! Intussen bleken de ijle lucht van Mexico-Stad en de RB21 geen goede combi voor de BelgNederlander Monegask, slechts een vijfde plaats viel hem ten deel:
Om 20:14u gooien we blogbar open om dan vanaf 21u met jou ongefilterd commentaar te geven. Bijvoorbeeld op de raketstart van VER, het torpederen van hem door PIA en uiteraard de vaste punten zoals: de strategie van Ferrari, waarom doet Alpine nog mee, krijgen ze bij Aston participatiewet-subsidie voor Stroll, en dat DRS DOOOOOODDDDTTTTT moet.
Er zijn weinig dingen in het leven zo universeel als de behoefte aan *ines en de onhandigheid waarmee we omgaan met technologische vooruitgang.
De absurditeit van vooruitgang als doel in zichzelf: we dachten dat alles makkelijker zou worden in 2025: automatisering, AI, slimme apparaten. Maar soms voelt het alsof wijzelf het apparaat geworden zijn. En zo krijgt Steve Coogan Partridge’s klaagzang heeft iets universeels. Met zijn klassieke mengeling van spitsvondigheid en velijnheid houdt hij de kijker een spiegel voor: is het niet volstrekt absurd dat we elkaar microfoon-achtig moeten toespreken via een pixelmuur, terwijl de mensheid tienduizend jaar lang gewoon haar mond gebruikte?
Reaguur je onderschrift bij deze foto in de reacties en dan is het de hele dag maar F5-en om te zien of je geplust wordt. De partijdige en beïnvloedbare redactie wijst de winnaar aan en begeleidt hem (m/v/zie maar) naar de Hal der Reetisti.
Er zijn mensen die mediteren, anderen maken een boswandeling of kenkeren spaghetti in een ovenschaal. En dan zijn er lui die BeamNG.drive opstarten, een digitale Lambo van een springschans jagen en in slo-mo kijken hoe het ding ontploft in een wolk van pixel-pijn en carbonfiber ellende. Wie zijn de echte winnaars hier? Juist.
Deze game is wat er gebeurt als je een natuurkundeleraar een burn-out en te veel GPU’s geeft. Elk schroefje, spatbord en raampje wordt door de game berekend alsof het leven ervan afhangt. En dat is ook zo. De physics engine is zo belachelijk realistisch dat het voelt alsof je live zit te kijken naar de natte droom van een TÜV-inspecteur met destructieve neigingen. Waarom? Omdat chaos geil is. Omdat het diep bevredigend is om een Bugatti met 300 km/u tegen een betonnen muur te zien knallen zonder dat je bank belt. Dit is de virtuele versie van met een vlammenwerper op een papier-maché-kerk mikken. Volslagen nutteloos, volledig briljant.
En ja, er zit serieus wat wetenschap achter dit digitale ramfeestje. BeamNG gebruikt dezelfde rekentruucjes als echte crashtests, alleen dan met meer vuur, meer schroot en nul aansprakelijkheidsformulieren. Het is een soort NIMA B-cursus ‘Vernielen voor Gevorderden’, maar dan zonder diploma en mét instant dopaminehit. DestructionNation’s rampenjacht is dus niet zomaar gamen, het is een virtuele crashcursus in natuurkunde, esthetiek en pure kinderlijke vreugde. BeamNG.drive bewijst dat wetenschap en vandalisme prima samen kunnen leven, zolang het maar binnen de perken van je processor blijft.
Hallo allemaal mensen en misschien ook andere dingen die kunnen lezen ik heb dus iets leuks of ja ik vind het leuk en ik denk dat jij het misschien ook wel een beetje leuk kan vinden als je goed nadenkt al hoeft dat niet want nadenken is moeilijk soms. Dus luister of ja lees dan we hebben een foto en daar moet je dus iets grappigs bij verzinnen en dat heet dan een onderschrift. Dat is zeg maar woorden die onderaan de foto staan zodat mensen lachen of zeggen haha ja dat is leuk bedacht.
En dan nou ja als je dat doet dus dat onderschrift verzinnen dan kun je winnen. Niet geld of snoep of iets tastbaars maar eeuwige roem dus ja kom allemaal en verzin iets iets met humor of zonder als je maar iets verzint. De foto staat hieronder kijk ernaar en dan typ wat leuks.
