Allereerst de "verrassingen" op de oliemarkt:
- India gaat een pijpleiding voor aardgas aanleggen door Afghanistan. Het gas gaat uit Iran en Turkmenistan komen. Pakistan krijgt het niet voor elkaar om de kolenproductie op het peil te brengen dat hun ontwikkeling vergt, en hebben daarom kolen nodig. India heeft door het ontwikkelen van industrie ook een accuut gastekort en sloot zich daarom recentelijk aan bij het project. Beide landen bekvechten al sinds 1994 over het dragen van de kosten van de pijpleiding; zo'n 7.4 miljard dollar. Ze laten weten er nu een overeenkomst over te hebben gesloten. Ze hebben haast en willen over enkele weken al gaan bouwen.
- Die 33 miljard Braziliaanse olievaten zitten tussen de oren van de olieminister. Het absurd hoge getal wordt door niets anders dan fantasie ondersteund. Er is 1 boring gedaan. Het spul zit kilometers diep in de grond onder de oceaan. Het zal minimaal 10 jaar duren voor het online komt. En het gaat bij olie niet alleen om de hoeveelheid, maar ook om het tempo waarmee het te winnen is.
- De VS zou geschoten hebben op Iraanse boten, maar Iran ontkent. De olieprijs steeg desondanks naar 120 dollar/barrel. Dat komt ook door stakingen in Nigeria en de UK. Door de lage dollar voelen wij de hoge olieprijs niet zo goed.

De wereldwijde voedselcrisis:
- Het mensenvoedsel op aarde heeft behalve de droogte en biodiesel een nieuwe vijand, dit seizoen: Sprinkhanen vreten de oogst op in Tajikistan, Zambia, Victoria en New South Wales (Australië).
- De mondiale voedselcrisis breidt zich uit, en de VN verwacht dat er 100 miljoen mensen door getroffen zouden kunnen worden. Dat heeft politieke spanningen als gevolg en kan zowel burgeroorlogen als anti-Westerse gevoelens aanwakkeren. De VN slaat al dagen alarm, maar in Nederland blijven de kranten opvallend stil.

Wereldwijd, bijvoorbeeld in Kameroen, Senegal, Haiti, Mexico, Egypte, Noord-Korea Bangladesh en Indonesie zijn al weken onrusten door hoge voedselprijzen. In Haiti viel de regering. Kofi Annan waarschuwt voor meer protesten. Mondiaal verdubbelden de prijzen in 3 jaar tijd. Als je arm bent, gaat er een groter aandeel van je inkomen naar voedsel. Duur eten betekent dan honger. Er worden verschillende invloeden verdacht van het opdrijven van de voedselprijzen, zoals biodiesel, global warming en dure aardolie. In "meer" meer over de oorzaken en de dilemma's bij de aanpak. Zie ook dit comment.  meer...

De Belgische journalist en televisiemaker Alain Grootaers trekt een jaar door Azië met vrouw en kind. Voor Retecool.com gaat hij ter plaatse op zoek naar vormen van humor. Waar lachen de Aziaten mee?
Lees en huiver !

Zes maanden van onze één jaar durende Azië-reis zijn we nu bijna onderweg. Zes maanden al bericht ik hier bij Retecool op onregelmatige tijdstippen over de onverwachte humorvolle dingen waar we onderweg op stoten. Thaïland en Laos waren in dat opzicht makkelijke bestemmingen: de humor ligt er bij wijze van spreken op straat, het zijn niet voor niets de landen van de eeuwige glimlach. Daarna in India was het al moeilijker om de humor te ontdekken, zo temidden van de hoopjes menselijke ellende en kadavers en stinkend afval en de Indiërs zelf natuurlijk waarvan ik nog altijd niet weet of ik ze nu aan mijn hart wil drukken of een hengst voor hun kop wil geven.  meer...

LB en Behanger hebben besloten het fenomeen Peak Oil eens lekker in het zonnetje te zetten. We trappen af met de 14 “meest gestelde” vragen.

