De kracht van Punk, zo ergens halverwege de jaren 70, was dat het rockmuziek terugbracht tot de rauwe essentie: drie akkoorden met wat regels straatpoezie, en een nummer hoefde niet veel meer dan twee minuten te duren. Je had na het eindeloze gepriegel van de progrockers plots geen jarenlange conservatoriumopleiding meer nodig om van je muzikale vrijheid van meningsuiting gebruik te maken.

Een band die optimaal meelifte op deze golf van laagdrempelige creativiteit was het Schotse The Exploited, met midvoor de opvallende hanenkam verschijning van zanger Wattie Buchan.

Niet dat The Exploited een erg diepgaande mening erop na hield: meer dan wat losse kreten zijn het niet, meer op het niveau van de liedjes van dronken voetbal hooligans. hi ha hondelul, je weet wel. Maar wel lekker om mee te brullen als verveelde puber in de grauwe vroege jaren 80. Zo ook onderstaande nummer, waarvan het refrein niet meer is dan drie keer hard brullen: I Hate Cop Cars.
Waarom The Exploited een hekel heeft aan politie auto’s blijft verder onduidelijk, maar het zal terug te voeren zijn op slechte ervaringen in combinatie met hun anarchistische principes.

Cop Cars is trouwens afkomstig van het klassieke punkalbum Punks Not Dead, op punkfeestjes die ik in die tijd frequenteerde een gegarandeerde floorfiller. Pretpunk op z’n allerlekkerst! The Exploited tourt trouwens nog altijd door het kleine clubcircuit, ondanks dat Wattie z’n hanenkam inmiddels aardig grijs geworden is.

_{dit artikel verscheen eerder op Ondergewaardeerdeliedjes.nl}