Laura huurde een woning bij woningcorporatie Ymere. Ymere richt zich voornamelijk op sociale huurwoningen. Daar huurde Laura er ook eentje van. Laura, ZZP-er (ongetwijfeld in iets heel hips), verhuurde meerdere keren per maand een slaapkamer in haar huis voor €75,- per nacht. Niet voor het geld hoor, nee, omdat Laura het zo leuk vond. Dat ze er dan geld voor vraagt is ons een compleet raadsel. WANT HET MAG NIET! Dat wist ze zelf ook wel. Het staat namelijk in haar contract en ook op de site van Ymere zelf: “…Onlangs heeft de Amsterdamse gemeenteraad besloten dat mensen onder voorwaarden hun huis mogen verhuren aan toeristen. Bijvoorbeeld via de populaire website Airbnb. Dit heeft in diverse media gestaan. Maar let op, als huurder van Ymere mag dit niet. U loopt zelfs het risico uw woning kwijt te raken als u het toch doet…” Daar is geen woord Frans bij. Voor de makkelijk: U huurt bij ons een woning. U mag niet onderverhuren, ook geen kamers. Doet u dat toch, dan krijgt u een boete en flikkeren we u uit uw huis. U pleegt namelijk contractbreuk. Laura dacht daar anders over: “…Ik wist dat het niet was toegestaan, maar hoopte dat het zou worden gedoogd…”. Wut What? Ik wist dat die ramkraak niet was toegestaan, maar hoopte dat het zou worden gedoogd. Ik wist dat zonder te betalen uit het restaurant weglopen niet was toegestaan, maar hoopte dat het zou worden gedoogd. Ik wist dat verkrachten niet was toegestaan, maar hoopte dat het zou worden gedoogd. Echt, je kunt het een drastische maatregel vinden van Ymere, maar ze staan volledig in hun recht en Laura moet niet mekkeren, want ze is zich absoluut bewust van het feit dat het VERBOTEN is: “…Ze is van plan om in haar nieuwe woning gewoon weer nieuwe toeristen toe te laten…”. Dat is dan in ieder geval geen woning van Ymere… BONK BONK BONK. Ik denk overigens dat de belastingdienst ook best geïnteresseerd is in de inkomsten van Laura d’r slaapkamerverhuur.