Ingezonden brief, naam en adres zijn bij sommige redactieleden bekend.

Jappe Claes is een acteur die tot drie jaar geleden artistiek leider was van de opleiding Regie aan de Theaterschool in Amsterdam. De verhalen over zijn handtastelijkheden en zijn vaste versiermethode zijn talrijk. Wacht, het is geen versiermethode, het is een pressiemiddel dat op een versiermethode lijkt. Jappe brak de meiden die niet gewillig doen, blijkt. En dat doet hij nog. Een vrouw doet een boekje open over hem in het kader van #metoo, en hij vindt het nodig om haar dan een problematische student te noemen.

Jappe Natrappe Claes.

De volkskrant gaf hem daar een podium voor, in zwart op wit gedrukt, pal onder haar foto nog wel. Maar zonder zijn foto. En dat is laag van de Volkskrant, want het gaat niet over haar, dit gaat over hem. Dus waarom staat die afgetrokken kop van hem er dan niet bij? De Volkskrant is een grote site, dus als mensen je naam googlen, komt dit hoog in de resultaten. Dit definieert haar nu.

Jappe Claes zegt in de Volkskrant niet “dat heb ik niet gedaan” of “ze heeft mijn gedrag verkeerd geïnterpreteerd”, nee, hij vergoeilijkt zijn gedrag. Het lag aan haar. Zíj had remmingen, en die moeten weg, schrijft hij. Het was in het kader van het onderwijs, in een andere setting. En daar denkt onze held dan mee weg te komen.

Nou, nu even niet.

Want dit is waar Jappe Claes steeds fout zit. Remmingen moeten helemaal niet weg. Dat is wat hij vrouwen aanpraat, maar die remmingen zijn de eerste verdedigingslinie tegen viezeriken als hijzelf. Die kerels wil je niet het verkeerde idee geven, dus je doet niet wulps. Zulke remmingen zijn geen character flaw, en gaan er wel af als hij niet langer in de buurt is om aan je te zitten of -als je niet aan je laat zitten- om je te veroordelen. Remmingen zijn heel nuttig.

Ook vak-inhoudelijk is deze instelling van Jappe Claes volstrekte stierenstront. Hoezo zou je geen rollen van realistische vrouwen kunnen neerzetten? Vrouwen met méér dan één verdedingslinie en een dikke laag eelt op hun ziel door al die sletterige mannen die eerder hen benaderd hebben. Wat is dat voor eendimensionaal idee dat een vrouw op het podium ten alle tijden aantrekkelijk moet doen, en ander problematisch is?

De generatie die het tot een paar jaar geleden in De Theaterschool voor het zeggen had, wilde sociaal geëngageerd theater maken. In de jaren zeventig betekende dat iets anders dan nu. De eerste seksuele revolutie ging inderdaad om een bevrijding, maar nu is het tijd voor de tweede revolutie: Nee is nee, slettenmannen. Nog altijd geldt dezelfde basisnorm als toen: Je blijft de baas over je eigen lichaam, met je eigen emoties, met je eigen driften even goed als je eigen remmingen.

Natrappen kan Jappe overigens in alle richtingen.

Ook mannen krijgen heel makkelijk ruzie met hem als ze niet met hem meewerken en die zijn hun baan dan ook niet zeker, dat is gebleken. En zo zat Jappe een tijdje veilig, ook al hadden studenten al eens uitgezocht wat zijn modus operandi precies was. Misschien kan De Theaterschool nog nagaan hoe vaak Jappe Claes een flesje champagne bij De Doelen heeft gedeclareerd. Dat zou een aardige indicatie geven van het aantal studentes waar het over gaat. Onderwijsmiddelen kun je declareren, toch?

Het is maar goed dat De Theaterschool hiervan geleerd heeft. Er zijn nu procedures, gedragcodes en vertrouwenspersonen binnen en buiten de school, waardoor een dergelijke kwestie niet meer zo kan opstapelen. Tegenover de macht van een beoordelaar staan nu de rechten en sociale veiligheidsmiddelen van de student. En zo hoort het.

Reaguur dan!

1 reaguursel op "Deze afgetrokken kop van Jappe Claes had in de Volkskrant moeten staan"

Laat weten wanneer
avatar
Sorteer op:   nieuwste | oudste | meest gestemd
Ds. Ploppo

Toegegeven, als je zo’n rotkop aan je laat frunniken en je laat het lijken of je daar plezier in hebt, beschik je inderdaad over een aanzienlijk acteertalent.
Maar dat is acteertalent wat van een prostituee verwacht mag worden en als je dat wilde worden had je wel direct achter de ramen plaatsgenomen.

Het spelen van een heftige seks-scene is iets wat je niet iedere acteur of actrice behoeft te kunnen. Net zo goed als je zware actie-scenes niet hoeft te doen.
Of je dat wel of niet doet kun je altijd op het moment zelf nog bepalen; afhankelijk van de tegenspeler en in bijzijn van een filmcrew, zodat het zakelijk blijft en niet intiem.

Claes’ excuus is hetzelfde als dat van een drill-sergeant die rekruten diep in de stront trapt en vernedert. Zogenaamd omdat ze daar later profijt van hebben, maar ondertussen met een lekker sadistische blik in de ogen.

wpDiscuz