Tien jaar zonder Bowie, maar zijn starman landt opnieuw, dit keer in 4K en CGI.
Tien jaar zonder Bowie, maar zijn starman landt opnieuw, dit keer in 4K, CGI en met een flinke dosis nostalgie die voelt als het tegenovergestelde van scrollende melancholie.
De Amerikaanse VFX-artist Jason Shulman maakte deze “10 Years Remembered Edition” uit pure emotionele nood: tien maanden werk en ruim 3.000 Trump$ om Bowie even terug te toveren in een digitaal universum. En dat mag, want niemand was beter in het steeds opnieuw uitvinden van zichzelf dan Bowie zelf, iemand die vaker van kleur verschoot dan een kameleon op een regenboog [red: insert Changes ref.]. Van Ziggy Stardust tot de artsy-fartsy avonturier in Labyrinth, van buitenaardse profeet tot filmster: Shulman hoeft alleen maar die rijkdom aan personas aan elkaar te rijgen en voilĆ visuele mogelijkheden.
Interessant is hoe de video juist op het moment van Bowie’s afwezigheid bewijst dat hij de enige was die constant aanwezig kon zijn door niet dezelfde persoon te blijven. Shulman zet CGI en zelfs wat AI-hulp in, maar benadrukt resoluut dat alles met de hand is samengesteld: geen zielloze slop van klikfabrieken, maar ambachtelijk werk van iemand die gaf.
Starman krijgt zo een nieuw leven: niet als weemoedige reissue, maar als digitale rouwverwerking van iemand die begrepen dat Bowie’s echte erfenis niet in ƩƩn vorm past, het is juist het vermogen om alle vormen aan te nemen wat hem onsterfelijk maakt.

Als mensen het tien jaar later nog over je hebben dan ben je een hele grote geweest.