Ook de Volkskrantlezer kon hiermee weer veilig aan het geslachtsverkeer deelnemen.
Deze foto zwijgt, maar vergis u niet: zij wil iets. Wat zien wij hier, welk moment is uit de tijd gerukt, en welke hogere bedoeling schemert daarin door? Verzin het onderschrift dat dit beeld eindelijk stem geeft, en stijg op naar de Eregalerij der Reetisiti, wellicht onder het welwillend oog van Onze Grote Leider, Reet.
“Poing Baise Poulet” was de specialiteit van Auberge de la volaille cornue.
Niet alleen de wijn was kut.
Hé, het voelt net als je moeder!
“hier verstop ik altijd mijn appels”
Inge hield haar gezicht in de plooi, maar haar slipje was al drijfnat. Wat een vuisttechniek!
Jean-Pierre had kuthaar en een pratende kutbaard. Maar hij bleef lachen terwijl hij de Gevulde Kippenkut bereidde onder het toeziend oog van Marie-Louise…inderdaad, zijn kutwijn drinkende kutwijf.