1. Wat is Peak Oil?
Peak Oil is het fenomeen dat het aantal oliebronnen dat op aarde is eindig is, dat het merendeel gevonden is, en dat de makkelijk bereikbare bronnen wel zo'n beetje leeg zijn. De bronnen die nu worden gebruikt zijn moeilijk te exploiteren. De olie zit dieper, er zit zand in, dat soort ongemakken. De olie wordt schaarser en duurder. Ieder land dat olie wint, heeft zijn eigen piek in de olieproductie. Mondiaal gezien is er ook een piek. Die piek in de mondiale olieproductie heet Peak Oil.
Peak Oil betekent niet dat de olie nu op is, het betekent eigenlijk dat we nu nog de helft over hebben. Maar terwijl de eerste helft letterlijk vanzelf de grond uit spoot, is de tweede helft moeilijk te winnen, steeds schaarser, en dus duur.

2. Is dat net zo'n discussie als over global warming? Bestaat het wel? Stelletje doemdenkers! Links tuig!  meer...

De Belgische journalist en televisiemaker Alain Grootaers trekt een jaar door Azië met vrouw en kind. Voor Retecool.com gaat hij ter plaatse op zoek naar vormen van humor. Waar lachen de Aziaten mee?
Lees en huiver !

We verlaten na drie maanden India en voor ik me in het conflict in Sri Lanka, onze volgende bestemming, ga verdiepen, moét ik het toch nog even hebben over één van de belangrijkste aangelegenheden van India.
Het is nogal een privé aangelegenheid en ik heb even geaarzeld of ik er wel over zou schrijven, maar sinds ik Gerrit Komrij in het Antwerpse theater De Singel een avond alléén maar over dit onderwerp aan het werk heb gezien, weet ik dat het een fascinerend gegeven is waar het laatste nog niet over is geschreven. En in India is het écht een erg belangrijk onderwerp. In de drie maanden dat ik hier nu inmiddels verblijf heb ik het al verschillende keren in de krant door columnisten en commentators weten aansnijden als een topic. En in het redelijk fantastische boek Shantaram van de Australische schrijver Gregory David Roberts (binnenkort verfilmd door en met Johnny Depp) over zijn leven in Bombay gaat het er ook geregeld over. De Indiërs noemen het de ‘motions’. We hebben het meestal gewoon over de ontlasting, kakken, poepen.
 meer...

De Belgische journalist en televisiemaker Alain Grootaers trekt een jaar door Azië met vrouw en kind. Voor Retecool.com gaat hij ter plaatse op zoek naar vormen van humor. Waar lachen de Aziaten mee?
Lees en huiver !


Dit bericht bereikt je vanuit Benaulim, het zuidelijke gedeelte van Goa, weg van de boenke-boenke party scene in het noorden, maar ook hier wordt er af en toe flink lawaai gemaakt. Leuk lawaai; zoals het optreden van de Nederlandse zanger Willem, die zichzelf begeleidt op akoestische gitaar of mandoline, onderwijl zeer te pruimen versies zingend van ouwe Dylan songs en andere sixties stuff. Of Dave, een Engelse kerel die een beetje op de acteur James Caan lijkt en die zowaar geloofwaardige versies van crooner-songs, stijl Frank Sinatra weggeeft. Maar jammer genoeg is er occasioneel uiteraard ook de onvermijdelijke house-party. De bonkende bassen van de Goa-trance dreunen dan tot diep in de nacht over het strand en schudden ons uit ons hutje, dat op een boogscheut van de kabbelende golven staat. Het erge is dat er niet eens volk op af komt; de irriterende housedreun wordt door de luidsprekers gejaagd voor een vijftal Indiërs en een bezopen Australiër die niet eens dansen, maar tegen een muur geleund in hun glas Kingfisher bier kijken.

 meer...

De Belgische journalist en televisiemaker Alain Grootaers trekt een jaar door Azië met vrouw en kind. Voor Retecool.com gaat hij ter plaatse op zoek naar vormen van humor. Waar lachen de Aziaten mee?
Lees en huiver !

“I’m not an extra, I’m a professional !” De grijzende Amerikaan naast mij kijkt alsof hij net in iets heel vies heeft getrapt. Het idéé! Dat hij een figurant zou zijn ! Hij beent met opgeheven hoofd de tot kantine omgebouwde bouwval in. Jakobien, Julia, ikzelf en nog enkele collega figuranten zijn hier net de deur gewezen, want dit is namelijk de kantine voor de échte acteurs. De figuranten krijgen hun hap om de hoek, uit een kartonnen bakje, in de blakerende middagzon en tussen het in India alomtegenwoordige stof, zoals het hoort. We zitten nog geen minuut op onze plastic stoeltjes, als de Amerikaan er onverwacht toch bij komt zitten en ook om een bakje bedelt. “So, you’re an extra after all?”, vraagt Jakobien, die geen moeite doet om een sardonische grijns te onderdrukken.

 meer...

