Tantegod, AH gaat HEMA-hip met de AH Cola zero kruidnoot en zet gelijk hoog in: “de cola, zero sugar, lekker fris met kruidnootsmaak, is een echte dorstlesser.”
De redacteur wist genoeg en trok (nu eens) de krokante lakens van zich af en sjokte zich richting de Zaanse grootgrutter. Omdat onduidelijk was of de zero sloeg op geen suiker of geen kruidnoten, werd er van dat laatste ook een zak meegesnaaid voor eerlijk vergelijkingsmateriaal. De laatste kruidnoten zijn hier namelijk van rond kerst en hoewel wij altijd gelijk hebben is het geheugen feilbaar. Tenslotte, om niet alleen feilbaar te zijn, werd Web erbij gehaald. De cola is namelijk ultrahip want veganistisch en vrij van gluten en lactose.
Wat is deze
Kruidnoten in augustus, waarom niet? Het is immers geen seizoensgroente en tradities zijn groepsdruk van dode mensen. Maar wie de vinger over de lijst van ingrediënten laat gaan, kan zich afvragen wat een kruidnoot een kruidnoot maakt. Waar komt de smaak vandaan? Ik bedoel, een erlenmeyer met kleurstof (sulfiet-ammoniakkaramel [E150d]), aroma’s, voedingszuur (fosforzuur [E338]), zoetstof (acesulfaam-K [E950], sucralose [E955], sacharinen [E954]), cafeïne, zuurteregelaar (natriumcitraten [E331]), is nog ver weg van elke hint van “speculaaskruiden”.
Over de tong
Laat ons proeven. Het inmiddels koude blikkie wordt leeggeschonken: de kleur klopt, het is cola. De geur… gelukkig staat er kruidnoot op het blikje anders hadden we het niet herkend. Als we de zinksnijer nog eens in het echte spul (14 jaar houdbare Bolletje bakkerskruidnoten) duwen, heeft de cola net zoveel met kruidnoten te maken als een recept van [red.: verwijderd, sneu!].
Nu ruikt niemand een glas cola of een zak kruidnoten leeg, hoog tijd dus om de drank over de mondelijke vleeslap te laten dansen. Na wat delicaat slurpen met veel valse lucht gaan de eerste sensaties naar het redactionele brein. We zitten in de hoek van cherry cola, niet onlekker maar zeker niet de orgastische kruidnood-explosie die op we onze getrainde klittetikker verwacht hadden. De smaak wel is wat voller, vetter, dan die van “de echte” cola zero en dat is welkom. Gewoon een fijne cola, zij het wat overhyped.
Ik vond het gewoon meevallen, deed me denken aan Beerenburg, of Jägermeister, zo’n kruidenbittertje voor Boomers, maar dan alcoholvrij. Kruidnoten prima te herkennen, streepje te zoet als ik dan toch iets kritisch moet zeggen, maar verder niet onaardig. De sommelier in mij denkt dat die Cola de ideale begeleider zou zijn van een boterham met pindakaas. Ik reet het een 7/10.
