Hamburgers in champignonsaus van high end traiteur Action

Nu ik weer volledig lichamelijk hersteld ben van het eten nemen van één hap van een Alpenfleischschschschschburger is het wel weer eens tijd mijn leven in de waagschaal te leggen. Op zich slaat het nergens op, maar ja, je moet íéts.

Collega Flepz0r (VZMH) was zo genegen mij een duet van twee gastronomische presentaties toe te spelen. In deel één van dit tweeluik staan we stil bij de hamburgers in champignonsaus van nouvelle cuisine uitgiftepunt Action.

Als blijk van kwaliteit valt meteen op dat de maaltijd zo godsgruwelijk vers is dat deze maar liefst 14 jaar houdbaar is. Vanuit de verpakking lacht de geelrode champignonsaus me appetijtelijk toe. De vaalgele wortel- en transparante aardappelblokjes werken op de speekselklieren gelijk een rode lap op een stier.

Omdat ik in een optimistische bui ben laat ik de duizenden ingrediënten voor wat ze zijn, een warme-maaltijdengigant als Action zal zijn zaakjes wel op orde hebben, me dunkt.

Tijdens de atoombereiding zijn stemmige diepe dreunen en frivole hoge knettertjes te horen. Enthousiast gris ik het benodigde servies uit de kast om zo snel mogelijk mijn tanden in de verse ingrediënten te kunnen zetten. Want om de review extra cachet te geven heeft ondergetekende expres, voorafgaand aan dit moment, een etmaal gevast.

Als ik het transparante plastic kwaliteitszegel van de verpakking haal word ik woedend toegeschreeuwd door een agressieve tomatensoepgeur – die om de aandacht vecht met een frisse, sterke, zure hutspotlucht waar veel en veel te veel wortel in zit. Het water loopt me direct in de mond.

Ik begin met de vaalgele wortel- en transparante aardappelblokjes. Op hallucinant ingetogen wijze breng ik de eerste hap in gereedheid. Heerlijk, dit is een heel bijzondere ervaring; alle ingrediënten smaken uitsluitend naar wortel, maar wel alsof die smaak later kunstmatig is toegevoegd – op abominabele wijze.

Gelukkig zijn daar nog de hamburgers in geelrode champignonsaus. Wanneer ik een bescheiden hap naar de mond breng wordt meteen duidelijk dat dit het onderdeel van de maaltijd is dat verantwoordelijk is voor de agressieve tomatensoepgeur. Grappig genoeg blijkt ook het vlees te smaken naar balletjes uit tomatensoep, dus het moet gezegd – hoewel anders dan geadverteerd – dit is een relatief goede combinatie met de saus. Relatief omdat het smaakt naar walgelijke tomatensoep met vlees dat zo week is als een oester. Als ik goed met mijn ogen knijp ontwaar ik ook nog enkele champignonfragmenten in de saus, maar het is verder geen factor in de maaltijd qua mondgevoel respectievelijk smaak.