En toen was het WK2014 in Brazilië afgelopen en zitten ze daar met een aantal lege stadions. Wat te doen? Twee Franse architecten denken de oplossing te hebben gevonden: Bouw er woonunits in van 105 m2 en ram ze vol met daklozen. Deze units worden betaald uit reclame-inkomsten die gegenereerd worden door billboardadvertenties in de stadions. WIn WIn zou je denken, maar dat is niet helemaal zo. De Braziliaanse Andre Enrico reageert dat het idee mooi is, maar ook gebaseerd op een stereotype waarin men denkt dat de stadions niet meer gebruikt gaan worden. Slechts 4 stadions staan na het WK leeg, de overige stadions worden gewoon gebruikt voor de Braziliaanse competitie. Tevens denkt hij dat de units veel te groot zijn. Daklozenprojecten van de overheid voorzien in woonunits van 35m2 in plaats van 105m2. Neemt niet weg dat het idee nog steeds geweldig is, en dat het in sommige gevallen misschien zelf prima valt te combineren.
Hazes. Je kunt er veel over zeggen maar hij is op zich op landelijk niveau erg succesvol geweest. Wel het beste voorbeeld dat Heineken ongezond pisbier is waar je niet oud mee gaat worden, maar iedereen kent wel z’n hits. Maar, wanneer we het gewoon even sec bekijken, toch een beetje op microniveau een sneue meneer, een vette, dronken, lelijke, kindermishandelende, vreemgaande, rijmelaar met een tikkie dna teveel. Marketing goed, product beroerd. Maar, dan zijn er ook de Hazes-imitators. En dat is dus iemand die z’n best doet om een proletarische alcoholist te imiteren. Daar kun je inderdaad weinig respect voor opbrengen.
En zo’n type is dus Rob Zorn. Hij gaat in typische Hazes melodrama zingen over dat men hem zijn leven moet laten leven. Hij doet het altijd al zo. Mooie shaffyverwijzing, jammer van de baggermuziek en zang. Overigens heeft niemand zover wij konden nagaan Zorn ooit verteld dat hij het anders zou moeten doen. Soit. Vervolgens laat Zorn zich filmen achter de toog met een kenmerkend Hazes hoedje. Nou moet ik zeggen dat hij fysiek Hazes aardig goed benaderd heeft. Ook Rob Zorn ziet eruit als een zwetende poef met voortanden. Het cafe waar de opnames worden gemaakt is (zoals verwacht) weer tot de naad toe afgevuld met figuranten uit de LSES buitencategorie. Het type mokkel waar je een bolletjestrui aantrekt voor je ze beklimt. Tenminste, nadat je zelf een hectoliter van voornoemd smerig pisbier achter de huig gehengst hebt. Want nuchter sleur je zelfs je hond er nog vanaf. Dat is zielig voor de hond.
