Lino Emerenciana. Lino Emerenciana. Lino Emerenciana? Waar kennen we die naam toch van? Oh ja, het is de genadeloze moordenaar Lino Emerenciana die na een avondje moordmethodes bestuderen op de jijbuizen besloot zijn vrouw een tuintje op haar buik cadeau te doen. En toen Lino Emerenciana voor die moord veroordeeld werd had hij opeens spijt. Niet van het vermoorden van zijn vrouw. Nee, Lino Emerenciana vind het enorm jammer dat het overal op het wereldwijde internet te lezen is. En dus moest het er af. Want dat iedereen kan lezen dat Lino Emerenciana zijn vrouw vermoord heeft is helemaal niet leuk voor Lino Emerenciana, aldus Lino Emerenciana. En dus toog Lino Emerenciana naar de rechtbank in Groningen om middels een kortgeding af te dwingen dat Google zijn naam van het internet zou gaan swifferen. Lukt dat? Jammer genoeg voor moordenaar Lino Emerenciana niet. De Kort Gedingrechter van de Rechtbank Groningen had er o.a. het volgende over te zeggen:

De moordenaar had geëist dat zijn naam (en verzoek aan Google tot verwijdering van berichten op internet  over zijn zaak) zou worden verwijderd en had bovendien een verbod op publicatie in de toekomst gevorderd. De Kort Gedingrechter heeft die eis afgewezen.

Belangrijkste argumenten daarvoor waren:

1. De doelstelling van de rechtspersonen is het vragen van aandacht voor het slachtoffer en daarmee ook het richten van schijnwerpers op dader als eiser.

2. Niemand kan ontkennen, zo overweegt de Kort Gedingrechter, dat gedaagden een gerechtvaardigd belang hebben bij het aldus levend houden van hetgeen gebeurd is; het is in beginsel aan de nabestaanden om te kiezen hoe om te gaan met wat is gebeurd. Willen zij dit belang behartigen, dan is het “noodzakelijk” dat zij bij het publiek (een zo groot mogelijk publiek) bereiken; in de huidige tijd is dat (bij uitstek) door publicatie op internet.

3. Het recht om als dader van een ernstig misdrijf juist te worden vergeten wordt zwaarwegender naarmate het gebeuren verder weg ligt in de tijd en die dader zijn “schuld” aan de maatschappij in het algemeen en de nabestaanden in het bijzonder verder heeft afgelost. De Kort Gedingrechter betrekt daarbij:

a. Dat de moord korten dan 10 jaar heeft plaatsgevonden;

b. dat er nog immer een TBS-maatregel van toepassing is;

c. dat eiser niet de indruk wekt te beseffen dat hij vreselijk in het krijt staat bij (de rest van) de samenleving, in het bijzonder de nabestaanden…. Uit die stukken blijkt ook dat het gedwongen verblijf in de TBS-kliniek niet omgezet is in een ambulante maatregel omdat eiser is uitbehandeld, maar vanwege de omstandigheid dat er een langdurige behandelimpasse is ontstaan doordat eiser geen inzicht ontwikkelt. Dat eiser nog niet echt tot inzicht in het verwerpelijke karakter van zijn daad lijkt te zijn gekomen, verhoudt zich slecht met het recht om als dader te worden vergeten.

Dikke vette pech dus voor Lino Emerenciana. Pure winst voor de nabestaanden.