Smurfen backstage
Voor je prijkt een foto, een bevroren flard van de werkelijkheid, een zwijgende zwabberende zinsbegoocheling, een sprakeloos stukje spektakel, stuurloos, stilstaand, sidderend in zijn eigen futloze fotografische falen. Een plaatje zonder praatjes. Een visioen zonder vocalen. Een kunstmatig knipperende kosmische kroket van chaos en kolder. Daarom: plemp, prak, prop, peer en parkeer hier jouw pracht van een onderschrift onder dit fenomenale fotografische fiasco.
Grijp die glorieuze, groteske, goddeloze, gortdroge eeuwige roem. Misschien wordt jouw naam wel bijgezet in de Eregalerij der Reetisiti, dat digitale dodenboek der doordouwers, doemdenkers, drankdichters en dolgedraaide doorreaguurders. Niet omdat de wereld daarom jankt, zeurt of zanikt, maar omdat de wereld meestal een warrige windmolen van wanbegrip is, zwalkend tussen waanzin en weekendfolders.
Dus: rammen, reaguren, razen, rellen, roem vergaren, reputaties ruïneren en ritmisch richting roemloze grootheid rollen.
Nu. Meteen. Meedogenloos.
