We gaan het Wilhelmus herschrijven deel 4

Op deze zonnige zondag is het alweer tijd voor het vierde couplet van het verhervernieuwde Wilhelmus. Ondanks dat het weekend is, zijn er toch een aantal geweldige inzendingen binnen gekomen.

De opdracht was deze keer dan ook vrij duidelijk afgekaderd: Maak een schunnige versie van het derde couplet. Vooral ons eigen Toxteth kan daar wel wat mee en zijn inzending heeft dan ook op moment van schrijven de meeste plusjes gekregen. Daarom presenteren wij jullie dan ook met trots het derde couplet van het verhervernieuwde Wilhelmus.

De winnende tekst van het derde couplet:

Ik verleid je met mijn zaad,
Het is dus geen snot in mijn baard
Ik hoop dat je me niet verlaat
Kijk maar naar mijn gesteven zwaard
Het toompje gaat irriteren
Door jouw rode vlag
We kunnen het nogmaals proberen
Mits ik achteruit inparkeren mag.

Dit is niet mijn couplet vriend

Zo, koffie inmiddels van m’n scherm afgeveegd na het lezen van deze tekst. Bam, zo kan het dus ook. Tijd om ons te gaan verdiepen in de originele tekst van het vierde couplet. Wat valt er op, naast de gigantische open deur om een Godwin in de nieuwe tekst te verwerken? Juist, het ouderwetsche taalgebruik. Laten we dat eens even omdraaien en in het vierde couplet een stukje straattaal naar demense toe verwerken.

Lijf ende goed tezamen
heb ik u niet verschoond,
mijn broeders, hoog van namen
hebben ’t u ook vertoond
Graaf Adolf is gebleven
in Friesland in den slag,
zijn ziel in ’t eeuwig leven
verwacht den jongsten dag.

Zeg broer, Hoe moet deze?

Je weet toch! Check die liedje en ga loesoe op die tekst man!

Het aantal plusjes bepaalt of we de aangepaste regel meenemen in het nieuwe couplet of zelfs het volledige couplet overnemen, maar biedt uiteraard geen enkele garantie. Het is hier godverdomme nog steeds geen democratie!