De sprintrace ontaardde gisteren in één en al Voila Voiture. De race was nog geen bocht oud of Piastri ging volledig Stevie Wonder en kegelde zowel Hulkenberg als Norris uit de wedstrijd. Ondertussen verdween Verstappen lachend in de verte om even die 8 punten binnen te brengen.
De highlightsvideo kun je echt meerdere keren kijken, wat een spektakels. Zelfs de windowlicker had zoiets van “Also Also Also” maar die ging in ronde 16 uiteindelijk full retard.
Het begint om 21:00, dus nog tijd om even een kopje kamillethee voor te rullen en dan zien we iedereen zometeen hieronder.
“Photoshop? Pff… ik doe gewoon aan zilverfilter 1.0“. Ergens tussen het digitale geweld van Instagram-filters en generatieve AI-portretten schuift fotograaf Markus Hofstätter nonchalant een stoffig apparaat naar voren. Geen laptop, geen stylus maar een retoucheertafel. Jawel, een soort IKEA-constructie uit het jaar keizer Wilhelm die je foto’s opknapt zonder stekker of cloud. Ja, beste lezer: Photoshop, maar dan powered by spierballen en koffie met bezinksel.
Schuif die pixels aan de kant Hofstätter tilt het vak letterlijk op een hoger plan, of beter gezegd: een verstelbare glasplaat met spiegel. Terwijl wij CTRL+Z rammen alsof ons leven ervan afhangt, zit Markus ouderwets te tokkelen met potlood en gom op een stuk glas. Multitasken voor gevorderden: hij noemt het “de Photoshop van honderd jaar geleden”, al zat daar vermoedelijk iets minder Adobe-bloatware in en hoefde je geen abonnement af te sluiten bij de duivel. De portretten die hij retoucheert komen uit zijn serie Portraits of Hope, al lijkt het meer op Portraits of Hand Cramp wanneer je ziet hoe fijnzinnig hij die lijntjes bijwerkt. De man is letterlijk een pixelpionier avant la lettre.
Zout, zilver en zen En dan de chemie. Waar de gemiddelde influencer over ‘natuurlijk licht’ praat terwijl hij in een lichtkoepel zit, bedoelt Hofstätter dat hij zijn print echt onder de zon legt. Eerst wat gelatine, een snuf ammoniumchloride en een likje zilvernitraat, het klinkt als een recept van Rudolph van Veen, maar eindigt met een foto in plaats van een brownie. Zodra de zon haar werk doet, verschijnt langzaam het beeld. Geen progress bar, geen “rendering…”, gewoon pure zonnefototherapie. Daarna gold-toning, fixeren en spoelen: het is alsof je bij Breaking Bad zit, maar dan met kunst in plaats van arrestaties.
Resultaat: meer karakter dan een AI-avatar Het eindresultaat straalt. Zilver, contrast, textuur… zowat alles wat Photoshop probeert na te bootsen met schuifjes, maar dan écht. Markus moppert dat het beter kon maar kom op, als dit zijn eerste poging is, dan is mijn tweede koffie ook een mislukte cappuccino. Zijn project is vintage overdrive, een middelvinger met zachte focus richting het digitale tijdperk. En zeg nou zelf: een ambacht waarbij je de zon gebruikt als printer verdient toch minstens een like, een share en een sticker van “OG content creator”.
Kortom: Hofstätter bewijst dat je niet altijd pixels nodig hebt om scherp te zijn. Soms volstaat licht, geduld, en een flinke portie zelfspot — vooral als je nog weet wat een ‘negatief’ eigenlijk is.
Dus dar zitst d’r dan, bi’j de helderwitte gloed van dien scherm, grijnzend as n cyberboef met poëtische streken. Je vingerts dans’n boev’n ’t toetsenbord, gereed um de grens twusken kunst en misdreef te passeern. Schrief dan woorden die verboden hadden moten ween. Maak grollen die naor straf ruuken, mar toch legaal proeven. Trek oezen self uut die digitale schroom en laot ons schrikkel’n van trots en ok ’n bekke afkeuring. De scherpste zondaar wint. De blasene verleider wort onsterflik in onze ondergruundse Digitale Erehal der Reetisti™ — gien geld, gien kripto’s, alleen de donkerzoete kick van internetfaam. Klaor.
Het begint om 21:00, dus nog tijd om even een kopje kamillethee voor te rullen en dan zien we iedereen zometeen hieronder.
