Altijd handig, zo’n plastic tas.

“Zeg, Agent Jelmersma. Ja, luister even, we staan hier nu bij die 601 op Floris Grijpstraat en ik begrijp dat jij hier naartoe onderweg bent.”
*bliereriep* kraak
“Ja, dat klopt. Ik ben er over pakweg 10 minuten en dan kunnen we daarna kijken of we een Ambulance moeten bellen.”
*bliereriep* kraak
“Ja, nou, ga er maar vanuit dat we dat wel moeten doen. Ga ik zo via de meldkamer inbellen, maar nou is mijn vraag: ken jij op weg hier naartoe
effe langs de Appie op de Sumatrastraat rijden?”
*bliereriep* kraak
“Ja, dat ken, maar je dienst zit er bijna op – ken je niet effe wachten tot je zelf een gratis bakkie pleur kan gaan halen?”
*bliereriep* kraak
“Zeg, waar zie je me voor an? Die pleur bij de ap kan me gestolen worden, da weet je zelft ook wel. Hee, het gaat enkelt hierom dat je effe een plastic tassie mot halen.”
*bliereriep* kraak
“Een plastic tassie? Wat hebbie daar dan aan?”
*bliereriep* kraak
“Ja, da’s dus voor de ambulaar, ambultan, ziekenwagen. Die vent hier heb dus bij het werken met een machinezaag ze hand afgesneden. En die moet dus in een plastic tassie.”
*bliereriep* kraak
“Welke leipgozert heb dat bedacht, dan?”
*bliereriep* kraak
“Ja, weet ik veel. Dat zegget protocol.”