Mooie foto's, gemaakt zonder kunstlicht van 15e eeuwse muurschilderingen in door mensen uitgehakte grotten in India. klik!

De Belgische journalist en televisiemaker Alain Grootaers trekt een jaar door Azië met vrouw en kind. Voor Retecool.com gaat hij ter plaatse op zoek naar vormen van humor. Waar lachen de Aziaten mee?
Lees en huiver !

Veel godsdiensten hier in India, met als uitschieters uiteraard het Hinduïsme en zijn nogal bijzondere rituelen. Eén van die vreemde uitingen van godsdienst –euh- beoefening is het geven van eten aan standbeelden of afbeeldingen van goden. De Hindu’s hebben een hoop goden en onder-goden (gaande van Krishna over Vishu tot de aapgod Hanuman, de olifantgod Ganesh en de wraakgodin Kali) en die krijgen allemaal eten van de gelovigen. Vaak gaat dat over een kopje ghee (geklaarde boter) dat voor een altaar wordt gezet tot witte snoepjes die voor een beeld van de godheid worden uitgestrooid. In een Kali-tempel in het city palace van Jaipur zagen we een hogepriester rijst plakken op de mond van een afbeelding van Kali die aan de muur hing. De vlekken op het glas van de lijst rond de tekening verrieden dat Kali elke dag trouw haar portie rijst kreeg opgelepeld, willen of niet. meer...

De Belgische journalist en televisiemaker Alain Grootaers trekt een jaar door Azië met vrouw en kind. Voor Retecool.com gaat hij ter plaatse op zoek naar vormen van humor. Waar lachen de Aziaten mee?
Lees en huiver !

We zijn vorige week in Jaipur naar een huwelijksfeest geweest. Zoals ik eerder al schreef is hier in India namelijk op 21 november het huwelijksseizoen van start gegaan. Dat komt omdat het ook hier nu winter is (overdag 30 graden, ’s avonds koud) en de bruid dan niet van het zweet uit haar met juwelen behangen jurk drijft. Een andere reden is dat volgens de Hindu’s dan de sterren precies goed staan om te trouwen. Die sterren bepalen hier overigens ook plusminus met wié je trouwt. Niks geen romantisch gedoe hier, geen dure etentjes vooraf, niet samen naar de bioscoop, geen lange verloving en ook geen enkele eigen inbreng. Vijfennegentig procent (volgens de meesten die we hier spraken zelfs 99%) van de huwelijken in India zijn gewoon nog lekker ouderwets gearrangeerd door de ouders. Dat is te zeggen: als de sterren meewillen.  meer...

Hoe bizar. Een Indiase tiener heeft een busongeluk overleefd waarbij een staaf dwars door z'n hoofd is gespiest. Omdat de één meter twintig lange staaf geen vitale delen heeft geraakt, kan de jongen het verhaal nog navertellen: “...It struck my head and embedded me into the seat. I was stuck there crying 'Help me' as loud as I could...”. Uiteindelijk na een uren durende rit naar het ziekenhuis, is de staaf verwijderd.

De Belgische journalist en televisiemaker Alain Grootaers trekt een jaar door Azië met vrouw en kind. Voor Retecool.com gaat hij ter plaatse op zoek naar vormen van humor. Waar lachen de Aziaten mee?
Lees en huiver !

Vergeet smog, waterverontreiniging of bodempollutie. Het grootste probleem in India is geluidsvervuiling. Die wordt overdag voornamelijk veroorzaakt door irritant toeterende auto’s en motoren. Ik bedoel dan niet zoals we dat kennen van in Rome of Athene, waar ze ook wat van toeteren kennen. Nee, dit is een getoeter dat door merg en been gaat en heel dichtbij komt. Het is werkelijk om letterlijk stapelgek van te worden, want die krengen toeteren je in de nauwe straatjes om de haverklap van je sokken. Voetpaden kennen ze hier natuurlijk niet en dus rijdt alles maar kris kras door elkaar en toeteren ze zich suf: voor koeien die overal en altijd midden op straat lopen, maar vooral ook voor voetgangers, fietsers, en andere auto’s. meer...